2017 wordt net als elk jaar een verrassing

Persoonlijk ben ik echt een dromer. Ik kijk graag naar de toekomst en bedenkt daarbij mijn verhalen. Wat zal er gebeuren als ik dat nou eens zou doen. Als ik een echte droom heb, dan ga ik hier echt vol voor. Er is alleen één moment waar ik mijn dromen gewoon een droom laat. Dat is elk jaar weer bij het jaar overgang. Mensen sluiten het jaar af vol met dromen en doelen die ze in het nieuwe jaar waar willen maken. Ook ik krijg regelmatig de vraag wat mijn doel wordt in 2017. Deze vraag beantwoord ik eerlijk gezegd nooit. Dat heeft een simpele reden. Ik weet niet wat het jaar mij gaat brengen. Dromen blijven niet altijd dromen, soms wordt een droom een dag later wel ineens een nachtmerrie.

Dat ik mijn leven heb geaccepteerd mag ik als een feit zien. Het loopt zoals het loopt en daar is alles mee gezegd. Zo leef ik mijn leven. Niet persé van dag tot dag, maar ik blijf wel mijn pad volgen. Soms sla ik ineens links af, maar het pad gaat door. Hier en daar een grote hobbel kan geen kwaad. Nee, daar ga je alleen maar sneller door. Na een paar van die hobbels sta je van zelf voor een keuze. Blijf ik hangen bij deze hobbel of ga ik het met volle gas nog eens proberen. Aangezien ik mijn pad nog steeds volg, denk ik dat mijn keuze hier vrij duidelijk wordt gemaakt.

De lol van doelen stellen is na alle jaren wel een beetje weg gegaan. Als ik een doel heb wil ik hem ook echt halen. Alleen als je de mogelijkheid niet heb om er vol voor te gaan wordt je afgeremd en daar kan ik echt niet tegen. Als je mij een paar jaar geleden had verteld hoe mijn leven er nu uit ziet en van wie ik afscheid heb (moeten) genomen, zou ik je heel hard uitlachen. Tot nu toe is de helft van mijn leven door een ander geleefd. Het is echt van de laatste paar jaren dat ik mijn eigen pad aan het leggen ben. De meeste hobbels zijn nog steeds niet mijn fout, maar samen wordt het wel een mooi geheel. Een geheel wat ik mijn leven mag noemen. Een leven waar ik met trots naar kijk en waar ik met trots op terug kijken. Je kan veel over mij zeggen of denken, maar ik loop nog steeds door. Ja, misschien was het met veel omleidingen, maar de energie is nog steeds niet weg hoor.

Mijn leven, jou leven en het leven van een ander zit vol met verrassingen. Daar kijk ik juist met liefde naar. Ik hoef nog niet te weten hoe mijn leven er over een jaar uit ziet. Nee, ik ben zeker niet bang om naar de toekomst te kijken. Ik weet alleen dat het niet echt nut voor mij heeft. Het is soms juist zo leuk om dingen te doen of mee te maken zonder dat je het al een jaar wist. Zo wordt ik het meest geraakt door mooie momenten. Soms met een traan, maar veel vaker met een lach. De lach die soms op mijn gezicht word getoverd mis ik heel vaak bij een ander. De droom die ze hadden, bleek niet zo mooi te zijn als in hun hoofd. Sterker nog, soms is de droom in het echte leven juist een nachtmerrie.

Nou klinkt dit allemaal misschien allemaal heel chagrijnig en met veel verdriet geschreven, maar verre van dat. Ja, ik schrijf dit soort blog posten met kippenvel en mooie muziek op de achtergrond. Dat komt simpel weg dat ik weet dat dit verhaaltje voor mij klopt. Wij mensen vinden het vaak fijn om in tijden te denken. Een jaar sluiten we af en gaan weer verder. Dit jaar sluit ik inderdaad ook weer af en start fris en fruitig aan een nieuw jaar. Alleen weet ik al wat voor hobbels er sowieso gaan komen in 2017. Dat gaat invloed hebben op mijn omgeving en dat gaat weer een gevolg zijn voor mij. Ja, ik leid mijn eigen leven, maar hoe je het went of keert het raakt je altijd wel een beetje.

