Op naar het mooie eiland Bygdøy

Dag vier was alweer aangebroken. De tijd ging zo snel dat ik het de dag zelf nog geen eens door had. Ik had hele andere dingen in mijn hoofd joh. Ik zou vandaag de Oslo Pas kopen en dan zo snel mogelijk over al heen gaan. Met die pa mocht ik namelijk 24 uur overal gratis mee reizen en naar binnen. Ja, deze gier wil er dan zoveel mogelijk van genieten. Zelf had ik gelezen dat Bygdøy een enorme aanrader was met de Oslo pas, dus mijn doel was vandaag om het eiland Bygdøy zien te komen. De leukste dag kon beginnen.

Doordat ik gisteren alles een beetje had uitgestippeld, wist ik precies hoe mijn dagje een beetje moest gaan verlopen. De Oslo pas zou niet gelijk ingaan. Ik zou hem dus pas in laten gaan wanneer ik de bus zou pakken richting Bygdøy. Zo besloot ik eerst naar de universiteit te gaan van Oslo. Hier liep ik elke keer weer voorbij en was er stiekem wel van onder de indruk. Na een korte stop in de lp-zaak ging er dan eindelijk naar binnen. Nou weet ik niet of dit altijd kan, maar nu stonden de deuren in ieder geval wagenwijd open. Helaas kon je wel alleen maar naar de grote spreekzaal. Het zag er mooi uit, maar ergens kreeg ik het gevoel alsof ik bij een begrafenis aanwezig was. Ik bleef er dus maar heel eventjes staan.

Het volgende gebouw was wel echt enorm indrukwekkend. Ik was namelijk uitgekomen bij het koninklijk paleis van Oslo. Tot deze dag dacht ik steeds dat het gebouw heel ergens anders zat. Dat bleek dus niet zo te zijn. Hoe ik dit gebouw heb kunnen missen begrijp ik niet, want wat is dit enorm. Buiten stonden er van die wachten die om de zoveel minuten afgelost werden. Zie het een beetje als die mannetjes in Londen. Van dit gebouw moest ik gewoon een foto maken. Nou stonden er twee meiden foto’s te maken, dus ik besloot mijn spullen alvast te gaan pakken. Na een tijdje was ik nog steeds aan het wachten. Ineens draaide ze naar mij toe en vroeg ze of ik misschien de foto wilde maken. Natuurlijk wil ik dat wel even doen. Op die manier heb je toch weer een beetje contact met andere hé.

Na de foto vroegen ze gelukkig ook of ze een foto van mij moesten maken. Misschien zag ik er zo uit of de camera spullen verraden het al. In ieder geval was ik er heel blij mee. Spaarde mij weer wat moeite. Gelukkig was de foto dan ook echt goed gelukt. Na de foto spraken we nog even wat en voegde we elkaar toe op Instagram en daarna gingen we weer verder met onze eigen route.

Voor mij betekende dat eindelijk richting het eiland Bygdøy gaan. Kom ik bij de veerpond alleen achter iets pijnlijks. De veer vaart blijkbaar helemaal niet in de winter. Gelukkig hadden ze een briefje opgehangen met welke bus je alsnog op Bygdøy kon komen. Nou ik kan je mededelen dat de bussen niet echt veel schelen met onze bussen. Wat was het druk zeg. We stonden met zijn alle op een kluitje en iedereen had van dat heerlijke warme kleding aan. Wat was ik blij dat ik er na een half uurtje eindelijk weer uit kon.

Ik stapte uit bij het Norsk Folkemuseum. Een museum waar ze een beetje aan cosplay deden. Je werd namelijk weer helemaal terug in de tijd gegooid. Er waren wat mensen verkleed, er werden toneelstukjes gedaan en er stonden allemaal oude huisjes. Echt heel tof om te zien. Ik zou het dan ook echt iedereen aanraden om dit te gaan bekijken. Koop de Oslo Pas en vertrek naar Bygdøy. Je bent er zo en je krijgt er zoveel voor terug.Na een lange wandeling had ik alles wel gezien en besloot ik door te gaan lopen naar het volgende museum.

Ik was namelijk zelf wel benieuwd naar het Frammuseum. Een museum die je weer terug in de tijd zou gooien. Dit keer zou je het leven van op het water te zien krijgen. Deze idioot besloot ernaartoe te lopen, maar wees gerust er gaat ook gewoon een bus naar toe. In dit museum stond een enorm groot schip en daaromheen allemaal looproutes richting het schip. Nou moet ik eerlijk zeggen dat ik niet zo zeer zin had om nog meer te lezen, dus ik keek gewoon lekker rond en liep wat door het schip heen. Ondanks dat ik niet echt zin had om dingen te lezen, was het zeker een aanrader. Ook zeker met kinderen zou ik het aanraden. Die zullen het fantastisch vinden.

Helaas was het alweer sluitingstijd. Alles ging dicht en het werd al donker. Ik dacht toen maar morgen weer een dag. Dan kan ik altijd weer terugkomen. Nou zag ik via Google dat er gelukkig wel nog voldoende bussen reden. Ik kon dus nog mooi een rondje lopen langs het water. Eens zien hoe het er vanaf de kant van Bygdøy uit zag. Ik was oprecht al een beetje verliefd geraakt op Oslo, maar vanaf dit moment sloeg de vonk pas echt over. Wat een mooi plekje was dit zeg in het donker. Uit het niks ging ik helemaal los met foto’s en genoot ik steeds meer. Echt pas toen het helemaal donker was geworden besloot ik dan ook maar eens te gaan. Hier en daar stonden er nog wat mensen verdwaald op de bus te wachten.

Mijn wanten waren in ieder geval nat geworden, ik had het koud en wilde morgen weer vroeg op. Ik kocht dus snel een lasagne voor in de over en ging weer lekker met de metro terug naar mijn huisje. Zetten wat filmpjes op en at mijn heerlijke lasagne. De vierde dag zat er alweer op. Tijd om mijn warme bedje op te gaan zoeken.

Ineens begonnen mijn hersenen te werken. Ik besefte mij uit het niks dat het morgen mijn laatste dag was in dit huisje. Nou ben ik nooit zo snel paniekerig, maar dat zou dan toch mooi een dag te vroeg zijn. Moet ik de laatste dag dan maar 24 uur op straat door brengen. Ik opende dus snel de KLM app om te kijken wanneer ik nou naar huis zou vliegen. Helaas kwam ik er toen achter dat morgen al naar huis zou vliegen. Gelukkig wel pas rond 19:00 uur, maar alsnog. Ik had het gewoon zo erg naar mijn zin gehad dat ik de tijd oprecht was vergeten. 10:00 uur zou ik dan echt mijn huisje voor de laatste keer dicht gooien. Het was dus echt tijd om te gaan slapen. Morgen vroeg op om alles weer in te pakken.

Verdomme gewoon mijn laatste nacht hier.

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

1 thought on “Op naar het mooie eiland Bygdøy

  1. Wat een mooie foto’s weer, en die musea klinken inderdaad onwijs bijzonder. En zoals ik het zie, zeer zeker de moeite waard om ooit eens te bezoeken. Weet exact hoe je je voelt, qua vertrekken. Ik had exact hetzelfde rotgevoel als toen ik in Engeland was en helaas weer naar huis moest

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.