Kamperen met May (heden)

Dit jaar ging ik voor het eerst zonder me moeder op vakantie, maar het was ook de eerste keer dat ik zou gaan kamperen. Kamperen wilde ik vroeger nooit en me zus ook niet, maar May had me dit jaar overgehaald om het wel te gaan kamperen. Gelukkig had zij wel ervaring met kamperen anders was het nooit goed gekomen.

Iedereen zei al neem nou niet je koffer mee. Dus wat deed ik. Ik nam de grootste koffer mee die in me huis lag. Heel me kast inhoud er in gegooid, een paar boeken, slippers  en een duikbril.  Een ding was zeker kleding zou ik geen te kort aan hebben.

We gingen naar May’s huis. Het eerste wat er gebeurde was natuurlijk het uitlachen. Vanwege mijn te grote koffer. We gingen de koffer van May in pakken. Even nog een nachtje slapen en we konden gaan.

duin foto de lepelaar
bron: waarnaartoe

We stonden op camping de Lepelaar. Dit is één van de weinige duincampings. Was een leuke camping. De douches en wc’s waren bij ons alleen echt vies en de wc’s  trokken heel vaak niet door. Op het laatst kwamen we er achter dat als we een stukje zouden lopen we bij een hele schone sanitair uitkwamen. Helaas was dit pas 3 dagen voor vertrek.

 

Slapen kan ik blijkbaar niet in een tent. De eerste nacht had ik gelijk maar een paar uurtjes slaap te pakken. De dagen die volgde werden niet veel beter met slapen, maar daar kom ik later nog wel op terug.

 

schagen markt
bron: campingdevolharding

We zijn bij haast alle steden geweest en de kleine dorpjes. Voor Alkmaar moesten we heen 20 km fietsen en later weer 20 km terug. Misschien komt het door het vele fietsen dat we de stad tegen vonden vallen. We zijn naar een hele leuke markt in Schagen geweest. Ze lieten zien hoe Schagen er vroeger uit had gezien en hoe de mensen er uit zagen en dansten.

 

De andere markt viel echt super tegen. Dit was de avond markt in Julianadorp. We zaten eerst in de verkeerde bus. Een hele aardige buschauffeur heeft ons midden op een weg af gezet, zodat we zo min mogelijk moesten lopen. Na 2km lopen waren we er eindelijk. Misschien kwam het doordat er storm aan kwam, maar tot onze verbazing stonden er maar een stuk of 5 kraampjes en 1 iemand op een kleedje. We waren dus voor niks een uur onder weg geweest. We besloten dus maar om weer terug te gaan naar de camping. De bus die we moesten hebben kwam over 5min. We hadden dus haast. Wij vol overtuiging in een bus stappen. Stappen we uit op het tijdstip wanneer we er uit moesten. Je kan het al raden. We waren weer in een verkeerde bus gestapt. We hadden de bus aan de overkant moeten pakken.

We hebben uiteindelijk besloten om de bus weer naar Den Helder te pakken te pakken. Hier waren we nu al zo vaak geëindigd dus wisten we hier de bus route uit ons hoofd. Het regende, dus waren we maar in de Macdonalds gaan zitten zonder iets te bestelen. Niemand had dit gelukkig door. Na een half uurtje te hebben gewacht kwam eindelijk onze bus. We waren ook nog naar Texel geweest, maar daar maak ik een aparte blog post over

Op de camping zelf hadden we een andere plaag. We hadden namelijk een mol bij onze plek. Elke dag stond er wel weer iets nieuws omhoog. De camping heeft ons een andere plek aangeboden, maar om alles weer op te bouwen op een andere plek hadden we echt geen zin in. Hoe langer we er waren hoe minder plek we hadden om te eten, want overal waren molshopen.

Cartoon_slaapprobleem
bron:mindfulnessblog

Een andere min punt was mijn slaap probleem. Ik kan door dat ik vroeger soms de hele nacht door ging met gamen met weinig slaap de dag erna overleven. Alleen dit sloopte me na een paar dagen wel. We deden veel, dus veel energie ging er aan. Door te weinigaan slaap kwam deze energie niet meer terug. De laatste twee nachten waren het ergste. De eennalaatste dag  was vanaf 00:45 tot 7:00 een zware storm bezig. May sliep met haar slaap talent overal door heen, maar ik heb letterlijk elke druppel horen vallen en elke flits gezien. Ik had de hele nacht maar 2 uurtjes slaap gehad. Ik was zo kapot. Ik was blij dat de laatste nacht er aan kwam. Tot we in de middag hoorde dat het weer zou gaan stormen. Was weer het zelfde liedje. Gelukkig kreeg ik deze nacht iets meer slaap. Het bed van me vriendin de dag erna had nog nooit zo lekker gelegen. Ik sliep als een os.

