Mijn deur moest mijn dag goed maken (deel 2)

Het is alweer even een tijdje geleden, maar ik schreef hier eerder over de dingen die op mijn deur staan. Het was even verwaterd, maar we gaan er gewoon lekker mee door. Er staan nog veel meer dingen op mijn deur en ze zijn stuk voor stuk speciaal voor mij. Mooi om weer verder uit te leggen wat er nog meer staat. Dit is deel twee van mijn deur moest mijn dag goed maken.

Onder de smiley van de vorige keer is Als je maar plezier maakt te vinden op mijn deur. Persoonlijk weet ik als geen ander dat niet elke dag even leuk kan zijn. Alleen ben ik wel van mening dat je elke dag een stukje leuker kan maken. Zo probeer ik elke dag een beetje plezier te maken. Mijn oma’s begrafenis is hier een mooi voorbeeld van. Natuurlijk zijn dit niet de meest prettige dagen. Toch heb ik zelfs deze dag plezier beleefd. Zo rende ik lekker rond met mijn kleine neefjes en gooide we sneeuwballen naar mijn grote zus. Die kleine hummels maakte mij daar stiekem heel blij mee. Ze hadden denk ik wel een beetje door wat er aan de hand was, maar konden de dag gelukkig ook met een lach beleven.

Wanneer we onder de BNNVARA-stikker kijken zien we een klein deurtje. Deze zouden andere misschien wel kunnen herkennen. Dit deurtje is afkomstig uit de serie la casa de papel een serie die ik echt steengoed vond. In die serie tekent één van de overvallers een deurtje op de muur. Als kind had haar moeder verteld dat ze die één keer kon tekenen en openmaken wanneer de nood echt hoog was. Ze had hem nog nooit opengetrokken, want door dat deurtje had ze altijd het gevoel dat ze nog een uitweg had. Die gedachten vond ik zo mooi dat ik het ook op mijn eigen deur tekende. Een laatste vlucht route die je altijd open kan trekken. Misschien heel fantasierijk, maar voor mij een mooie gedachten om aan vast te houden.

Leef & herinner staat er heel mooi naast geschreven. Deze kan/mag je ook lezen als Leef en word Herinnerd. Ik vond het altijd geweldig om naast mijn opa en oma te zitten en al hun verhalen aan te horen. Soms waren deze verhalen aan de heftige kant, maar ik keek echt mijn ogen altijd uit. Uit die verhalen kon je horen dat ze echt hadden geleefd. Precies dat wil ik zelf ook bereiken. Ik wil 1001 verhalen kunnen vertellen waar mee ik bewijs dat ik leef en heb geleefd. Van mij zelf moet ik verhalen maken, zodat ik die doel kan verwezenlijken. Al zeg ik het zelf, maar volgens mij ben ik heel goed bezig met het verzamelen van verhalen. Ik voel aan alles dat ik leef en niet geleefd word.

Hier onder is niets dan dit te vinden. De blof fans zullen deze zin misschien ook wel herkennen. Persoonlijk ben ik erg fan van blof. Niets dan dit is één van mijn lievelingsnummers. Persoonlijk vind ik de tekst enorm mooi en schreeuw ik hem elke keer weer mee. In relaties en vriendschappen probeer ik altijd zo eerlijk mogelijk te zijn. Hoe ik precies ben daar valt niet altijd een mening over te vormen, maar denk dat ik wel kan zeggen dat het niets dan dit is. Mede daarom stel ik mij altijd zo persoonlijk mogelijk open. Vind ik mooi en zo krijg je de mooiste relaties.

Het puzzelstukje valt vanaf deze plek lekker op. De vraagteken staat voor het laatste puzzelstukje. Ik ben van mening dat liefde van zelf moet komen. Om die reden ben ik dan ook nooit actief opzoek ernaar. Wel zeg ik altijd dat het mijn laatste puzzelstukje is om het plaatje compleet te maken en het verhaal verder te laten gaan. Als ik het zelf mag zeggen dan heb ik mijn leven de laatste tijd echt enorm goed in orde. Het gaat goed en ik voel mij fantastische. Dan is dit inderdaad echt het laatste stukje die nog kwijt is. Die wordt hopelijk vanzelf ooit gevonden. Voor nu staat die in ieder geval al uitgetekend op mijn deur.

Als laatste voor dit deel, wil ik weer even terug naar de deur. Naast de deur is namelijk een groene stikker van de Tweede Kamer. Zelf hou ik mij redelijk bezig met de politiek, alleen daarom hangt die er niet. Dit doet mij terugdenken aan een mooie dag en dat de dag je moet verassen. Op een dag had ik namelijk zo’n 3 a 4 uur niks te doen op school. Alles viel uit en de laatste les was te belangrijk om te missen. Een maatje en ik gingen toen rondlopen door Rotterdam. Zo kwamen we ineens bij centraal station uit. Zonder enige rede besloten we de trein te pakken naar Den Haag. Gewoon puur uit verveling. We zouden daar wel vanzelf zien waar we uit zouden komen. Zo belande wij ineens bij de Tweede Kamer en besloten we naar binnen te gaan. Het was heel gek dat we het ineens aan het bijwonen waren. We wisten van tevoren niet eens dat het mogelijk was. Achteraf op school was het ook wel een mooi verhaal. Onze klasgenoten verklaarde ons voor gek, maar ik vond het te gek. De dag had het zelf bepaald dat we daar ineens zaten.

Dit was deel 2 in ieder geval alweer. Waarschijnlijk kan ik de laatste teksten en tekeningen wel kwijt in 1 a 2 delen. Nu maar hopen dat ik niet weer zo lang er mee wacht als de vorige keer. Nu duurde het wachten wel heel lang. Hopelijk tot de volgende blog en anders hopelijk tot deel 3.

Wat laat jou een dag goed beginnen op mindere dagen?

Fabian van der Gijze
Volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

2 thoughts on “Mijn deur moest mijn dag goed maken (deel 2)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.