Waar is mijn vader nou weer?

Gisteren was het weer eens tijd voor mijn verjaardag. Nou heb ik nachtdiensten dus ik kon lekker overdag slapen en rondlopen. Het weer was perfect, dus mij hoorde je verder niet klagen. Dit soort dagen ga ik altijd een beetje terugblikken. Gewoon even lekker denken. Nou bleef ik dit keer wel bij een verhaal hangen. Mijn vader was namelijk op mijn verjaardag eens verdwenen. Hij had ruzie met mijn moeder en was toen weer eens voor een tijdje verdwenen. Gek genoeg bleef dat verhaal dit jaar enorm lang hangen.

Ik heb een lange tijd geleden ervoor gekozen om niet meer met mijn vader om te gaan. Persoonlijk kan ik je vertellen dat het één van mijn beste keuzes ooit was. Het was een last die van mijn schouders viel. Mijn vader probeerde vroeger elke verjaardag weer contact te maken. Begrijpelijk, maar voor mij een enorme last. Ik keek mede daardoor altijd enorm tegen mijn verjaardag op. Gelukkig doet die dit al een tijdje niet meer, al had ik er dit jaar wel weer een beetje vrees voor. Ik weet niet hoe mijn vader er nu bij zit, maar hoe ik hem ken had hij dit jaar ineens wel weer wat kunnen laten horen. Weer eventjes proberen en zichzelf te laten horen.

Zo sliep mijn vader dus weer even mijn hoofd in. In die tijd hadden mijn vader en mijn moeder heel veel ruzies. Het alcoholprobleem was toen echt op zijn hoogte punt. Regelmatig verdween mijn vader toen even voor een dagje. Als kind had ik alleen nooit verwacht dat dit ook op mijn verjaardag zou plaats vinden. Stel je maar even voor dat je weer een klein kind bent. Je wordt wakker om je verjaardag te kunnen vieren, je ziet je vader nergens en je moeder zit in de stress. Het was heerlijk dat mijn familie in de middag zou komen, mar de belangrijkste ontbrak gewoon. Ik en mijn moeder hebben hem dit zo kwalijk genomen. Hij hoorde er gewoon te zijn. Een kind moet niet op zo’n dag uitleggen aan zijn vrienden en/of familie waarom je vader er niet is.

Denk dat dit stiekem ook een redde is dat ik niet zo veel geef om een verjaardag. Het veroorzaakt toch een krasje en per jaar verdwijnen er toch weer een paar mensen uit je leven. Vroeger wist ik dat mijn oma en opa er altijd wel bij waren, maar die hebben we natuurlijk de afgelopen dagen ook verloren.

Voor mij is het in ieder geval wel een streven dat ik nooit een verjaardag ga missen als ik ooit een kind heb. Dat zal ik hem of haar in ieder geval niet aan willen doen. Je hoort er ook gewoon bij te zijn. Niet vluchten vanwege je eigen problemen!

Fabian van der Gijze
Volg mij verder ook via YouTube, Facebook,  Twitter en  Instagram

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.