Dan heeft mijn vader toch eens mijn blog gevonden

Het heeft even geduurd voordat ik deze blog post wilde schrijven. Daarnaast wist ik het ook nog niet helemaal zeker. Alleen ik ben er vrij wel zeker van dat het mijn vader wel moet zijn. Mocht dat het geval zijn dan weet die mij sinds november 2017 toch weer eens te vinden. Toen had ik het zelf nog niet door. Sinds een paar maanden begind het alleen wel op te vallen. De juiste blogposten worden gelezen en de uren die erin worden gestoken zeggen denk ik genoeg. Ik schrijf ineens ook voor mijn eigen vader. De man waar ik jaren terug vaarwel heb tegen gezegd.

Op deze plek deel ik bijna echt alles. De dingen die ik kan delen deel ik. Dat vind ik gewoon fijn om te doen. Alles valt later terug te lezen, hou mensen op de hoogte en ik help ook nog eens andere. Dit is dus de perfecte plek om mij te vinden. Deze plek is eigenlijk mijn tweede gedachten geworden. Hier beleef ik mijn verhalen gewoon nog een keer. Mijn vader speelt daar toch vaak één van de hoofdrollen in. Moet ik hem en jou dan wel duidelijk maken dat ik weet dat dit plekje waarschijnlijk niet meer onbekend is. Misschien ga ik onbewust dan juist wel anders schrijven en verhalen weg laten. Nu ik het een tijdje heb mee gemaakt heb ik daar wel zo mijn mening over gekregen.

Ik ga er gewoon lekker schijt aan hebben. Waarschijnlijk is het voor hem ook alleen maar goed om sommige dingen terug te kunnen lezen. Het zal bij mijn vader zeker soms voor een traan zorgen, maar dat doet het bij mij ook zeker. Voor hem is het ook wel weer een mooie manier om toch een beetje op de hoogte te blijven. Dat wil je als vaderfiguur denk ik toch het allerliefste. Ik bekijk dit dan toch een beetje hetzelfde als hoe ik het ooit beschreef. Mijn vader was na een tijdje niet echt mijn vader meer. Dat was ik dan eerder juist een beetje voor hem. Het is meer als een verloren vriendschap geworden. Twee vrienden die samen voor een andere pad moesten kiezen om verder te komen. We hielden elkaar echt gewoon op dezelfde plek en kwamen niet meer verder. Dat vastlopen kan voor niemand goed zijn.

Uiteindelijk kan ik toch ook alleen maar hopen dat die het ergens allemaal begrijpt en misschien zelfs wel een beetje trots op mij is. Ik heb toch iets gedaan wat mijn vader helaas nooit echt is gelukt. Ik boog alle ellende om in iets moois. Een hulpmiddel voor andere en voor mij zelf is het een enorme drijfsfeer. Ik leef naar mijn mening echt optimaal en haal er alles uit. Soms lopen dingen daardoor stuk, maar ik maak wel echt de mooiste dingen mee. De kansen worden gepakt en dat kan niemand slecht vinden.

Ik kan nu alleen nog maar zeggen bedankt voor het lezen en ik hoop echt dat je er ook iets aan heb. Het is voor mij zeker geen manier om mijn vader even terug te pakken. Zoals wel vaker aan gegeven ben ik ergens wel blij met mijn verleden. Het heeft van mij een veel mooiere persoon gemaakt. Ik had deze Fabian in ieder geval niet willen missen. Daar kan ik je gek genoeg alleen maar voor bedanken. Bij deze dus bedankt.

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

Deel ik dan echt veel te veel online?

Zoals je misschien al weet doe ik veel tv/film werkzaamheden. Zo ben ik nummer 82  in de nieuwe seizoen van het Instituut. Ja, ik laat mij vrijwillig opsluiten met 99 onbekende mensen. Dan laat ik ook nog eens experimenten op en met mij uitvoeren. Ach, dat houd het leven een beetje levendig hé. Nou had ik daar  25 september gelukkig weer een terug kom dag van. Alleen voelde het dit keer wel heel vreemd. Mensen liepen dit keer met telefoon rond en het gekste ze konden mij ineens.

Voor het eerst stond ik oog in oog met mijn online leven. Toen ik een week werd opgesloten kon niemand mij nog. Je begon als waren helemaal opnieuw. We hadden geen contact met de buitenwereld en we konden niet op het wereldwijde web. Niemand wist wie ik was en wat ik deed. Ik was de gene die ze daar leerde kennen. Nou heb ik mij gewoon het zelfde als normaal gedragen. Alleen het voelde ergens wel fijn dat mensen je echt leren kennen. Helemaal geen afleiding. Nee, ze leerde mij echt kennen. Het voelde ergens echt heel fijn. Daarom was de terug kom dag misschien juist wel schrikken. Mensen kwamen namelijk naar mij toe met verhalen over mij.

Het eerste verhaal was wel echt heel grappig. Een andere kandidaat kwam mij namelijk bedanken. Heel verbaast gaf ik haar een hand terug. Wat had ik nou weer gedaan. Toen begon ze ineens over Twitter. Nou wist ik wel dat ik haar daar op had. Alleen blijkbaar had ik haar daar ook iets heel leuks opgegeven. Via mijn Twitter had ze een bericht voorbij zien komen. Gewoon een tweet die ik had geretweet voor andere. Ze had daar mee een wekendje weg gewonnen. Blijkbaar zijn die vele uren online dus wel echt ergens goed voor. Stiekem vond ik het echt een leuk bedankje. Had ik toch nog iets goeds gedaan.

