Onderduiken (verleden)

Deze titel roep vast vragen bij mensen op. Dat snap ik helemaal. Is namelijk ook iets wat niet voor komt, maar ik heb toen ik in  groep 4 zat moeten onder duiken en een tijdje niet naar school kunnen gaan.

Zoals ik net al schreef zat ik in deze periode nog in groep 4. Dus de tijd waar je overal een beetje de basis van leer. Was denk ik halve wegen mijn school jaar toen het gebeurde. Mijn docent kwam vrijdag middag die dag naar me toe. Ze zei  blijf je even zitten Fabian. Iedereen ging weg want in de onderbouw ben je klaar vrijdag middag. Mijn lerares kwam naar me toe en zij dat ik even langer op school moest blijven, omdat mijn moeder even nog niet kon komen. Ik vond het maar raar, maar ging dus maar naar de overblijf tussen alle boven bouwers. Ik kreeg een paar boterhamen van een overblijf moeder. Toen de boven bouwers gingen bouwen en knutselen ging ik weer naar mijn klaslokaal. Ik werd achter de pc gezet en ging maar spelletjes spelen. Later die dag zag ik mijn moeder huilend op school aan komen. Ik snapte er toen even niks meer van. We gingen met de hoofd van de school mee naar zijn huis. Wat hier is gebeurd weet ik zelf ook niet meer precies. Ik ben van uit hier naar mijn zus gegaan want die was nog op haar school in Oud-Beijerland. Uiteindelijk moest ze een paar weken bij een vriendin blijven slapen, omdat ze niet school kon missen.

Mijn moeder en ik moesten naar het politie bureau. Hier kwam ik er achter wat er was gebeurd mijn vader had mijn moeder bedreigd met de dood en gezegd dat het niet uit maak hoe lang hij er voor moest zitten, maar ze zou dood gaan. Ik mocht bij de politie mannen zitten op de computer. Mijn moeder moest toen vertellen wat er was gebeurd en aangiften doen. Ik heb toen eerst een tijdje in een motel gewoond samen met mijn moeder. We moesten namelijk wachten tot er een plekje vrij was in een opvang centrum (een onderduik adres). Toen we in ons eerste opvang centrum zaten was het echt niet leuk. We werden in ons eentje zonder eigenlijk goed voedsel in een huis gezet. We zijn af en toe stiekem naar de stad gegaan om het nog een beetje gezellig te maken. Gelukkig hebben we maar heel even hier moeten verblijven, want hier was het echt niet leuk.

het vervolg is hier te lezen.

Fabian van der Gijze

eindelijk 100 bezoekers !!! (heden)

Ik ben nu al weer een tijdje bezig met mijn blog en nu heb ik mijn eerste doel behaald. 100 bezoekers hebben mijn blog kunnen vinden. Ben er echt super blij mee en ook wel benieuwd wat mensen er van vinden. Dit motiveer mij om me echt weer meer te focussen op mijn blog. Ik probeer nu ik meer tijd hem om  ook vaker te bloggen. Wil iedereen bedanken voor het lezen van mijn blog en ik hoop dat jullie mijn site vaker komen bekijken.

Fabian van der Gijze

het ontstaan van mijn problemen (verleden)

Toen mijn moeder met haar knie kwam te zitten, kwam er een nieuw probleem bij. Mijn vader ging het leven lijden waar hij altijd bang voor is geweest. Namelijk het leven wat zijn leven heeft verpest. Het leven wat haast alleen nog maar bestaat  uit drank en vreemdgaan . Dit heeft een veel gevolgen gehad. Het heeft mijn leven meer dan 90 graden veranderd. Dit heeft mij gemaakt hoe ik nu ben en hoe ik me nu gedraag.

