Ik zorg alweer een jaar voor mij zelf

18 juni 2018 was het dan zo ver. Ik liep niet de poort binnen van Utopia, maar wel door de deur van het team. Ik was een uitdaging aan gegaan die zeker nog niet had verwacht. Ik zou twee maanden zomer stagelopen bij Talpa. Een goed begin van mijn tussen jaar dacht ik nog. Wat daarna komt zien we dan wel weer. Die twee maanden zijn ondertussen alweer een jaar geworden. Na die twee maanden werd ik namelijk gebeld met de vraag of ik fulltime in dienst wilde. Natuurlijk wilde ik dat en ik besloot de uitdaging aan te gaan.

Toen ik iets meer dan een jaar geleden mijn tussenjaar aanging, had ik nog geen flauw idee wat mij te wachten stond. Het enige wat ik wist, was dat ik een paar landen zou gaan bezoeken en dat ik wilde gaan kijken hoe ver ik zou kunnen raken in de media. Voor de camera was het plan. Even mijn C.V. uitbreiden naar echt iets moois. Twee weken later was ik uit het niks toch eens te vinden achter de schermen. Geen idee hou het zou bevallen, maar het was toch weer een mooie ervaring erbij. Mijn C.V. is in meerdere opzichten uitgebreid. Achter de schermen heb ik nu ineens iets staan, maar voor de camera is die gelukkig ook nog steeds aan het uitgroeien.

Met dat laatste ben ik gelukkig wel blij. Ik sta nog steeds in twee strijd met die twee. Ik vind achter de schermen enorm leuk, maar voor de camera zie ik nog steeds wel als een droom. Je kan mooie dingen maken en enorm veel bereiken. Ik vind het gewoon iets moois hebben en ik begin er altijd door te stralen. Mede daarom kijk ik misschien ook wel zo kritische naar mij zelf. Dit jaar ben ik als een ontdekkingsjaar begonnen, maar eindigde na twee weken al op de plek waar ik nu nog steeds zit. Heel lang deed ik ook echt alleen nog maar dit qua werk, later kwam voor de camera gelukkig wel weer terug. Het begon te jeuken en ik miste het te erg. Dat missen zag ik gelukkig wel als een goed teken. Dat geef mij ook echt de motivatie en de kracht om naast mijn werk dat ook nog eens te doen. Soms werk ik dus 2 keer op één dag. Een ander zou het misschien gek noemen om 48 door te brengen met 4 uur slaap, ik noem het gewoon gaan voor je droom.

Nu kreeg ik uiteraard vandaag de vraag of ik het nog steeds naar mijn zin had op mijn werk. Daar kan ik zeker ja op zeggen. Ik heb zelfs mijn contract nogmaals verlegt. Alleen ik ben ook heel kritische naar mij zelf. Toen ik dit tussenjaar aan ging als avontuur was dit niet mijn oorspronkelijke planning. Ik wilde ervaringen, mij zelf ontwikkelen en echt iets bereiken. Denk dat ik het alle drie wel heb behaald, alleen ergens voelt het nog niet compleet. Het voelt alsof er altijd wel ergens een mannetje tegen mijn schenen zit te trappen en mij vertelt dat ik nog niet helemaal goed bezig bent. De veilige weg kiezen is soms fijn, maar hoef niet altijd de beste te zijn. Misschien had ik van wijze van spreken nu wel op de acteer school terecht kunnen komen. Als ik maar wel elke seconde in acteren had gestopt.

Dat neem ik mij zelf dan wel behoorlijk kwalijk. Om die redde ben ik nu dan ook een YouTube kanaal begonnen. Gewoon uren maken en nieuwe dingen leren. Ik moet en zal verder blijven leren en laten zien dat dit tussenjaar of hoe lang het ook mag gaan duren, echt iets voor mij is. Die gedrevenheid laat mij soms wel eens iets zien, maar gelukkig vooral ook dat ik lekker bezig ben. Begon met niks en heb nu de helft. Het was hoe dan ook een mooi jaar en een mooie start. Wat het volgende jaar mij gaat brengen? Ik heb echt geen flauw idee, ik weet alleen wat ik ongeveer wil, maar de rest gaan we zien!

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via YouTube, Facebook,  Twitter en  Instagram

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.