Masturberen

Over masturberen praten bij Spuiten en Slikken

Masturberen, veel mensen doen het, maar we praten er liever niet over. Nou praat ik heel vrij over seks en drugs. Toch vond ik masturberen toch wel een lastig onderwerp toen ik voor Emma’s Peepshow werd gevraagd. Dat heeft verschillende redenen, maar ook omdat het toch ergens een taboe is. Juist door het laatste ben ik wel blij dat ik het toch hebt gedaan. In deze video/blog leg ik uit waarom.

De video

Ik heb er gewoon niet zo veel mee

In de video hoor je mij zeggen dat ik er niet zo heel veel aan vind. Dat is oprecht ook zo. Als ik het vergelijk met het vrouwelijke masturberen is het gewoon iets heel saais. Het gevoel is er even en dan is het ook in één klap weer weg. Nu kan ik natuurlijk alleen voor mij zelf spreken, maar dat is ook zeker iets wat ik vaak hoor. Een vrouw heeft natuurlijk wat meer mogelijkheden om te gebruiken en het gevoel hoeft zeker niet direct te verdwijnen. Toch praten mannen er wat makkelijker over dan de mooie verhalen van een vrouw. Helaas is dat nou eenmaal zo.

Waarom er over zeiken en als nog masturberen?

In dit opzicht kan ik echt alleen voor mij zelf praten. Voor mij is masturberen meer therapeutisch of in ieder geval iets wat soms nodig is. Mijn hoofd kan soms gewoon echt te vol zitten. Daarnaast geef mijn lichaam het ook gewoon aan. Zo voelt het ten minste. Ik kan mij niet focussen, concentratie is weg en ik heb een soort van nerveus gevoel.  Best gek al je er zo over nadenkt dat het zo iets met je lichaam kan doen. Kijk misschien is het iets wat tussen je oren zit of je moet het niet masturberen langer vol houden. Eerlijk gezegd nooit geprobeerd. Heb gewoon geen zin in een vies bed, omdat het er uiteindelijk toch uitgaat. Dan liever maar een beetje plezier er aan beleven toch?

Ik viel er vroeger flauw door

Je leert meestal dat het kan zodra je een natte droom hebt gehad. Is natuurlijk niet helemaal het geval. Masturberen kan natuurlijk gewoon altijd, maar het wordt meestal als een begin gezien. Al moeten we niet vergeten dat sommige mannen helemaal nooit een natte droom krijgen. Hoe dat precies zit durf ik niet te zeggen. In ieder geval ik kreeg de droom wel en was direct benieuwd van oké kan ik het nu dan. Nooit geweten wat er steeds gebeurde, maar ik viel elke keer bijna flauw tijdens het masturberen. Hierdoor besloot ik al snel het masturberen niet meer uit te proberen. Later werd ik alleen bang dat dit gevolgen zou hebben in andere situaties. Wat nou als ik hierdoor ergens onbewust bang word en dat het ook gebeurd tijdens de seks. Looks like vaginisme, maar dan zonder pijn.

Maar goed nu heb ik wel weer genoeg gelult over masturberen. Normaal spreek ik er niet zo uitgebreid over, maar ja ik wilde deze video in ieder geval ook bespreken. We zijn er toch een beetje om taboes weg. Masturberen blijft toch iets gezonds en normaal!

Fabian van der Gijze

YouTube, Facebook,  Twitter en  Instagram

Helaas nog niet door bij BNNVARA

Eindelijk na drie jaar was het zo ver. Ik mocht eindelijk eens naar het hoofdkantoor van BNNVARA. Echt een bijzonder gebouw, waar je voor mijn gevoel eigenlijk niet binnen kom. Het was mij nog maar één keer eerder gelukt. Toen zat ik ineens in het bioscoopzaaltje. Mijn Liefde voor BNNVARA werd alleen maar groter. Ik werd lid en verdiepte mij er volledig in. Nou was het mijn beurt om auditie te doen. De titel verklapt het natuurlijk al. Helaas ben ik niet door naar de volgende ronde. Al baal ik daar eerlijk gezegd niet eens zo heel erg van.