Als het aan mij ligt ga ik nooit meer slapen in een tent. Geef mij maar een bungalowpark of een hotel in Turkije, maar ik vond het wel een hele leuke vakantie door de uitjes die we hebben gedaan.

Hopelijk tot de volgende blog,

 

Fabian van der Gijze

Het is uit met mijn vriendin (heden)

Vandaag is het 27 augustus 2016. Vandaag is de dag dat mijn relatie met mijn vriendin ten einde is gekomen na twee jaar, één maand en elf dagen. Waarschijnlijk word dit weer een blog post met een lach en een traan. Waarschijnlijk komt dit voor mijn vaste lezers heel vaag over. Ik ben momenteel namelijk drie dagen geleden met haar weer terug gekomen van een hele leuke vakantie. Nee, hier is niks gebeurd. Al hoe wel. We voerden samen een toneel stukje op.

Zelf ben ik niet zo van het stoer dan en zijn. Hier ga ik dan ook niet zeggen dat ik haar heb gedumpt. Ik werd vanochtend wakker gebeld door een privé nummer. Toen ik haar naam hoorde wist ik al genoeg. Dit zou de eerste dag worden dat ik haar mijn ex-vriendin zou gaan moeten noemen. Eigenlijk had ik het een paar dagen later verwacht, maar ze heeft het al eerder durven te doen. Dat het deze maand uit zou gaan was te verspelen. Als zij het niet had gedaan had ik het waarschijnlijk stop gezet.

Mijn ex is echt een schat met echt heel veel gevoel. Mede daardoor heb ik zo lang met haar gehad. Ik ben zelf ook enorm gevoelig. Ze twijfelde al heel lang over onze relatie. In mijn hoofd had ik dit moment al heel vaak voorbij zien komen. Toch probeerde we er nog iets van te maken. Naarmate ik het steeds erger begon te merken gingen mijn gevoelens ook veranderen.   Deze laatste maand leek wel een kleine toneel stukje van beide kanten. We wisten dat het uit zou gaan. Onze vakantie zat er aan te komen en dat was onze uitstel van executie. Het was al eerder besproken dat we dit misschien als afscheid moesten zien.

Elke avond heb ik heel lang wakker gelegen. Starend naar het plafon of naar haar. Dit waren de laatste dagen met haar. Het was weer een goede gok van mij. Ze wist ook dat ik het wist, want ik heb het tijdens de vakantie één keer gezegd. De laatste nacht dat ik bij haar sliep heb ik in de nacht afscheid genomen van haar twee lieve honden. Geloof mij of niet, maar dat is echt zo. Ik had een heel goed gesprek met iemand op WhatsApp waar ik het al aan gaf dat het uit zou gaan. Met een dubbel gevoel ben ik de dag erna door gekomen en vertrok ik door haar deur. Ik keek of ik daar nog spullen had liggen om mee te nemen, maar die waren allemaal al bij mij thuis. De koffer stond symbolische voor onze afscheid. Met een laatste kus en knuffel was het dan echt afgelopen.

De dagen voor de vakantie stond ik stijf van de adrenaline en twijfels. Moest ik het nou toch zelf uit maken of genieten van de dagen die we nog hadden. Ik koos voor de tweede optie, maar ik merkte het aan alles. Thuis was ik erg geprikkeld en heel boos. Op mijn werk viel ik steeds half in slaap door de slaap te kort en ik begon hele dagen op het internet te zitten. Mijn hoofd ontplofte echt van helende. Mensen die het hebben gemerkt mijn oprechte excuses. Je weet nu hoe het komt.

Het komt niet door haar en ook niet door mij. We zijn allebei zo erg gegroeid alleen niet met elkaar mee. Ik groeide met mijn blog en gooi mijn levensverhalen op het internet. Mijn ex las bijna alles, maar haten het echt als ik over ons schreef. Ze is vrijwel nergens op het internet te vinden. Door mij werd dit ineens anders. Zij groeide met haar opleiding en naar mijn mening werd ze van binnen ook heel sterk. De verschillenden meningen bracht ons vaak in discussie. We zeiden wel dat we van elkaar hielden, maar stiekem was dit steeds meer op een vriendschap gebaseerd.

