sunset

Ik wilde er niet meer zijn (Zelfdoding)

Sommige dingen wennen nooit. Daar is de titel er voor mij zeker eentje van. Mijn vader was de eerste persoon waarvan ik het ooit hoorde. Nadien heb ik die zin veel vaker gehoord. Misschien zelfs stiekem ook ooit tegen mij zelf gezegd. Ik zeg altijd wel van niet, maar de dingen die ik deed/zei laten eigenlijk een heel ander verhaal zien. Alleen elke keer wanneer iemand anders eerlijk tegen mij zegt ”ik wilde er niet meer zijn”, herinner ik mij weer dat ik blij ben dat ik het stiekem achterin dacht en niet hardop.

Ooit heb ik er voor gekozen dat ik andere mensen wilde helpen. Ik stel mij zo open mogelijk op en probeer op die manier mensen te helpen. Het werkte en het werkte niet. Ik bouwde enorm mooie vriendschappen op, kreeg binnen één dag met sommige mensen een enorme klik en ik hoorde verhalen. Verhalen van mensen met een echte verhaal. Een verhaal wat mij keer op keer boeide en interesseerden. Alleen sommige verhalen hadden een overeen komende zin, namelijk ik wilde er niet meer zijn. Iedereen had een compleet ander verhaal, maar die zin kwam altijd het zelfde aan. Dood is dood, daar kunnen we in deze wereld niet omheen. Ja, oké je kan geloven en hopen op meer na de dood. Alleen als deze personen het echt zouden hebben gedaan, bleven wij toch met niks en verdriet achter.

Persoonlijk ben ik blij met het feit dat ik nog niemand persoonlijk goed kent waarbij het wel is gelukt. Godzijdank mag dit ook voor altijd zo blijven. Ik ben persoonlijk doods bang voor de dood. Niet voor mijn eigen dood, maar wel voor die van een ander. Bij elke traan, elke snik en elke keer als ik weer mijn ogen open deed was ik opgelucht als ik iemand weer zag en/of hoorde. Het is een gevecht wat je met andere moet aangaan, maar het is ook een gevecht wat je alleen in je eentje kan overwinnen. Mensen noemen zich vaak zwak of laf dat ze het niet echt durven te doen. Ik kan alleen maar zeggen dat ik blij ben met die eigenschap. Het is een geschenk voor jou en voor de mensen die enorm veel om je geven. Zoals ik al zei dood is dood, alleen voor de mensen die achter blijven zit er nog een heel lang verhaal aan de dood vast.

En nee ik zal de laatste zijn die je hoort zeggen dat je aan andere moet denken. Fuck de hele wereld en focus inderdaad altijd op je eigen mening. Alleen als ik die zin hoor dan doe ik er in ieder geval alles aan om ooit eens een andere afloop mee te maken. Net als hoe ik in zo’n gesprek ben, zal ik nu ook eerlijk antwoord geven. Wat ik er aan kan doen is niet zo veel. Ik kan geen wonderen verrichten en ik heb er al helemaal niet voor geleerd. Ik kan alleen maar eerlijk zeggen hoeveel ik om je geef en wat het met mij persoonlijk doe. Met je mee praten kan ik niet, ik kan alleen maar in dat geval een eerlijk antwoord geven of zwijgen tot mijn eigen dood.

Zelf doding is een lastig onderwerp. Een onderwerp waar over gesproken moet worden, over kan gesproken worden en waarover gesproken mag worden. Enorm veel mensen hebben ooit wel eens gedacht was ik er maar niet meer of hoe zou het zijn als ik er niet meer ben geweest. Iedereen heeft wel eens een traan moeten laten vallen voor de dood. Alleen zolang we er samen over kunnen praten bespaard het in ieder geval één traan extra. Namelijk mijn traan die anders over mijn wang zou hebben gerold. De traan die bespaard bleef, omdat je mij de zin kon vertellen en niet hebt kunnen laten zien. De zin ik wilde er niet meer zijn. Ik wil het horen, maar never nooit zien!

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via YouTube, Facebook,  Twitter en  Instagram

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.