Een goede vriendschap blijft na twee jaar nog steeds goed

Familiebanden en vriendschappen betekenen voor mij heel veel. Meer dan de meeste zullen denken. Dat komt misschien ook wel weer dat ik het te weinig zeg, alleen ik voel het gelukkig wel vaak zat. Toch is het cirkeltje de laatste tijd flik ingekort. Juist daarom ben ik zuinig op een vriendschap. Zo heb ik twee jaar geleden Tenui ontmoet tijdens opnames in België. We zaten tijdens de opnames naast elkaar en na de opnames zochten we elkaar op in het hotel. We bouwde een hechte vriendschap op in twee weken tijd, maar daarna hebben we elkaar helaas nooit meer gezien. Totdat we 24 oktober eindelijk dachten het moet nu gewoon echt gebeuren.

In de twee jaar stilte zijn we online altijd nog met elkaar om blijven gaan. Af en toe wat stilte, maar eigenlijk kwamen we altijd weer bij elkaar terecht. Nou was het de afgelopen maanden ineens weer heel stil. We waren beide druk en het online leven een beetje zat. Gelukkig werden we rond hetzelfde moment weer heel actief en raakte we vaak weer aan de praat. Na twee jaar steeds zeggen dat we gaan afspreken, besloten we nu gewoon echt eens een datum te prikken. We wonen nu veel dichterbij elkaar en het moest er gewoon eens van komen. Zo gezegd zo gedaan. Na zo’n twee jaar tijd gingen we elkaar eindelijk weer eens zien.

Hij had gelukkig even wat vakantiedagen en ik ging uit mijn nacht lekker mijn weekend in. Het zou heel weinig slaap worden, maar dat had ik zeker voor deze dag over. Ik merkte ineens hoeveel ik deze vriendschap eigenlijk had gemist. In Antwerpen had ik het in die twee weken echt zo erg naar mijn zin gehad. De ritjes en opnames waren gewoon te leuk. Gewoon super chill en dat had ik eigenlijk nooit meer gehad bij een vriendschap. Zo tweeten ik ook ruim van tevoren dat ik er weer zo veel zin in had. Stiekem was ik wel benieuwd of het nog steeds zo zou zijn na twee jaar. Nou ik kan je vertellen dat deze vriendschap nog steeds goed vast staat. Vanaf minuut 1 voelde het gewoon weer alsof we elkaar nooit uit het oog waren verloren.

Nadat Tenui bij was gekomen van de lange reis, besloten we richting Hilversum centrum te gaan. Tenui is veel bezig met fotografie en we zijn beide Instagram gekkies. Het grappige is dat hij mij een tijd lang heeft geholpen met Insta. Ik deed er compleet niks mee en hij was er echt super fanatiek mee aan de gang. Als je iets wil bereiken dan moet je marketing gewoon top zijn. Zo raakte ik er een beetje verslaafd aan. Qua volgers wint hij nog dik, maar qua likes kon ik hem nu eens tips geven. Dat gaat bij mij momenteel echt heel lekker. Hij had in ieder geval zijn fotocamera en statief mee genomen. Naast het bijkletsen wilde we namelijk ook even wat foto’s maken. Ineens had ik een privé fotograaf mee op pad. Vroeger totaal niks voor mij, maar tegenwoordig kan ik er juist wel om lachen.

Na wat rondjes lopen en een terrasje te hebben gepakt gingen we fotolocaties spotten. Zo gingen we naar het gedeelte van Hilversum waar ik zelf ook nog niet bekend was. Door het random rondlopen kwamen we ineens in een woonwijk met een graffiti muur. Pas toen we er helemaal aan voorbij waren gelopen, besefte we ineens dat dit best een mooie spot kon zijn voor wat foto’s. Gelukkig besloten we terug te keren. Het leverde mij een nieuwe profiel foto op en nog heel wat andere toffe foto’s.

