Eindelijk mag ik audities gaan doen

Het is hier al even stil op gebied van filmwerk. Mijn rol bij Radar was de laatste die ik hier heb gedeeld. Verder zijn er gelukkig wel nog wat beelden eindelijk uitgekomen. Hier heb ik nog niet zo veel over gezegd. Op de set zelf sta ik momenteel niet zo heel vaak. Toch ben ik er meer dan ooit mee bezig. Het is gelukkig een niveau omhoog gegaan. Ik ben druk bezig met audities en met leren. Een paar audities zijn al achter de rug en gelukkig staan er alweer wat audities ingepland. Het is dus zeker wat serieuzer geworden.

Vorig jaar volgde ik eind september nog een workshop audities. Dit kreeg ik van een belangrijke casting director. We spraken toen echt alleen over audities doen en we moesten nog een nep auditie uitvoeren. Ik vroeg die dag hoe je überhaupt aan audities kwam. Persoonlijk zag ik ze helaas niet echt voor het oprapen. Ja, die moeten op je afkomen, was het antwoord. Zo ver was ik dus nog helemaal niet. Een beetje teleur gesteld hoorde ik toen zijn antwoord aan, maar met trots kijk ik er nu wel op terug. Momenteel gaat het qua audities echt lekker. Ze belanden in mijn mailbox en ik wordt er ook echt voor uitgenodigd. Dat moet je na een tijdje toch echt krijgen. Zonder audities beland je nergens. Ten minste niet op de hoge plekken.

Een paar weken terug had ik bijvoorbeeld een auditie voor Spangas. Één van de langst lopende jeugd series. Een serie waar ik als kind veel naar heb gekeken. Helaas werd ik uiteindelijk niet voor de rol gekozen. Het was natuurlijk leuk geweest, maar het is zo als het is. Daar kan ik gelukkig niet echt wakker van liggen. Het is toch al een eer dat ik hiervoor auditie mocht doen. Je houd er alleen maar ervaring aan over. Het is weer een manier om teksten te leren en beter te worden in auditeren. Het was nu ook nog eens met een tegenspeler. Zo hou je er ook weer eens leuke connecties aan over. Hij is het zelf helaas ook niet geworden. Dit was in ieder geval wel echt voor een rol geweest waar ik bij paste.

Nog net niet welkom bij banana split

Bij de vorige audities was dat niet altijd het geval. Uit het niks kreeg ik bijvoorbeeld een uitnodiging voor een hele grote rol. Hiervoor had ik dan ook een tijdje in Indonesië moeten gaan wonen. Hier werd de film namelijk voor de helft gedraaid. Mijn liefde voor Azië was dus al aan het feesten. Al kwam ik er door de beschrijving er al snel achter dat de rol niet echt bij mij zou passen. Ik was natuurlijk net weer voor de sterkste en de grootste personage gevraagd. Ja, ik weet van mij zelf ook wel dat dat niet echt van mijn lichaam en houding is te lezen. Toch pak ik dit soort audities altijd met beide handen aan. Je leert deze dagen ontzettend veel. Bovendien bleek deze dag ook nog eens super leuk te zijn. De auditie was met drie andere en mijn tekst was zo bizar. Ik moest vooral over hoeren en beffen praten. Één van de leukste en makkelijkste teksten die ik ooit heb moeten leren. Het was zo bizar dat je het niet kon vergeten. Oké, bizar is misschien overdreven, maar bij een eerste ronde verwacht je dit niet echt. Stond ik ook nog eens met een leger outfit aan.

Nou staat er volgende week gelukkig weer een auditie op de planning. Al is het stiekem heel veel audities in één. Het is een open auditie voor meerdere series. Een flink aantal mensen mogen komen. Al is dit wel in de leeftijdscategorie 12 t/m 21, dus hoe groot de concurrentie gaat zijn zal ik niet weten. Het is in ieder geval bij één van de plekken waar ik zou willen eindigen. Daar stel ik mij dus heel graag aan voor. Wie weet is er net een serie die mij wel ziet zitten. Voor je het weet kan het dan ineens heel snel gaan.

https://twitter.com/fabiangijze/status/995762077439537153

De belangrijkste auditie mag ik natuurlijk niet vergeten. Na drie jaar wachten kon ik mij eindelijk opgeven voor BNNVARRA. Hier kijk ik al zo lang naar uit. Elk jaar ontving ik weer de uitnodigen en steeds weer moest ik nee zeggen. Ik moest eerst mijn opleiding afmaken. Nou is dat eindelijk achter de rug en kan ik er voor gaan. Ik zou dit zo geweldig vinden om te mogen doen. Het is voor mij echt de droom plek en ik kijk er al vele te lang naar uit. Ik zat echt te juichen in mijn bed toen ik de uitnodiging weer ontving. Beste verjaardagscadeau die ik kon krijgen!

