Dan mag je ineens een fulltime contract onderteken

Ik durf wel te beweren dat ik momenteel in één van mijn gelukkigste momenten leef. Kan mij haast geen momenten voor mij halen wanneer ik ook zo gelukkig ben geweest. Geniet echt van elk klein dingetje. Dat heeft voornamelijk gewoon te maken met mijn werk en de locatie waar dat zich bevindt. Sinds ik bij Utopia 2 begon te werken kreeg ik een glimlach op mijn kop die niet meer weg te slaan is. 3 september zou helaas alleen mijn laatste stage dag zijn geweest, maar gelukkig was ik niet de enige gelukkige. Ze waren ook blij met mij en ze boden mij een contract aan. Een contract die ik natuurlijk niet kon weigeren.

Misschien had je al gelezen hoe ik hier ineens terecht ben gekomen. Dat was namelijk een apart gevalletje. Ik nam afscheid van mijn stage/werk, vanwege dat ik mij daar echt niet meer prettig voelde. Een week later werd ik gebeld door Talpa, de week erop ging ik zonder opleiding stagelopen bij Utopia, nog een week later woonde ik ineens in Hilversum en zo was ik binnen een paar weken ineens helemaal gesetteld.  Iets wat ik totaal niet aan had zien komen, maar met open armen aan ging. Ik wist toen der tijd nog geen eens of ik mijn diploma wel behaald had. Zonder na denken ben ik deze mooie kans gewoon aangegaan. Ik moest hoe dan ook even weg uit de situatie waarin ik mij al die tijd al bevond, daarnaast had ik voor de tv-wereld gekozen voor een tussenjaar. Dit zorgde er in één keer voor dat het gene nutteloze tussenjaar zou worden.

Vanwege dat ik hier nu opkamers moest en de zomervergoeding weer naar de normale stagevergoeding veranderde, zou ik helaas alweer vroeg moeten stoppen. Ik was nog steeds heel blij, maar telde met traantjes in mijn hart al de dagen af tot 3 september. De datum waar ik afscheid zou moeten nemen. Gelukkig hebben een paar mensen heel lief hun uiterste best gedaan voor mij.

Ik was gezellig even met mijn moeder en mijn zus bij mijn omaatje op bezoek. We begonnen net aan een ijsje toen mijn telefoon afging. Mijn telefoon gaf Hilversum aan, dus dan ren ik altijd al snel weg om op te kunnen nemen. Dit soort telefoontjes betekenen meestal leuke opdrachten. Het bleek iemand van Talpa zijn. Het was ze gewoon gelukt. Hun positieve berichten over mij, bezorgde mij een schitterend aanbod. Ik kon zomaar ineens tot eind mei de nieuwe vaste logger worden van Utopia 2. Ik wist gewoon niet wat ik moest zeggen. Ja, ja natuurlijk, maar verder sloeg ik gewoon dicht. Ik kon het gewoon niet geloven. Binnen twee a drie gekke/mooie maanden had ik zomaar ineens een vaste baan te pakken. Misschien nog niet helemaal mijn droom functie, maar wel in het juiste wereldje. Daarnaast geniet ik wel enorm veel van mijn werk en mijn lieve collega’s. Helaas zouden er wel heel veel weg gaan, maar ik blijkbaar niet meer. Ik mag gewoon blijven.

Sinds het goede nieuws ben ik gewoon nog meer gaan genieten. Een contract blijft een papiertje, maar voor mij betekend dit contract zoveel meer dan iemand ooit zou weten. Mijn moeder vroeg laats zelfs of ik weer een nieuwe liefde had. Ze vond mij zo gelukkig en stralen. Op menselijk vlak heb ik helaas nog geen nieuwe liefde gevonden, maar ik ben zeker wel verliefd geworden op mijn werk. Ik blijf oprecht soms 2 a 3 uur langer om hier te kunnen zijn. Het is echt veel te overdreven, maar ik kan mijn blije gevoel bijna gewoon niet beschrijven. Als ik dat vol kan houden tot het einde van mijn contract, ben ik echt de blijste man die je maar voor kan stellen.

