i’m a nineties bitch

13 mei 1998 kwam ik dan eindelijk ter wereld. Ik blij, maar mijn moeder al helemaal. Die was er toch al een tijdje mee bezig geweest. Persoonlijk zeg ik altijd dat ik echt blij ben dat ik nog net in die mooie nineties geboren ben. Als ik kijk naar de kinderen in deze tijd ben ik altijd wel blij dat ik toen al ter wereld kwam. Nou ben ik zeker niet zo’n ouwe zeikerd die zegt dat de jeugd van nu verpest is, maar ik ben wel blij dat ik bepaalde dingen nog heb kunnen mee maken. Dan zing ik met liefde i’m a nineties bitch.

Mijn jeugd verliep natuurlijk heel gek, maar ik probeerde altijd wel nog genoeg met vrienden te zijn. De kinderen van 1998 zouden denk ik wel mee instemmen dat wij in de overgang naar digitaal zijn geboren. Wij hadden best snel een computer, maar die was vooral voor het werk van mijn vader. Hierdoor was ik altijd met vrienden buiten te vinden. Na school naar mooie plekken zoeken en dan daar een hut opbouwen, uit bomen vallen en altijd wel bezig met de meiden. Wat later combineerde ik mijn buitenspeeltijd met de computer. MSN was natuurlijk helemaal in. Zo kon ik in de avond ineens ook nog contact houden met vrienden.

Dat ik die beide tijden heb mee gemaakt ben ik enorm blij om. Ik heb nog heerlijk buiten gespeelt en alles daar kunnen ontdekken, maar ik heb ook de tijd van de computer mee gemaakt. Voor mij voelt dat als de beste splitsing. Hierdoor heb ik mij kunnen ontwikkelen op de gebieden zoals ik dat graag zelf wilde doen. Geleerd van de mensen om mij heen en van mensen die heel ver van mij vandaan waren.

Wel moet ik eerlijk toegeven dat ik mij na een tijdje echt was verloren in de technologie. Ik was altijd al een slechte slaper. Zo zag ik meestal wel de 4:00 op de klok terecht komen. Nou was ik wel een beetje uitgelezen, dus pakte de consols. Dag en nacht stond dat ding stiekem te draaien. Wanneer ik mijn moeder hoorde aankomen ging alles snel onder mijn dekens en deed ik mijn ogen weer voor eventjes dicht. Gelukkig had ik zelf toen na een tijdje door dat het uit de hand liep en ben ik er een hele lange tijd volledig mee gestopt.

Dat als maar doorspelen en kijken zie je bij de jeugd tegenwoordig enorm terug. Mij zal je zeker niet horen zeggen dat dit een slecht teken is. Ik ben van mening dat je online ook heel veel kan leren en kan bereiken. Alleen ik zou het buitenwereldje niet hebben willen missen. Er zijn zulke leuke avonturen uitgekomen waar ik nu nog steeds soms profijt van heb. Daarom hoop ik stiekem wel dat die buitenspeeltijd ooit weer echt terugkomt in een generatie. Zo niet dan pech, maar het zou ergens stiekem wel heel mooi zijn.

Nou is het buitenspelen uiteraard heel leuk, maar van de muziek uit de nineties word ik ook nog steeds warm. Nog niet echt iets digitaals in te horen, maar echte bands. Alleen daarom al vind ik de nineties geweldig 😉

 

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

1 thought on “i’m a nineties bitch

  1. Ik was nog net een jaar eerder. En ik del volledig je mening. Ik was ook echt van het buiten spelen toen. Bomen klimmen, boomhutten bouwen, slootje springen, noem het maar op. En ik groeide inderdaad ook mee met de technologie. Een mooie combinatie, maar dat buiten zijn blijft in me zitten. Ik blijf van de natuur houden. Dat pakt geen spelcomputer van me af 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.