Deze dag was enorm belangrijk voor mij. Het kon toch zomaar de start van mijn carrière zijn. Al maakte dat deze dag niet eens zo belangrijk. Deze dag was belangrijk, vanwege dat ik daar al heel lang wilde zijn. De BNNVARA talentday was voor mij al zo lang iets om naar toe te leven. Echt de rede waarom ik altijd maar door ging op school of juist wilde stopen. Dit was het dingentje wat bewijs dat niemand mij meer in zijn/haar macht heeft. Dat is zo’n belangrijk ding geworden in mijn leven. Ik zou het mij niet meer voor kunnen stellen dat ik echt zo in de greep van iemands leven word gehouden. Zonder dat besef was ik waarschijnlijk nooit voor de mediawereld gegaan en had ik mij nooit zo verlangd naar de BNNVARA talentday.

Nou moet ik wel eerlijk zijn tegenover mij zelf. Eerlijk is eerlijk maar nu had ik mij echt voor de verkeerde richting opgegeven. Net als de meeste mensen die er die dag waren ging ik voor de presenteren richting. Dit was het dingetje waar ik al drie jaar naar uit keek, maar stiekem zelf al wist dat ik er nog niet helemaal klaar voor was. Ik zoek nog veel te veel naar wat ik precies wil. Dat kreeg ik gelukkig ook goed terug te horen in mijn lieve feedback.

Voor de richting presenteren moest je namelijk echt een kut tekst uit je hoofd leren. Zo kwam de volgende zin erin voor: Ik ben die vrij pratende, kritisch nooit aflatende, tekstueel vloeiende en visueel boeiende man-vrouw die houdt van de lens, van ieder mens, van inhoud en van buitenkant, jong en oud en ik ga voor goud. Je snapt denk ik zelf ook wel waarom deze zin omschreven woord als kut zin. Daarentegen vond ik het wel echt een lekkere zin om op te lezen. Ik hou enorm van dit soort rare teksten.

De tekst moesten we voor drie mensen voordragen. Ik had direct al een mooie binnenkomer door iets door het lokaaltje te schoppen. Het bakje van de nep hond. Voor een goede rede stond er voor de drie personen namelijk een nep Teckel. Ze vroegen mij om het beestje een naam te geven. Ik zou mijn god niet weten waarom, maar er zou vast een goede reden achter hebben gezeten. Ik noemde het beestje in ieder geval Boris. Die naam vind ik altijd zo goed bij zo’n beestje passen. Na de naam stelde ze zichzelf even voor. Ik begon hierdoor alleen maar meer te genieten en te lachen. De zenuwen voelde ik zeker wel trekken in mijn gezicht, maar ik genoot.

Zoals verwacht ging de tekst niet gelijk heel goed. Onder druk kan zo’n lastige tekst soms gewoon even kut gaan. Hierna moest ik hun als improvisatie opdracht uitleggen waarom je nooit een zwarte panty moet gebruiken. Dit ging voor mijn gevoel best lekker. Het sloeg nergens op, maar ik vond het echt leuk om te doen. Hierna had je een nog een mogelijkheid om iets te vertellen. Ik koos ervoor om hun te bedanken voor deze dag en hun mij iets beter te leren kennen. Dit vonden ze zelf erg fijn en gaf denk ik ook extra de doorslag om mij voor nu af te wijzen.

Ze konden goed aan mij zien dat ik echt hou van dit wereldje en ook echt hou van het bedrijf BNNVARA. Alleen konden ze nog niet zien of ik in dit wereldje terecht komt als presentator. Daar kon ik ze eigenlijk alleen maar gelijk in geven. Er valt ook nog ontzettend veel te leren en daarnaast weet ik soms ook niet of het wel helemaal bij mij zal passen. Het maken vind ik zeker fantastische. Alleen de aandacht zou voor mij zeker niet altijd hoeven. Soms zal het zeker wel handig zijn om bekender te zijn. Alleen kan je dan wel nog gewoon lekker rustig je boodschappen doen en je kind naar school brengen. Je zal altijd wel nagekeken worden en op de foto moeten. Als presentator ben je daarnaast ook op tv eigenlijk maar een pion. Je hebt wel een beetje invloed, maar je verzin het programma zelf niet echt. Dat creatieve deel mis ik er misschien voor mij zelf net iets te veel aan.