Ja, vandaag ga ik zeker aftellen, ik ga zeker genieten van de mensen om mij heen en ik kijk zeker uit naar de toekomst. Alleen als mensen vragen wat ik ga doen in 2017. Beantwoord ik de vraag gewoon lekker simpel door te zeggen ‘’ik ga gewoon genieten’’. Dat is mijn plan voor 2017 en dat zal waarschijnlijk ook mijn plan worden voor de komende de jaren.

Gelukkig nieuw jaar 🙂

Fabian van der Gijze

Je kan mij ook volgen via Facebook,Twitter,Instagram,google+en Bloglovin

2016 je was me er eentje (heden)

Ja, dan is dit gewoon ineens de een na laatste blog post van 2016. Net als elk jaar kan ik weer hard op zeggen, wat een jaar was dit. Ook dit jaar zeg ik het geheel terecht, want wat was het een jaar. Noem het lekker cliché, maar ik ga zeker even terug blikken op dit jaar. Dit jaar zat echt vol met hele mooi, leuke en negatieve  dingen. Al geld dat laatste niet geheel in mijn leven, maar daar kom ik zo op terug.

2016 begon voor mij zonder familie en in het buitenland. Mijn 2016 starten in een sneeuwloze Zwitserland met mijn ex vriendin en haar gezin. Het startte ook met een gevoel wat ik persoonlijk nooit had gevoeld. Het startte met heimwee en een traan. Wat ik in Nederland nog, maar half besefte was in Zwitserland mij duidelijk geworden. Deze dagen ben je bij de mensen waar je van hou en bij de mensen die het moeilijk hebben. Ja, ik was bij mijn geliefde, maar er speelde op dat moment zoveel en de mensen thuis hadden het zwaar. 2015 sloot ik af door middel van een grote geheim te vertellen wat niemand nog wist en 2016 begon ik met een nieuwe grootte leugen.

Even voor de duidelijkheid dit was niet mijn vriendin haha

In 2016 besloot ik in januari al gelijk iets moeilijks te doen. Ik besloot een fotosessie te houden over de mooie momenten met mijn vader. Iets wat ik nog niet eerder had gedaan. Sterker nog ik wilde foto’s van ons samen niet eens meer zien. Toch kon ik mij ook wel bedenken dat er zeker ook mooie momenten zijn die ik met die man deel. In mijn ogen is het niet mijn vader, maar gewoon een oude vriend waar het contact mee is verwaterd. Met die blik begon ik te zoeken naar foto’s en herinneringen. Een paar uur later had ik in eens een blog post klaar staan en leerde mijn lezers iemand kennen waar ik van heb gehouden, maar waar ik ook zoveel haat neigingen heb voor gevoeld.

 

 

In 2016 kwam het verleden ook weer even terug. In 2015 zag ik eentrotse moeder die mij vertelde dat de voedselbank niet meer nodig was. Ondanks ze het had geaccepteerd, had ze het er soms nog wel eens moeilijk mee. Dat kon je zien in haar ogen en dat kon je horen in haar stem. Alleen de afscheid bleek voor een korte tijd te zijn. 5 februari stonden we samen weer hand in hand in de loods. Ze zei dat ze het dit keer minder erg vond, maar wederom zag ik haar verdriet echt wel. Toch gebeurde er iets heel moois en wat mijn moeder net nodig had. Één paar vrijwilligers herkende mijn moeder en waren op hun manier blij om haar weer eens te zien. Ze hadden mijn moeder gemist. Natuurlijk vonden ze het niet fijn ons weer te moeten zien in de loods, maar er ontstond een soort van blijdschap. Dit keer konden we alleen niet lang langs komen. De regels moesten weer worden aangescherpt worden en hierdoor vielen wij er buiten. Gelukkig hebben wij ons hier ook weer door heen geslagen. We zijn immers toch een hecht team geworden!

