Het komt wel goed met Fabian

Vertrouwen van andere krijgen is natuurlijk fijn. Het laat zien dat andere mensen toch wel in je geloven. Toch roept het bij mij ook een lichte angst op. Stel je de mensen dan teleur als het je niet lukt en vertrouw je je zelf überhaupt wel. Ik heb de zin: ‘Het komt wel goed met Fabian’. Vaak zat mogen horen. Niet door dezelfde soort mensen, maar echt op verschillende plaatsen. Ik probeer mij er zo min mogelijk aan vast te houden, want voor je het weet ga je we nog in geloven.

Persoonlijk ben ik echt een dromen na jager. Dromen zijn er niet alleen maar om in je hoofd te houden. Ze zijn er, zodat je ergens naar toe kan werken. Dat is ten minste mijn mening erover. Ik probeer dit altijd met volle overtuiging te beleven. Hierdoor geniet ik meer en ga ik er nog harder voor. Ik zou deze strijdkracht nooit minder willen laten worden. De zin: ‘Het komt wel goed met Fabian’ is dan een hele gevaarlijke. Als je iets heel vaak hoort, ga je het vanzelf geloven. Dat is vrijwel met alles. Tot nu toe is gelukkig niks zomaar komen aanwaaien. Ik heb ervoor moeten strijden. Deze zin laat je wel anders denken. Als het wel goed komt, dan komt het ook wel vanzelf joh.

Op mijn scholen heb ik het vaak zat gehoord. Docenten geloofde gelukkig altijd wel in mij kunnen. Daar ben ik ook zeker trots op. Niemand vindt het natuurlijk vervelend als er iemand in je geloof. Alleen dezelfde mensen hebben vaak geen enkele besef wat er eigenlijk in mijn leven afspeel. Ze zien vaak een vrolijk jochie die er bijna altijd wel is. Gelukkig heb je altijd een klein groepje die je echt beter wil leren kennen. Die verdiepen zich in je en die snappen waarom ik altijd zo lach. Ik geniet gewoon extra van het leven. Ik leef en daar gaat het mij vooral om. Dit alles had ik nooit willen missen. Van hun kan ik het wel hebben als ze ‘Het komt wel goed met Fabian’ zeggen. Ze weten waar ze over praten en wat ik ervoor heb gedaan. De andere kan je bijna niet serieus nemen, want ze weten niet eens over wie ze praten.

Persoonlijk haal ik veel meer kracht uit verassende blikken. Ze staan er gewoon van te kijken dat jij dat eventjes gefikt heb. Dat is toch prachtig. Met je daden laat je werkelijk zien wat je kan. Dan kan iemand nog 100x zeggen dat je er wel kom, maar zo’n reactie krijg je alleen bij verbazing. Het leven is ten slotte al saai genoeg door de dingen die we van tevoren al weten.

Ik ben ook heel slecht in teleurstellingen. Ik mag teleurgesteld worden, maar een ander door mij niet. Zo ben ik ook echt zuinig op mijn beloftes. Een belofte is naar mijn mening heilig. Die mag echt alleen met een goede rede worden ontbroken en dan nog doe ik het met heel veel pijn. Wanneer iemand weer eens ‘Het komt wel goed met Fabian’ zegt, dan kan ik alleen zeggen dat ik mijn best doe. Ik kan jou niet beloven dat het inderdaad allemaal goed komt met mij. Dan kan vrij wel niemand. Ik weet simpel weg nooit hoe mijn leven loop. Natuurlijk beloof ik je dat ik er alles aan zou doen om op mijn plek te komen, alleen wanneer ben ik er volgens mensen echt gekomen.

Dat laatste beangstigd mij dus soms enorm. Wanneer vindt iemand dat ik er echt ben gekomen. Is dat wanneer ik voor mijn eigengevoel klaar mee ben of ziet een ander mij nog veel verder gaan? Voor mij is er nu sowieso maar één mening die echt telt en dat is die van mijn moeder. Van haar wil ik alleen ‘Het komt wel goed met Fabian’ horen. Zij weet mijn verhaal en heeft altijd met mij mee geknokt. Alleen voor haar zou ik verder knokken dan waar het voor mij al goed is. Alleen ik weet dat ze dat nooit van mij zal vragen. Ze zal namelijk altijd wel trots zijn. Trots op mijn dromen en trots op de persoon. Alleen daarom al staat ze bij mij zo hoog.