Daarom is het misschien ook wel heel stom van mij dat ik niet helemaal heb geluisterd naar Sophie Hilbrand. Die had mij stiekem al de tip gegeven om misschien eerst via een andere richting binnen te stromen bij BNNVARA. Presenteren is zo groot geworden en hoe groter iets is hoe moeilijker het wordt. Zo was ik bijvoorbeeld kandidaat 154 en zeker niet de laatste, terwijl er een andere richting maar 21 kandidaten waren. Ik wilde mij ook het liefst voor twee richtingen inschrijven, maar helaas mocht je er maar echt eentje kiezen. Nou hoop ik mij gewoon eerst te kunnen ontwikkelen bij Talpa. Die kans wil ik zeker gaan pakken. Dan kan ik over 6 maanden vanzelf wel kijken of ik de andere richting toch eens wil proberen. Een nieuwe BNNVARA talentday en hopelijk weer een stuk wijzer.

We gaan het zien waar we eindige!

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

Eindelijk mag ik mij na drie jaar voorstellen aan BNNVARA

Zo’n drie jaar terug begon ik aan mijn MBO opleiding. Ik geloofde nog niet echt in droom banen. Zo koos ik dus maar gewoon voor boekhouding. Zonder te leren haalde ik hoge cijfers bij economie. Dat zal dan wel mijn plek worden. Gelukkig was mijn eerste jaar zo vaag, dat ik rondom mij begon te kijken. Ik ging aan mijn tv/film droom werken. Zocht naar doelen en wilde in dat wereldje zien te komen. Nou heb ik altijd al een grote liefde gehad voor BNN, tegenwoordig BNNVARA. Vanaf toen werd ik al snel verliefd op hun opleiding BNN University tegenwoordig bekend als BNNVARA academy. Daar moest ik gewoon naar toe.

Helaas volgde ik al een opleiding. Voor dit mooie traject moet je alle tijd hebben. Het is gelukkig echt voltijds. De afgelopen jaren heb ik mij er dus wel veel in kunnen verdiepen. Alleen ik verdiepte mij er misschien iets te veel in. Ik werd echt verliefd op BNNVARA. Om de 6 maanden kwamen er weer een nieuwe talentday. De berichten stroomde dan weer voorbij. Ik had de bericht melding aan staan, dus ik pijnigde mij zelf er elke keer weer mee. Hierdoor wilde ik op een punt bijna stoppen met mijn opleiding. Ik wilde hier echt zo graag voor gaan. Het werd bijna al van de daken geschreeuwd. Gelukkig rond ik dit jaar eindelijk mijn opleiding af. Ik kies echt voor deze droom en ga dus voor een tussenjaar. Sowieso dus twee kansen om mij aan te melden bij BNNVARA Academy.

Dit jaar vierde ik mijn verjaardag niet echt. Had er niet zo veel zin in. Toch werd ik deze dag enorm blij gemaakt door BNNVARA. Ze stuurde mij laat in de avond ineens een mailtje. Ik mocht mij al een dag eerder inschrijven. Nou ik rende mijn bed uit en stuurde mijn gegevens gelijk op. Het was nog helemaal nergens voor, maar dan zou ik in ieder geval een mailtje krijgen als de inschrijvingen echt begon. Blijkbaar had ik mij vorig jaar toch al stiekem voor de helft ingeschreven. Ze hadden mij bijna helemaal overgehaald. Hierdoor kreeg ik nu dus wel een eerdere mailtje.

25 mei gingen de inschrijvingen dan echt open. Tijd om die uitdaging echt aan te gaan. Zo wachten ik de ‘’kermis’’ op het dorp af en stuurde ik zondag 27 mei mijn aanmelding op. Een foto + filmpje en wat tekst. Over mijn tekst was ik tevreden, maar over mijn filmpje zeker niet. Het was echt een simpel filmpje en het ging niet helemaal naar mijn zin. Op het begin zit ik ook echt alleen maar te wiebelen met mijn arm.  Goed er was nu gewoon geen weg meer terug. Door de korte tijd kon er even gewoon niks beters worden gemaakt. Voor uiterlijk 1 juni zou je het horen. De dagen telde heel snel af en ik hoorde maar niks. Het begon dus lichtjes al in mijn hoofd rond te spoken. Weer een gemiste kans. Tot dat ik 31 mei rond 23:00 nog even op mijn telefoon keek. Er waren drie de zelfde mailtjes binnen gekomen van BNNVARA. Een uur voor de countdown hadden ze rond gemaild. Ik mag mij eindelijk na drie jaar voorstellen bij BNNVARA.