Daarna begonnen mensen ineens vragen te stellen. Hier en daar hoorde ik dat ik echt lekker bezig was. Sommige hadden mij de dag er voorgezien bij Penoza. Heel veel mensen begonnen ook plots over mijn blog. Nee, ik heb niet alles gelezen hoor, maar wel sommige verhalen. Je bent echt goed bezig en wat een leven heb je al achter de rug zeg. Mijn anonimiteit was echt compleet van de kaart. Nou heb ik dat eigenlijk nooit echt erg gevonden. Hier heb ik tenslotte voor gekozen. Mijn leven in ruil om andere te helpen. Alleen dit was echt de allereerste keer dat mij dit over kwam. Ik had eigenlijk niet zo veel tijd gestoken in het uitpluizen van de kandidaten. Na de opnames ging ik bijna een maand naar Thailand en vergaat even alles en iedereen. Dit was echt een beetje het gevoel van. Hey, ik ken jou, maar jij mij niet.

Achteraf liet het mij wel echt denken. Was dit misschien wel de reden dat ik de blog vibe niet meer kon terug vinden. Vond ik de anonimiteit niet te fijn. Ten slotte is iemand de hand geven toch de mooiste manier om iemand te ontmoeten. Online stelt dan toch eigenlijk helemaal niks voor. Het zelfde geld ben ik een enorme klootzak. Hier zou niemand er dan achter komen. Hier is mijn wil de wet. Niemand anders kan op dit plekje komen. Nee, alleen ik en ook alleen ik vertel mijn verhaal. Nu doe ik dat zo open en zo specifiek mogelijk. Liegen is voor mij geen optie hier. Alleen dit is wel de waarheid. Ik stel mij voor zoals ik het wil. In het echt kan je niks verbloemen en reageer je in een week toch als de echte jij. Kan je nog zo goed willen over komen. Als je een klootzak ben, dan komt dat van zelf wel een keertje naar voren.

De laatste tijd heb ik sowieso veel nagedacht over mijn blog en over mij zelf. Met mijn leven ben ik zeker te vrede. Ja, ik merk dat ik wel kleine dingetjes heb overgehouden van vroeger. De onzekerheid is er ingeslopen en ik twijfel wanneer het te goed is. Alleen ik denk wel echt dat ik het leven leef wat ik wil leven. Al helemaal nu ik mijn maatje heb gevonden. Sinds dat moment is de puzzel voor nu compleet. Ik word nog steeds blij van een mooie reactie terug. Het feit dat ik iemand anders kan helpen vind ik onbeschrijfelijk. Om die rede wilde ik vroeger altijd een kinderpsycholoog worden. Gewoon om kinderen te kunnen helpen die in mijn oude schoenen staan. Mede om die rede wil ik presenteren op de tv. Je kan daar dingen voor mensen doen, die je anders nooit zou kunnen doen en je kan mensen even hun zorgen laten vergeten, terwijl ze eindelijk op de bank konden ploffen. Ja, om die reden ben ik deze mooie plek begonnen en om die rede knal ik het hardste met mijn dromen. Hoe dan ook gaan die uitkomen.

Weg met die onzekerheid hier. Dit ben ik en dit is hoe ik mijn leven leid. Ik moet het als een compliment zien dat zoveel mensen ineens wisten wie ik was. Hoe grappig is het als je bijna sorry wil zeggen dat jouw berichten altijd als eerst tevoorschijn komen bij het opstarten van zijn Facebook. Ja, trots is misschien wel het juiste woord hier voor. Een rol model ben ik zeker niet, maar ik kan gelukkig wel mensen helpen. In mijn ogen deel je dan helemaal niks te veel. Nooit niet!

Fabian van der Gijze

volg mij ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

Mijn blog is van mij en van niemand anders! (heden)

Als je mij op Facebook volg en/of op Twitter kon je eergisteren merken dat ik best geïrriteerd was. De meeste lezers kan ik via mijn blog of zijn nog onbekend voor mij. Soms lezen ook bekende mensen mijn blog. Meestal heel leuk en aardig, maar ik raak behoorlijk geïrriteerd van sommige dingen. Helaas moet ik deze blog post vandaag schrijven maar het moet eens duidelijk worden dat mijn blog van mij is en van niemand anders!

Het is al een paar keer voor gevallen dat iemand zelf mijn blog op zoek via Google en daarna mijn moeder vragen gaat stellen. Ik snap niet helemaal waarom dit achter mijn rug moet. Gelukkig meld mijn moeder dit altijd aan mij. Ze heeft niks met mijn blog te maken. Ik ben super eigenwijs. Al had mijn moeder zich willen bemoeien met mijn blog. Had ik toch geschreven wat ik zelf wil. Natuurlijk zou ik dingen veranderen als er echt iets was wat niet oké is, maar waar ik over schrijf is mijn gedachtes en mij wil.