Laat ik eerst maar eens uitleggen waarom mijn vaders leven zelf eigenlijk is verpest, want hier mee begon eigenlijk al mijn leven terwijl ik er nog lang niet kwam kijken op deze wereld. Mijn vader kent een heel moeilijk leven. Het begon allemaal bij zijn gezin. Zijn zogenaamde familie. Hij kwam namelijk in een familie terecht met te veel problemen. Zijn familie had niks met hulp, maar wilde alles zelf regelen. De moeder van mijn vader had veel problemen. De twee grootste waren drank en vreemdgaan. Door de drank maakte ze iedereens leven moeilijk. Ze sloeg mijn vader en jatten zijn spaargeld. Hier mee kocht ze uiteraard drank. Uit eindelijk liep ze weg en had hij tot haar dood niks meer gehoord van haar. Haar dood oorzaak was kanker. Ik heb deze vrouw ook nooit gekend, maar ik weet wel dat deze vrouw er voor heeft gezorgd dat de een stukje van mijn leven een hel heeft gemaakt. Zover ik weet had hij gelukkig wel een aardige vader.

Thuis ging het bij hem dus niet zo goed.  Het gevolg uit huis plaatsing. Hij heeft in totaal in 2 pleeg gezinnen gezeten. Van 1 weet ik eigenlijk helemaal niks, van de ander een klein beetje. Zijn tweede pleeg gezin was heel aardig voor hem en steunde hem ook haast in alles. Hij ontdekte zijn voetbal talend en ging zelfs mee doen in het betaalde voetbal wereldje. Hij kon later ook prof voetballer worden, maar dit heeft hij simpel gezegd verneukt. Dit kwam uiteraard weer door de drank.

Mijn vader heeft nooit hulp aanvaard en dus nooit over zijn verleden gepraat. Toen er problemen bij mijn moeder kwamen. Kon hij de drank niet meer weerstaan. Hij had vroeger geleerd dat je door drank alles kon vergeten en het leven er veel beter van wordt. Hij ging dus het zelfde leven als zijn moeder volgen. Laat ik wel voorop stellen dat hij mij nog nooit heeft aan geraakt en ook van mijn spullen is afgebleven. Mijn zus  heeft ooit wel eens een klap gekregen toen hij dronken was, maar hier later meer over.

Door de drank en mijn moeders problemen kreeg mijn vader niet meer zijn vrijpartijen. Hij zocht dit dus buiten de deur, omdat hij zelf gezegd niet zonder kon en de dwang te sterk was. Resultaat een lijst aan vrouwen wat niet meer te tellen valt, volgens hem 2 extra kinderen en een enorme drank probleem. Het laatste probleem werd zo erg dat hij mijn moeder heeft bedreigt. Dit leiden tot de scheiding en mijn eerste kennismaking met de politie die hem op pakte en iedereen onder vroeg.

Hier begon mijn levens verhaal. Ik moest door de bedreiging  een tijdje overal en nergens wonen. Ik heb een tijdje daardoor in een hostel gewoond en in opvanghuizen samen met mijn moeder en mijn zus.  Hier over meer in mijn volgende blog post over mijn verleden.

Fabian van der Gijze

de tumor in mijn moeders knieën (verleden)

Toen ik nog niet zo heel oud was, kwam mijn moeder bij het zieken huis te lopen. Ze had namelijk last van haar knieën. Zelf dacht ze dat het wel mee viel en het misschien door de zware bevallingen kwam.

Ze ging dus naar de dokter. De dokter bekeek het en vond dat het tijd was om naar het ziekenhuis te gaan. Dit heeft mijn moeder dus ook gedaan. Na veel onderzoeken in het ziekenhuis hadden ze het probleem gevonden. De uitslag wat ze brachten was niet wat mijn moeder had verwacht. Er bleek een tumor in haar knie te zitten. De tumor moest er uit want anders zou ze haar bennen wel kunnen kwijt raken.

Ik was nog maar heel klein in deze tijd. En begreep er niet echt veel van. Na een tijdje dacht ik na al die bezoeken dat het ziekenhuis mijn moeders 2de huis was. En zei dan ook altijd als we haar weg brachten. Tot de volgende keer als je weer naar je andere huis komt. En rende dan snel naar het speeltuintje tegenover het ziekenhuis. Ik vond haar tweede huis ook altijd veel leuker, want er waren heel veel aardige mensen en het speeltuintje was veel leuker dan die in Puttershoek.

Toen mijn moeder werd op genomen in het ziekenhuis voor haar operatie was het erg stil in huis. Ik dacht dus dat mijn moeder weer even ging relaxen in haar 2de huis. Toen we haar na haar operatie gingen op halen bleek ze ineens in een rolstoel te zitten. Dit vond ik heel erg gek maar ook heel erg leuk, want ik mocht altijd op haar schoot zitten, terwijl mijn vader ons duwden.