Sinds januari 2015 vertel ik mijn verhalen op het internet. Alleen heeft het een lange tijd geduurd voor ik er echt achter stond. Ik wilde eerst wennen en beter worden. In augustus kreeg ik mijn eigen domein om te bloggen. Nu ik zo door mijn blog posten heen scrol valt mij iets op. In 2016 kwam ik echt los. Er was geen één blog dag die ik over sloeg en mijn verhalen werden echt persoonlijk. Ik durfde terug te denken aan en te schrijven over mijn verleden. Het begon echt mensen te helpen en te inspireren. Ja, ik schreef nog voor een heel klein groepje, maar het was wel mijn groepje en ja daar was ik enorm trotst op. Mijn blog stond niet meer naast mij. Nee, mijn blog hoorde gewoon bij mij. Momenteel kan ik ook echt met een recht rug hardop zeggen dat dit een feit is geworden. Mijn blog wordt op de gekste manieren benoemd in een gesprek en ook door mensen waar ik al jaren niet meer mee had gesproken. Mijn kleine contacten lijst is uit gegroeid tot iets veel groters. Er staan mensen tussen die mij af en toe advies vragen, uit sommige verhalen herkenning halen en mensen waar ik heel goed bevriend mee ben geworden. Misschien is dat laatste wel een van de betere dingen wat mij in 2016 kon gebeuren. Natuurlijk heb ik zat vriendschappen opgebouwd, maar nog niet echt de vriendschappen waar ik naar zocht. Als ik nu zo naar mijn telefoon kijken weet ik zeker dat ik die nu wel heb. Niet al deze vriendschappen zijn hier ontstaan, maar wel een hele boel.

Noem het een slechte grap, maar in april veranderde iemands leven helemaal. Misschien weet je het al over wie ik het heb, maar ik praat hier over mijn lieve zus. Één van de vrouwen die alles met mij mee had gemaakt storten helemaal in. In eens zat ik naast een operatie van mijn grote zus. Een arts zat in eens te snijden in haar nek. Daar zit je dan als broertje. In onze ogen heb je vaak pijn en angst kunnen zien, maar die blik die ik toen bij haar kon af lezen, zal ik nooit meer vergeten. Helaas bleef het hier niet bij. Door deze nieuwe trauma haalde de tijd haar weer in en knalde vol tegen haar in. Ze moest tijdelijk weer bij ons in trekken. Die tijdelijk was alleen niet zo tijdelijk. Nee, ze moest blijven tot het echt niet meer ging. Gelukkig zie ik haar nu wel weer terug vechten en af en toe een glimlach. Ik kan je vertellen dat ik daar als broer enorm trots naar kijk. Hopelijk voor haar wordt ze in 2017 weer helemaal het vrouwtje. Wat er ook gebeurd en wat mensen er ook over zeggen, ik zal naast haar staan en met haar mee lopen.

Terwijl het met mijn zus steeds slechter ging, startte voor mij juist een geweldig jaar. Per toeval kwam ik de laatste dag terecht op de leukste stage plek die ik mij kon wensen. Een stage plek waar ik mij zelf mag zijn, niet onderschat wordt en waar ik enorm veel heb mogen leren. Dankzij mijn stage heb ik mijn eerste examens behaald en mocht ik naar MBO niveau 4. Het is ook de reden waarom ik nog motivatie voor school vandaan haal. Helaas eindigt mijn tweede stage periode 31 januari, maar ik hoop dat ik mijn laatste jaar daar ook mag af sluiten. Ik zal mijn stage, mijn collega’s en mijn baas in ieder geval nooit vergeten.

2016 was ook het jaar dat ik mij verrot ben geschrokken. Tijdens het lopen naar school liep ik bijna tegen een man op. Die man bleek alleen niet een normale man te zijn. Die man bleek mijn vader te zijn. Met een hoop geluk had hij mij niet herkend en kon ik angstig door lopen. Mijn reactie beangstigde mij. De woede kwam weer naar boven en mijn gedachtenissen namen het over. Toch vond ik het een bijzonder moment. Het liet mij iets zien. Het liet mij zien dat we enorm trots mochten zijn. Kijk waar ik stond en waar ik nu sta. Ik was niet meer de enige die beweerde dat ik al heel volwassen was. Nee, er zijn nu een hele boel mensen die daar achter staan. Hoe verschrikkelijk mijn jeugd soms ook is verlopen liep ik daar nog steeds met een brede glimlach. Met mijn moeder en mijn zus gaat het dan wel niet zo goed, maar het zijn strijders en daar mogen ze zeker trots op zijn.

Een week later werd dit maar weer eens bewezen. Mijn moeder belde mij huilend wakker. Ze lag beneden te kramperen van de pijn. Zonder te twijfelen ben ik gaan handelen. Voor het eerst belde ik het spoed nummer en moest ik een ambulance laten komen. Gelukkig had ik de hulp van haar vriendin, maar verder stond ik er alleen voor. Waar ik al die jaren aan had gedacht werd in eens waarheid. Ik moest het gezin even draaiend houden. De mensen die het moesten weten bracht ik op de hoogte en regelde alle belangrijke dingen. Vroeger was ik enorm bang om mijn moeder te verliezen, dus dit had ik al zo vaak door genomen. Het ging allemaal van zelf. Alleen wist ik één ding zeker, mijn moeder ga ik ooit verliezen, maar niet die dag. Gelukkig bleek dat ook het geval te zijn. Wat ze ineens had mag Joost weten, maar we hadden weer iets achter de rug.