Na een paar foto’s zei Tenui dat hij deze locatie wel gezien had. Ik wilde de foto’s eigenlijk nog niet zien. Ik geloof in zijn talent en zijn visie. Wij zien elkaar dan misschien niet zo vaak, maar daar geloof ik wel serieus in. Denk zelfs dat hij soms wat te hard naar zijn werk kijk. Dat kan hem toch in sommige dingen remmen, maar dat zeg ik dan ook gewoon tegen hem. Eem vriendschap draait tenslotte toch ook om eerlijkheid hé. Ik weet eigenlijk niet eens of hij door had dat ik geen één foto van tevoren bekeek en hem gewoon zijn gang liet gaan. Zo niet dan leest hij dat nu wel 😉

Door een concert van House of Talent wist ik dat ergens een klein parkje in de buurt was. Nou leek een parkje wel een mooie fotolocatie, dus we besloten maar die richting uit te lopen. Nou kwamen we niet op de locatie uit waar ik dacht uit te komen, maar we kwamen dus mooi wel uit in een park. Het was een regenachtige dag, dus we hadden het rijk voor ons alleen. Alleen moet je bij regen nooit vergeten dat het glad kan zijn. Zo flikkerde ik bijna weer naar beneden vanaf de zijkant van de trap. Ben ergens wel blij dat ik daar niet echt door ben gegleden. Hopelijk had hij er anders wel foto’s van gemaakt.

 

Zo liepen wij na een tijdje weer lekker door. Het was eigenlijk het idee dat we weer terug zouden gaan lopen, maar we kwamen ineens uit bij een skatepark, ja die kans konden we niet voorbij laten gaan hé. De volgende foto’s werden dus weer een feit.

Na deze foto’s besloten we wel echt terug te gaan richting de stad. Nou wilde ik heel graag de eerste foto weer een beetje na doen. Even het moment vastleggen van vandaag en het verschil laten zien. Al bleek later door op te foto te gaan met borsten dat we stiekem nog steeds kleine jochies zijn gebleven. Ach, wij konden er in ieder geval wel enorm om lachen.

Voor we naar één van mijn lievelingsplekken gingen in Hilversum moesten we wel nog even wat eten. Zo gingen we naar het burger café van Hilversum. De plek met echt de beste burgers ooit. Persoonlijk hou ik er niet eens van, maar deze plek heeft mij over gehaald. De burgers zijn echt heel goed.

Na de burger gingen we dan eindelijk naar de plek waar ik met veel liefde in de avond door heen loop en waar ik mijn meest gelikete foto ooit heb gemaakt. De tunnel bij Media Park. De led lichten stonden al aan, dus dat was perfect. Wat bleek dit een goede afsluitingsplek te zijn zeg. Het vatte de dag en onze vriendschap helemaal samen. We hebben echt enorm gelachen. We begonnen eerst met wat loop foto’s, maar dat was naar mijn mening wat te normaal. Zo daagde ik Tenui uit om een spring foto te maken. Gewoon even lekker klimmen op de ijzeren paal en dan naar elkaar toe springen. Onze kleding zat erna helemaal onder het groene alg, maar dat was het zeker waard. We besloten later ook nog naar de camera te rennen en er ook weer weg te rennen. Mocht ik ooit een date zoeken dan ga ik gewoon daar staan. Allemaal leuke mensen spraken ons lachend aan en zagen dat we echt plezier maakten. Dat maakte het weer extra leuk.

Helaas moesten we toen weer afscheid gaan nemen. Ik had besloten om toch nog even 3 uur in de trein te zitten om bij mijn familie te kunnen zijn en Tenui moest ook weer helemaal naar het oosten toe. Het was serieus een dag om niet meer te vergeten. We hebben elkaar ook direct beloofd om het geen twee jaar mee te laten duren. Daar was het gewoon te gezellig voor. De volgende datums zijn dus ook al in de planning. Deze dag bewees mij in ieder geval één ding. Hoe lang je elkaar ook niet kan zien, een goede vriendschap blijft een goede vriendschap.

Volg Tenui trouwens ook zeker op Instagram. Mooie foto’s en hij heeft een heerlijke sound qua muziek. Zeker een aanrader! (Tenuimusic)

 

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

2 thoughts on “Een goede vriendschap blijft na twee jaar nog steeds goed

  1. Mooie blog Fabian en mooie foto’s! En zeker waar! wat je zegt over een goede vriendschap
    En het plezier en lol wat jullie samen hadden is duidelijk te lezen
    Zulke mooie vriendschappen moet je zeker koesteren!

  2. De foto’s zijn zo gaaf geworden. Je kan inderdaad echt de fun erachter. Dat soort vriendschappen spreken pas boekdelen. Als iemand je weer kinds laat voelen en je alleen maar kunt lachen, is dat gewoonweg top

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.