https://www.instagram.com/p/BnlHj3mC3kP/?hl=nl&taken-by=fabiangijze

Ik voel aan alles dat dit een prachtig jaar ga worden. Een jaar waarin ik enorm gelukkig ga zijn, zoveel mogelijk wil leren en zover mogelijk wil proberen door te groeien. Ik kijk op naar de mooie kansen die er zijn. Misschien gaat het nooit meer echt voor de camera zijn, maar ik geniet maximaal. Dat genot zocht ik en daar ben ik al zo lang voor aan het strijden. Je moet niet altijd kiezen voor de makkelijkste route en/of voor de baan kiezen wat andere voor je hebben bepaald. Je moet kiezen waar je hart ligt en waar je echt gelukkig van wordt. Alleen dan geniet je maximaal en ga je met plezier naar je werk. Zonder dit gevoel had ik deze uren nooit vol gehouden. Dan was ik allang weer terug gevlucht.

 

Ik heb verdomme gewoon een fulltime contract

Fabian van der Gijze

Helaas nog niet door bij BNNVARA

Eindelijk na drie jaar was het zo ver. Ik mocht eindelijk eens naar het hoofdkantoor van BNNVARA. Echt een bijzonder gebouw, waar je voor mijn gevoel eigenlijk niet binnen kom. Het was mij nog maar één keer eerder gelukt. Toen zat ik ineens in het bioscoopzaaltje. Mijn Liefde voor BNNVARA werd alleen maar groter. Ik werd lid en verdiepte mij er volledig in. Nou was het mijn beurt om auditie te doen. De titel verklapt het natuurlijk al. Helaas ben ik niet door naar de volgende ronde. Al baal ik daar eerlijk gezegd niet eens zo heel erg van.

Deze dag was enorm belangrijk voor mij. Het kon toch zomaar de start van mijn carrière zijn. Al maakte dat deze dag niet eens zo belangrijk. Deze dag was belangrijk, vanwege dat ik daar al heel lang wilde zijn. De BNNVARA talentday was voor mij al zo lang iets om naar toe te leven. Echt de rede waarom ik altijd maar door ging op school of juist wilde stopen. Dit was het dingentje wat bewijs dat niemand mij meer in zijn/haar macht heeft. Dat is zo’n belangrijk ding geworden in mijn leven. Ik zou het mij niet meer voor kunnen stellen dat ik echt zo in de greep van iemands leven word gehouden. Zonder dat besef was ik waarschijnlijk nooit voor de mediawereld gegaan en had ik mij nooit zo verlangd naar de BNNVARA talentday.

Nou moet ik wel eerlijk zijn tegenover mij zelf. Eerlijk is eerlijk maar nu had ik mij echt voor de verkeerde richting opgegeven. Net als de meeste mensen die er die dag waren ging ik voor de presenteren richting. Dit was het dingetje waar ik al drie jaar naar uit keek, maar stiekem zelf al wist dat ik er nog niet helemaal klaar voor was. Ik zoek nog veel te veel naar wat ik precies wil. Dat kreeg ik gelukkig ook goed terug te horen in mijn lieve feedback.

Voor de richting presenteren moest je namelijk echt een kut tekst uit je hoofd leren. Zo kwam de volgende zin erin voor: Ik ben die vrij pratende, kritisch nooit aflatende, tekstueel vloeiende en visueel boeiende man-vrouw die houdt van de lens, van ieder mens, van inhoud en van buitenkant, jong en oud en ik ga voor goud. Je snapt denk ik zelf ook wel waarom deze zin omschreven woord als kut zin. Daarentegen vond ik het wel echt een lekkere zin om op te lezen. Ik hou enorm van dit soort rare teksten.

