blog header

Wat is er aan de hand met mijn blog (heden)

Deze blog post schrijf ik met een hele grote glimlach en een heel goed gevoel. Over een maand blog ik al weer een jaar hier op mijn eigen site. Vanaf het eerste moment maakte mij het aantal lezers niet uit. Altijd heb ik gezegd dat ik het heel leuk vind als veel mensen het lezen, maar al zou het maar één iemand zijn. Vind ik het als nog goed. Voor dat ik mijn eigen site had blogde ik ook werkelijk voor maar maximaal 10 man per week. Bloggen is gewoon een grote hobby van mij en ik kan er echt mensen mee helpen. Een leuke en/of mooie reactie is mij veel meer waard dan bijvoorbeeld 100 bezoekers.

Sinds drie a vier maanden is er in eens iets gebeurd. Ik had eigenlijk sinds ik begon elke maand rond de 500 bezoekers. Af en toe iets meer, maar nooit minder. Dat betekend eigenlijk dat ik een minimale tot wel geen groei had, maar zo als ik al aan gaf is er iets gebeurd. Mijn blog is echt aan het veranderen. Er zit in eens een hele grote groei in mijn blog. Het begon met het aantal reacties. Door dat ik erg persoonlijk blog kreeg ik niet veel reacties. Dit veranderd in eens. Ineens kreeg ik heel vaak berichtjes via mijn blog, maar ook privé. In het bijzonder wil ik Natasja en Tessa bedanken, want die laten echt vaak een reactie achter. Bedankt hier voor.

Naast mijn reactie groei. Ging mijn statistieken ook echt omhoog. Mijn maandelijkse bezoekers waren in eens niet meer rond de 500, Maar ging elke maand steeds meer omhoog. Misschien heb je het wel mee gekregen als je mij volgt op Sociale media, maar gisteren bereikte ik voor het eerst 1000 bezoekers. De maand is niet eens voor bij en hij gaat alweer richting de 1100. In één woord wauw. Dit is gewoon een stijging van 100%. Normaal kwamen er echt pas mensen naar mij blog toe als ik reclame maakte. Tegenwoordig komen er al meer bezoekers zonder reclame dan vroeger met reclame.

bezoekers

Tijdens mijn groei kreeg ik zelfs een haatster. Dankzij haar heb ik echt twee hele leuke blog posten kunnen schrijven. Ik had echt super veel plezier bij het maken en heel veel mensen vonden het heel leuk om te lezen. Momenteel is dat zelfs mijn best gelezen blog post ooit geworden. Vind het aan de ene kant wel jammer dat de blog post over mijn oom niet meer op één staat. Tijdens het schrijven van die blog post brak ik echt heel erg. Het blijft een bijzondere blog post voor mij.

Geloof mij op mijn woord ik laat niet snel een traan. Sinds alles veranderde heb ik nooit echt meer een traan gelaten, behalve bij hele mooie liedjes. Tot vorige week  had ik alleen een traan gelaten om de blog post van mijn oom. In het wekend is dit veranderd. Bij het schrijven over Jamy’s verjaardag en haar gezin brak ik weer. Met mijn dyslexie is het jamy en ikecht heel moeilijk om bij mijn tekst te blijven en alles kloppend te schrijven. Bij deze blog post was dat anders. Ik schreef alles in één keer op zonder te stoppen. Wederom voelde ik het op komen en ja hoor daar kwam de eerste kleine traan. Terwijl ik de blog post schreef besefte ik wat voor blog post dit zou gaan worden. Het zou één van mijn mooiste blog post worden die ik na mijn oom schreef. Eigenlijk kon ik tot kort alleen Jamy, maar haar gezin betekend echt heel veel voor mij en ze hebben zeker een plekje in mijn hart. Met nog tranen in mijn ogen besloot ik te gaan slapen.

Toen ik waker werd stonden er echt heel veel berichten open op Facebook en vriendschap verzoeken. Jamy had mij privé een bericht gestuurd, maar via Facebook had ze mijn blog post gedeeld en een lief berichtje achter gelaten. Dit zorgde niet alleen dat ik wakker werd met al 70 bezoekers, maar ook heel veel lieve berichten. Ik brak bijna weer. Er stonden echt hele lieve en mooie berichten tussen. Alleen ik wist niet dat er nog een bericht zou komen die even hard zou binnen komen als een kogel. Jamy’s vader had namelijk gereageerd en wat kan ik slecht tegen mooie momenten. Natuurlijk brak ik gelijk weer. Hij heeft mij echt het mooiste bericht gestuurd die ik ooit heb durven te dromen. Al ben ik bijna een jaar bezig. Geen enkele bericht kon daar tegen op. Echt geen één! Gisteren zei ik het al tegen Jamy. Die 250 bezoekers zijn heel leuk hoor, maar dat ik jouw en je gezin zo heb mogen raken en al die berichten heb mogen krijgen. Daar voor ben ik gaan bloggen en ik geniet er echt heel erg veel van. Binnenkort krijgen die berichten ook zeker een mooi plekje aan mijn muur.Jamys vader