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

Helaas nog niet door bij BNNVARA

Eindelijk na drie jaar was het zo ver. Ik mocht eindelijk eens naar het hoofdkantoor van BNNVARA. Echt een bijzonder gebouw, waar je voor mijn gevoel eigenlijk niet binnen kom. Het was mij nog maar één keer eerder gelukt. Toen zat ik ineens in het bioscoopzaaltje. Mijn Liefde voor BNNVARA werd alleen maar groter. Ik werd lid en verdiepte mij er volledig in. Nou was het mijn beurt om auditie te doen. De titel verklapt het natuurlijk al. Helaas ben ik niet door naar de volgende ronde. Al baal ik daar eerlijk gezegd niet eens zo heel erg van.

Deze dag was enorm belangrijk voor mij. Het kon toch zomaar de start van mijn carrière zijn. Al maakte dat deze dag niet eens zo belangrijk. Deze dag was belangrijk, vanwege dat ik daar al heel lang wilde zijn. De BNNVARA talentday was voor mij al zo lang iets om naar toe te leven. Echt de rede waarom ik altijd maar door ging op school of juist wilde stopen. Dit was het dingentje wat bewijs dat niemand mij meer in zijn/haar macht heeft. Dat is zo’n belangrijk ding geworden in mijn leven. Ik zou het mij niet meer voor kunnen stellen dat ik echt zo in de greep van iemands leven word gehouden. Zonder dat besef was ik waarschijnlijk nooit voor de mediawereld gegaan en had ik mij nooit zo verlangd naar de BNNVARA talentday.

Nou moet ik wel eerlijk zijn tegenover mij zelf. Eerlijk is eerlijk maar nu had ik mij echt voor de verkeerde richting opgegeven. Net als de meeste mensen die er die dag waren ging ik voor de presenteren richting. Dit was het dingetje waar ik al drie jaar naar uit keek, maar stiekem zelf al wist dat ik er nog niet helemaal klaar voor was. Ik zoek nog veel te veel naar wat ik precies wil. Dat kreeg ik gelukkig ook goed terug te horen in mijn lieve feedback.

Voor de richting presenteren moest je namelijk echt een kut tekst uit je hoofd leren. Zo kwam de volgende zin erin voor: Ik ben die vrij pratende, kritisch nooit aflatende, tekstueel vloeiende en visueel boeiende man-vrouw die houdt van de lens, van ieder mens, van inhoud en van buitenkant, jong en oud en ik ga voor goud. Je snapt denk ik zelf ook wel waarom deze zin omschreven woord als kut zin. Daarentegen vond ik het wel echt een lekkere zin om op te lezen. Ik hou enorm van dit soort rare teksten.

De tekst moesten we voor drie mensen voordragen. Ik had direct al een mooie binnenkomer door iets door het lokaaltje te schoppen. Het bakje van de nep hond. Voor een goede rede stond er voor de drie personen namelijk een nep Teckel. Ze vroegen mij om het beestje een naam te geven. Ik zou mijn god niet weten waarom, maar er zou vast een goede reden achter hebben gezeten. Ik noemde het beestje in ieder geval Boris. Die naam vind ik altijd zo goed bij zo’n beestje passen. Na de naam stelde ze zichzelf even voor. Ik begon hierdoor alleen maar meer te genieten en te lachen. De zenuwen voelde ik zeker wel trekken in mijn gezicht, maar ik genoot.

Zoals verwacht ging de tekst niet gelijk heel goed. Onder druk kan zo’n lastige tekst soms gewoon even kut gaan. Hierna moest ik hun als improvisatie opdracht uitleggen waarom je nooit een zwarte panty moet gebruiken. Dit ging voor mijn gevoel best lekker. Het sloeg nergens op, maar ik vond het echt leuk om te doen. Hierna had je een nog een mogelijkheid om iets te vertellen. Ik koos ervoor om hun te bedanken voor deze dag en hun mij iets beter te leren kennen. Dit vonden ze zelf erg fijn en gaf denk ik ook extra de doorslag om mij voor nu af te wijzen.