De tekst moesten we voor drie mensen voordragen. Ik had direct al een mooie binnenkomer door iets door het lokaaltje te schoppen. Het bakje van de nep hond. Voor een goede rede stond er voor de drie personen namelijk een nep Teckel. Ze vroegen mij om het beestje een naam te geven. Ik zou mijn god niet weten waarom, maar er zou vast een goede reden achter hebben gezeten. Ik noemde het beestje in ieder geval Boris. Die naam vind ik altijd zo goed bij zo’n beestje passen. Na de naam stelde ze zichzelf even voor. Ik begon hierdoor alleen maar meer te genieten en te lachen. De zenuwen voelde ik zeker wel trekken in mijn gezicht, maar ik genoot.

Zoals verwacht ging de tekst niet gelijk heel goed. Onder druk kan zo’n lastige tekst soms gewoon even kut gaan. Hierna moest ik hun als improvisatie opdracht uitleggen waarom je nooit een zwarte panty moet gebruiken. Dit ging voor mijn gevoel best lekker. Het sloeg nergens op, maar ik vond het echt leuk om te doen. Hierna had je een nog een mogelijkheid om iets te vertellen. Ik koos ervoor om hun te bedanken voor deze dag en hun mij iets beter te leren kennen. Dit vonden ze zelf erg fijn en gaf denk ik ook extra de doorslag om mij voor nu af te wijzen.

Ze konden goed aan mij zien dat ik echt hou van dit wereldje en ook echt hou van het bedrijf BNNVARA. Alleen konden ze nog niet zien of ik in dit wereldje terecht komt als presentator. Daar kon ik ze eigenlijk alleen maar gelijk in geven. Er valt ook nog ontzettend veel te leren en daarnaast weet ik soms ook niet of het wel helemaal bij mij zal passen. Het maken vind ik zeker fantastische. Alleen de aandacht zou voor mij zeker niet altijd hoeven. Soms zal het zeker wel handig zijn om bekender te zijn. Alleen kan je dan wel nog gewoon lekker rustig je boodschappen doen en je kind naar school brengen. Je zal altijd wel nagekeken worden en op de foto moeten. Als presentator ben je daarnaast ook op tv eigenlijk maar een pion. Je hebt wel een beetje invloed, maar je verzin het programma zelf niet echt. Dat creatieve deel mis ik er misschien voor mij zelf net iets te veel aan.

Daarom is het misschien ook wel heel stom van mij dat ik niet helemaal heb geluisterd naar Sophie Hilbrand. Die had mij stiekem al de tip gegeven om misschien eerst via een andere richting binnen te stromen bij BNNVARA. Presenteren is zo groot geworden en hoe groter iets is hoe moeilijker het wordt. Zo was ik bijvoorbeeld kandidaat 154 en zeker niet de laatste, terwijl er een andere richting maar 21 kandidaten waren. Ik wilde mij ook het liefst voor twee richtingen inschrijven, maar helaas mocht je er maar echt eentje kiezen. Nou hoop ik mij gewoon eerst te kunnen ontwikkelen bij Talpa. Die kans wil ik zeker gaan pakken. Dan kan ik over 6 maanden vanzelf wel kijken of ik de andere richting toch eens wil proberen. Een nieuwe BNNVARA talentday en hopelijk weer een stuk wijzer.

We gaan het zien waar we eindige!

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

Mijn eigen geheimen droom boekje

Laatst tweeten ik deze tweet.

Voor deze tweet had ik mijn eerste geheime droom verhaaltje uitgeschreven. Voor mij is het woordje geheim niet nieuws, maar wel in combinatie met een verhaal. Als ik iets schrijf dan komt het eigenlijk altijd online te staan. Dit komt heel misschien ooit online te staan. Mocht zo’n verhaal online komen dan ben ik heel erg blij. Dan is die droom eindelijk uitgekomen.

