Hoe gaat het nu met mij

Laatst schreef ik in een blog post dat het even niet zo goed met mij ging. Nu krijg ik daardoor regelmatig de vraag: Hoe gaat het met je. Sowieso wanneer mensen oprecht vragen hoe gaat het, vind ik het al mooi. Nu helemaal. Zeker van collega’s. Je bent ten slotte vaak toch alleen maar collega’s en ik zit lekker afgesloten van de rest in mijn hok. Ondertussen ben ik voor wat rust nu op de vlucht in een vliegtuig. Dit keer weer Engeland richting Londen, maar goed hoe gaat het nu met mij?

De eerste paar dagen

Eerlijk gezegd bleef het gevoel enorm lang aanhouden. Gelukkig is mijn zicht niet nog een keertje ineens verdwenen. Anders was ik waarschijnlijk wel iets paniekeriger geworden. Wel voelde ik mij heel licht, onzeker en angstig van binnen. Een gevoel wat ik niet vaak meer ervaar. Het gekke er aan was ook dat ik het met geen woord kon omschrijven. Ik stond op met het gevoel en ging er weer snel mee naar bed. Wanneer iemand aan mij vroeg hoe gaat het met je, dan kon ik alleen maar antwoorden dat ik mij heel vreemd voelde. Ik dacht eerst dat het mogelijk weer een weekje was waarin ik wat somberder was. Dat heb ik wel vaker, maar dit was anders. De stress en de druk hadden wel een enorme invloed. Dat voelde ik aan alles.

Gekke hartkloppingen

Toen het eindelijk weekend was dacht ik dat het na veel slaap weg zou trekken. Dit bleek alleen net iets anders te lopen. Ik begon namelijk bijna zelf aan mij zelf te vragen hoe gaat het met je. Ik had even mijn boodschappen gehaald en liep mijn kamertrap op. Mijn hart begon ineens enorm te keer te gaan. Het leek wel alsof die er uit was. Ik besloot op de bank te gaan liggen, mijn hartslag te meten en daarna ademoefeningen te doen die ik bij zangles had gehad en bij mijn psycholoog. Zodoende werd ik weer wat rustiger. Het voelde net alsof er iemand achter mij aan had gerend, terwijl er helemaal niks aan de had was. Het was ook niet dat ik moeite had met de trap, want ik ben momenteel fitter dan ooit. De hele dag bleef dit aanhouden. Het gekke er aan was het feit dat ik het alleen voelde wanneer ik juist tot rust kwam. Toen ik een lange wandeling maakte, had ik namelijk geen last van die hartkloppingen.

Hoe gaat het nu met mij?

Dat ik op tijd even mijn luchtbubbel in vlucht voel ik aan alles. Alleen ik ben wel blij met het feit dat ik mijn glimlach weer terug heb gevonden. Ik heb weer wat kleur gekregen en ga weer gesprekken aan. Dat heeft te maken dat ik deze tijd mooie gesprekken heb gevoerd, de stress wat afnam en dat ik enorm veel rust heb gepakt. Het vreemde gevoel is er ergens achterin nog wel te vinden, maar te ver om nog echt goed te voelen. Op de vraag Hoe gaat het met je, zal ik nu dus even antwoorden met het gaat. Nu lekker genieten van een nieuw avontuur en dan zien we de rest wel weer. We kunnen te slotte altijd nog achteraf aan een dokter vragen Hoe gaat het nu met mij?

Ooit wel eens zo’n vreemde aanval gehad?

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via YouTube, Facebook,  Twitter en  Instagram

1 thought on “Hoe gaat het nu met mij

  1. Net voor ik een burn-out kreeg ook veel klachten gehad waaronder hartkloppingen. En een keer dat ik ook raar zag, vlekken en sterretjes en het trok heel langzaam weg. Volgens de dokter stress en misschien een soort oogmigraine. Luister goed naar je lichaam en naar wat je op dit moment aankan. Sterkte.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.