Internet vriendschappen bestaan niet echt? Nou, in mijn geval
toevallig wel. Ik mocht een paar blog vriendinnen in 2016 ontmoeten. Toen ik al een tijdje bezig was met bloggen kwam ik in gesprek met Esmy. Zodoende kwam ik in een gezellige WhatsApp groep terecht. Helaas kon niet iedereen, maar we besloten elkaar te ontmoeten in Utrecht. Misschien zou jij het spannend en eng vinden, maar ik vond het echt heel leuk. Een groepje mensen die elkaar normaal nooit zouden ontmoeten, werd door een hobby ineens bij elkaar gebracht. Gelukkig was het een geslaagde dag en is er later nog een andere meeting gekomen. Bovendien staan we al weer te poppelen om een nieuwe te plannen.

Toen gebeurde er iets wat niet veel mensen hadden aanzien komen. Mijn 2 jarige relatie was beëindigd na een leuke afsluitende vakantie. Eindelijk na alle maanden durfde ze het echt uit te spreken. Nou heb je laats kunnen lezen dat ik het niet zo heel erg vind, maar het is wel zonde van de mooie momenten. Sommige zeggen dan wel dat ik die ben vergeten, maar dat is zeker niet zo. Mijn ex vriendin is echt een schat waar ik heel veel leuke en mooie momenten mee heb mogen delen. Alleen kon ze mijn leven niet echt aan en zijn er dingen voorgevallen. Ik wist al heel lang waar ze mee bezig was en hoop nog steeds dat ze de dingen niet echt meende over bijvoorbeeld mijn zus en mijn moeder. Persoonlijk gun ik haar nog steeds een mooi leven toe en hopelijk kunnen we er ooit lachend op terug kijken. Van mijn eerste grote relatie heb ik in ieder geval veel geleerd. Ik heb mogen ervaren om iemand echt helemaal te vertrouwen, lief te hebben en mogen ervaren hoe het voelt dat je echt alles voor iemand over heb. Voor dat ben ik haar in ieder geval wel heel erg dankbaar.

https://www.instagram.com/p/BLtMnMVBAsa/?taken-by=fabian_gijze

Dan komen we nu steeds meer naar het heden toe. Eigenlijk is er ook helemaal geen verschil te zien met de Fabian toen en nu. Ik geniet nu echt van mijn leven. Niks of niemand kan mij nog tegenhouden te lachen. Na al die jaren werd het tijd dat ik echt mijn dromen achter na ging zitten. Ik ben mij gaan verdiepen in een vakantie richting Thailand. Er is nog niks geboekt, maar waarschijnlijk loop ik deze zomer  in Thailand. Ook besloot ik mij bij Castingbureaus in te schrijven en mijn tv/film droom waar te maken. Als je mij de afgelopen tijden een beetje heb gevolgd weet je dat ik op het juiste pad zit. Ik heb mogen figuren in All-in Kitchen, een Duitse film, twee keer in Penoze, Drie keer in GTST, ben gaan filmen voor MTV en ik heb ander halve week in Antwerpen gewoond voor het tv programma The Band. Tijdens het denken en het schrijven van dit stukje word ik al ontzettend blij. Ik doe de gekste dingen om dit te mogen doen, maar het lukt mij mooi wel. Het liefste zou ik 2017 ook over slaan en richting 2018 gaan, want dan mag ik hopelijk naar de film/toneel school. Kan niet wachten.