Ik heb wel zo mijn redenen waarom ik het niet gelijk online plof. Naar mijn mening zijn deze dromen veel mooie en sterker om achteraf te vertellen. Het zijn ook niet echt dromen die iemand snel achter mij zou zoeken. Dat vind ik des te leuker, dus dan hou ik het liever nog even voor mij zelf. Ik ga wel echt proberen om deze dromen realistische te houden. Het is tenslotte wel de bedoeling dat het misschien ooit gaat gebeuren. Dan kan ik wel als droom hebben dat ik ooit kan vliegen, maar dat gaat nooit gebeuren. Nee, ik hou het lekker dicht bij mij zelf.

Het heeft ook echt niks te maken met mijn dromen die ik hier vertel. Nee, over die dromen blijf ik lekker in het openbaar praten. Dat is gewoon mijn passie en daar zou ik ook nooit mijn mond over willen houden. Zou het niet eens kunnen. Bovendien laat ik die dromen die ik hier deel ook eerder uitkomen. Zo heb ik vorig jaar hier beloofd dat ik naar een land zoals Thailand ga. Als ik nu in mijn agenda kijk, dan zie ik daar toch heel groot Thailand staan. Nou kan ik dit nooit 100% zeker zeggen, maar ik denk dat ik zonder die zin nooit dit jaar al had geboekt. Sinds ik die droom openbaar had gemaakt, bleef die in mijn hoofd hangen en bleef ik het schreeuwen. Dat blijf toch de kracht van een verhaal.

Hopelijk kan ik er veel met jullie delen en anders blijf ik er lekker in mijn eentje van genieten. Dat doe ik namelijk wel graag. Gewoon even de tijd nemen om te dromen en ze weer terug te lezen. Nu kan ik eindelijk dromen en ze ook najagen. Dat is echt niet altijd het geval geweest, zoals bij miljoenen andere op dit moment. Ik heb het recht en de kans om te dromen en ze uit te laten komen. Dan ben ik toch eigenlijk al voor al die andere mensen verplicht om zo veel mogelijk te dromen? Bovendien kan het echt geen kwaad om ergens van te dromen. Wordt je alleen maar meer gemotiveerd!

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via YouTube, Facebook,  Twitter en  Instagram

Binnen 5 a 7 jaar ben ik een merk!

De meeste Nederlanders zijn lekker nuchter. Natuurlijk niks mis mee, maar hierdoor wordt je wel heel snel afgeremd. Als je een droom probeert uit te laten komen, krijg je veel reacties te verduren. Zou je dat echt wel doen? Persoonlijk vind ik die vraag echt zonde. Sommige mensen durven daardoor niet voor hun dromen te gaan, terwijl ze echt talend vol zijn. Zelf vind ik het erg belangrijk om mijn dromen en passies uit te spreken. Een ander kan wel zo veel zeggen. Later wil ik gewoon kunnen zeggen dat ik er in ieder geval vol voor ben gegaan.

In de zomer van 2015 kon je hier mijn ondernemingspassie goed terug lezen. Ik deed mee aan het project zomerondernemer. Dit hield in dat ik een hele zomer wijden aan de ondernemerschap. Achteraf ben ik daar nog steeds heel blij mee. Het was echt heel leerzaam en ook nog eens op een leuke manier. Ik moest van mij zelf toen ook echt mee doen. Van kleins af aan moest ik altijd al lekker bezig zijn. Succes vol zijn vond ik nooit zo belangrijk, maar de passie voor ondernemen zat er al vroeg in. Als ik ergens plezier uit kon halen en/of geld mee kon verdienen dan stond ik vooraan. Gelukkig is dat ondernemende gevoel nooit meer weg gegaan.

Nou kan je hier regelmatig lezen over mijn zomerondernemer. Alleen er is rondom die droom een grotere droom ontstaan. Binnen 5 a 7 jaar wil ik gewoon een grote merk zijn. Met merk bedoel ik zeker geen kleding merk, maar gewoon het merk fabiangijze. Hier bedoel ik gewoon alles wat bij mij hoort mee. Het is lastig uit te leggen, maar zie het als een complete pakket. Dat mensen je zowel fysiek en online willen hebben. Online was ik eerst nooit echt mee bezig, maar sinds één a twee jaar is dat ook erg belangrijk geworden in mijn leven. Dit vind ik echt erg, maar stiekem ook wel een beetje leuk.  Er zijn eigenlijk geen dagen meer dat ik er niet mee bezig ben.