Deze dag voel ik mij echt extreem vaag. Moet ik nou opgelucht zijn of juist heel verdrietig. Mijn droom is altijd geweest om met mijn eerste vriendin samen oud te worden. Helaas is dit niet gelukt, maar aan de andere kant kan ik nu wel weer rustig slapen. De onrust is nu weg.

Voor mijn blog is dit ook een verandering. Zoals ik al aan gaf ga ik veel persoonlijker schrijven. Nu snap je de rede waarom. Het zou na de vakantie kunnen zonder dat ik haar er bij betrok. Er is namelijk een verhaal die momenteel nog, maar vier mensen van mij weten. Eigenlijk weet maar één vriendin dit verhaal van mij. Ik wil deze verhaal al heel lang online gooien om ook een boodschap mee uit te stralen. Helaas zorgde dit verhaal al bijna eerder voor een breuk, dus ik heb het simpel weg daarom niet online gezet.

Hopelijk vinden we allebei een leuke nieuwe partner waar we wel oud mee worden. Ons kenden moet dat ook wel lukken. Het is gewoon een hoofdstuk in ons leven die we gelukkig mooi hebben kunnen afsluiten.

Bedankt weer voor het lezen. Ik ga deze rare blog klaar zetten en ga weer door met mijn eigen leven. Het gaat wel even anders zijn. Normaal was ik bijna elk wekend bij haar te vinden, dus dat word echt wennen. Hopelijk tot een volgende keer. Mocht je mijn ex vriendin nou persoonlijk kennen. Laat haar gewoon met rust en bespaar haar de vragen. Als ze iets aan je kwijt wil laat ze het je zelf weten. Ik weet hoe moeilijk ze het vond om deze keuze definitief te maken. Als je een echte vriendin of vriend ben dan snap je het.

Nogmaals bedankt en tot ziens

Fabian van der Gijze

Je kan mij ook volgen via Facebook,Twitter,Instagram,google+en Bloglovin

Alcohol (mijn mening #2)

 

Door de rol die alcohol in mijn leven heeft gespeelt. Heb ik hier een sterke mening over gekregen.  Ik ga nooit drinken. Ik heb tot nu toe ook nog nooit alcohol genuttigd. Ik ben hier trots op en blijf hier trots op. De grote mening ‘ je heb alcohol nodig om het leuk te hebben’ vind ik zulke onzin. Waarom zou je iets nodig hebben om te kunnen genieten.

Vroeger had ik een enorme haat aan alcohol. Ik was er zo op tegen. Ik vond dat niemand alcohol mocht drinken in me buurt. Als ik een blikje bier zag liggen bij bijvoorbeeld me vader schudden ik het en gooide het keihard kapot op de grond. Zo dacht ik dan weer een blikje minder. Als ik merkte dat iemand aangeschoten raakte irriteerde ik me hierzo aan. Ik maakte die gene uit voor alcoholist en liep er van weg. Heb zelfs ooit iemand geslagen van 50, omdat die dronken was en me zo erg irriteerden.

Na veel praten is de angst af genomen, maar mijn mening gaat denk ik nooit veranderen. Ook vind ik het super raar als ik tegen iemand van 15 zeg ‘’ ik heb nog nooit gedronken en ga dit ook niet doen’’  dat ze je dan raar aan gaan kijken. Pas als je het uitlegt zegen ze oo nou snap ik het. Hun mogen eigenlijk niet eens drinken, maar zijn zo verbaast dat iemand anders het niet doet.

Ook verbaast het me zo erg dat je er zo makkelijk aan kan komen. Op je werk bijvoorbeeld. Overal geven ze aan in de zaak geen alcohol onder de 18. Wat doen ze. Ze geven alle werknemers na het werk een alcoholische drankje. Zitten maar twee 18 jarige jongeren bij de rest allemaal onder de 18.

 

Ben wel blij dat ik er niet meer zo mee zit als mensen iets drinken. Kan me wel nog steeds irriteren aan te veel drank gebruik, maar dat gaat denk ik nooit echt over.

Dit was mijn mening over alcohol. Heb je er zelf iets aan toe te voegen of een hele andere mening zet het gerust in de comments.