https://www.instagram.com/p/BNedQD7hlOu/?taken-by=fabian_gijze

Zoals je kan lezen vond ik 2016 een heel mooi en succes vol jaar. Ik leid dan nog niet helemaal mijn droom leven, maar het begind er wel steeds meer op te lijken. Ook ben ik enorm trots op mijn financiële groei. Een miljonair ben ik zeker nog niet, maar ik kan mij wel al goed onderhouden en daar ben ik trots op. Wel merk ik heel erg dat ik boven mijn gezin uit aan het groeien ben. Met mij gaat het echt super goed en dat ziet iedereen. Alleen zie ik ook wel dat het om mij heen een slachtveld is en dat er heel veel dingen spelen. Ondanks ik iedereen hierbij helpt kan het mij ergens niet meer raken. Ja, ik hoor zeker nog bij het gezin, maar ergs heb ik er ook een beetje afstand van gedaan. Dit voelt enorm gek, maar ergens heb ik dit altijd al zien aankomen. Ik doe lekker mijn eigen ding en leef mijn eigen leven. Dat is altijd al geweest en dat kan je nu heel goed zien. Ben enorm blij dat ik dit doe en dat mijn omgeving dit ook toestaat. Misschien is het gek om het zelf te schrijven, maar zo ver ik weet is iedereen trots op hoe ik het doe en dat voelt echt enorm goed.

Hopelijk kan jij ook ondanks alles met een glimlach terug kijken op 2016!

Fabian van der Gijze

Je kan mij ook volgen via Facebook,Twitter,Instagram,google+en Bloglovin

Kerst 2016 was weer een rare kerst (heden)

Je kon hier al merken dat ik niet echt een kerst liefhebber ben. Oké, dat is een beetje gelogen. Ik hou echt van de sfeer en alles er om heen, maar meestal in mijn omgeving is kerst niet zo heel leuk. Nou had ik stiekem een beetje gehoopt dat kerst 2016 een hele leuke zou worden, maar ik heb echter niet echt mijn draai kunnen vinden. Het was een beetje een trieste bedoeling en heel erg geforceerd. Zo van het is heel erg gezellig, maar we weten ook wel dat het gespeeld is. Als het een auditie was voor een toneelstuk had ik het ook geloofd. Ja, er waren een hoop leuke dingen, maar kerst 2016 is niet mijn kerst.

https://twitter.com/fabiangijze/status/813065099535646720

Het eerste wat ontbrak was naar mijn mening familie. Naar mijn mening zijn we niet meer echt de sterke familie die we waren. Dat gezellig samen aan een tafel is niet meer. Er zijn mensen weggevallen, mensen bijgekomen en het familie gevoel is verdwenen. Mijn lieve omaatje kwam gezellig bij ons eten, maar het heeft toch niet die familie gevoel. In mijn familie heeft iedereen zo zijn verhaal. Mensen verschuilen zich achter een hele grote muur en durven elkaar niet de waarheid te zeggen. Hierdoor merk ik dat er een hoop is veranderd. Zeker na het gemis van mijn oom en mijn opa is dit heel goed te zien. Hopelijk komt dit ooit weer goed, want ik mis het enorm. Misschien moet ik ook eerlijk naar mij zelf kijken en had ik er meer aan moeten doen. Alleen ik denk dat het dit jaar niet was gelukt.

Wel was ik enorm blij met het feit dat mijn zus even twee dagen met verlof mocht. Zo kon ze kerst met ons vieren en hoefde zij niet alleen te zijn. Dit gaf mij een enorm goed gevoel. Onze band was niet altijd even gemakkelijk en zeker niet heel goed. Onze gezinssituatie was er niet echt naar en door mijn agressieve periode was ze soms heel bang voor mij. Gelukkig zie ik nu een sterke band. We praten juist samen, ik begrijp haar veel meer en gelukkig maak ik haar nu niet meer angstig, maar soms juist blij. Meestal weet ik de grappige momenten wel op te zoeken of een klein pesterijtje te plaatsen. Ze had het deze dagen soms wel zwaar, maar dan trokken wij ons gewoon even terug. Tegenwoordig moet het oude vrouwtje breien, dus ik kon mooi haar wol vast houden. Ze zeggen wel eens dat je na lastige tijden de kleine dingen kan waarderen. Nou, ik kon het enorm waarderen om met haar op de bank te zitten. Het past eigenlijk niet bij deze alinea, maar ik wil toch even kwijt dat ik reten trots op haar ben. Ze groeit qua persoonlijkheid en ze heeft het deze twee dagen ondanks alles toch maar goed vol gehouden.