Dit is denk ik online de laatste tijd ook wel echt te zien aan mij. Er komt veel meer online te staan en ik ben meer bezig met volgers te werven. Stiekem ben ik het ook echt leuk gaan vinden. Het volgers getalletje boeit mij persoonlijk nog steeds niet echt, maar dat hoort er nou eenmaal bij. Al blijven de mijlpalen natuurlijk altijd wel leuk. Wel vind ik het grappig om te zien dat Instagram de laatste tijd super snel gaat en Twitter juist veel slomer. Op insta ga ik met deze tempo al snel de 1000 volgers halen, terwijl Twitter nu blijf hangen rond  die 490. Daar baal ik persoonlijk wel een beetje van. Ik vind Twitter juist de leukste sociale media die ik heb. Echter is het tegenwoordig wel meer op netwerken gebaseerd. Je vind er dan ook vooral mensen die bezig zijn met hun zelf te verkopen. Nee, dit bedoel ik niet letterlijk, maar op de manier van bereidheid/weergaves te werven. Neem bijvoorbeeld acteurs, YouTubers en natuurlijk bloggers. De ik ga nu douche mensen zijn bijna allemaal verdwenen.

Op tv gebied heb ik een paar mensen waar ik graag naar kijk. Linda Hakeboom is daar bijvoorbeeld een voorbeeld van. Ik vind haar één van de leukste programmamaakster. Zo keek ik dan ook met veel plezier naar haar programma Linda’s mannen. Nou vond ik bijna elke aflevering even leuk om naar te kijken, maar die van Giel de Winter vond ik er persoonlijk echt uitspringen. Nou kon ik hem vooral van StukTV (een YouTube kanaal).

Tegenwoordig is hij alleen uitgegroeid tot veel meer dan dat. Hij is echt overal te zien en heeft veel tv relaties opgebouwd. Hij vertelde aan Linda dat het merk Giel de Winter altijd sterk overeind moest staan. Als StukTV weg zou vallen, moest hij door kunnen gaan. Je zag echt zijn passie en gedrevenheid er in terug. Sommige zouden dat misschien als arrogant en overdreven zien, maar ik kon het wel waarderen. Hoe vet is het bijvoorbeeld als je eigen fotograaf heb. Toch Chelsey?

https://www.instagram.com/p/BSu-8lCDiq6/?taken-by=gielstuktv

Kijk het zou zeker goed kunnen dat dit veel te ver gedroomd is. Alleen ik vind het persoonlijk gewoon veel te leuk om te dromen. Tot nu toe hebben mijn dromen zeker veel tijd gekost, maar mij ook zoveel terug gegeven. Persoonlijk denk ik dat alles wat je ooit eens heb geprobeerd later weer van pas zou komen. Kan nooit kwaad om de Amerikaanse mentaliteit te gebruiken 😉

Fabian van der Gijze

Volgers zijn dus zeker welkom 😉 Facebook,  Twitter,  Instagram,  google+en Bloglovin

 

Bij de nonnen een taal leren (droom)

Zelf steek ik mijn minderheden niet onder banken en stoelen. Als ik iets echt niet kan of als er iets fout aan mij is durf ik dat open en bloot te vertellen. Dat mijn Nederlandse spelling niet al te best is hoef ik je niet te vertellen. Dat kan je gewoon zien als je mijn teksten leest op mijn blog. Dit komt simpel gezegd door mijn dyslectisch. Dat heb ik gewoon tegen mij en daar moet ik het mee doen. Gelukkig helpt mijn blog mij enorm. Mijn spelling is echt veel beter geworden. (Moet je na gaan hoe slecht het was 😉 ) Helaas heb ik er ook las van bij andere talen. Hoe hard ik het ook probeer, het lukt simpel weg niet.