 

Tot de volgende blog,

Fabian van der Gijze

Waarom ineens www.fabianijze.nl? (heden)

Eerst deed ik altijd mijn blogs via WordPress posten. De laatste tijd heb ik mij verdiept in blogs van andere en in die van mezelf. Ik merkte dat mijn blog de laatste tijd erg aan het groeien  was. De eerste honderd werden moeilijk bereikt maar binnen twee maanden had ik ineens 100 nieuwe bezoekers er bij. Ik wist als ik ooit groter wilde worden dan moet je eigen site zelf gaan hosten. Dan zal ik weer bij 0 bezoekers moeten beginnen en hoe groter je blog word hoe moeilijker dit gaat.

Ik heb er daarom voor gekozen om me eigen site gelijk op het begin te hosten. Dankzij Jeffrey die ik bij zomerondernemer heb ontmoet is mij dit gelukt. Hij heeft mij geholpen om heel mijn oude site op fabiangijze.nl online te krijgen en al zeg ik het zelf het is goed gelukt.

Ik zat hier al een tijdje mee in mij hoofd om te doen. Ik vond de site naam echt lelijk. Ik wilde al heel lang fabiangijze.nl en niet wordpress.com er achter, maar ik wilde eerst leren bloggen. Nu ik meer post en echt bezig ben met me blog vond ik het tijd om de stap te maken.

Ik heb ook gelijk een Facebook pagina aan gemaakt om jullie op de hoogte te houden. Je kan de pagina hier vinden https://www.facebook.com/pages/Fabiangijze/982179575157101 .

Ik heb nu veel meer mogelijkheden die ik kan gebruiken om mijn site veel mooier te krijgen en extra dingen er op te plaatsen. Ik ben druk bezig dit uit te vogelen en het te kunnen gebruiken op mijn site.

Tot de volgende blog,

Fabian van der Gijze

 

Alcohol problemen thuis (verleden)

Toen mijn  ouders nog niet gescheiden waren was het elke dag haast het zelfde liedje. Mijn vader kwam thuis van zijn werk en was bezopen. Hierdoor ontstonden veel ruzies in huis. Begon meestal gelijk al bij het eten en bleef de rest van de avond door gaan. Heel vaak viel mijn vader door de alcohol inslaap op de bank. Iedereen was dan altijd opgelucht. Was even rustig.

Op het laatst werd het steeds erger. We vluchten naar buiten om een ommetje te lopen. Om maar van hem weg te blijven. Vaak belde we mijn moeders zus. Die heeft ons echt super goed geholpen in die periode. We hebben een tijdje bij haar gezin verblijft, maar hier schrijf ik nog een apart stukje over.

Soms was de ruzie zo erg dat mijn vader zomaar verdween en een dag later dood leuk terug kwam. Een keer was dit niet het geval. Dit was toen ik jarig was en dit ook vierde. Hij kwam toen pas in de nacht terug. Ik was hier toen zo verdrietig over, want mijn eigen vader kwam niet op mijn feestje. Later bleek dat hij dan in zijn bus sliep op een parkeerplaats.

Het werd in ieder geval door de alcohol gebruik niet gezelliger op thuis. Er waren natuurlijk wel dagen dat hij niet dronken was. Dan was hij gewoon een normale papa die gaf om zijn kinderen. De alcohol veranderde hem gewoon in een heel ander mens.

Binnen kort wil ik twee blogs maken. De ene gaat over de leuke tijd, want het is niet altijd slecht geweest en een nieuw stukje over mijn mening over alcohol.

 

Tot de volgende blog

Fabian van der Gijze

muziek heeft geen datum (heden)

Af en toe heb ik van die dagen dat ik echt de hele avond oude muziek luister. De rede? Ik ben van mening als je een nummer leuk vind, dan maak het echt niet uit hoe oud zo’n nummer is. Muziek zit in je hart en wat je raakt laat je nooit meer kwijt. Je kan toch ook houden van iemand die 20 jaar ouder is, waarom dan niet van een nummer die uit je jeugd komt.

