Mijn nieuwe lievelingsfilm Just Mercy (Monday movie time #2)

Just-Mercy in de rechtbank

Weer een nieuwe maandag, dus ook een nieuwe film review. Dit keer wil ik heel graag Just Mercy behandelen. Vorige keer koos ik voor de slechtste film ooit genaamd Gretel and Hansel. Om die reden koos ik deze week juist voor het tegenovergestelde. De titel verklapt het al een beetje, maar ik vond Just Mercy echt een hele mooie film. Dit is waarom ik die mening heb.

Hallo eye opener

Just Mercy heeft een 7.5 gekregen op de site imdb. Wat denk ik ook enorm te maken heeft met het feit dat deze film een enorme eye opener is. Just Mercy gaat namelijk over een donkere afgestudeerde man die verhuist naar Alabama. Bryan Stevenson, de man in kwestie is afgestudeerd in advocatuur. Hij heeft daarom ook specifiek voor Alabama gekozen. Dit plaatsje is helaas net als een paas andere plekken in Amerika enorm racistische. Hij wil vechten voor de mensen die veroordeeld zijn met de doodstraf, terwijl er eigenlijk geen bewijs tegen hun is. Een eerlijk proces dat is wast hij wil. Alleen hoe vecht je tegen een staat wat maar in één richting kan kijken. De film is dus een mooie schop tegen deze manier van denken. Helaas is dit dan ook echt op een waargebeurd verhaal gebaseerd.

Niet alleen tranen in de ogen van Bryan

Persoonlijk kan ik heel moeilijk huilen. Nee, hier ben ik niet trots op. Ik had het juist liever anders gezien. Ik vind een echte traan namelijk één van de puurste emoties die je maar kan zien. Naarmate Just Mercy verder afspeelt, krijg je meerdere tegenslagen te zien. De pijn en emotie van Bryan is zo tastbaar. Zo puur gespeelt, misschien ook wel omdat hij de pijn herkend. Hij zal er vast en zeker ook vaaks genoeg mee te maken hebben gehad. Ik kreeg enorme rillingen van bepaalde gebeurtenissen in Just Mercy. Ik voelde na een tijdje vanzelf tot mijn verbazing een kleine traan over mijn wagen rollen. Wanneer dit mij overkomt weet ik dat ik naar iets moois zit te kijken. Dat gebeurd niet zomaar, daar heb je iets voor in huis nodig.

Just-Mercy voor de doodvonnis
Gelukkig ben ik blank

Misschien is dit kopje een gewaagde uitspraak. Alleen toen ik na de film naar huis liep, kwam deze zin in mijn hoofd gepopt. Ja, misschien kunnen mensen zeggen dat Just Mercy uit een bepaalde blik is gefilmd. Alleen het is gewoon een feit dat mensen met een kleurtje vaak al minimaal  0 – 1 achterstaan tijdens gebeurtenissen. Dat is helaas een label die er ooit is gekomen. Persoonlijk hou ik juist van alle soorten culturen en wil ik juist zo veel mogelijk leren van andere. Dat deze gedachten in mijn hoofd terecht kwam, vond ik eerlijk gezegd walgelijk. Zo wil ik niet denken. Toch is het wel een gedachten wat ik soms stiekem  hebt. Ik kan enorm slecht tegen onrecht en het feit dat je anders behandeld wordt. Als bepaalde dingen dan bepaald worden door mijn huidskleur zou mij gek maken.

Het blijft al die tijd boeiend

Sommige waargebeurde verhalen kunnen niet mijn aandacht er bij houden. Te langdradig of te voorspelbaar. Dat had ik bij Just Mercy geen enkele seconde. De bakstenen bleven maar neergelegd worden tot de climax er eindelijk was. Het was een meeslepend verhaal waar je openminded naar toe moet gaan. Voor mij zou deze film dan ook zeker een 8.6 krijgen en ik heb  Just Mercy  aan mijn favorietenlijst toegevoegd!

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via YouTube, Facebook,  Twitter en  Instagram

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.