Er zijn echt niet veel dingen wat ik echt super graag wil, maar dit is wel zo’n dingetje. Dit bericht stelt zeker nog niet zo veel voor, maar voor mij is het zo iets groots. Natuurlijk wil ik nog een ronde door komen en uiteindelijk gekozen worden, maar mij voorstellen vond ik al zo belangrijk. Het deze kans gaat niemand mij meer afpakken. Ik ga er zo hard voor. Wie weet eindigt dit avontuur eindelijk op mijn droom plek. BNNVARA ik kom er aan 😉

PS DOE JE AL MEE MET DE ED SHEERAN WIN ACTIE?

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

Naar de tv opname/première van shame/fame

Bijna een jaar geleden mocht ik naar de tv opname van my fucking problem. Een documentaire over vaginisme. Gisteren kreeg ik die kans weer. Dit keer niet over vaginisme, maar over het internet. Wat doet een viraal video eigenlijk een iemand. Zijn beide partijen er prettig onder of neemt het heel veel gevolgen met zich mee. Deze documentaire ligt zeker wat minder bij mijn interesses. Toch wilde ik er graag bij zijn. Het sprak mij namelijk wel heel erg aan. Persoonlijk kijk ik ook wel eens op sites zoals Dumpert en YouTube. Ben ik dan niet net zo schuldig? Ja, ik reserveerde zonder te twijfelen mijn kaartje. Bovendien vond ik het ook wel weer eens leuk om Sophie Hilbrand in actie te zien.

Net als de vorige keer ging ik er alleen heen. Volgens mij was ik ook weer de enige die er totaal niks mee te maken had. Ach wat kan mij dat schelen. Dit vind ik juist top avonden en het je nog leerzaam ook. Direct na mijn Engels examen ben ik de trein in gestapt. Op naar de  andere grote stad Amsterdam. Om nog even iets te kunnen eten, besloot ik naar de Burgerking te gaan. In dit soort restaurantjes zou je mij normaal gesproken echt nooit zien. Voor deze dag maakte ik graag een uitzondering. Gelukkig bleek er weer kippenboutjes te zijn, dus tot mijn verbazing heb ik best goed gegeten. Na dat ik alles achter mijn kiezen had, besloot ik mijn laatste metro te pakken. De opnames waren weer in de zelfde studio. Deze plek kon ik dus gelukkig wel weer makkelijk vinden. Al herken ik de laatste tijd steeds meer straatjes in Amsterdam.

Precies op tijd kwam ik aan bij de studio. Gelukkig kon ik dus zo doorlopen. Het was nou niet bepaald mooi weer. Dit keer kreeg ik ook netjes een consumptiemuntje. Dat was de vorige keer door een vergissing niet het geval. Deze dag betekende op tijd komen zo’n 30 minuten wachten. Ja, dan merk je wel dat je daar helemaal alleen ben. Verklaar me voor gek, maar ik ga niet zomaar bij een vrienden groep staan. Wel zag ik in mijn oog hoek een YouTuber, zie je hem dan is de ander er waarschijnlijk ook. Met de ander bedoel ik Paul Goudsmit, beter bekend als theking77nl/kingalert. Daar heb ik wel eens contact mee gehad, dus ik hoopte wel dat hij er zou zijn. Later bleek dit ook het geval te zijn. Ik bestelde in ieder geval mijn sinaasappelsap en zocht een tafeltje uit. Lekker asociaal op mijn telefoon de minuten afwachten.

https://www.instagram.com/p/BbiEvgbhGJ9/?hl=nl&taken-by=paulkingofficial

Iets later dan gepland gingen die deuren eindelijk weer open. De setting was iets anders dan bij my fucking problem. Toch herkende ik het wel weer terug. Ja, het voelde gelijk al weer goed. De vorige keer had ik het namelijk echt heel erg naar mijn zin gehad. Dit beloofde weer een leuke avond te worden. Vanwege mijn rode blouse moest ik tussen 3 vrouwen zitten. Dat zorgde voor wat kleur afwisseling en een fijnere kijk blik. Natuurlijk valt er dan de standaard grap. Zo jij zit goed. Later bleek dat ook echt het geval te zijn. Ik zat achter de maakster van de documentaire en Paul. Bovendien had ik ook echt een mooi uitzicht op de schermen.

