Verliefd worden in Liverpool

Mijn laatste dag in Liverpool was aangebroken. Ik was al een beetje verliefd geworden op de stad, maar deze dag zorgde er echt voor dat ik verliefd werd. Niet op de stad, maar op een vrouw die in de stad aan het zingen was. Ze raakte mij zo erg dat ik er minimaal een uur in de stad recht voor haar ben gaan zitten. Verder vond ik gelukkig ook nog even de tijd om de Liverpool Kathedraal te bezoeken en verdwaalde ik in een museum. Kijk gerust de video hier onder of lees lekker verder 🙂

Na een goeie nachtrust besloot ik maar eens naar buiten te gaan. Mijn maag knorde enorm, dus het was tijd om even wat voedsel te scoren. Heel onverwachts hoorde ik iemand perfect mijn lievelingsnummer zingen, namelijk Mad World. Een nummer wat mij heel dierbaar is en waar ik altijd even wegdroom in gedachten. De dame die het zong bleek Jodie Knight te zijn. Ze raakte mij drukte mij op een bankje en ik werd in één slag verliefd op haar mooie stem. Zachtjes droomde ik weg. Ik besloot er alvast wat van te filmen. Na een tijdje werd de honger alleen iets te erg, dus besloot even lekker wat ontbijt dingetjes te halen.

Met mijn ontbijtje besloot ik snel weer terug te keren. Jodie was gelukkig nog aan het zingen. Ik besloot onder genot van haar zangstem uitgebreid lekker te ontbijten. Voor ik het wist was ik heel wat liedjes verder, een uurtje verder en voelde het stiekem echt alsof ik verliefd was geworden op haar stem. Gelukkig kwam Mad World nog een keertje langs en kon ik het hele liedje filmen. Stiekem even een traantje wegpinken en echt genieten. Na een uur besloot ik wel om weer door te gaan. Gaf voor het eerst wat geld aan een muzikant, pakte haar kaartje en liep snel even richting mijn hotel. Toen ik daarna nogmaals langs haar liep, gaf ik haar één van mijn donuts. Waarom geen idee, maar kreeg zo wel de donut guy bijnaam.

Toen ik naar het concert ging van Anne-Marie was ik langs de Kathedraal van Liverpool gelopen. Daar besloot ik nu nogmaals heen te gaan. Dit keer ging ik er dan ook naar binnen. Ik ben zelf nooit gelovig geweest, maar in het buitenland wil ik wel altijd even verliefd worden op deze mooie gebouwen. In de Liverpool Kathedraal was dit niet zo moeilijk. Bij binnenkomst stond je gelijk oog in oog met een gigantische wereldbol die door de lucht zweefde. Het gebouw zelf was verder gelukkig ook betoverend. Overal kon je de geschiedenis teruglezen en het geloof terugvinden. Zeker een aanrader om eens naar toe te gaan. Helaas was de wereldbol wel maar een tijdelijk project, dus ja dat heb je helaas gemist.  

Na de Kathedraal besloot ik maar gewoon te gaan lopen. Ik zou vanzelf wel ergens uit gaan komen. Dat gebeurde dan ook gelukkig weer. Ik belande namelijk bij het Walker art gallery. Een enorm groot kunstmuseum. Overal waar je keek zag je wel iets en er waren enorm veel kleurrijke kamers. Nou ben ik helaas niet zo vaak op dit soort plekken te vinden, maar wat een rust krijg ik over mij heen. Nou kan ik van mij zelf vrij druk zijn, maar dit soort plekken komt er enorm veel kalmte en rust over mij heen. Één nadeel, ik was er opeens in verdwaald. Na een tijdje bleef ik maar nieuwe kamers in lopen en liep ik uit het niks een rondje, maar ik zocht toch echt de uitgang. Loop je dan met een camera je zelf te filmen en in lichte paniek rondjes te lopen door kamers. Gelukkig vond ik later met een beetje hulp de uitgang.

Aangezien deze dag toch al in het teken stond van verliefd worden, besloot ik het in de avond ook nog maar eens verliefd te worden. Per toeval eindigde ik namelijk in het restaurant genaamd Bakchich Lebanese Food. Het gerecht wat ik uitkoos was helaas op, de ober zei iets en ik verstond er geen kut van. Het leek er in ieder geval op dat hij mij iets goeds aanraden. Ik besloot dus maar gewoon vriendelijk te knikken en yes te zeggen. Beste yes ooit, want hij kwam terug met 5 stukken lam en een soort van rijst. Ik heb die dag zo heerlijk gegeten.  Stiekem was ik alleen een beetje bang hoe duur dit dan ging kosten. Ik had het natuurlijk niet zelf op de kaart gevonden. Nou je kon niet alleen verliefd worden op het eten, maar ook zeker op de prijs. Het koste namelijk echt geen drol.

Met een volle buik besloot ik mijn laatste dagje maar eens af te ronden. Morgen weer lekker richting mijn kamertje vliegen. Na 8 a 9 dagen had ik Liverpool wel echt uitgespeeld. Wat een avontuur weer en wat een verhalen.

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via YouTube, Facebook,  Twitter en  Instagram

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.