Na de operatie moest mijn moeder vaak terug voor onderzoek. De operatie was gelukt en de tumor was gelukkig helemaal verwijderd en was niet terug gekomen.

Later bleek mijn vader dit niet aan te kunnen. Hij was aan de alcohol gegaan en ging heel vaak vreemd. Hij deed nu het zelfde als wat zijn jeugd heeft verpest. Hij had nooit hulp gehad dus deed hij het zelfde wat zijn ouders deden. De fles pakken als het teveel word.

Achteraf baal ik wel dat ik toen zo klein was toen dit gebeurde. Ik heb mijn moeder niet kunnen steunen, zoals ik nu wel zou doen. Ik snapte het toen gewoon niet of ik wilde het gewoon niet begrijpen. Gelukkig is de tumor nog steeds niet terug gekomen. Zwakken knieën houd mijn moeder altijd wel en haar littekens. Maar het belangrijkste wat e nog steeds over heeft gehouden zijn haar benen.

Fabian van der Gijze

wie ben ik?

Ja wie ben ik eigenlijk? Nou ik ben Fabian, mijn volledige naam is Fabian van der Gijze. Ik ben nu 17 jaar oud. Ben begonnen met mijn leven op 13-05-1998. Gelijk toen liet ik al merken dat ik er kwam/was. Maar dit leg ik later nog wel uit. Maar wie ben ik nou eigenlijk en wat doe ik allemaal.

Je weet mijn naam al en mijn leeftijd. Dit is eigenlijk het standaard begin van elke ontmoeting. Daarna kom je meestal pas achter de andere feitjes en eigenschappen van iemand. Ik wil jullie via mijn blog laten lezen hoe mijn leven is verlopen en hoe hij nu is. Die is niet al te makkelijk verlopen. Ik wil jullie laten lezen hoe en waarom ik ben geworden hoe ik nu ben. Laten we eerst maar makkelijk beginnen, want wat zijn nou eigenlijk mijn hobby’s. Nou dat ga ik je nu vertellen.

Het zijn eigenlijk best normale hobby’s. Ze zijn niet echt speciale of raar (tenminste denk ik). Ik hou ontzettend van muziek maken en beluisteren. Ik kan dankzij een cursus veel bespelen, maar ik focus me eigenlijk alleen nog op: gitaar en keyboard bespelen. Qua luisteren naar muziek ben ik een rare. Ik heb geen enkel lievelings nummer, want uit alle nummers die ik leuk vind zou ik nooit kunnen kiezen. Ik luister gewoon wat ik leuk vind. ik heb wel  lievelings artiesten. Het meeste luister ik naar Ed Sheeran en Adele. De muziek van Adele heeft een speciale betekenis voor mij. Maar hier over later meer.

Doe ik aan sporten. Nee hier doe ik niet aan. Heb vroeger wel lang gejudood en heel kort gevoetbald. Voetbal als sport was niks voor mij. Gewoon voor de fun en te bekijken vind ik wel gewoon leuk.

Welke opleiding doe ik. Ik zit in me laatste jaar van vmbo-t. Als ik me examens haal dan ga ik volgend jaar de opleiding assistent accounting volgen in Rotterdam.

Hoe ziet mijn leven er voor de rest uit. Ik woon samen in een huis met me moeder, nu nog met mijn zus en met 2 konijnen, 1 poes en mijn vissen. Ik heb een vriendin genaamd May. Ik heb sinds 06-07-14 met haar. De datum is voor mij makkelijk te onthouden omdat mijn moeder dan ook jarig is. Ander zou ik het al heel vaak zijn vergeten dit komt door 2 redenen. Reden 1 is ik heb dyslexie dus daarom kunnen me zinnen soms niet kloppen. Reden 2 is mannen zijn hier gewoon niet goed in. Denk dat jullie me nu al wat beter hebben leren kennen. En ik hoop dat jullie me blijven volgen als blogger en me hopelijk zien zulle groeien

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via YouTube, Facebook,  Twitter en  Instagram