Dit keer ging de promo en het geluid niet in één keer goed. Sophie kwam er nog niet echt lekker in en uit het niets kwam er een geluidsknal. Ja, we waren gelijk lekker wakker. Voor de grap dolde Sophie met een vloek. Gelukkig bleek dat niet zo te zijn. Verder ging het namelijk bijna vlekkeloos. Bij deze opnames gaan ze gelukkig bijna niks over filmen. Dat heeft natuurlijk ook met de ervaring van Sophie Hilbrand te maken. Wat blijft zij toch een topper en hopelijk ooit mijn collega.

Over mijn mening van de   documentaire zit ik nog een beetje te twijfelen. Ik vond hem namelijk goed, maar zit hem te veel te vergelijken. Al zou ik dat helemaal niet moeten doen. Dit is totaal anders gefilmd en heeft een heel ander onderwerp. Waarschijnlijk heeft het ook wat met mijn interesse te maken. Hier wist ik ook al bijna alles van. Dit keer was de film volgens mij ook veel korter. Er werd veel langer na gepraat. Hier merkte je wel een verschil. Sommige gasten hadden/hebben als doel bekend worden. Nou ben ik daar op deze manier al niet zo van, maar het was ook een heel groot contrast. Er zat bijvoorbeeld ook een meisje die slachtoffer was van een uitgelekte seks filmpje met haar ex vriend. Zij trok daarmee ook gelijk mijn aandacht. Wat goed en knap dat zij daar durfde te zitten. Ik zag aan haar houding dat ze het liefst soms wilde weg rennen. Natuurlijk was ze zenuwachtig en een beetje angstig. Haar verleden kwam toch weer boven water. Toch besloot ze daar te gaan zitten. Dat zorgt gelijk voor mijn waardering. Hoe knap is het als je daar voor je zelf, maar ook voor andere slachtoffers gaat zitten. Nou weet ik niet of ze dit ooit te lezen krijgt, maar je mag echt trots op je zelf zijn. Mocht je dat zelf niet zijn, dan ben ik dat wel voor jou en met mij vele andere.

Alles verliep perfect. Al kwam er op het laatst wel een groot meningsverschil. Hierdoor ontstond wat hectiek. Toen we klaar waren zag ik ook dat het sommige mensen heel erg had geraakt. Dat kon ik ook zeker begrijpen. De woorden waren niet echt bepaald slim uitgekozen. Bovendien viel de grap ook totaal verkeerd. Niet een slimme actie op zo’n avond. Al maakt dat wel weer het programma en je zag het effect hier door nog mee. Beetje actie en meningsverschillen kunnen natuurlijk nooit kwaad

Het einde was wel echt veel leuker dan de vorige keer. De vorige keer moest ik gelijk mijn trein halen. Na praten en netwerken zat er toen echt niet in. Dit keer zou ik niet de dag er na naar Boekarest gaan. Zodoende kon ik nog even blijven hangen. Nou had ik Sophie Hilbrand natuurlijk al leren kennen bij Het Instituut. Stiekem was ik wel benieuwd of ze mij zou herkennen. Ik bleef dus nog even op haar wachten. Toen ik mijn veters aan het strikken was kwam ineens iemand van de productie naar mij toe. Ze vroeg aan mij wat ik er van vond en wat ik hier kwam doen. Super onbeleefd was ik dus een gesprek aan het voeren met iemand van het team. Nooit het beste wat je kan doen. Het zelfde geld was deze vrouw super belangrijk. Aan de andere kant zijn dit wel weer de leuke dingen van het vak/netwerken.

