Naar de eerste live show van the band

Zoals de meeste wel weten, was ik één van de publiek juryleden van het tv programma the band. Samen met de ander juryleden bepaalde ik of iemand door of niet door mocht. Vonden wij ze goed, dan mochten ze door naar de eind jury. Die tijd zit er nu helaas voorlopig op. Gelukkig zijn ze ons zeker niet vergeten. Iedereen kreeg namelijk twee kaartjes voor één van de liveshows. Ik besloot naar de aller eerste live show te gaan. Waarschijnlijk zie je het al aan de titel, maar daar ben ik gelukkig afgelopen vrijdag  heen gegaan.

Nou zei ik expres gelukkig in mijn laatste zin. Op het laatste moment besloot ik eigenlijk om toch maar niet te gaan. Ik zou namelijk gezellig met Tenui en zijn vriendin naar de show gaan. Helaas werd hij de laatste week toch verhinderd. Tenui is druk bezig met het opnemen van zijn cd en daarvoor hadden ze hem vrijdag in de studio nodig. Nou begrijp ik natuurlijk ook wel dat zoiets altijd voor gaat. Dat zou ik zelf ook hebben met acteer klussen. Het alleen reizen vond ik zeker geen probleem. Laatst was ik voor een week alleen naar Boekarest gegaan, dus nee dat was niet mijn probleem. De terug reis was alleen een probleempje. Die was er namelijk helemaal niet. Er is dan geen verbinding meer met Nederland.

Toevallig wist ik dat een productie medewerker ook aan couchsurfing deed. Hij is een host in Brussel. Tijdens de opnames heb ik hem goed leren kennen, dus ik besloot maar eens een berichtje te sturen. Helaas werd het al snel duidelijk dat dit hem niet zou worden. Hij moest nog tot laat door werken, dus dat was gewoon niet te doen. Hij gaf mij wel een hotel tip. Zelf had ik dat hotel ook al voorbij zien komen. Het was lekker dicht bij de studio en het gebouw was naast het station te vinden. Samen met de reis kosten kwam ik alleen op zo’n €100 uit. Nou probeer ik de laatste tijd wel iets meer uit te geven, maar dit vond ik toch een hoop geld. Toen besloot ik maar gewoon mijn bed in te duiken. Voor het slapen gaan lig ik toch altijd nog denkend wakker. Kan ik beter daar mijn probleem oplossen.

De volgende ochtend werd ik gelukkig heel vrolijk wakker. F*ck het geld ook maar eens. Ik wil er heel graag bij zijn. Al een paar weken had ik er naar uit gekeken en ik wilde mijn goede vriendin weer eens zien. Bovendien had ik haar een roos beloofd en ik probeer altijd mijn beloftes aan personen na te komen. Een beloofde maak ik niet snel, maar als ik het doe wil ik er wel voor gaan. Die roos zou hoe dan ook bij haar aan komen. Snel werd er nog even een kamer geboekt en werd de trein tickets geregeld. Zo ik kon weer rustig naar school.

Na wat geren en een lieve moeder, kwam ik op tijd in mijn trein. Tijdens mijn reis werd er iets duidelijk. Wanneer je met een roos reis wordt je raar aangekeken en niemand komt naast je zitten. Misschien dachten ze wel dat die plek voor mijn vriendin bedoeld was. Ach ik kon die stilte wel waarderen. Nu kon ik tenminste lekker rustig Stranger Things kijken.  Nou heb ik met acteren de pech dat ik onder Rotterdam woon, maar nu kwam dat eindelijk weer eens van pas. Binnen twee uurtjes was ik alweer op mijn bestemming. De wafel lucht vloog mijn neusgaten gelijk al weer in. Wat ruiken de meeste stations hier toch lekker.