Kijk misschien heb ik nog geen rol gepakt, maar de uitnodigingen pak ik nu gelukkig wel. Hopelijk wordt het harde werk dan van zelf ooit gezien. Anders waren het in ieder geval hele mooie ervaringen 🙂

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

Mijn casting gesprek voor het Instituut 2017

Dit schreef ik echt net na mijn casting gesprek. Nog onwetend wat er allemaal zou gaan gebeuren. Dit gesprek eindigde in iets heel moois. Ik mocht een week lang opgesloten zitten en opnemen, ik kwam in de krant, rtv Rijnmond kwam langs en ik mocht naar de radio. Dit alles door dit gesprek. Een verhaal om nooit te vergeten 🙂 

Ps ik heb na deze dag nooit meer dit documentje opengemaakt, dus dit is echt puur in die emotie flow 

Daar zit ik dan goed gemuts op een strandje in Amsterdam. Muziek in mijn oren, muggen op mijn gezicht en zand in mijn sokken. Ach, daar kan niemand toch over klagen. Even een vraagje, maar waarom heb ik nog nooit van dit strandje gehoord. Door die muggen hè? Zoals je misschien wel weet woon ik zo’n twee uur ver weg van Amsterdam af. Ik ben hier dan ook echt niet vanwege het strandje alleen. Nee, ik had net een belangrijke casting dag op het kantoor van BlazHoffski Productions voor het tweede seizoen van het instituut.

Nou was ik hier ruim op tijd, dus ging ik nog eventjes een ometje lopen. Eigenlijk ben ik nooit echt zenuwachtig, maar als het bijna zo ver is begint het een beetje te kriebelen. Ik loop het er op deze manier altijd graag even uit. Zo liep ik hier dus net met Marco Borsato in mijn oren door de gezellige straten. Toen zag ik ineens een strand bordje. Ja, daar zou ik straks even gaan zitten en relaxen. Eventjes afkoelen en stoom afblazen.

Zo gezegd, zo gedaan. Ik ben er even bij gaan zitten. Met een heel goed gevoel ging ik vandaag van huis. Nou ben ik nooit zo van het invullen, want je ziet het van zelf wel. Alleen ergens in mijn hoofd vulde ik al in dat ik 1 van de 100 kandidaten zou gaan worden. Dat fijne gevoel sloop er heel gauw in. Om bij de casting dag van het instituut te kunnen komen moest je 2 rondes door komen.Dit bestond uit 2 vragen lijsten en 1 filmpje. Ronde 1 is voor mij niet eens een week geleden. Op alles wat ik inleverde kreeg ik binnen 24 uur een uitnodiging voor de volgende opdracht. Deze uitnodiging kwam zo snel dat ik een beetje bij beetje positiever werd. Volgens mij is dat ook echt terecht aangezien dit de aller eerste casting dag was en ik  één van de laatste personen was die zich had ingeschreven. Daarnaast belde ze mij als enigste even persoonlijk op, vanwege de snelle uitnodiging .  Geloof mij dat geef een heel goed gevoel.

https://www.instagram.com/p/BUUehhoh8So/?hl=nl&taken-by=fabiangijze

Als het kon had ik mijn geld op mijn leeftijd ingezet als oorzaak. Niet veel 18/19 jarige mensen zouden zich hier voor inschrijven en het misschien niet eens durven. Het woord experiment en een week opsluiting schrik mensen toch vaak een beetje af. Nou mijn gevoel werd gelijk letterlijk bevestigd. Het was mijn leeftijd hoor. Komt dat achterlijke getalletje toch nog eens van pas. Het gesprek verliep echt verder echt heel vloeiend en fijn. Het leek wel als of het een gesprek was tussen twee collega’s/vrienden. Mijn complimenten voor haar, want dat moet je als vragensteller echt mee hebben. Al komt het misschien ook door het gespreksstof. We hadden het namelijk over mijn vader. Hoe we precies op dat punt uit kwamen zou ik niet eens meer weten, maar dat we daar waren gekomen is een feit. Misschien had ze zo iets wel eens mee gemaakt, maar ze had de ik begrijp je blik. De blik die ik niet vaak tegen kom.

Na ons gesprekje schudden we elkaars hand en mocht ik door naar de volgende persoon. Gelukkig weer een vrouwelijke meid. We moesten samen het contract even doornemen. Zij las alles rustig voor en vroeg of ik het begreep. Nou ben ik deze contracten ondertussen wel gewent, dus ik had weinig vragen. Er stond ook niet zo veel speciale dingen in. Gewoon het gebruikelijke zwijg plicht en dat soort dingen. Mijn rechten en mijn plichten. Het was voor nu dan alleen nog maar doorlezen. Als het bekend is dat ik mee mag doen krijg ik hem per mail opgestuurd, zodat ik hem kan onderteken. Geloof mij dat doe ik met liefde, want ik kan niet wachten tot ik mee mag doen. Alleen voor ik dat krijg te weten zijn we wel weer vier weken verder.