Toen gebeurde er iets waar ik stiekem heel blij van werd. Sophie keek mijn kant op en herkende mij direct. In mijn ogen een goed teken. Al had ik natuurlijk wel een heel lang gesprek met haar gehad, maar als nog. Even een trots momentje. Nou was ze nog met Paul aan het na praten, dus wachten ik even op haar. Ik weet niet of ik Sophie Hilbrand fans heb tussen mijn lezers, maar ik kreeg gelijk weer een knuffel hoor. Sorry, maar dat blijf gewoon iets speciaals als een groot voorbeeld dat uit zich/haar zelf doe. Vooral als ze dat bij de rest niet heeft gedaan. Gewoon even een klein geluksmomentje. Na een kort bij praat gesprekje moest ze weer even weg. Even na kletsen met het team/de makers.

Hierna ging ik gelijk even Paul een hand geven. Met hem had ik al wat vaker online contact gehad, dus even voor stellen kon geen kwaad. Hij herkende mij natuurlijk niet gelijk. Toen ik mij naam zei begon er wel iets te dagen. Na dit handschut momentje was de avond wel weer mooi afgerond. Nam nog even afscheid van Sophie en ging er weer vandoor. Zoals ik binnen kwam vertrok ik ook weer. Stilletjes en onbekend 😉

Shame/Fame is Woensdag 22 november te zien op Npo 3 om 20:25. Ik zeg zeker even kijken

Fabian van der Gijze

volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

Dan sta je toch even mooi in de krant

Er is één ding die altijd terug kom in mijn tv/film avontuur. Dat is namelijk brutaal zijn. Niet te brutaal natuurlijk, maar meer in de zin van durven. Je moet je naar de voorgrond werken. Dit lukt niet alleen met hard werken. Nee, soms moet je wel eens brutaal iemand aanspreken of iets doen. Nou ben ik altijd wel een boevenkop geweest en ga ik heel graag uitdagingen aan. Misschien had je het al ergens voorbij zien komen dat ik mee doe in het nieuwe seizoen van Het Instituut. Dit vond ik echt fantastische om te doen. Alleen dit project trok zo veel aandacht van mij, dat ik het groter wilde aanpakken. Hoe vet zou het niet zijn om hiermee in de krant te komen? Laat het brutale maar beginnen.

Normaal doe ik dingen direct. Dit keer was dat wel anders. Voor het  eerst was ik weer eens een keertje zenuwachtig. Gek gevoel, maar ergens ook wel heel lekker. Door de zenuwen heen vroeg ik mij ineens af waarom dat eigenlijk zo was. Waren het de reacties, de mogelijke nasleep of gewoon omdat dit iets is wat ik echt graag doe. Van geen één gedachte kon ik dood gaan, dus ik rende vol adrenaline naar de telefoon en toetste het telefoon nummer van de plaatselijke krant in. Daar gingen we dan. Hij ging over. Na  een paar seconde hoorde ik ineens een hallo. Ja daar ga je dan. Vanaf dat punt moet je ineens gaan pitchen. Al liggen daar mijn talenten gelukkig wel 😉 Ik mij zelf dus netjes voorstellen en vertellen dat ik mee heb gedaan met het nieuwe seizoen van het instituut. Nou hij snapte er eerst geen bal van. Wie laat zich dan ook opsluiten voor experimenten. Na een tijdje begon hij het gelukkig wel te begrijpen en er een leuk verhaal in te zien. Hij zou even in overleg gaan.

Vanaf toen moest ik snel gaan schakelen. In mijn getekende contract stond dat ik media dingen in overleg moest doen. Ik belde dus gelijk Blazhoffski (het media bedrijf). Natuurlijk met mijn geluk was iedereen van het instituut al lang weer weg en de enige vrouw die mij kon helpen op vakantie. Gelukkig werd ik wel heel goed geholpen en zouden ze het regelen. Alleen dan krijg je toch weer een krant die je terug belt. Gelukkig begreep de schrijver dat ik moest wachten en zou de volgende dag terug bellen. Alleen dan moest ik wel hopen dat de krant pas als tweede zou bellen. Dat bleek achteraf natuurlijk net niet het geval te zijn. Met een beetje risico zei ik dus dat hij in de middag wel langs kon komen. Wel vond ik het belangrijk dat we het kranten artikel eerst konden goedkeuren. Dit begreep hij gelukkig ook en dat was dan ook totaal geen probleem. Het interview was in ieder geval geregeld nu de goedkeuring nog.

