De Tweede Wereldoorlog (heden)

Sinds kleins af aan ben ik er al gefascineerd door. Als ik ergens een spreekbeurt moest over houden of een verslag moest schrijven ging het altijd over de Tweede Wereldoorlog en anders over de Eerste Wereldoorlog. Deze fascinatie deelde ik met iemand die zelf kind was toen het gebeurde. Namelijk mijn Opa. Ik kwam vroeger altijd naast hem zitten om er over te praten. Mijn opa was gelukkig geen zwijger en vertelde er allerlei verhalen over. Dat ben ik hem nog altijd dankbaar.

Waarom de oorlogen mij zo fascineer weet ik niet zo goed. Misschien mede dankzij mijn opa’s verhalen, maar ik vind het super interessant. Er is zo veel over te lezen en te horen. 4 & 5 meiBovendien kan je er een hoop lessen uit halen. In zulke tijden leer je pas echt de mens kennen. Het echte gevoel van zo’n oorlog kan je nooit bedenken. Je moet het echt mee hebben gemaakt. Hopelijk is dit nooit meer het geval.

Waarschijnlijk is het 5 mei wanneer je dit lees. 4 en 5 mei denk ik altijd even terug aan mijn opa’s verhalen. Hij vertelde niet alleen nare verhalen, maar ook een hoop mooie en leuke verhalen. Zo vertelde hij mij altijd hoe hij paardenstront gooide naar de Duitsers. Hij had het woord Duitsers er alleen nog nooit bij gezegd. Die mensen waren niet echt Duitsers. Het waren moffen zei hij. Ik heb het nooit zo leuk woord gevonden, dus noem ik het gewoon Duitsers.opa en oma

Mijn oma verteld er nooit zo heel veel over, maar één verhaal blijf mij altijd bij. Het verhaal speelde zich af op 5 mei. De enige echte Bevrijdingsdag. Te minste het belangrijkste deel speelt zich die dag af. Mijn oma ging volgens mij altijd met haar broer naar een boerderijtje. Ze kreeg ik altijd wat te eten. Bij de poort stond er een glas waar je donaties in kon doen. Ze snapte nooit echt waarom, maar 5 mei kwam ze daar achter. De boer had namelijk in zijn scheur heel veel stro. Onder al dat stro was een kelder te vinden en in die kelder een Engelse piloot. Hij had al een paar jaar lang in die kelder verscholen tot hij ooit weg zou kunnen. Wat een leven zou die man hebben gehad en wat voor verhalen zou hij kunnen hebben verteld aan zijn klein kinderen. Hij heeft alleen nooit klein kinderen kunnen krijgen. Nu vraag je vast af hoe ik dat weet. Ik kan hem niet persoonlijk, maar mijn oma vertelde mij er nog iets bij wat ik nooit had verwacht. Ze had de Engels man uit de kelder zien komen en weer zien neer vallen. De man had heel de oorlog overleefd, maar de eerste stap werd hem fataal. Één Duitse soldaat had besloten dat hij nog niet genoeg schade had aangebracht. Hij ontsnapte en schoot de Engelsman direct dood door zijn hoofd. Dit is mij sinds de dag dat ik het hoorde bij gebleven. Hoe erg is het als je alles heb overleefd en je eerste vrije dag ook gelijk je laatste is.

Zulken verhalen zijn overal te vinden en te horen. Niemand komt ongeschonden uit zo’n ramp. Je neemt altijd iets met je mee. Ik ben er dan nooit bij geweest, maar neem al die verhalen toch met mij mee. Dat hebben meerdere van jullie denk ik ook. Het gaat nog generaties met ons mee. 4 en 5 mei blijf een bijzondere dag voor mij. Dagen waar ik iets meer aan de oorlogen denk, vrijheid en mijn overleden opa.

Wat is jou  verhaal?

Fabian van der Gijze