De meeste lezers van mijn blog zullen het al weten wat er nu aan de hand is rond om mijn privé leven. Zo niet lees dan eerst deze en deze blog. In de blogposten van de afgelopen dagen heb ik vooral gezegd hoe het gaat met mijn moeder, maar vooral over mijn zus. Eigenlijk heb ik niet veel verteld hoe ik er nu achter sta en hoe het nou met mij gaat. Vandaag ga ik het daar over hebben, want het heeft mij toch meer geraakt dan verwacht.

Zondag ging ik weer richting huis. Zoals aan gegeven was ik weer een weekendje bij mijn vriendin. Van mijn moeder hoorde ik dat ze naar mijn zus gingen om kleding te brengen en haar weer even te zien. Ik besloot om niet in één keer door te reizen naar huis, maar eerst nog even langs te gaan bij mijn zus en zal dan met mijn moeder en steef mee gaan naar huis. Met mijn zus ging het zondag veel slechter dan de dagen er voor. Dit had ik enigszins al verwacht. De klap moest gewoon nog komen. Ik kreeg te horen dat ze nog één of twee dagen moest blijven in het ziekenhuis en thuis veder moest revalideren.

Alle gebeurtenissen had eerst niet zo’n grote invloed op mij. Oke ik was moe, maar dat heb ik wel vaker. Mensen die mij goed hebben leren kennen weten dat ik graag mijn dingen op orde heb en een binnen vechter ben. Dit heb ik gemerkt toen ik thuis kwam. Ik voelde mij steeds slechter. Thuis probeerde ik alles op rolletjes te hebben, maar wilde dit ook voor mijn zus.

In de avond merkte ik al dat het een zware nacht zou gaan worden. Dit heb ik goed gehad. De hele avond en nacht heb ik zitten de piekeren. Dit heeft rond  vijf uur geduurd. De nacht zou ik niet helemaal beschrijven, maar het was een lange nacht. Ik ben er een paar keer uit gegaan, omdat ik het heel warm had en echt niet in slaap kwam.

De dag erna (maandag) had ik mijn eerste twee toetsen van mijn toets week. Die heb ik niet gemaakt. In overleg met mijn moeder ben ik thuis gebleven. Met twee uur slaap zou ik de toetsen nooit kunnen maken.

Toen ik weer veder probeerde  te slapen is er weer iets gebeurd wat ik heel zelden heb. Ik schrok elke keer wakker en raakte echt in paniek. Eerste keer raakte ik zelfs in paniek door vogeltjes die floten. Één keer raakte ik echt in paniek. Deze maandag was natuurlijk weer de eerste maandag van de maand. Dit staan gelijk aan een lucht alarm. Ik raakte zo erg in paniek. Na 10 seconde stond ik naast mijn bed en was ik helemaal van slag en kwam ik niet meer van de paniek af. Gelukkig gebeurde dit na een tijdje wel.

Bijna de hele maandag heb ik in mijn kamer door gebracht om tot rust te komen. Helaas moest ik wel nog veel bedrijven na bellen om informatie te vragen over mijn sollicitatie voor een stage. Helaas werd ik hier ook niet echt veel vrolijker van, want weer alleen maar afwijzingen.

Hopelijk slaap ik vanavond wel, want de dag dat deze blog online kwam dinsdag 5 april heb ik mijn eerste examen. Hier moet ik echt bij zijn en hoplelijk ook in een goede staat. Zeven uur moet ik namelijk al mijn eerste bus pakken en half acht start mijn examen die drie uur gaat duren. Hopelijk komt dit een beetje goed. Ik hou je nog op de hoogte.

Groetje en nog een fijne dag toegewenst,

Fabian van der Gijze

Je kan mij ook volgen op Facebook,Twitter,Instagram,google+ en Bloglovin

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

CommentLuv badge

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.