 

Misschien is deze groei maar Groepsfotoeventjes en ga ik weer terug naar die mooie 500. Het zou mij echt een worst wezen. Ik heb tijdens mijn blog groei zulke mooie en leuke dingen mogen mee maken en mogen ontvangen. Nieuwe mensen mogen ontmoeten en ook een paar nieuwe vrienden kunnen sluiten.

 

Alle mensen die ooit de tijd hebben genomen om een blog post van mij te lezen wil ik bedanken. Bedankt voor alle reacties en de mensen die mij hun verhaal hebben verteld. Ben blij dat je mij toe vertrouwde en sommige ook heb mogen helpen. Nogmaals bedankt, ik heb er echt geen woorden voor.

Getallen zijn maar getallen. Geniet juist van de dingen die het met zich mee brengt. Dat zal je juist altijd met je mee dragen. Geen één getal kan daar tegen op!

Fabian van der Gijze

Je kan mij ook volgen via Facebook,Twitter,Instagram,google+en Bloglovin

 

 

 

Een super lief gebaar (verleden)

Deze blog gaat over een gebaar wat mij altijd is bij gebleven van vroeger. Ik weet niet of ik hun namen  mag gebruiken, dus dat die ik niet. De gene weet denk ik wel dat het over haar gaat. Bij deze alvast bedankt, en veel lees plezier.

Toen wij net een nieuwe huisje hadden gekregen na het onderduiken. Hadden we niet zo veel tot onze beschikking. We moesten weer helemaal op nieuw beginnen. Op een dag kwam mijn moeders vriendin langs met een verassing. Ze kwam aan met echt super veel boodschappen tassen. Met echt super veel boodschappen er in. Dit was niet het enigste wat ze heeft gedaan. Toen we bij haar eigen bedrijf waren regelde voor iedereen een tv voor op de kamer. Ook regelde ze twee zitzakken, omdat me zus en ik die graag wilde hebben. Volgens mij waren er nog een paar dingen, maar dat durf ik niet te zeggen.

Op dit soort momenten besefte ik altijd wat een gebaar wel niet kon doen met iemands leven. Ze lied mij lachen terwijl eigenlijk alles heel slecht ging. Die glim lach blijf me altijd bij. Zo goed gingen we eigenlijk nou ook weer niet met haar om, maar toch deed ze dit. Dit toont maar aan dat je niet perse iemand hoeft te kennen om iets goeds te doen. Al is het voor jou een klein gebaar. Voor iemand anders kan dit heel zijn leven in zijn hoofd blijven hangen.

Nog een voorbeeld hier van is haar vriend. Hij heeft onze hele laminaat gelegd toen die er nog niet lag. Hij deed dit in zijn enige vrije uurtjes die hij had in de avonden na zijn werk. Om maar te zorgen dat het er zo snel mogelijk in lag. Nu nog steeds doet hij af en toe klusjes na zijn werk. Hij kon ook gewoon lekker thuis op de bank zitten, maar dat doet hij niet. Nee dat doet hij niet. Hij helpt ons. Durf je hem te bedanken dan word hij haast boos. Hij wilt dit niet. dan zeg hij de afspraak was dat ik het zou doen als ik er maar niks voor kreeg.

Natuurlijk bedank je hun, maar de reactie die ze dan geven vind ik zo mooi. Je moet ze gewoon aandringen om het aan te pakken en dat ze dan rood worden, omdat we ze bedanken.

Ik zal deze dingen nooit vergeten. Jullie waren er voor mij, mijn moeder en mijn zus. Wij zijn dit echt nooit vergeten en ik denk dat wij dit ook nooit gaan doen. Nogmaals bedankt dat jullie er toen waren en er nog steeds altijd klaar staan. Al hebben jullie het allebei zo druk. Jullie waren er wel. Ik waardeer dit echt heel erg. Dankzij zulke dingen ben ik mij echt gaan realiseren dat je er voor mensen moet zijn en als er nu iemand in mijn omgeving hulp nodig heb zal ik er voor hun zijn.

Bedankt,

Fabian van der Gijze