Vaak als ik zo’n avond heb dan denk ik niet wat een kut leven had ik toen eigenlijk, maar juist aan leuke dingen. Oke soms aan mindere, maar dat ligt ook weer aan het nummer. Ik luisterde vroeger bijvoorbeeld altijd naar Lisa die Hallelujah zong. Dat nummer hielp me altijd als ik even verdrietig was of boos. Ben ik gelovig? Nee totaal niet. Vind ik het een mooi nummer? Super mooi. Tijdens het luisteren kon ik het vroeger nooit droog houden. Nu gaat dat wel vaak, maar soms bepaalde momenten en ik hoor het nummer weer dan hou ik het niet meer droog. Dan zie ik me zelf weer even als klein jongetje zitten die het nummer weer mee zat te zingen. Half huilend dat wel, maar het hielp.

Als ik sommige nummers aan leeftijdsgenoten laat horen dan herkennen ze het nummer niet. Dit komt vaak doordat ze het nummer ook eigenlijk niet kunnen herkennen. Ik luister echt super veel oude nummers van bijvoorbeeld me moeders jeugd. Ik kwam al super snel in aanraking  met muziek nummers. Ik heb een oudere zus en die luisterde altijd wel muziek die toen in was. Al die nummers begon ik dus leuk te vinden en te kennen. Me moeder bleef ook altijd door zingen al had ze nog zo veel problemen. Zo kwam ik in aanraking met haar muziek.

Zo heeft iedereen denk ik wel zo zijn nummers. Die je dan af en toe aan zet. Om weer even terug te kunnen denken aan de tijd toen je het voor het eerste hoorde.

bolg muziek

Afbeelding Bron: www.articlomine.com

Fabian van der Gijze

Deeserveit (heden)

Laatst ben ik  op de blog gekomen van Deborah. Haar blog heet  Deeserveit. Ik vond haar blog echt super leuk om te lezen en de site ziet er naar mij mening echt leuk uit.

Ik besloot haar te contacten.  Ik vroeg haar of ze me blog wilde bekijken en beoordelen. Ik kreeg een berichtje met de vraag wat me mail, want dit was makkelijker communiceren. Ik was blij wat ze zou me blog gaan bekijken en beoordelen. Ik had op maar een paar tips gerekend in een klein berichtje.

In plaats een klein berichtje kreeg ik een heel groot berichtje met echt super goede tips. Waar ik ook echt iets aan had. Ik vond dit echt super aardig, want ze heeft me nooit ontmoet, maar neemt toch even de tijd om me blog te lezen en tips te zoeken. Vandaar deze shout out.

Kijk ook eens naar haar blog op  https://deeserveit.wordpress.com/ . Is echt een super leuke blog. Elke week een stukje over Rotterdam en elke vrijdag een klein grappig stukje die mensen kunnen in sturen of wat ze zelf heeft mee gemaakt en nog veel meer. Dus neem gerust eens een kijkje, want je krijg er geen spijt van.

Nogmaals bedankt Deborah en als je ooit hulp nodig heb je weet me te vinden online.

https://deeserveit.wordpress.com/

Fabian van der Gijze

De ontmoeting na het onderduiken (verleden)

Toen we weer gesetteld waren in Puttershoek en het weer iets rustiger was kreeg ik weer contact met mijn vader. Ik en mijn zus spraken, dus weer af dat we bij hem langs zouden komen en gelijk dan maar bleven slapen. Dit was achter af de domste fout die we toen konden maken. Hoezo? Daar kom ik zo op terug.

De dag dat het zou gebeuren was er een feest in Puttershoek. We wonen dicht bij het dorp dus je krijg alles mee en je kon er niet om heen. We liepen wat rondjes op de markt tot dat er beweging kwam op het podium. Ze gingen mensen mooier maken. Ze zouden een knipbeurt krijgen en dure spullen. Noem het maar op. De kandidaten stonden al vast dus niemand kon nog mee doen. Tot onze verbazing werd plotseling een naam geroepen. Van die naam schrokken we zo erg. Was namelijk de naam van mijn vader.

We waren hier niet op voorbereid. We zijn in shok snel terug gegaan naar huis. We durfde nergens meer heen. We waren gewoon te bang, maar in de middag hadden we wel met hem afgesproken. We zijn toen met behulp van een oud vriendin van mijn moeder naar hem gegaan.

Alles leek later een verassing te zijn en goed bedoeld, dus de vriendin ging weg plus onze stres. Alles verliep goed tot de dag er na. Toen gebeurde er iets wat ik niet snel zou vergeten en mijn dapperheid zichtbaar werd. Mijn moeder kreeg ons niet te pakken en raakte in paniek. Hoe vaak hoor je wel niet op het nieuws dat er iets gebeurd met kinderen.