Die kwam gelukkig ook al erg snel. 20 minuten later werd ik namelijk gebeld door één van de belangrijke vrouwen achter het instituut. Uiteraard kreeg ik eerst de vraag ‘’hoe komen ze dan ineens bij jou terecht’’. Dan moet je toch schaamteloos zeggen dat je ze zelf heb gebeld. Mij ging het er alleen om dat ik toestemming zou krijgen. Zoals ik had verwacht was de enigste eis dat ze het even na moesten lezen. Top, dan was alles dus helemaal geregeld.

Mijn mams was de deur even uit voor de voedselbank, dus het interview kon in alle rust plaats vinden. Gelukkig kwam er een hele vriendelijk man aan de deur. Ik hem 3 keer beloven dat we cola in huis hadden. Nou mooi niet dat ik ook maar ergens cola kon vinden. Een goed begin is het halve werk zeggen we dan maar. Zoals gezegd was het een hele aardige man, dus iets anders was ook totaal geen probleem. Toen we gingen zitten gebeurde er iets leuks. Hij begon dus over mij te praten. Hij vertelde mij dat die ondertussen al veel te weten was gekomen en zich er in verdiept had. Zo wist hij ook dat ik al een tijdje aan het bloggen ben. Volgens mij zijn nichtje kon mij namelijk via mijn blog. Dit was dus echt de eerste keer dat zoiets gebeurde. Nog nooit had ik gehoord dat iemand mij kon via mijn blog. Toch wel een speciaal momentje. Hij vroeg of die hier ook iets over mocht vermelden en dat mocht uiteraard van mij wel. Extra reclame voor het merk fabiangijze.

Het gesprek liep echt heel goed. Voor we het wisten hadden we de hele tekst in orde. We spraken af dat hij het rond zondag a maandag naar mij zal sturen en ik het dan direct zou laten controleren. Dat verliep gelukkig allemaal soepel. Tekst werd op het woordje BNN na goed gekeurd, want dit moest tegenwoordig natuurlijk BNNVARA zijn. Als dit zou worden aangepast, dan zou ik al snel in de krant komen te staan.

https://www.instagram.com/p/Batkuych6k3/?hl=nl&taken-by=fabiangijze

Jaa, daar stond ik dan ineens de helft van bladzijde drie te vullen. Nou had ik de tekst zelf natuurlijk al door genomen, maar ik was stiekem wel echt trots hoor. Dit kan dan wel een programma zijn waar je maar een nummertje ben, maar ik stond daar wel mooi mee in de krant. Je kan het artikel trouwens hier lezen.

Echter had ik iets nooit durven te dromen. Dit artikel werd een enorme bal die begon te rollen. Dankzij dit artikel kreeg ik ineens hele leuke contacten. Zo nam rtv Rijnmond ineens contact op om te filmen/interviewen en mag ik naar de plaatselijke radio. Allemaal dromen die al een klein beetje uit mogen komen. Nee, dit had ik nooit durven te dromen en ik ga jullie hier zeker van  op de hoogte houden.

Wordt vervolgt

Oh, vergeet natuurlijk niet te kijken naar het instituut elke donderdag rond 21:20 op npo 1

Fabian van der Gijze ook wel bekent als nummer 82 😉

volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

 

Mijn casting gesprek voor het Instituut 2017

Dit schreef ik echt net na mijn casting gesprek. Nog onwetend wat er allemaal zou gaan gebeuren. Dit gesprek eindigde in iets heel moois. Ik mocht een week lang opgesloten zitten en opnemen, ik kwam in de krant, rtv Rijnmond kwam langs en ik mocht naar de radio. Dit alles door dit gesprek. Een verhaal om nooit te vergeten 🙂 

Ps ik heb na deze dag nooit meer dit documentje opengemaakt, dus dit is echt puur in die emotie flow 

Daar zit ik dan goed gemuts op een strandje in Amsterdam. Muziek in mijn oren, muggen op mijn gezicht en zand in mijn sokken. Ach, daar kan niemand toch over klagen. Even een vraagje, maar waarom heb ik nog nooit van dit strandje gehoord. Door die muggen hè? Zoals je misschien wel weet woon ik zo’n twee uur ver weg van Amsterdam af. Ik ben hier dan ook echt niet vanwege het strandje alleen. Nee, ik had net een belangrijke casting dag op het kantoor van BlazHoffski Productions voor het tweede seizoen van het instituut.

