Op naar Liverpool. Mijn eerste keer UK!!

Daar gaan we dan weer eens een keertje. Nieuw vliegtuig en weer een heel nieuw avontuur. Dit keer ga ik naar Liverpool. Waarom vraag je je misschien wel af. Nou ik heb echt geen flauw idee. De bedoeling was eerst alleen een concert van Anne-Marie, maar daar is de finale van de Champions League nu al bij gekomen. Voor de rest ga ik het wel weer zien en ja die ik schrijf ik expres. Ook dit keer ga ik lekker alleen op ontdekking uit. Oké niet helemaal alleen. Dit keer heb ik namelijk mijn camera bij waarmee ik hopelijk iets moois kan neerzetten. Goede tip abonneer even op mijn YouTube kanaal Fabiangijze. Het is gratis en je wil die mooie beelden natuurlijk niet missen hè.

Oké, Je kan uiteraard gewoon de blog lezen of gezellig met mij op reis gaan via de onderstaande video. Ik heb er enorm hard aan gewerkt. Mocht je dus wat tijd vrij hebben. Het wordt oprecht gewaardeerd. Bedankt 🙂

Momenteel zit ik lekker hoog in de lucht. De enige plek waar je mij echt rustig en relaxt krijgt. Heerlijk vind ik het. Alles ging volgens schema, dus we zijn zonder problemen onderweg naar Liverpool. Dat zonder problemen gelde alleen niet voor iedereen, maar daar kom ik straks nog wel op terug. Laat ik eerst maar eens bij het begin beginnen. Mijn vlucht stond gepland voor 9:10 uur. Prima tijd alleen dit betekende blijkbaar dat 4 uur al de wekker zou gaan. De tijd wanneer ik normaal gesproken eens een keertje moe word om te gaan slapen. Dit gelde helaas ook voor deze nacht. Zo doemde zit ik hier met maar een uurtje slaap. Ach dat zijn we door de jaren heen gelukkig wel gewend.

Het video project wil ik oprecht goed oppakken. Mede hierom ging ik dan ook zo vroeg mijn bed uit. Even alles vast leggen en een beetje tegen een camera aan lullen. Dat is gelukkig nooit een probleem. Hoe weinig slaap we ook hebben gehad, lullen kunnen we wel. Nu maar alleen hopen dat mijn huis genootjes er geen last van hadden. Al moet ik eerlijk bekennen dat ik mij om die mensen vrijwel geen zorgen maak.

Na de staking van gisteren was ik even bang dat de treinen helemaal kut zouden zijn. Gelukkig viel dit enorm mee. Misschien was het ook wel gewoon te vroeg voor ellende. Dat geluk had ik dan nu wel weer. Ik was hierdoor alleen veel te vroeg op Schiphol. Normaal reis ik liever alleen met ene klein koffertje, maar dit keer kwam een grote koffer even iets beter uit. Dat betekende voor nu alleen wel dat ik drie kwartier moest wachten tot ik mijn koffer kon inleveren. Was alleen even vergeten dat ik fast tickets had, dus dit had al veel eerder gekund. Ach, nu heb ik ten minste we weer die chagrijnige stress kippen kunnen zien. Daar ga ik persoonlijk altijd heel goed op. Je gaat op vakantie, maar begint het met een hele boel ellende. Doe gewoon lekker rustig en geniet van de tijd, voor je het weet is het alweer voor bij.

Het bla bla bla gebeuren slaan we lekker over. Even naar de tegenwoordige tijd. Oké mijn tegenwoordige tijd dan. Ik zit in een stampvolle vliegtuig op rij 2 lekker bij het raam. Het vliegtuig zit helemaal gevuld op één klein plekje na. Ook op rij 2 alleen wel aan de andere kant. Als dat plekje gevuld was geweest had ik alleen wel met mond open gekeken. Ze zeggen namelijk wel eens toeval bestaat niet. Nou hier gebeurde wel iets heel toevalligs. Het meisje wat naast mij zit zat druk te whatsappen. In een flits zag ik toevallig ineens een naam voorbijkomen die ik herkende. Snel controleerde ik de naam nog even na. Ja hoor precies dezelfde naam en de profiel foto leek ook wel hee veel op die van mijn collega. Even de moed verzamelen en gewoon vragen dan maar hè.