De mensen die het vaak tegen mijn moeder melden hebben eigenlijk helemaal niks met al deze verhalen te maken. Ik snap dat het heftig kan over komen, maar je hoef het niet te lezen. Je klikt zelf of mijn blog en je kiest zelf wat voor verhalen je wilt lezen. Natuurlijk mag je het niet met mij eens zijn of juist wel. Natuurlijk mag je denken dit zet je toch niet op internet. Dit begrijp ik allemaal heel goed. Ik sta gewoon heel open in het leven en probeer er voor mij zelf zoveel veel mogelijk van te maken, maar dit probeer ik ook voor andere. Het mooiste wat mijn blog mij bied zijn de mooie gesprekken en de lieve reacties. Als iemand door mijn tekst tranen in zijn of haar ogen krijg weet ik dat die tekst perfect is en goed gelukt.

Mijn moeder lees zeker niet al mijn verhalen. Sommige zijn voor haar wel nog pijnlijk of moeilijk. Voor ieder is dit anders. Het doet mij best wel pijn als iemand mijn blog lees en dan vervolgens zijn of haar blog lucht bij mijn moeder. Ik zie dat mijn moeder hier soms mee zit en dit hoort niet zo te zijn. Met mijn blog wil ik mensen helpen en het niet moeilijker maken dan het al is. Kom gewoon naar mij toe als je ergens mee zit of het niet mee eens ben. Mijn moeder is niet de gene die een tekst kan veranderen. Dat ben ik en niemand anders.

Het gebeurd niet alleen bij mijn moeder. Het is ook wel eens gebeurd dat er een vriend of vriendin naar mij toe kwam waar mensen het ook wel eens aan vroegen. Hun hebben er al helemaal niks mee te maken. Die weten net zo veel als ieder ander die mijn blog posten lezen. Ik kan het gewoon niet begrijpen waarom je dit zou doen. Waarom moet het altijd achter iemand rug om. Als iedereen nou eens eerlijk zegt wat hij of zij echt denkt kom je veel veder. Val een ander niet lastig met mijn hobby. Ik ga toch ook niet naar iemands moeder toe, omdat ik last heb van iemands gezang.

Ja, eerst kon je nog zeggen dat ik niet volgens de wet volwassen ben, maar sinds 13-05-2016 ben ik ook voor de wet volwassen. Dit was al veel eerder, maar dat wilde sommige mensen niet in zien. Nu kan je er niet meer met een smoesje om heen. Ik ben volwassen of je nou wil of niet. Mijn leven leid ik zelf. Als het kon had ik allang op mij zelf gewoond en mijn eigen leven geleid. Niet omdat ik mij hier niet thuis vol. Nee, omdat ik prima voor mij zelf kan zorgen. Helaas kan dit financieel niet, maar had het graag gewild. De laatste dagen vraag ik mij af of mensen dan nog steeds naar bijvoorbeeld mijn moeder gaan terwijl ik niet meer bij haar woon.

Hopelijk is het voor sommige mensen iets duidelijker geworden wat ik gisteren bedoelde en dat je altijd naar mij kan komen. Ik heb echt heel veel gesprekken met mensen die ik niet eerder heb mogen leren kennen. Hier ben ik heel blij mee, hopelijk durven bekende mensen dit vanaf nu ook meer te doen. Laat de mensen die er niks mee te maken hebben met rust. Het is mijn trots, niet die van hun.

Fabian van der Gijze

Je kan mij ook volgen via Facebook,Twitter,Instagram,google+en Bloglovin

Een jaar lang persoonlijk bloggen op mijn eigen site (heden)

Stiekem ben ik heel blij en een beetje jarig. Mijn site fabiangijze.nl bestaat alweer een jaar. Ik blogde al eerder, maar ik zie 24  augustus echt als mijn start datum als blogger. Vanaf 24 augustus besloot ik om de dag te gaan bloggen. Sindsdien is mijn leven echt veranderd.

Door mijn blog heb ik het natuurlijk veel drukker gekregen. Ik volg gewoon een studie, dus mijn blog posten schrijf ik in de laten avonduren. Soms levert dit slaapgebrek op, maar vooral veel avond plezier. Naast de drukte krijg je als blogger ook soms gratis producten. Beats oortjes zou ik zelf niet zo snel kunnen kopen, maar omdat bijvoorbeeld gsmpunt mijn blog posten waarderen kreeg ik gewoon een paar opgestuurd. Zo groot en bekend ben ik niet, dus veel bezoekers krijgen ze niet aan mij. Ze vonden onze eerste samenwerking goed verlopen en dachten daarom weer aan mij. Hier doe je het niet voor, maar ik geef wel toe dat ik het heel leuk vind. Hou van gratis dingen.

In mijn eerste jaar als blogger heb ik zelf ook echt veel mee gemaakt. Dankzij mijn vriendin en haar ouders kon ik voor het eerst in mijn leven op wintersport, Ik ben een MBO opleiding gaan volgen, een bloggers meeting mogen mee maken en samen met mijn vriendin naar Gran Canaria gegaan. Noem het maar op. Dat ik deze momenten mocht delen met andere vind ik zelf heel speciaal. Als ik kijk naar de hoeveelheid volgers ik hier ben gaan krijgen op mijn sociale media’s en hoeveel nieuwe contacten ik heb gekregen. sta ik echt verbaast te kijken. Wat kan er een hoop veranderen in een jaar.