Zo doende stapte ik vol informatie naar buiten en belande ik op deze plek. Al ben ik eerlijk gezegd alweer verplaats. Het begon in eens hard te gieten. Een regen bui die ik graag met open armen en een brede lach verliep. Het voelde goed en ik kan niet wachten tot ik dit avonduur hopelijk aan mag gaan. Dan kan mijn zomer niet meer stuk. Echt niet

Fabian van der Gijze

Mijn allereerste casting fotoshoot (heden)

Misschien is het je al eens opgevallen, maar ik heb niet echt schaamte of angsten. Sommige zien dit als valkuil, maar ik ben er persoonlijk erg blij mee. Een uitdaging ga ik niet zomaar uit de weg. Alleen als je mijn blog posten bekijk ontbreek er bij mij vaak iets wat je bij andere heel vaak zie. Ik zelf ontbreek heel vaak bij mijn blogposten. Ook als je op mijn naam Google kom je niet echt snel een foto van mij tegen. Daar is een hele simpele reden voor. Ik haat het om op foto’s te gaan. Het luk mij nou nooit om eens normaal te lachen. Dit is helaas na de scheiding van mijn ouders er ingeslopen. Nou hoor ik sommige zich al afvragen waarom ik dan vaak op tv wilt komen. Nou dat is eigenlijk heel simpel. Daar hoef ik niet fake te lachen, daar ben ik gewoon echt vrolijk en helemaal in mijn wereldje. Alleen ik kon er niet meer om heen. Ik moest en zou een casting fotoshoot gaan doen.

Als je mijn profielen bekijk op casting sites heb ik niet echt professionelen foto’s. Dat ik wordt gekozen vind ik soms echt een wonder. Het zat mij echt niet lekker. Als je er voor wilt gaan moet dat ook gewoon in orde zijn. Bovendien durfde ik mij met die foto’s echt niet in te schrijven bij grote castingbureaus. Toen zag ik een tijdje geleden een oproep van KEMNA voor een fotoshoot. Voor de mensen die KEMNA nog niet kennen. Dat is in mijn ogen misschien wel de grootste castingbureau waar je terecht wilt komen. Via hun ben ik ook van plan om een hoop workshops te gaan volgen. Een fotoshoot vond ik wel een mooie eerste stap richting hun. Beetje angstig schreef ik mij in voor de fotoshoot  van 29 januari.

Mijn opdracht werd bevestigt en vastgezet. Voor ik het wist was het in eens alweer 29 januari. Goed bepakt ging ik lekker vroeg naar mijn eerste vervoer. Er zat weer een reis van 2 uur mij toe te lachen, maar goed dat mocht de pret niet drukken. Plezier haal ik er namelijk gelukkig wel altijd uit. Ik kan mij zelf zo hard uitlachen om dit soort stomme dingetjes. De gekste dingen maak ik mee en voer ik uit, maar om een fotootje draait mijn maag al om. Gelukkig leer ik Amsterdam steeds beter kennen, dus mijn reis ging echt top. Ik was er zelfs een uurtje te vroeg. Als ik ergens veel te vroeg aan kom ga ik echt altijd even een stuk wandelen. Hier wordt ik lekker rustig van en het is ook nog eens gezond. De tijd tikte hierdoor lekker door, dus goed gemutst kon ik aan bellen bij mijn fotograaf. Achteraf kwam ik er dus achter dat hij ook veel bekende Nederlanders fotografeert, dus dat kan mooi van mijn lijstje ;).

Eigenlijk hoef ik hier niks over hem te vermelden, maar wat een topper is hij. Echt een hele relaxte gast die zijn werk uitvoert met een hoop plezier. Ik moest heel even wachten tot hij klaar was met het meisje voor mij. Gelukkig kon ik mijn ogen rond laten gaan, want hij had allemaal filmposters en acteur foto’s hangen. Hier ben ik persoonlijk echt gek op. Na zo’n 10 minuutjes was ik dan aan de beurt. Gelukkig kon hij mij echt goed op mijn gemakje brengen, maar gelukkig is hij vooral een goede fotograaf. Naar mijn mening zitten er echt een paar mooi foto’s tussen en dat zou je mij echt nooit horen zeggen. Stiekem wilde ik het ook aan mijn blog voorbij laten gaan, maar ik vind het wel een mooie oefening. Let wel op je mag niet echt lachen op castingfoto’s, dus vandaar sta ik niet met een big smiley face. Al zou ik dat normaal ook nooit kunnen. Vind het oprecht een beetje spanend om het online te gooien, maar hier zijn dat een paar van mijn uiteindelijke foto’s.

Laat de modellen opdrachten maar komen hoor 😉

Fabian van der Gijze

Het lijk mij ook leuk als je mij via  Facebook,Twitter,Instagram,google+en Bloglovin gaat volgen 🙂