Ze konden goed aan mij zien dat ik echt hou van dit wereldje en ook echt hou van het bedrijf BNNVARA. Alleen konden ze nog niet zien of ik in dit wereldje terecht komt als presentator. Daar kon ik ze eigenlijk alleen maar gelijk in geven. Er valt ook nog ontzettend veel te leren en daarnaast weet ik soms ook niet of het wel helemaal bij mij zal passen. Het maken vind ik zeker fantastische. Alleen de aandacht zou voor mij zeker niet altijd hoeven. Soms zal het zeker wel handig zijn om bekender te zijn. Alleen kan je dan wel nog gewoon lekker rustig je boodschappen doen en je kind naar school brengen. Je zal altijd wel nagekeken worden en op de foto moeten. Als presentator ben je daarnaast ook op tv eigenlijk maar een pion. Je hebt wel een beetje invloed, maar je verzin het programma zelf niet echt. Dat creatieve deel mis ik er misschien voor mij zelf net iets te veel aan.

Daarom is het misschien ook wel heel stom van mij dat ik niet helemaal heb geluisterd naar Sophie Hilbrand. Die had mij stiekem al de tip gegeven om misschien eerst via een andere richting binnen te stromen bij BNNVARA. Presenteren is zo groot geworden en hoe groter iets is hoe moeilijker het wordt. Zo was ik bijvoorbeeld kandidaat 154 en zeker niet de laatste, terwijl er een andere richting maar 21 kandidaten waren. Ik wilde mij ook het liefst voor twee richtingen inschrijven, maar helaas mocht je er maar echt eentje kiezen. Nou hoop ik mij gewoon eerst te kunnen ontwikkelen bij Talpa. Die kans wil ik zeker gaan pakken. Dan kan ik over 6 maanden vanzelf wel kijken of ik de andere richting toch eens wil proberen. Een nieuwe BNNVARA talentday en hopelijk weer een stuk wijzer.

We gaan het zien waar we eindige!

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

Mijn eigen geheimen droom boekje

Laatst tweeten ik deze tweet.

Voor deze tweet had ik mijn eerste geheime droom verhaaltje uitgeschreven. Voor mij is het woordje geheim niet nieuws, maar wel in combinatie met een verhaal. Als ik iets schrijf dan komt het eigenlijk altijd online te staan. Dit komt heel misschien ooit online te staan. Mocht zo’n verhaal online komen dan ben ik heel erg blij. Dan is die droom eindelijk uitgekomen.

Ik heb wel zo mijn redenen waarom ik het niet gelijk online plof. Naar mijn mening zijn deze dromen veel mooie en sterker om achteraf te vertellen. Het zijn ook niet echt dromen die iemand snel achter mij zou zoeken. Dat vind ik des te leuker, dus dan hou ik het liever nog even voor mij zelf. Ik ga wel echt proberen om deze dromen realistische te houden. Het is tenslotte wel de bedoeling dat het misschien ooit gaat gebeuren. Dan kan ik wel als droom hebben dat ik ooit kan vliegen, maar dat gaat nooit gebeuren. Nee, ik hou het lekker dicht bij mij zelf.

Het heeft ook echt niks te maken met mijn dromen die ik hier vertel. Nee, over die dromen blijf ik lekker in het openbaar praten. Dat is gewoon mijn passie en daar zou ik ook nooit mijn mond over willen houden. Zou het niet eens kunnen. Bovendien laat ik die dromen die ik hier deel ook eerder uitkomen. Zo heb ik vorig jaar hier beloofd dat ik naar een land zoals Thailand ga. Als ik nu in mijn agenda kijk, dan zie ik daar toch heel groot Thailand staan. Nou kan ik dit nooit 100% zeker zeggen, maar ik denk dat ik zonder die zin nooit dit jaar al had geboekt. Sinds ik die droom openbaar had gemaakt, bleef die in mijn hoofd hangen en bleef ik het schreeuwen. Dat blijf toch de kracht van een verhaal.

Hopelijk kan ik er veel met jullie delen en anders blijf ik er lekker in mijn eentje van genieten. Dat doe ik namelijk wel graag. Gewoon even de tijd nemen om te dromen en ze weer terug te lezen. Nu kan ik eindelijk dromen en ze ook najagen. Dat is echt niet altijd het geval geweest, zoals bij miljoenen andere op dit moment. Ik heb het recht en de kans om te dromen en ze uit te laten komen. Dan ben ik toch eigenlijk al voor al die andere mensen verplicht om zo veel mogelijk te dromen? Bovendien kan het echt geen kwaad om ergens van te dromen. Wordt je alleen maar meer gemotiveerd!