Als blogger nam ik het risico om heel erg persoonlijk te gaan bloggen. Mijn levensverhalen zijn niet meer alleen voor mij alleen. Nee, ik deel dit nu met een hoop andere mensen. voor het  zelfde geld was dit allemaal voor niks, want niet iedereen houd van persoonlijke verhalen. Aan de stijgende bezoekers aantal te zien is dit gelukkig niet het geval. Ook door middel van privé berichten en/of een reactie op mijn blog zie ik dat ik het niet voor niks doe. Zoals gehoopt helpen mijn verhalen andere echt in hun situatie. Sommige nemen mij zelfs in vertrouwen om hun persoonlijke verhaal te vertellen. Ze hebben mij nog nooit gezien, maar toch vertrouwen ze mij. Daar ben ik ze echt heel dankbaar voor. Hoe mooi is het dat ik via deze weg mensen kan helpen.

Mede door mijn blog is mijn zelfvertrouwen weer terug gaan groeien. Ik durf nu weer veel meer te zegen en te doen. Helaas was dit een tijdje zoek geraakt en voelde ik mij regelmatig niet op mijn gemak. Nu ben ik zo zelf verzekerd genoeg dat ik van plan ben om in 2017 in mijn eentje een week naar een ver land wil gaan. Waarschijnlijk heb ik mijn land al gevonden. Ik wil altijd al naar Thailand. Momenteel heb ik door mijn stage een hoop inkomen.   Hierdoor kan ik deze droom waarschijnlijk waar gaan maken. Natuurlijk neem ik mijn blog met mij mee. Je denkt toch niet dat ik je niet op de hoogte ga houden.

Als je mijn road to serie leest weet je ook dat ik heel veel aan het sporten ben. Nooit gedacht, maar waarschijnlijk loop ik volgend jaar de vierdaagse. Dit lijk mij zo vet om te doen. Nu ik mijn sport ervaringen deel op mijn blog en ook doelen stel hou ik mij er ook beter aan. Wat maakt het uit dat het regent? Van regen ga je niet dood, dus hoop naar buiten. Misschien zonder blog had ik dit nooit gedaan. Ik vol mij energierijker dan ooit en dat word mede door jou mogelijk gemaakt.

Natuurlijk heb ik mijn contract verlengt bij mijn hoster. Het schrijven van blog posten is mijn verslaving geworden en mijn trots. Dat laat ik echt niet los. Helaas voor jullie heb ik niks om weg te geven. Mijn blog gaat over mij en ik ben in sommige dingen echt heel gierig. Ik koop liever ooit iets heel groots dan dat ik nu iets lulligs zou weg geven.  Bovendien moet ik sparen voor Thailand ;).

Hopelijk vind je mijn blog erg leuk om te volgen. Ik zie je graag aankomende jaren terug. Mijn blog gaat nog persoonlijker worden, dus je kan zeker rekenen op nog een hoop goede en soms heftige verhalen. Voor nu sluit ik de blog weer af. Zie ik je weer eens terug. Oh voor ik het vergeet. Wat vond jij de mooiste blog post van mij tot nu toe? Die van mij heb ik hier benoemd. Zeker het kijken waard.

Tot kijk 🙂

Fabian van der Gijze

Je kan mij ook volgen via Facebook,Twitter,Instagram,google+en Bloglovin

Mijn blog wordt nog persoonlijker!! (heden)

Meestal verwachten mensen dat ik heel erg serieus ben. Nou surprise, dit is eigenlijk helemaal niet zo. Eigenlijk ben ik vrij nuchter. Er zijn een paar dingen waar ik wel heel serieus over ben. Mijn blog is daar zo’n voorbeeld van. Je komt gewoon niet aan mijn blog. Als iemand er een grapje over maakt. Kan ik ook behoorlijk geïrriteerd raken. Het gaat momenteel echt heel goed met mijn blog, maar ik irriteerde mij toch wel aan iets. Ik vind mijn blog niet persoonlijk genoeg.

Ja, je leest het goed. Het besef kwam laats bij het schrijven van een blog post. Eindelijk raakte ik mij zelf weer. Bij het schrijven van de blog post over Jamy kreeg ik zelf tranen in mijn ogen. De woorden kwamen echt stuk voor stuk uit mijn hart. Ik wist dat dit een bijzondere blog post voor mij zou worden, maar de gevolgen had ik niet verwacht. Toen ik wakker werd stond echt alles vol met reacties. Dit had ik nooit verwacht en al helemaal niet dat ik andere mensen tranen zou bezorgen.

Tot nu toe heb ik mij twee keer echt geraakt en één keer een klein beetje. Andere mensen heb ik veel vaker geraakt. Ik hoor redelijk vaak dat mensen mijn blog uniek vinden. Niet doordat ik zulke vage teksten schrijf. Nee, doordat ik zo persoonlijk schrijf. Naar mijn mening nog niet persoonlijk genoeg. Ik wil over die grens lopen. Mij zelf vaker zien huilen door wat ik schrijf, want dan raak ik ook veel meer mensen. Je zou het tijdens het lezen als een film voor je moeten kunnen zien. Als ik dat voor elkaar kan krijgen, zou ik echt heel blij zijn. Als iemand mij vraag waar mijn blog over gaat. Wil ik kunnen zeggen dat ik de persoonlijkste blog van Nederland ben.

