Oslo ik kom eraan

Daar zitten we dan weer hoog in de lucht. Één van de weinige plekken waar ik super kalm word en aan niks denk. De laptop is weer opengeklapt, de woorden worden getikt door mijn vingers en ik ben onderweg naar een nieuw avontuur. Hoe ik daar ga komen dat weet ik nu nog geen eens. Het enige wat ik nodig heb is mijn paspoort, mijn koffer en dit vliegtuig. Voor de rest geloof ik er wel in joh. Dromen zijn er om waar te maken, maar naar mijn mening niet om uit te stippen. Een avontuur wordt veel mooier als de geheel onverwachts is. Één ding is in ieder geval zeker. Oslo ik kom eraan.

Na een snelle bezoek aan mijn moeder en mijn oma vloog ik gisteren weer snel naar mijn kamertje in Hilversum. Hier zou ik mijn koffer in orde maken en de dag erna met de trein naar Schiphol reizen. Zo gezegd zo gedaan. Mijn koffer had ik Oslo klaar gemaakt en ging toen maar snel mijn bedje in. Door mijn nacht diensten had ik wat slaap gemist en zes uur zou mijn wekker alweer gaan. Gek genoeg kon ik deze nacht heel makkelijk inslaap komen, maar niet door slapen. Normaal is dit juist andersom. Elk uur werd ik weer met een brede glimlach wakker. Alsof ik aan het aftellen was. Blijkbaar had ik er nog meer zin in dan ik zelf had verwacht. Voor ik het wist ging mijn wekker dus af om op te staan. Snel even alles nakijken, ochtendritueel doen en vertrekken richting Schiphol.

Nou vlieg ik weer eens een keertje met KLM. Mijn punten waren aan het verlopen en die wilde ik natuurlijk niet kwijt. Zodoende koos ik dit keer weer eens voor een wat duurdere vlucht, al valt het vliegen naar Oslo sowieso wel mee. Persoonlijk ben ik wel een enorme fan van het vliegen met KLM. Doordat je al met de app kan inchecken ben ik altijd binnen 10 minuten helemaal klaar. Ik dropte mijn koffer en kon zo overal door lopen. Voor ik het wist liep ik al rondjes over Schiphol. Op zoek naar mijn plekje van de vorige keer. Dankzij twitter heb ik hem wel uiteindelijk gevonden, maar het was al te laat. Het boarden zou bijna gaan beginnen. Ik koos er dus maar gewoon even voor om bij mijn gate te chillen. Even een stukje verder gaan met Orange is the new black.

Op het laatste moment keek ik gelukkig nog even in de app van KLM. Ik was benieuwd hoe vol het vliegtuig zou zijn. Rondom mij heen was het helemaal vol, maar ineens zag ik dat de achterste rij nog helemaal leeg was. Drie keer raden wat ik dus nog snel even deed. Juist ja, ik verplaatste mijn zitplaats daar heen. Nou was ik een beetje bang dat het achteraf alsnog vol zou zitten net als mijn reis naar Boekarest, maar dit was gelukkig niet het geval. Ik heb momenteel gewoon 6 zitplaatsen tot mijn beschikking. Wat nou extra beenruimte komen. Kunnen liggen is veel beter kan ik je vertellen 😉 De vlucht zal zo’n 1.5 uur duren. Dat is dus wel te overbruggen. Mijn reis van mijn kamer naar mijn moeder duurt nog langer joh.

Wanneer ik rond 12 uur land in Oslo gaan we het pas echt beleven. Als het goed is heb ik een eigenhuisje van zo’n 30 vierkante meter tot mijn beschikking. Met een beetje geluk kon ik die heel goedkoop op de kop tikken. Nu is het alleen natuurlijk wel te hopen dat dit huisje wel echt bestaat. Je weet anders maar nooit hé. Ik kan er sowieso pas rond 14:00 – 15:00 terecht. Het wordt dus denk ik eerst een paar uurtjes rondzwerven in het centrum van Oslo. Dat wordt vast iets lastiger met zo’n grote koffer, maar dat maakt het misschien juist wel leuker. We gaan het in ieder geval beleven. Tot dan 🙂

 

 