Nu was ik expres een uur eerder vertrokken. Rugzakken waren natuurlijk weer eens niet toegestaan. Stelletje racisten 😉 Nu kon ik tenminste even rustig bijkomen en mijn spullen droppen. Alana zou mij appen als ze bij de studio aan kwam. Voor mij was dit maar zo’n 5 minuten lopen. Zodra hun er zouden zijn kon ik er ook heen hollen.

https://www.instagram.com/p/BRvyMA_BHWl/?taken-by=fabiangijze

Dat deed ik dus ook toen ik mijn seintje kreeg. Moet je alleen drie keer raden wat deze jongen helemaal vergeten was om mee te nemen. Juist ja, de roos lag nog in mijn kamer. Gelukkig was ik nog vlakbij mijn hotel. Toen ik echt alles had, kon ik eindelijk vertrekken richting Videohouse. Onderweg werd er wel af en toe gebeden. Er stond een harde wint en de roos ging gezellig mee bewegen. Het mocht mij niet gebeuren dat de missie nu als nog faalde. Toen de wint en de rij achter de rug waren kon ik pas weer rustig adem halen. De roos had veilig de studio’s behaald.

Binnen kreeg ik wel gelijk een compliment. De vrouw die de bandjes gaf vond de roos ene mooie gebaar. De reden hoefde ze niet eens te weten. Een roos is altijd voor iets moois. Eerlijk gezegd kan ik haar daar geen ongelijk ingeven. Al moet ik er ook eerlijk bij zeggen dat ik normaal een hekel heb aan rozen. Het ligt in mijn ogen zo voor de hand. Alana was dan ook de eerste persoon waaraan ik ooit een roos heb gegeven. Nou voel je maar speciaal ;). Gelukkig zag zij mij als enigste niet aankomen. Zo kon ik haar eerst nog even laten schrikken. Ik besloot dat een tik op het hoofd wel een mooie manier zou zijn. Gelukkig zag ik door mijn ogen dat mijn doel was behaald. Er kwam een glimlach tevoorschijn en ze werd een klein beetje rood.

https://www.instagram.com/p/BRyInujBE3E/?taken-by=fabiangijze

De rest van de mensen keken direct verbaast. De meiden tegen over mij begonnen dan ook direct te smoezen met elkaar en iemand anders gebaarde mij vragend. Er zouden vast wel een paar mensen hebben gedacht dat we wat hadden. Van mij mogen ze die gedachtes lekker houden hoor. Na the band hebben we gelukkig een leuke vriendschap kunnen opbouwen. Waarschijnlijk gaan we zelfs een keertje op vakantie. Heb ik toch nog een reis partner gevonden.

Tot mijn verbazing werd ik zelf ook nog gevonden. Onverwachts werd ik ineens op mijn schouders getikt. Nou verwachte ik iemand van de publiek jury, maar het bleek Leonard Santos te zijn. Een (nog) semi bekende in België en één van de afvallers van de band. Hier stond ik echt even verbaast van te kijken. Via sociale media hadden we elkaar wel eens gesproken, maar dit had ik zeker niet verwacht. Persoonlijk verwacht ik in de toekomst nog veel van hem te horen.  Dat hij dus naar mij toe kwam was wel een kleine fan momentje. Echt tof dat die zelf naar mij toe kwam en mijn naam nog wist.

Achteraf ben ik echt heel blij dat ik toch gegaan ben. Was leuk om weer even bekende te zien en om weer even in België te kunnen zijn. Stiekem ben ik een beetje verliefd geworden op België. Het is ook de beste plek om te ontbijten met wafels. De show zelf kon je natuurlijk op tv en hier op het wijde web bekijken. Daar ga ik het dus lekker niet over hebben. Vind ik een beetje overbodig. Ik heb in ieder geval enorm genoten van mijn vrijdag. Hopelijk volgen er nog vele.

Fabian van der Gijze

Volg mijn avonturen ook via  Facebook,  Twitter,  Instagram,  google+en Bloglovin  tot daar 🙂