Natuurlijk hou ik het bij mij zelf en zet ik andere niet voor het blok. Mijn vader zou ik bijvoorbeeld helemaal af kunnen branden, maar dat is nooit mijn bedoeling geweest. Wel wil ik sommige dingen in meer details vertellen. Meestal dacht ik dat het dan te persoonlijk zou worden, maar ik heb gemerkt dat mijn lezers dat juist waarderen aan mijn blog. Hier ga ik dus zeker mee spelen. Hopelijk kan ik hierdoor er voor zorgen dat het lijkt dat je naast mij stond.

Helaas kan ik door tijd gebrek niet altijd zulke verhalen schrijven. Ik wil om de dag een verhaal online hebben, dus dat kost nou eenmaal veel tijd. Dit gaat voor mij betekenen dat ik er nog meer tijd in moet steken. Zelf vind ik dit echt niet erg, maar juist leuk. Alleen vind ik het vooruit werken nogal moeilijk. Daar ga ik dus zeker aan werken. Bovendien ga ik heel goed zoeken naar een thema die perfect bij mijn blog past. Ik wil gaan oefenen met fotoshop. Helaas heb ik nog geen logo en mijn header is niet goed zichtbaar. Waarschijnlijk ga ik ook een week gebruiken om oude blog posten een nieuw leven te geven. Sinds vandaag heb ik dan ook eindelijk echt vakantie, dus kan ik mij ook gaan verdiepen in editen.

Normaal start ik direct met mijn plannen. Helaas komt dat nu eventjes niet uit. Ik ga natuurlijk twee weken op vakantie, dus dan komt het eventjes niet uit. Natuurlijk ga ik mijn vakantie blog posten ook persoonlijk schrijven, maar daar raak ik waarschijnlijk niet echt mij zelf mee. Er gaat dus een hoop veranderen. Ik zit vol met energie en wil er echt vol voor gaan, dus ik weet dat het gaat lukken. Mocht je nou tips hebben voor mij. Laat het AUB aan mij weten. Hulp en feedback is echt altijd welkom. Vragen zijn trouwens ook altijd welkom. Als je iets echt graag van mij wilt weten leg ik het graag aan je uit. Als het een groot antwoord is dan lees je het terug op mijn blog en anders via een berichtje. Wees dus zeker niet bang.

Lang niet al mijn lezers volgen mij op sociale media. Hier had ik het al aan gegeven in een klein berichtje. Voor de mensen die daar geïnteresseerd zijn heb ik hier onder nog even het bericht geplaatst. Tot ziens 🙂

Fabian van der Gijze

Je kan mij ook volgen via Facebook,Twitter,Instagram,google+en Bloglovin

Het gaat met mij echt top (heden)

Ja, ik weet het. Op mijn blog zijn heel veel erge en misschien volgens sommige mensen negatieve berichten te vinden op mijn blog. Zelf ben ik er juist heel positief ingesteld. Ik bekijk het juist bijna altijd van de zonnige kant. Deze maand heb je kunnen lezen dat er weer veel was gebeurd. Heel veel mensen vroegen daarom aan mij hoe het gaat. Met mij gaat het top!! Voor vandaag ga ik een hoop positieve dingen met jullie delen. Veel lees plezier.

Examens

Laat ik als eerst beginnen met het minst leuke onderwerp. Natuurlijk heb ik het dan over school. School trekt mij gewoon niet zo. Toch kom ik bijna altijd wel opdagen. Soms ben ik wel eens ziek, maar voor de rest ben ik daar te vinden. Aangezien leren ook niet mijn sterkste vak is gaat dit wel eens moeizaam. Toch flik ik het op een of andere manier om samen met nog één ander uit mijn klas nu al geslaagd te zijn. Dit betekend dat ik gelijk naar niveau vier mag van MBO en nu eigenlijk al vakantie heb. Wel moet ik eerlijk wezen, want stage heeft mij echt gered. De lessen waren niet heel duidelijk en dankzij stage ben ik alles meer gaan begrijpen. Al moet ik waarschijnlijk nog wel een tijdje naar school. De eerste jaar is wel mooi in mijn broekzakje.

Mijn nieuwe aanwinst

Het volgende leuke puntje is ook mede dankzij mijn stage mogelijk gemaakt. Mijn baas is echt een hele aardige en eerlijke man. Hij zei gelijk al op het begin dat ik gewoon netjes een uur loon zou krijgen tijdens mijn stage periode. Aangezien ik 32 uur werk levert dit toch wel iets op. Volgens mij alweer twee jaar geleden kocht ik een Samsung Galaxy s4 mini. Dit had ik echt nooit moeten doen. Als was veel te zwaar geworden voor de besturing. Hij bleef steeds hangen en als ik werd gebeld hoorde echt niemand mij goed. Eigenlijk was hij echt toe aan vervanging. Toch zat ik heel erg te twijfelen. Zoals je misschien al weet ga ik samen met mijn vriendin op vakantie. Ik ga hier natuurlijk over bloggen en ik weet het. Heel vaak zijn er geen foto’s te vinden op mijn blog. Als er wel een foto bij stond was het meestal een afbeelding van pixabay of een wazige foto gemaakt met mijn telefoon.