Dan staan je vanzelf na zo’n kort vluchtje op de grond.  Nou wil de grote menigte er natuurlijk altijd als eerste uit. Ik zat nog lekker achterin en had geen haast, dus ik dacht laat iedereen er maar eerst lekker uit gaan. Toen hoorde ik achter mij ineens het personeel zeggen dat het koud is en dat het sneeuwde. Ze hadden de achter deur dus ook snel opengedaan. Hierdoor kon iedereen erachter ook uitgaan. Nou had ik alleen wel nog een kleine blogmissie. Ik moest nog even een foto van de cockpit maken. Tijdens het wachten raakte ik dus ineens aan de praat met het personeel. Ze vroegen wat ik hier eigenlijk zo alleen kwam doen. Toen ik zei gewoon voor de plezier, waren ze vrij verrast. Ze vroeg ook gelijk wanneer ik weer terugvloog, want ze was benieuwd naar mijn verhalen. Helaas vertrok ze zelf alweer een dag eerder.

Het wachten werd gelukkig wel beloond. Ik liep na het gesprek dus door naar voren en vroeg of ik een foto kon maken. Dit mocht gelukkig. Toen ik uitlegde dat het voor mijn blog was, werden ze ineens enthousiast. Ze zette mij zelf in de cockpit en maakte er een foto van. Toch handig dat lieve personeel van KLM.

Nadat ik mijn koffer terug had, besloot ik wat geld te pinnen. Ik zag ergens dat de Noorse Kroon ongeveer 9.5 a 10 waard was vergeleken met de Euro. Ik besloot toen maar voor 1x 500 en 1x 200 te gaan. Wanneer ik de taxi zou gaan nemen zou ik iets van 300 a 400 kwijt zijn. Nou stond het pinautomaat naast de ingang van de trein. Ineens besloot ik het gewoon te doen. Ik moest toch nog wachten tot ik mijn kamertje in mocht gaan. Laat ik gewoon echt het avontuur aan gaan en gelijk starten met het openbaar vervoer. Zo gezegd zo gedaan, dus ik pakte lekker de trein voor maar 101 NOK. Beste keuze ooit, want voor ik het wist stond ik al in Oslo.

Hier dropte ik mijn veel te grote koffer in een locker en besloot ik rondjes te gaan lopen. Nou is hier alles al in de kerst en winter stijl. Ik weet niet wat er met mij gebeurde, maar mijn glimlach kwam veel te overdreven tevoorschijn en ging niet meer weg. Met een veel te blije bakkes liep ik twee a drie uur door de stad. Snel kocht ik even mijn ontbijt/middag eten en liep gewoon als maar door.

Het winkelcentrum is gigantisch, het kleine kerst marktje was top en de haven zag er te mooi uit. Ja, ik wist het al zeker. Hier ga ik mij zeker vermaken. Morgen ga ik er zeker weer naar terug. Alleen nu was het toch echt tijd geworden om naar mijn huisje te gaan. Natuurlijk weer niet met de taxi, maar gewoon lekker met de metro. Dat zou ik thuis ook doen, dus waarom in Oslo niet hé. Kocht een kaartje voor 35 NOK en stapte in.

Bij het huisje zelf werd het spannend. Het was midden in een woonwijk en had nog niet echt contact gehad met de mensen. Ik had het gewoon geboekt via booking.com en ik moest het maar gewoon aan zien. Ja, hoor alle lichten stonden uit bij het huis waar ik zou intrekken. Shit, hopelijk is er wel iemand thuis. Ik besloot maar gewoon overal aan te bellen. Echt nul reactie. Nou was ik er een half uurtje te vroeg, dus dat hield ik maar gewoon als hoop. Ik liep om het huis heen en daar kwam ik ineens een man tegen. Hij keek mij een beetje verbaast aan, dus ik besloot hem maar gewoon aan te spreken. Hij bleek bij het huisje te horen en liep naar de buurvrouw toe.

 

De deur bleek gewoon open te staan en de informatie in het huisje te liggen. Ze leiden mij door het huisje en zeiden mij gedag. Nou ben ik niet zo vaak echt verrast, maar wat een kamer joh. Het was groter dan verwacht, warmer en superleuk ingericht. Ja, ik ga het naar mijn zin hebben hier in Oslo. Alleen door de korte nacht was ik nu toch wel echt te moe geworden. Ben dus rond 7 uur zonder avondeten inslaap gevallen en werd rond half 5 pas weer wakker.

Maar nu kan dan wel het echte Oslo avontuur beginnen!!!

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

1 thought on “Oslo ik kom eraan

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.