Nou was ik hier ruim op tijd, dus ging ik nog eventjes een ometje lopen. Eigenlijk ben ik nooit echt zenuwachtig, maar als het bijna zo ver is begint het een beetje te kriebelen. Ik loop het er op deze manier altijd graag even uit. Zo liep ik hier dus net met Marco Borsato in mijn oren door de gezellige straten. Toen zag ik ineens een strand bordje. Ja, daar zou ik straks even gaan zitten en relaxen. Eventjes afkoelen en stoom afblazen.

Zo gezegd, zo gedaan. Ik ben er even bij gaan zitten. Met een heel goed gevoel ging ik vandaag van huis. Nou ben ik nooit zo van het invullen, want je ziet het van zelf wel. Alleen ergens in mijn hoofd vulde ik al in dat ik 1 van de 100 kandidaten zou gaan worden. Dat fijne gevoel sloop er heel gauw in. Om bij de casting dag van het instituut te kunnen komen moest je 2 rondes door komen.Dit bestond uit 2 vragen lijsten en 1 filmpje. Ronde 1 is voor mij niet eens een week geleden. Op alles wat ik inleverde kreeg ik binnen 24 uur een uitnodiging voor de volgende opdracht. Deze uitnodiging kwam zo snel dat ik een beetje bij beetje positiever werd. Volgens mij is dat ook echt terecht aangezien dit de aller eerste casting dag was en ik  één van de laatste personen was die zich had ingeschreven. Daarnaast belde ze mij als enigste even persoonlijk op, vanwege de snelle uitnodiging .  Geloof mij dat geef een heel goed gevoel.

https://www.instagram.com/p/BUUehhoh8So/?hl=nl&taken-by=fabiangijze

Als het kon had ik mijn geld op mijn leeftijd ingezet als oorzaak. Niet veel 18/19 jarige mensen zouden zich hier voor inschrijven en het misschien niet eens durven. Het woord experiment en een week opsluiting schrik mensen toch vaak een beetje af. Nou mijn gevoel werd gelijk letterlijk bevestigd. Het was mijn leeftijd hoor. Komt dat achterlijke getalletje toch nog eens van pas. Het gesprek verliep echt verder echt heel vloeiend en fijn. Het leek wel als of het een gesprek was tussen twee collega’s/vrienden. Mijn complimenten voor haar, want dat moet je als vragensteller echt mee hebben. Al komt het misschien ook door het gespreksstof. We hadden het namelijk over mijn vader. Hoe we precies op dat punt uit kwamen zou ik niet eens meer weten, maar dat we daar waren gekomen is een feit. Misschien had ze zo iets wel eens mee gemaakt, maar ze had de ik begrijp je blik. De blik die ik niet vaak tegen kom.

Na ons gesprekje schudden we elkaars hand en mocht ik door naar de volgende persoon. Gelukkig weer een vrouwelijke meid. We moesten samen het contract even doornemen. Zij las alles rustig voor en vroeg of ik het begreep. Nou ben ik deze contracten ondertussen wel gewent, dus ik had weinig vragen. Er stond ook niet zo veel speciale dingen in. Gewoon het gebruikelijke zwijg plicht en dat soort dingen. Mijn rechten en mijn plichten. Het was voor nu dan alleen nog maar doorlezen. Als het bekend is dat ik mee mag doen krijg ik hem per mail opgestuurd, zodat ik hem kan onderteken. Geloof mij dat doe ik met liefde, want ik kan niet wachten tot ik mee mag doen. Alleen voor ik dat krijg te weten zijn we wel weer vier weken verder.

Zo doende stapte ik vol informatie naar buiten en belande ik op deze plek. Al ben ik eerlijk gezegd alweer verplaats. Het begon in eens hard te gieten. Een regen bui die ik graag met open armen en een brede lach verliep. Het voelde goed en ik kan niet wachten tot ik dit avonduur hopelijk aan mag gaan. Dan kan mijn zomer niet meer stuk. Echt niet

Fabian van der Gijze