De deur van angst

De mensen die mijn blog al wat langer bezoeken en/of mij persoonlijk kennen, zullen waarschijnlijk wel weten dat ik ooit moest onderduiken. Zo heb ik op drie verschillende plekken mij schuil moeten houden voor mijn vader. Je beland alleen niet zomaar op zo’n schuilplek. Daar gaat een heel verhaal aan vooraf. Voor mij was dit één van de start punten van mijn verhaal. Mijn start punt was een deur in het politiebureau.

Een verhaal wat ik al heel lang over wilde brengen, maar niet echt in woorden uit te typen was. Ik besloot daarom tegen een deur aan te gaan zitten en mij weer terug te brengen naar dat moment. Met een kleine trilling kwam ik weer terug op mijn start punt en hoorde ik mijn vader binnen komen. De man waar wij ineens voor moesten onderduiken. Ik was zo stil, te stil voor een kind. Kijk de video en sluit desnoods je ogen, zoals ik dat toen ook deed.

Fabian van der Gijze

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.