Deze kerst hielt ik mij meer aan de zijkant van het geheel. Normaal ben ik de vrolijke jonge die overal hielp. Nu was ik weer even de stille jonge en zat ik te oefenen op mijn nieuwe gitaar. In real life kan ik heel slecht tegen dat fake gedoe. Als de situatie focked up is, dan mag dat best gezegd worden. Maak het nou niet moeilijk gezellig. Ik heb nog nooit zo droevig cadeautjes weg gegeven en opengemaakt. Het was gewoon zo nep en opgezet. Dat komt gewoon door heel de situatie en wat er nog aan zit te komen.  In 2017 gaat er gewoon weer enorm veel veranderen. Veranderen is misschien ook niet het goede woord, want we gaan eigenlijk weer terug naar hoe 2016 begon. Nu ben ik wel heel blij met mijn nieuwe gitaar en speaker aankoop, dus zocht ik hier maar mijn geluk. Wie had dat ooit gedacht. De kamer die ik vroeger zo haatte, geef mij nu zoveel rust. Er valt helaas niet zo snel een traantje uit mijn oog hoeken, maar hij was dit keer weer eens aanwezig. Misschien vond ik dat wel het mooist om te zien deze kerst. Dan is er ten minste nog eentje die echte emoties laat zien aan mij zelf.

Toch waren er ook nog een paar leuke dingen deze kerstdagen. Zelf stuur ik niet zo snel een kerstboodschap via de sociale media of WhatsApp. Dat doe ik gewoon lekker op mijn eigen manier. Toch werd ik heel erg verrast door drie vriendinnen waar ik heel blij om kan worden. Volgens mij stuurde ze een persoonlijk fijne dagen groet via WhatsApp. Nou kan het een door stuur zinnetje zijn, maar volgens mij was het wel echt gemeend. Nou had ik hun al enorm verrast deze dagen, maar hun appje verrasten mij enorm. Ik had het gewoon niet zien aan komen en het effect ook niet echt. Ook al voelde ik al dat het niet mijn kerst zou gaan worden. Deze twee berichtjes maakte mij stiekem heel gelukkig. Toch mooi dat een WhatsAppje dit kan veroorzaken. Toch weer het besef wat een klein dingetje kan betekenen.

Ook heb ik met veel plezier naar de All You Need Is Love kerstspecial gekeken en over mee getweet. Volgens mij heb ik er nooit met zo veel plezier naar gekeken. Sorry, maar ik heb er dan weer niet bij gehuild, maar natuurlijk vond ik het er wel weer heel mooi uit zien. Tijdens de opnames liep ik er wel heel toevallig voorbij, maar ik zou er stiekem zelf ook wel eens willen zitten. Ben gewoon gek op tv en romantiek, dus ik zou dat echt eens willen mee maken. Voor nu vond ik het in ieder geval echt geen straf om vanaf mijn bank mee te kijken. Zoals ik net ook al aan gaf keek ik dit jaar eigenlijk niet alleen met de mensen naast mij. Nee, dit keer keek ik het juist met heel veel mensen. Misschien snap en geloof je het niet, maar kijken met je sociale media vrienden kan echt heel leuk zijn. De grote kilometer afstand heeft dan echt geen invloed meer hoor. Nee, je kijk gewoon gezellig samen.

https://twitter.com/fabiangijze/status/813427047376814080

Kerst 2016 was in ieder geval niet mijn kerst, maar hopelijk wel die van jou. Mocht het ook niet jou kerst zijn geweest hoop ik toch van harte dat je toch heb kunnen genieten van kleine dingen. Zo kon ik stiekem wel genieten van het geklungel van mijn zus en van de dingen die ik hier al heb genoemd. Oud en Nieuw gaat vast en zeker net zo verlopen, maar toch hoop ik dat ik net als de afgelopen dagen stiekem een beetje kan genieten van dit soort lullige dingetjes. Mijn leuke jaren komen vast en zeker nog wel. Voor je het weet zit er misschien wel een hele leuke vrouw en kind aan mijn tafel en eerlijk is eerlijk, daar kijk ik stiekem al heel erg naar uit.

Uit de grond van mijn hart wens ik jou hele warme dagen toe en hopelijk staat er een beetje geluk aan je zijde. Nee, ik wens je dit niet alleen toe deze dagen, maar gewoon al voor altijd. Als ik het je nu gun, dan gun ik het je gewoon altijd en dan meen ik oprecht. Dat ik dat vanaf deze plek kan zegen, maak het voor mij al meer dan goed. Het gaat je goed 🙂

Fabian van der Gijze

Je kan mij ook volgen via Facebook,Twitter,Instagram,google+en Bloglovin