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via YouTube, Facebook,  Twitter en  Instagram

Mijn tv/film bucket list

Normaal doe ik nooit echt aan lijstjes of aan een bucket list . Alleen in dit geval vind ik het juist heel belangrijk om een bucket list te hebben. Zoals je misschien al weet hou ik echt van de filmwereld. Hopelijk mag en kan ik daar ooit ook in werken. Dit wereldje is heel hard, maar als je er vol voor gaat dan heb je soms wel eens geluk. Aangezien ik er echt vol voor wilt gaan wil ik nu al een paar doelen hebben. Misschien leg ik bij sommige dingen de lat heel hoog, maar die lat wil ik wel echt bereiken. Ben benieuwd wat je van mijn film bucket list gaat vinden.

Tafelgast

Nou is het niet echt een geheim dat ik graag verhalen vertel. Ook op school was dit goed te merken en te zien. Bijna iedereen stond altijd trillend vooraan in de klas. Dagen  hadden ze geoefend op hun presentatie. Als het moment dan eindelijk daar was, sloegen de zenuwen behoorlijk toe. Voor mij was dit totaal anders. Ik keek juist uit naar de datum dat ik er weer eens mocht staan. Alleen ben ik geen fan van het opdreunen van briefjes. Om die reden besloot ik presentaties te maken zonder tekst. De tekst komt wel van zelf als ik er sta. Gelukkig voor mij vlogen de woorden er inderdaad altijd uit. Het lijk mij zo vet om dit eens te mogen doen op tv. Gewoon mijn verhaal vertellen. Nou heb ik dit natuurlijk al eens mogen doen bij Paulspuberkookshow, maar ik zou het wel eens groter willen mee maken. Natuurlijk weet ik nog niet welke programma’s er dan zijn, maar laat mij maar eens komen bij RTL Late Night of de wereld draait door. Misschien mag je het niet over je zelf zeggen, maar ik vind dat ik dit ook echt goed zal kunnen. Ik lul de avond wel voor hoor. Tweeten jullie dan wel met mij mee. Dan kan ik het natuurlijk zelf niet doen.

Spuiten en Slikken

Er is één programma wat ik altijd met liefde heb gekeken. Zoals je aan dit kopje kan zien, heb ik het over Spuiten en Slikken. Seks heb ik van heel jongs af aan altijd al interessant gevonden en ik wilde er alles over weten. Drugs kwam later om het hoekje kijken, maar ook hier wilde ik alles over weten. Nee, ik heb nog nooit drugs geprobeerd. Daar in tegen zou ik het wel professioneel met toezicht willen testen. Het lijkt mij echt een eer om ooit als presentator van dit mooie programma te mogen zijn. Zolang ik geen alcohol hoef te nuttige of moet spuiten vind ik het allang best. Misschien hebben ze het al verwijderd, maar ze hebben mijn gegevens wel al om ooit eens tafelgast te kunnen zijn. Dan niet zo groot als hier boven, maar om te praten over een jeugd met een vader die alcoholist is. Dat lijk mij al iets heel leuks, maar ik wil ooit eens op de posters en banner staan als vaste presentator.  Nou zou ik heel graag door willen stromen via de BNN-Vara academie, alleen zat ik dit jaar helaas nog vast aan mijn studie, dus dat werd hem niet. Al zat ik echt heel erg te twijfelen om er mee te stoppen en er vol voor te gaan. Elke keer als ik de reclame zag deed het mij echt pijn om niet te  kunnen reageren. Hopelijk kan ik mij er ooit voor opgeven.

Mee spelen in een serie

Deze droom is een gevaarlijke. Sommige acteurs die mee spelen in
een serie komen er nooit meer uit. Ze blijven spelen zolang de serie draait en daarna hoor je er nooit meer wat van. Nou hoop ik niet dat ik gelijk zou worden vergeten, maar mee spelen in een hele goede serie lijk mij wel wat. Nou heb ik al een beetje mogen proeven als figurant bij Penoza 5. Sindsdien is deze droom alleen nog maar groter geworden. Mocht er ooit nog zo’n serie worden gemaakt, wil ik echt audities gaan doen. Het lijk mij zo vet om een hoofdrol te spelen. Vooral bij een serie als Penoza. Met een beetje geluk krijg je ook nog gelijk schietlessen. Dat is toch ook nog een dingetje wat ik ooit hoop te kunnen volgen