Echt overal waar ik liep en op elke zender zag ik steeds weer die Samsung Galaxy s7 voor bij komen. Ik geloof nooit echt reclames en hoe nieuw iets is maak mij ook nooit uit. Toch bleef de s7 in mijn hoofd hangen. Ik besloot op tweakers te kijken hoe goed die was. Hij stond met een negen bovenaan. Er waren eigenlijk geen klachten over en de camera was ook nog eens perfect. De prijs was wel heel hoog. Toch ben ik over gehaald en heb nu gewoon een Samsung Galaxy s7 Edge naast mij liggen. Ik ben er zo blij mee. Bij deze beloof ik echt dat er meer foto’s online gaan komen. Tuurlijk moet het wel kunnen, maar meer dan nu is niet moeilijk. Hij kan goed tegen water, dus er gaan ook onder water foto’s komen. Zelf ben ik nooit van de foto’s geweest, maar nu betrap ik mij zelf toch steeds vaker op een foto. Voor nu krijg mijn vriendin ze alleen nog te zien.

https://www.instagram.com/p/BGulhU6kMzh/?taken-by=fabian_gijze

Mijn blog groeit

Statistiek
Na 17 dagen

Deze week heb ik echt om de dag een blog online gegooid en standaard ook eentje op zaterdag. Ik word over twee maanden en twee dagen één jaar. Tot nu toe stond er eigenlijk elke maand ongeveer de zelfde aantal bezoekers. Ook kreeg ik maar zelden een reactie op een blog post van mij. Deze maand is dat in eens heel anders. De vijftiende zat ik namelijk al om mijn gemiddelde bezoekers en er kwamen voor mijn doen best veel reacties op mijn blog posten. Statistieken maken mij nooit zo erg uit, maar ik word er deze maand wel heel blij van. Als er meer bezoekers zijn. Is de kans op mensen helpen ook veel groter. Ik voel mij hier door echt zo blij en top. Elke dag kijk ik echt met een grote glimlach naar mijn blog. Het doet toch best veel met mij.

 

Interview

Eergisteren zag ik een oproep van Kim. Ze wilde mensen interviewen voor haar blog. Zelf lees ik geregeld haar blog posten, dus ik besloot er op te reageren. Gelijk kreeg ik een berichtje van haar terug dat ze mij sowieso wilde interviewen. Blijkbaar is ze een vaste lezer van mijn blog en vind ze mijn verhalen heel mooi beschreven. De zelfde dag kreeg ik de vragen en kreeg zij ze weer geantwoord terug. Blijkbaar was de bedoeling dat ik rond de vierhonderd woorden zou gaan zitten. Nogmaals sorry Kim, maar dit was niet echt gelukt haha. Ik typte wel lekker door. Gisteren kwam de interview al direct hier online. Persoonlijk vond ik het heel leuk en raar om te lezen. In eens stond ik op iemand anders zijn site. Zo mooi is mijn gezicht nou ook weer niet ;). Vond het in ieder geval heel leuk om te zien.

Veder zit er nog zoveel leuke dingen aan te komen. Mijn vriendin is morgen jarig, de vakantie met haar, hopelijk kan ik veel ideeën uit werken, vakantie werk bij mijn stage en nog veel meer. Daar kom ik weer, maar mijn stemming is echt top. Ik hou en geniet tegenwoordig echt heel veel van het leven. Ik vind het oprecht heel erg wat er met mijn moeder en mijn zus aan de hand is, maar ik voel mij zo energierijk. Laats ben ik zelfs van mijn stage naar huis gerend. Even voor de informatie. Ik had een winterjas aan, was netjes gekleed en had al heel lang geen vijf a zes kilometer gerend. Hopelijk gaat het met jou net zo goed als met mij. Hopelijk zien je ook alle leuke dingen naast alle ellende. Voor nu was dit het dan alweer. Weer eens een hele lange blogpost van mijn kant, maar wel met allemaal leuke momenten. Voor vandaag word mijn slot zin lekker kort. Vandaag heb ik namelijk gekozen voor:

Geniet van alles en iedereen 🙂

Fabian van der Gijze

Mij kan je verder volgen op: Facebook,Twitter,Instagram,google+en Bloglovin en natuurlijk volg ik je terug.

Let’s Get Very Personal 2/3 (blog tag)

Dit is het tweede deel van de Let’s Get Very Personal tag. Het eerste deel is hier te lezen. Veel lees plezier

Hoeveel uur slaap krijg je gemiddeld per nacht?

Op een doordeweekse dag 4 tot 6 uur slaap. In het wekend is dit echt te verschillend.

 

Ben jij makkelijk om mee om te gaan?

Ja en nee, want ik kan mij goed inleven in een ander en kan hierdoor goed praten met mensen. Ik wil alleen haast nooit mijn mening/wil laten beïnvloeden door een ander en dan kan ik nog wel eens veel tegenstribbelen

 

Haat jij de persoon waarmee je voor het laatst een gesprek hebt gehad?

Nee, absoluut niet. De gene die ik haat spreek ik nooit meer.

 

Wat heb je voor het laatst gedronken?

Misschien heel saai, maar dat was gewoon kraan water.

 

Welk soort bed heb jij?

Een hoogslaper. Dit omdat mijn kamer heel klein is en anders past er niks anders meer in mijn kamer.