Ze kwam aan bij mijn vaders huis. Er ontstond meteen een hele grote ruzie. Mijn moeder kreeg geloof ik een klap en zakte later ergens boven aan de dijk in elkaar. Zonder dat mijn zus en ik dit wisten. Zonder dit te weten. Wist ik iets heel zeker. Ik wilde niet meer blijven op die plek. Al was ik nog in mijn  pyjama ik moest gelijk weg of ik me toch nog heb omgekleed weet ik niet meer.  We stormde naar huis. Daar bleek niemand te zijn. we werden gek. Eindelijk toen we mijn moeder aan de lijn kregen hoorde we dat ze was opgevangen en veilig was.

Later is toch het contact weer tot leven gekomen en ging het een lange tijd weer goed, maar daar over later meer.

Fabian van der Gijze

Eerlijkheid en vertrouwen (mijn mening #1)

Deze blog post is een keertje wat anders. Dit keer ga ik het echt over mijn mening hebben. Hierna wil ik dit wat vaker gaan doen. Gewoon simpel mijn mening geven. Ik hoop ooit een soort blog dag te krijgen waarop ik dan mijn mening geef en dan ook jullie mening terug te krijgen. Dit keer zal ik het over eerlijkheid hebben en vertrouwen.

In mijn leven heb ik ontdekt dat die twee dingen zo belangrijk voor mij zijn. Ik wil meestal gelijk door hebben wat ik aan iemand heb en of ik die ook kan vertrouwen. Zodra ik jou vertrouw dan heb je ook echt een goede vriend aan me, maar als dit niet het geval is zou ik je nooit echt als vriend beschouwen en je nooit de echte mij laten zien.

Eerlijkheid is ook echt iets waar ik waarde aan hecht. Zeg liever in mijn gezicht wat je van me vind en niet achter mijn rug of via een omweg zeggen. Met de omweg bedoel ik dat sommige het dan met andere woorden zeggen, maar wel zo formuleren dat ik het wel begrijp wat je eigenlijk wilt vertellen. Nee doe dat gewoon niet en zeg het gewoon gelijk. Hou echt niet van zulke dingen. Hou je niet in en hou geen geheimen voor me achter die mij eigenlijk ook aan gaan. Vertel het gewoon. Ik heb zat mensen al geholpen met hun problemen. Ik ben er vaak zat voor mensen geweest die iets kwijt wilde. Al is het om 3 uur s’ nachts ik reageerde zelfs dan nog om hem of haar te helpen.

Ik heb het over eerlijkheid, dus moet ik ook eerlijk zijn. Natuurlijk ben ik geen heilig boontje. Ik heb ook wel eens iets over iemand gezegd, terwijl ik er mee om ga. Ik ben dan ook echt van mening dat dit slecht is van mijn kant, maar soms heb je meer aan een vriendschap waar je niet zo veel voor voel dan een vijand om het maar zo te zeggen.

Ik heb het ook over het helpen van een vriend of een vriendin. Ik doe en deed dit altijd met liefde, omdat ik weet hoe het voelt om hulp te krijgen en begrip. Ik vind het dan wel heel moeilijk om te zien dat je er heel lang voor iemand ben en zij of hij je vervolgens een jaar later soort van laat barsten. Ik kan hier zo slecht tegen. Ik heb genoeg redens gehoord waarom dit zogenaamd gebeurd, maar ik vind dat zulke boel shit. Je heb geen tijd meer. F*ck af. Om 3 of 4 uur kon je me toch ook altijd vinden als je mijn nodig heb. Nu slaap je zeker als een roos.

Ga niet ineens me meer negeren, omdat ik bijvoorbeeld niet populaire genoeg ben. daar geef ik namelijk nu echt niet meer om. Had op de basisschool echt super veel vrienden en super veel mensen kenden mij., maar konden ze mee echt? Nee ze konden me niet echt, want echt haast niemand wist dat mijn vader  alcoholist was of dat ik ondergedoken was geweest. Mensen die om me gaven die wisten het. Vroegen ze het hoe het met me ging. Nee dat deden ze niet ze voelden het zelf wel en wisten dan ook dat je het niet hoefde te vragen, maar hielpen me aan een leuke dag om nooit te vergeten.

Fabian van der Gijze