Trainen voor een film

Nou ben ik gelukkig best sterk. Dit zou je alleen niet van mij verwachten als je mij zou zien. Vraag mij niet waarom, maar ik zou mij echt een keertje willen afbeulen voor een film. Verplicht elke dag in de sportschool te staan om maar die sixpack te krijgen en die brede armen. Helaas heb ik de kans bij onze jongens gemist, maar vrouwen kennende komt er ooit nog wel zo’n film. Het lijk mij heel erg zwaar, maar tegelijkertijd zou ik het echt waard vinden. Kan ik toch nog eens zeggen dat ik een sixpack heb gehad. Persoonlijk zou ik dar zelf niet zo snel voor willen gaan sporten, maar met dit als doel zie ik mij al elke dag trainen hoor. Hopelijk krijg je dan wel een abonnement op de sportschool. Die is altijd mooi mee genomen

Moet te doen zijn toch 😉

Kandidaat bij wie is de mol & expeditie Robinson

Dit is stiekem denk ik een droom van meerdere mensen. Volgens mij is er nog niemand die bij beide te zien is geweest, maar één van deze twee is ook goed. Ik ben echt enorm gedreven om ooit hieraan mee te doen. Expeditie lijk mij heel zwaar, maar zo ontzettend vet en bij mij passen. Zet mij maar net als Bertie alleen op een eiland of laat mij maar lekker door de proeven knallen. Ja, ik heb zelfs al mijn tactieken bedacht. Mocht het ooit zo ver komen wil ik natuurlijk wel die samensmelting halen. Pas maar op :). Wie is de mol is ook zo’n prachtig programma. Ik hou er van om mysterieus te zijn en mensen te observeren. Hoever ik precies zal komen durf ik niet hard op te zeggen, maar ik gok best ver. Door de jaren heen ben ik echt heel goed in het scannen van mensen geworden en geheimen bewaren. De mol zelf spelen lijk mij heel speciaal, maar ik zou liever als kandidaat mee doen. Al zal ik het in beide kampen het behoorlijk goed doen. Nou werd ik net toevallig toegevoegd in een Wie is de Mol poule, dus ik kan alvast oefenen als kandidaat. Ben benieuwd of mensen mijn streken door gaan hebben. Wordt een lastige hoor.

Genomineerd zijn bij de televizier ring gala

Deze lat is inderdaad heel hoog, maar hoe vet zal dat zijn. Uitgenodigd worden voor deze gala is één ding, maar genomineerd zijn is toch net iets vetter. Al zou winnen natuurlijk ook niet heel erg zijn 😉 Mijn speech ligt al klaar hoor. Zou toch bizar zijn als je daar op het grote podium een prijs mag ontvangen. Dat zou ik echt nooit meer durven te vergeten. De prijs zal ik ook echt altijd met mij mee nemen. Bij deze wil ik alvast iedereen vragen om op mij te stemmen. Zal het erg waarderen 🙂

Spelen met mijn moeders Neef

Nou heb ik de laatste tijd stiekem een klein droompje er bij
gekregen. Het lijk mij heel vet om ooit iets te mogen maken met mijn moeders neef. Mijn moeders neef Geert Lageveen is al heel lang in dit vak te zien. Hij is persoonlijk meer van de theaterkant, maar is ook regelmatig te zien geweest op tv. Zo heb ik hem kunnen spotten bij Flodder, Sint en Baantje. Helaas spreek en zie ik hem niet zo heel vaak, maar familie is toch familie. Het lijk mij echt een eer om ooit eens iets met hem samen te mogen filmen of naast hem in een toneel stuk staan. Bovendien zou ik zijn Emmie Award wel eens van dicht bij willen zien. Nou wordt hij natuurlijk ook steeds ouder, maar ik doe mijn best om zo snel mogelijk mijn pappiertjes te halen. Wacht dus nog heel even Geert. Ik kom er aan 🙂

Nou heb ik natuurlijk nog veel meer tv dromen. Een eigen programma is natuurlijk ook altijd al een droom, maar ik laat het voor vandaag even bij deze bucket list. Dit zijn toch wel echt één van de grootste dromen. Misschien moet ik binnenkort ook maar eens een figuratie bucket list maken, maar dat zien we dan wel weer. Wat vind jij van mijn bucket list. Herken jij je misschien in iets. Volgens mij heb ik wel een paar lezers die ook heel graag naar een eiland zouden willen of de mol willen ontmaskeren.

Hopelijk kan ik je later in ieder geval verhalen vertellen hoe het er nou echt aan toe ga. Je ziet natuurlijk maar heel weinig vanaf de bank.