Hey, onbeschofte vraag, maar werkt degene waar je mee app bij Utopia. Daar kwam de ja en het verhaal. Blijkbaar had ze ook in dit vliegtuig moeten zitten. Nu snapte ik de tijdsdruk dus ook ineens. Mijn collega was blijkbaar door Schiphol aan niet rennen, terwijl bij ons de deuren al bijna dicht gingen. Wat later ook gebeurde toen zij net aan kwam rennen in de gate. Echt super lullig en had het haar ook zeker niet gegund. Nou weet ik niet of je dit krijgt te lezen, maar het eerstvolgende theetje is voor mij en ik zal je er niet te vaak mee pesten. Had trouwens we echt gezellig geweest. Was ik voor het eerst een keertje niet helemaal alleen op vakantie gegaan. Voor nu is het voor mij alleen wachten op de landing en dan komt het avontuur wel vanzelf. Tot in Liverpool

Gelukkig ging deze vlucht ook weer zoals gepland. Na het landen had ik gelukkig weer geluk. Mijn koffer kwam al als één van de eerste koffers de band op gegleden. Waarschijnlijk hadden sowieso niet a te gek mensen een grote koffer bij hun. Daarom vlieg je naar mijn mening ook vaak met dit soort maatschappijen. Snel even honderd pond pinnen en de bus pakken. De bus kost hier blijkbaar maar £ 2.30. Dit is altijd zo, maakt dus niet uit hoelang je blijft zitten. Google raden mij aan om halverwege de reis uit te stappen en dan verder te reizen met de trein. Noem mij maar gierig, maar ik bleef lekker in deze bus zitten. Misschien was ik iets eerder aangekomen met de trein, maar dan was ik weer extra geld kwijt en ik was sowieso al veel te vroeg. De busreis duurde van het vliegveld tot Liverpool city iets minder dan een uurtje. Check het voor de zekerheid na, maar als je dit ooit wil gaan doen neem bus 83C. Let wel op je moet gepast betalen, of extra willen betalen. De NL pinpas pakte die ook niet, dus zorg voor munt geld of een creditcard. Sowieso bij veel reizen raad ik je aan om zo’n pas te hebben.

Ik werd helaas niet gesponsord, maar ik sliep in het Tune hotel. Super goedkoop, geen overbodige spullen, midden in de stad en enorm vriendelijk jeugdige personeel. Ik was veel te vroeg en had eigenlijk mijn koffer moeten achterlaten of iets meer incheck geld betalen. Dit vonden ze overdreven en gaven mijn sleutel gewoon gelijk. Ze zei als het klaar staat is het zonde om niet te gebruiken. Ik had verwacht dat ik er gelijk weer op uitging. Nou dit was zeker niet het geval. Ben een paar keer wakker geworden, maar compleet in coma geraakt tot het etenstijd was. Google maps was weer mijn grootste vriend en vond de goedkoopste eettent die er was. Ik wilde deze reis in ieder geval 1 keer echt Engels hebben gegeten, dus het werd Fish and Chips. Niet heel spectaculair, maar ik was toch dood op. Alvast even snel door de regen een korte wandeling maken en weer terug naar de kamer.

Het Liverpool avontuur zal pas morgen beginnen, dus daar wachtte ik op. Wel besloot ik voor mij doen iets geks te doen, namelijk Tinder te installeren. Ik wilde in contact komen met te locale mensen. Daar is die app toch enorm handig voor. Even voor het eerst een account maken en swipen. Enorm gek om voor mij zelf te doen, maar later tijdens deze reis zal het mij enorm helpen. We gaan het mee maken!

Ik ben in Liverpool!!!

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via YouTube, Facebook,  Twitter en  Instagram

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.