 

Hou je van de regen of haat je het?

Tegenwoordig maak het mij niet meer zo heel veel uit. Soms loop ik in de regen terug van de bus halte naar huis over het dorp. Dan moet ik vooral lachen om het gedrag van mensen die als gekken overal heen rennen, terwijl je door rennen juist veel en sneller natter word.

 

Heb je ooit iets gedaan terwijl je altijd tegen jezelf had gezegd dat je het nooit zou doen? Zo ja, wat is dat?

Oei, deze vind ik een lastige. Ik probeer juist meestal overal voor open te staan en te proberen. Ik denk dus dat dit nooit is gebeurd, maar zeker durf ik het niet te zeggen

 

Zien mensen jou als optimist of pessimist?

De mensen die mij heel goed kennen denk ik dat ze mij een optimist vinden, omdat ik altijd iedereen wil helpen.

 

Met wie heb je als laatste in de auto gezeten, op je familie na?

Met mijn schoonmoeder en haar hond.

 

Wat is de laatste film die je in de bioscoop hebt gezien, en met wie heb je die film gezien?

Dat was samen met mijn vriendin naar Pitch perfect 2

 

Ben je een keer gekwetst door iemand waarvan je nooit verwacht had dat die je zou kwetsen?

Ja, door mijn vader. Alleen dit zag ik steeds meer aankomen.

 

Je ouders zijn op vakantie. Zou je een groot feest geven?

Nee, ben niet zo’n feestganger. Denk eerder vrienden/vriendinnen om bijvoorbeeld te barbecue en iets gezellig te doen.

 

Heb je spijt van je vorige relatie?

Dit is naar mijn mening mijn eerste echt relatie. Al die verkeringen op de basisschool stelde niet echt iets voor, maar had het zeker niet willen missen.

 

Spendeer je je weekend liever bij een concert of in de discotheek?

Bij een concert en als het even kon dan het liefste een concert van Ed Sheeran of Adele

 

 Heb je het idee dat je vaak voor hetzelfde soort type meisjes valt?

Eerst had ik altijd wel een bepaald type vriendin in mijn hoofd, maar mijn vriendin is heel anders dan dat beeld en ben nog steeds blij met haar, dus nee

 

Heb je ooit een grapje over iemand gemaakt wat die persoon aan het huilen maakte?

Nee nog nooit, maar wel eens iets gedaan/gezegd waardoor iemand moest huilen.

 

Denk je dat je teveel aandacht aan je uiterlijk besteed?

Nee, eigenlijk ben ik al blij als ik zelf te vrede ben hoe ik er uit ziet. Geef niet zo veel om de mening van een ander hoe ik er uit zie.

 

Ben jij snel jaloers?

Nee, ben trots op hoe ver ik zelf ben gekomen en hoe ik daar ben gekomen. Geen rede dus om jaloers te zijn. Gewoon lekker je zelf blijven

 

Heb je de afgelopen week kleding gekocht?

Nee, dat is alweer een tijdje terug.

 

Dit was alweer deel twee dan de let’s get very personal. Volgende week komt de laatste deel online van deze tag en overmorgen natuurlijk weer een normale blog post online. Bedankt voor het lezen en misschien tot ooit.

 

Fabian van der Gijze

Je kan mij ook volgen op Facebook, Twitter, Instagram en Bloglovin

Let’s Get Very Personal 1/3 (blog tag)

Dit word een nieuw wekelijkse blog onder deel op mijn blog. Ik probeer elke week een nieuwe tag te posten. Deze tag is de eerst. Ik vond hem super leuk om te maken maar moest hem wel in drie delen, want hij bestaat uit 57 vragen. als alle drie de delen online staan post ik hem nogmaals in het geheel. Hierdoor kan je alle vragen op een rijtje lezen als je dat zou willen. Veel lees plezier bij het eerste deel van mijn eerste blog tag

Wanneer is de laatste keer dat je echt gebroken was? (emotioneel)

Laatste keer dat ik huilde was bij het schrijven van deze blog over mijn oom.

 

Heb je ergens zin in op dit moment? (eten)

Ik heb altijd wel zin in een snoepje. Zou je mij altijd wakker voor mogen maken. Het liefste kersen of dolfijnen.

 

Zou je liever tien kinderen hebben of geen kinderen?

Dan liever 10 kinderen, maar dat is niet aan mij. Ik voel niet de pijn die een zwangerschap mee brengt.

 

Wat hoor je op het moment van schrijven?

Een wasmachine en de tv.

 

Staat je bed tegen meer dan een muur aan?

Nee, hij staat ook nog een klein stukje tegen mijn verwarming aan.

 

Waar denk je op dit moment aan?

Over een hoverboard die kan vliegen. Door het programma wat op staat.

 

Sta jij altijd klaar voor je vrienden?

Niet alleen voor mijn vrienden, maar voor bijna iedereen. Al is het nog zo laat. Als iemand mij nodig heb dan ben ik er altijd voor die gene.

 

Wie is de laatste persoon die jou heeft zien huilen?

Ik denk mijn moeder.

 

Wat doe jij altijd als je nerveus bent?

Veel heen en weer schommelen met mijn voeten en de hele tijd opstaan en zitten. Ook kan ik er soms heel boos en chagrijnig van worden.