Fabian van der Gijze

Je kan mij ook volgen via Facebook,Twitter,Instagram,google+en Bloglovin

Dromen achterna gaan (heden)

Mijn moeder heeft mij altijd één wijze les geleerd. Laat je dromen geen dromen, maar ga ze achter na. Ze heeft mij hier altijd zo veel mogelijk in gesteund en daar ben ik haar dankbaar voor. Laat je nooit tegen houden, maar ga er voor. Ik mag van geluk spreken dat ik zo ben op gevoed door haar en sta volledig achter het gene wat ze mij heb aan geleerd. Iedereen heeft dromen, maar helaas kunnen of mogen mensen niet altijd hun dromen achter na volgen. In deze nieuwe blog post wil ik het heel graag hebben over dromen.  Veel lees plezier.

Toen ik donderdag  door mijn Facebook timeline  heen scrolde zag ik iets heel leuks. Op mijn timeline stonden namelijk allemaal berichten over de Musical award gala. De berichten die mij zo blij maakte kwamen waren afkomstig van mijn moeders neef. Hij had geertnamelijk met zijn musical de terug keer van Hans en Grietje de Award gewonnen voor beste regie samen met Leopold Witte. Zelf spreek ik hem helaas maar zelden, maar hoor wel heel vaak verhalen over hem. Zo ook een verhaal dat zijn ouders zijn vak maar gevaarlijk vonden. Hij moest eerst leren voor iets anders. Gelukkig is hij zijn droom wel achterna gegaan en zodoende ook deze mooie prijs mogen ontvangen. Dit maak mij heel blij. Niet alleen, omdat hij familie is, maar juist door dat hij zijn droom na leef. Dankzij hem kwam ik daarom op de inspiratie om het vandaag te hebben over dromen

De rede dat ik dromen zo mooi vind is het gene wat het met iemand doet. Als iemand een droom heeft en hij of zij verteld hier over zie je een soort energie ontstaan. Een glim lach die te mooi is. Zelf heb ik dat ook. Je voelt een enorme wil om je droom te bereiken. Dankzij je dromen krijg je ook doelen in het leven. Door bijvoorbeeld mijn bloggers droom vind ik het totaal niet erg om tot laat door te gaan. Terwijl ik met iets anders al gelijk afhaak als het zo laat is. Door dat ik dromen heb en kan na leven. Sta ik super blij in het leven en kan ik super veel doorzettingsvermogen hallen om mijn droom te bereiken. Een gevoel wat niet te beschrijven is en niet over trefbaar is. Daarom sta ik zeker achter de mensen die dromen steunen of zelf achter aan gaan.

Zoals ik net al aan gaf mogen of kunnen mensen helaas niet altijd hun dromen achter na gaan. Dit vind ik zelf heel treurig. Vandaar heb ik ook zo veel tijd gestopt in mijn blog voor de CHI die hier te lezen is. Dit vond ik echt een eer om te mogen schrijven en het was een stukje blogdroom wat voor mij uitkwam. Misschien klink het heel raar, maar ik vind het sommige gebeurtenissen ook iets moois uit ontstaan. Neem bij voorbeeld een conflict gebied. Helaas hebben
de mensen in zulke landen niet de mogelijkheid om net als mij grote dromen achter na te leven. Toch ontstaan er heel veel dromen bij deze mensen. Op tv zag ik een keertje een documenteren wat mij altijd bij is gebleven. Een jongetje werd geïnterviewd. Hij had net als mij grote dromen. Zijn grote droom zou ik nooit kunnen hebben. children-826421_640Zijn droom was namelijk het hebben van een echte voetbal. Hoe hij dit vertelde vond ik zo mooi en moest ik diep van binnen huilen. Zo mooi vond ik het. Het mooiste van het hele documenteren vond ik zijn verhaal. De interviewer heeft zijn droom laten uit komen. Hij kwam namelijk terug met een hele mooie bal voor deze jongen. Hij was zo blij en deelde de bal met al zijn vriendjes. Hij zal hem bewaken met zijn leven. Zo blij hij was door dat zijn droom uitkwam zou ik nooit vergeten en hou ik altijd in mijn hoofd om mijn dromen te halen.

Wat is jou mening over dromen. Vind je dat iemand ze achterna moet gaan of moet iemand juist gaan voor een zekere toekomst. Heb je hier een mening over of heb je zelf een grote droom laat het mij gerust weten door middel van een reactie hier onder of via social media. Ik ben hier weer heel nieuwsgierig naar.

Hopelijk mogen al jou dromen uit komen,

Fabian van der Gijze

Je kan mij ook volgen op Facebook,Twitter,Instagram,google+ en Bloglovin