Het eenzame kluizenaars leventje

Al van jongs af aan keek ik enorm uit naar het moment dat ik op mij zelf kon gaan wonen. Het grote avontuur mocht van mij wel beginnen en ik keek er enorm naar uit. Alleen dat veranderde na een tijdje steeds meer. Vorig jaar was ik zelfs een beetje bang voor de gevolgen wat het met mij zou doen. Persoonlijk ga ik heel goed op de kleine eenzame momenten. Zo zoek ik die natuurlijk ook zelf heel erg op door alleen op vakantie te gaan. Alleen door dat ik daar zo goed op ga was ik wel bang dat ik een eenzame kluizenaars leven zou creëren.

Momenteel is het zo dat ik op mij zelf woon. Ik vertrok naar Hilversum voor mijn droom en leef nu in een kamertje van 8 a 10 vierkante meter. Enorm klein natuurlijk en je wordt echt op je zelf gewezen. Ik woon met 7 andere mensen in een huis, maar deze mensen zie en spreek ik werkelijk waar nooit. Ik vind het eigenlijk gewoon knap dat ik bijna nooit iemand tegen kom. Wel heb ik het geluk dat ik enorm veel tijd op mijn werk door breng. Ik kom onder de mensen en de eenzame kant van het verhaal gaat er weer vanaf. In mijn weekenden ga ik gelijk door naar mijn moeders huis, dus die zijn gelukkig al helemaal niet eenzaam.

Alleen de tussentijdse periodes zijn dat dus wel. De muren komen op je af, ik heb een koptelefoon op dus ik sluit mij zelf nog meer af en je zegt geen woord. Wel heb ik nog het geluk dat ik actief ben op sociale media’s. Hierdoor heb je gelukkig nog wel af en toe contact met andere. Al moet ik eerlijk toegeven dat contacten via de telefoon onderhouden niet echt mijn ding is. Iets houd mij tegen om gewoon even een berichtje te sturen naar mij. Misschien enorm stom, maar zo ben ik nou eenmaal. Het breid je cirkel uit maar het remmen houd het toch enorm klein.

Het eenzame leventje waar ik al die tijd bang voor was, kwam wel degelijk. Ik zat maar te niksen en kwam mij zelf enorm tegen. Ondanks ik zo veel leuke en mooie gespreken voerde op het werk, ik kwam steeds weer terug in die eenzame koude kamer. Hier en daar kocht ik wat uit verveling een deed ik maar iets om mij te vermaken. Toch kon ik het afgelopen weekend tegen mijn moeder zeggen dat ik momenteel echt in mijn gelukkigste periode ooit zit.

Na een tijdje sloeg de eenzame tijd namelijk compleet om. Kreeg enorm veel contact met ander en deed lekker mijn ding. Zo werkte ik vaak in de nacht en overdag sprak ik gezellig met mensen af of kletste ik de hele avond door tot ik weer naar mijn werk moest. Tijdens die week moest ik inderdaad wat slaap in leveren, maar ik besefte mij ook iets heel belangrijks. Ik had deze drukte en gezelligheid, namelijk echt even nodig. Ik werd elke dag met een enorm goed gevoel wakker, keek lekker om mij geen en deed gewoon weer mijn ding. Ik hoop het ook echt vast te kunnen houden. Ik heb die eenzame momenten heel soms wel nodig, maar te veel is voor mij dus niet echt goed. Word er weer wat ingetogen van en laat alles maar een beetje gebeuren.

Voor nu is dat denk ik toch wel de belangrijkste les die ik in mijn huisje heb geleerd. Alleen is toch ook maar alleen.

Fabian van der Gijze
Volg mij verder ook via YouTube, Facebook,  Twitter en  Instagram

1 thought on “Het eenzame kluizenaars leventje

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.