Naar het concert van Don Broco

Ik hou er heel veel van om mensen af en toe even te plagen en te prikkelen. Zo pest ik Chelsey al een lange tijd met Don Broco. Don Broco is een (pop) rockgroep waar zij heel erg van houdt. Ik vond de naam altijd heel grappig om te horen en maakte er dus altijd maar broccoli van. Bij Ed Sheeran kwam dit weer te spraken en ik besloot maar eens een nummertje op te zoeken van Don Broco. Merkte toen wel dat dit niet de muziek is waar ik normaal zou naar luisteren, maar kon het ergens wel waarderen. Ik beloofde dus dat ik het Broccoli verhaal goed zou maken door eens een keertje mee te gaan. Wat je beloofd moet je doen, dus zodoende was ik gisteren ineens bij het concert van Don Broco.

Persoonlijk hou ik er enorm van om niet in een vakje te passen. Sommige eigenschappen passen wel bij de dingen waar ik van hou, maar er zijn genoeg dingen die je niet bij mij zou verwachten. Dit komt mede doordat ik mij zelf altijd probeert uit te dagen. Ga gewoon naar de plekken waar je nooit heen zou gaan en ontdek. Gewoon lekker gek doen. Bij de dingen waar andere jou verwachten, zou je niet zo snel iets nieuws leren kennen. Toen ik mij zelf via Facebook incheckte bij het concert van Don Broco kreeg ik dan ook gelijk de reactie dat ze mij daar niet hadden verwacht. Nee, ik had dit zelf ook nooit verwacht. Persoonlijk luister ik naar heel veel stijlen muziek, maar naar de wat hardere muziek kan ik mij nooit zo vinden. Dat geschreeuw is gewoon nooit zo mijn stijl geweest.

Dit avontuur ging ik in ieder geval met twee concert verslaafde aan, namelijk Chelsey en Anouk. Chelsey ken ik natuurlijk, maar Anouk leerde ik vandaag voor het eerst kennen. Beide gelukkig twee hele gezellige meiden, waar je lekker mee kan babbelen. Dat is toch altijd wel fijn als je samen de hele avond moet door gaan brengen. Het concert van Don Broco was in de TivoliVredenburg in Utrecht. Voor mij nu dus lekker dichtbij. Bij binnenkomst waren de gitaren en de drum al heel goed te horen. Het voorprogramma Dreamshade was namelijk al begonnen. Nou ik begon lichtjes al te zweten, want waar was ik in godsnaam aan begonnen. Dit was naar mijn mening echt de harde kant van muziek en daar hou ik totaal niet van. Mijn danspasjes passen er daarentegen wel mooi bij, maar dat terzijde.

Ik wist ook echt totaal niet wat ik kon verwachten. Gisteren had ik even het nieuwe liedje van on Broco opgezet, maar verder had ik geen flauw idee wat er zou gaan komen. Ik had maximaal 3x een nummer gehoord en had mij expres niet voorbereid. Ik begreep in ieder geval wel gelijk waarom de gehoorbeschermers werden aangeraden. Gelukkig hoorde ik aan het einde van Dreamshade twee dingen. Een andere fan noemde de band ook broccoli en Chelsey & Anouk vertelden dat het voorprogramma helaas altijd veel harder is dan Don Broco zelf. Nog steeds benieuwd, maar wel wat meer gerustgesteld.

Hierna was Emsrosa aan de beurt. Weer een band waar ik nog nooit van had gehoord. De gitaren werden weer ingeplugd en bereiden mij maar weer voor op het ergste. Alleen gelijk vanaf minuut 1 vermaakte ik mij enorm aan de show die de gasten neerzetten. Zo werd de gitarist gelijk opgetild en maakte een zijwaartse salto. Ze schreeuwde niet, maar zongen gewoon en kwamen het publiek in door op elkaars schouder te zitten. De voetjes kwamen van de vloer en het werd oprecht heel gezellig. Mijn hart was dus weer wat meer gerustgesteld. Laat die Don Broco maar komen.

Nou daar waren ze dan eindelijk na een tijdje hoor. Het was een klein zaaltje, maar wat ging die los zeg. Ik keek werkelijk waar mijn ogen uit. Mensen werden de lucht opgetild, zodat ze van het podium er weer in konden springen, mensen gingen massaal op de grond zitten en deden alsof ze met zijn alle aan het roeien waren en natuurlijk werden er grote kringen gemaakt om door heen te rennen. Jong/oud, groot/klein, je zag het allemaal voorbijkomen en iedereen was gewoon lekker zichzelf. Ik genoot van de muziek, maar ook oprecht van de mensen die ook aanwezig waren. Geen enkele seconde zou ik hebben kunnen denken dat iemand mij maar raar aan zat te kijken. We bouwde gewoon met zijn alle een goed feestje. De muziek was gelukkig ook echt niet van dat harde en ik kon het oprecht waarderen.

Op het laatst trok iedereen nog even zijn shirt uit om mee te zwaaien en toen was de pret alweer voor bij. Ik zie gelijk één ding tegen Anouk en Chelsey, de volgende keer ben ik er weer bij. Als antwoord kreeg ik gelukkig ook dat ik dat verplicht was. Zo zie je maar weer dat je echt de leukste dingen ontdekt als je gewoon even uit je eigen cirkeltje stapt. Doe gewoon af en toe iets wat niemand van je zou verwachten. Het leven is vaak al zo herhalend, dus doe gewoon eens lekker gek. Mocht je niet zo van rock houden, dan daag ik je zeker uit om eens nar Don Broco te gaan. Mij hebben ze in ieder geval nu te pakken.

En Anouk en Chelsey nogmaals bedankt dat jullie deze gek durfde mee te nemen. Volgende keer zorg ik voor een Don Broco shirt, dat ik de tekst ken en misschien een extra shirt met een broccoli er op 😉

Fabian van der Gijze
Volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

2 thoughts on “Naar het concert van Don Broco

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.