 

Wees eerlijk, vind jij mensen in het algemeen leuk?

Ja, ik kan altijd wel lachen hoe mensen zich gedragen in het openbaar en naar andere toe. Plus ik zou het echt saai vinden als ik zonder andere mensen zou moeten leven en bijvoorbeeld alleen nog maar dieren zien.

 

Is er iemand die jou volledig begrijpt?

Nee, maar ik denk dat ook niet echt gaat. Daar ben ik veel te ingewikkeld voor.

 

Heb je op dit moment een reden om te lachen?

Nee, op dit moment niet, maar elke dag vind ik wel een reden om mijn lach weer te laten verschijnen

 

Heeft iemand jou wel eens verteld dat die persoon jou voor geen goud kwijt wil?

Ja

 

Zou je gelukkiger zijn als het leven een “rewind”-knop zou hebben?

Na wat ik allemaal heb mee gemaakt klik dit misschien raar, maar nee ik zou het absoluut niet willen. Ik zou daardoor waarschijnlijk veel mooie momenten hebben moeten missen en dat wil ik absoluut niet

 

Vertel jij je ouders alles?

Nee, maar dat doet denk ik niemand. Sommige dingen moet je ook niet tegen elkaar zeggen vind ik persoonlijk.

 

Zou het jou uitmaken als je vriendin zou roken?

Nee, ik vind dat je iemand niet mag dwingen om anders te zijn of te doen. Als ik er maar niet veel last van heb. Anders zou ik waarschijnlijk ook niet met haar hebben.

 

Heb je het gevoel dat je binnenkort gekwetst gaat worden door iemand?

Nee

Kan je je herinneren wie je op deze dag, vorig jaar leuk vond?

Ja, mijn vriendin waar ik nog steeds een relatie mee heb.

 

Denk je meer aan het verleden, het heden of het hier en nu?

Door het bloggen veel aan het verleden, maar als ik daar niet mee bezig ben dan denk ik veel aan de dag zelf.

 

Bedankt voor het lezen en misschien tot de volgen de post of het vervolg van deze.

 

Fabian van der Gijze

Onderduiken (verleden)

Deze titel roep vast vragen bij mensen op. Dat snap ik helemaal. Is namelijk ook iets wat niet voor komt, maar ik heb toen ik in  groep 4 zat moeten onder duiken en een tijdje niet naar school kunnen gaan.

Zoals ik net al schreef zat ik in deze periode nog in groep 4. Dus de tijd waar je overal een beetje de basis van leer. Was denk ik halve wegen mijn school jaar toen het gebeurde. Mijn docent kwam vrijdag middag die dag naar me toe. Ze zei  blijf je even zitten Fabian. Iedereen ging weg want in de onderbouw ben je klaar vrijdag middag. Mijn lerares kwam naar me toe en zij dat ik even langer op school moest blijven, omdat mijn moeder even nog niet kon komen. Ik vond het maar raar, maar ging dus maar naar de overblijf tussen alle boven bouwers. Ik kreeg een paar boterhamen van een overblijf moeder. Toen de boven bouwers gingen bouwen en knutselen ging ik weer naar mijn klaslokaal. Ik werd achter de pc gezet en ging maar spelletjes spelen. Later die dag zag ik mijn moeder huilend op school aan komen. Ik snapte er toen even niks meer van. We gingen met de hoofd van de school mee naar zijn huis. Wat hier is gebeurd weet ik zelf ook niet meer precies. Ik ben van uit hier naar mijn zus gegaan want die was nog op haar school in Oud-Beijerland. Uiteindelijk moest ze een paar weken bij een vriendin blijven slapen, omdat ze niet school kon missen.

Mijn moeder en ik moesten naar het politie bureau. Hier kwam ik er achter wat er was gebeurd mijn vader had mijn moeder bedreigd met de dood en gezegd dat het niet uit maak hoe lang hij er voor moest zitten, maar ze zou dood gaan. Ik mocht bij de politie mannen zitten op de computer. Mijn moeder moest toen vertellen wat er was gebeurd en aangiften doen. Ik heb toen eerst een tijdje in een motel gewoond samen met mijn moeder. We moesten namelijk wachten tot er een plekje vrij was in een opvang centrum (een onderduik adres). Toen we in ons eerste opvang centrum zaten was het echt niet leuk. We werden in ons eentje zonder eigenlijk goed voedsel in een huis gezet. We zijn af en toe stiekem naar de stad gegaan om het nog een beetje gezellig te maken. Gelukkig hebben we maar heel even hier moeten verblijven, want hier was het echt niet leuk.

het vervolg is hier te lezen.

Fabian van der Gijze

eindelijk 100 bezoekers !!! (heden)

Ik ben nu al weer een tijdje bezig met mijn blog en nu heb ik mijn eerste doel behaald. 100 bezoekers hebben mijn blog kunnen vinden. Ben er echt super blij mee en ook wel benieuwd wat mensen er van vinden. Dit motiveer mij om me echt weer meer te focussen op mijn blog. Ik probeer nu ik meer tijd hem om  ook vaker te bloggen. Wil iedereen bedanken voor het lezen van mijn blog en ik hoop dat jullie mijn site vaker komen bekijken.

Fabian van der Gijze