Een familiemens die online gelukkig zijn familie ontmoet

Persoonlijk ben ik echt een familiemens. Ik hou er van en naar mijn mening kan je er ook nog eens heel veel van leren. Iedereen heeft toch weer zo zijn eigen verhalen die hij of zij heeft mee gemaakt. Helaas is het groepje familie die ik zie en spreek niet zo heel groot. Dat vind ik zelf als familiemens altijd enorm ruk. Op de zeldzame familiedagen kijk ik dan ook vaak mijn ogen uit. Dit heeft er voornamelijk ook mee te maken dat ik mijn vaders familie kant eigenlijk nooit echt heb leren kennen. Mijn blog en vriendschappen verhelpen dit gelukkig wel enorm. Ik leer ineens mensen kennen uit de familie en zie mijn echte vrienden ook als hechte familie.

Over mijn oma’s en mijn opa’s kant kunnen we niet zeggen dat ze stil hebben gezeten. Die kant is volgens mij zo groot dat de helft elkaar niet eens kent. Nou schreef ik regelmatig over mijn oma en mijn opa. Ze vormde veel verhalen en hielpen mij altijd waar het kon. Ik genoot daar zo van en moest die verhalen dan altijd weer even delen. Even trots mededelen dat ze mijn opa en oma waren. Zo begon mijn blogballetje een beetje te rollen op Facebook. Ineens kreeg ik contact met familieleden die ik zelf nog nooit had ontmoet of überhaupt had ontmoet. Als een echte familiemens blijft mijn motto hoe meer hoe beter, dus dit vind ik alleen maar leuk.

 De plek was misschien wat minder, maar op mijn oma’s begrafenis ontmoette ik een paar familieleden eindelijk ook eens in het echt. Mijn neef keek af en toe echt naar mij met zo’n blik hoe kennen ze jou nou weer en hoe jij hun. Ja, om zulke kleine dingen kan ik stiekem wel genieten hoor. Is toch mooi en je verbreed je wereld ten minste weer een beetje. Vond het dan ook heel lief dat ze zeiden dat ik mooi schreef en dat ze het altijd graag lazen. Bedankt hier voor 🙂

Misschien heb je het wel eens gelezen in een eerdere blog, maar mijn vader is voor de helft van zijn jeugd opgegroeid in een pleeggezin. Een lange tijd na de vechtscheiding van mijn ouders besloot ik het contact te verbreken met mijn pa. Een typisch geval van liever arm dan rijk. Normaal zou ik dat enorm moeilijk vinden als familiemens, alleen gek genoeg voelde hij al lang niet meer als familie. Deze breuk zorgde er dan ook voor dat ik dat klein stukje familie van zijn kant ook nooit meer sprak. Tot dat ik laats een foto met mijn lieve moeder plaatste op Instagram. Uit het niks kreeg ik een berichtje van een man die vertelde dat ik mijn moeder de groetjes moest doen. Dit bleek dus achteraf de stief familie van mijn vader te zijn.

Ineens had ik na een hele lange tijd weer een handvat naar deze kant van de familie. Persoonlijk herinner ik mij maar heel weinig van deze kant. Is zo lang geleden en was toen echt zo klein. Ik weet alleen nog goed dat ik als kind via Hyves even contact had. Ik vond het dan echt heel leuk om te horen wat de ontwikkelingen zijn aan die kant van de familie. Het kan dan wel de pleegfamilie zijn van mijn vader, maar dat maakt mij echt niks uit. Ik vind het leuk en ik vind het heel mooi dat hun mij blijkbaar ook nog af en toe volgen. Daarnaast ook respect, want voor hun is het misschien ook niet altijd even mooi/prettig om te lezen. Één ding weet ik als familiemens in ieder geval zeker. Ik wil contact houden en hopelijk zit er dan binnenkort ook eens een meeting in. Lijk mij in ieder geval heel leuk.

Heel soms krijg ik wel eens het verweid te ik te veel deel en niet zo actief moet bloggen. Alleen ik vind dit soort dingen dus echt te gek aan het blog/onlinewereld. Je bouwt je eigen familiekring en je ontmoet allemaal mooie mensen. Sorry, maar dat wil ik niet missen.

Fabian van der Gijze
Volg mij verder ook via YouTube, Facebook,  Twitter en  Instagram

3 thoughts on “Een familiemens die online gelukkig zijn familie ontmoet

  1. Mooi dat je familie op deze manier wat meer wordt uitgebreid. Dat er dan inderdaad hele mooie dingen uit mogen ontstaan! En ik voel wat je bedoeld met dat online aanvoelt als een tweede familie. Kan ik niet anders zeggen dat dat ik het er mee eens ben

  2. Op de een of andere manier ben ik je op Facebook gaan volgen. Mooie open eerlijke verhalen, gekleurd door de nodige levenservaring maar ook vol moed en doorzettingsvermogen. Terwijl ik helemaal geen bloglezer weet je me vast te houden als lezer. Bijzonder!!

    1. Heel erg bedankt voor je lieve en leuke mail Johan. Waardeer dit soort dingen echt enorm. Ik doe altijd mijn best om een verhaal zo eerlijk en persoonlijk mogelijk te vertellen. Dat het dan zo mag worden opgepikt, vind ik dan werkelijk een eer.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.