Uit boeken leren heeft voor mij niet zo veel nut. Ik moet het echt hebben van de praktijk. Daarom is het beginnen van een blog echt een goed idee geweest. Zowel als hobby, maar ook om van te leren. Als iemand mij verbeterd door een reactie achter te laten ben ik oprecht heel erg dankbaar. Sommige haten dit, maar ik leer er juist van. Ze bedoelen het niet slecht. Ze willen juist mijn tekst beter maken en volgens mij is dat een goed teken. Dat doe je niet zomaar. Mijn droom is om acteur/presentator te worden. Het is heel erg handig om dan meerdere talen te kunnen spreken. Al heel vroeg viel het mij op dat heel veel BN’ers iets gemeen hebben. Ze hebben een extra taal bij de nonnen geleerd. Waarom zou ik dat eigenlijk nooit eens gaan proberen. Wie weet heeft het harstikke veel nut.

Sindsdien heb ik er eigenlijk een kleine droompje bij. Ik zou het echt heel vet vinden om ooit eens een taal te leren op zo’n mooie plek. Buiten het leren van een taal is het voor mij persoonlijk ook heel goed. Vaak hangt er toch een rust gevende sfeer. Die sfeer heb ik eigenlijk nooit mee gemaakt. Natuurlijk ben ik wel eens op rustige plekken geweest, maar dan werd het van zelf wel druk. Ja, ik kan echt heel rustig zijn en geconcentreerd, maar in mijn hoofd is het altijd wel druk qua gedachtes. Op zo’n plek is het denk ik toch iets anders. Je gedachtes raken na een tijdje wel op, je bent op een hele andere plek dan normaal en je bent druk bezig met het leren van een taal.

Mij kennende kan ik ook echt zeggen dat ik daar ooit te vinden ben. Als ik iets zegt, denk of schrijft dan ga ik er ook echt voor vechten. Dat heb ik altijd al belangrijk gevonden. Met praatjes en gedachtes kom je er niet. Nee, je moet het ook echt doen. Tuurlijk kan het zo zijn dat er geen tijd voor is, geen geld of wat voor reden dan ook, maar het is wel echt een droompje geworden. Meestal zit ik niet zo erg met dingen. Alleen je mag van mij weten dat ik dit echt vervelend vind. De laatste tijd gaat het echt stukken beter met mijn Engels en daar ben ik mega trots op. Toch zou ik nog geen hele gesprekken kunnen voeren. Vol bewondering kijk ik altijd naar andere mensen die hele gesprekken voeren. Dat zou ik ook gewoon willen. Je wereld word er echt veel groter door. Het is nooit leuk als je een hulpline moet inschakelen om iets te kunnen doen of te zeggen. Dat vind denk ik niemand leuk.

Wanneer ik zoiets wil gaan doen zou ik echt nog niet weten. Wel kijk ik af en toe stiekem waar het mogelijk is. Het beste is natuurlijk om in een Land zelf de taal te leren. Je wordt dan simpel weg haast gedwongen om een taal te spreken. Mij lijkt het me echt leuk om bijvoorbeeld hier te kunnen schrijven dat het mij gewoon is gelukt. Desnoods nog een blog te starten in het Engels. Het is voor mij echt een dingetje geworden en dat herken ik eigenlijk niet in mij zelf. Ik ben gewoon Fabian en doe mijn eigen ding. Lekker boeiend dat mijn spelling niet al te best is, maar kijk eens waar ik wel mooi ben gekomen. Soms gaat spreken af en toe lastig, maar ik kan mensen wel verbazen en laten lachen. Dat wil ik ook zo graag ergens anders kunnen doen. Ik hou er van om andere mensen te mogen leren kennen. Dit is dan zo’n enorme blok aan mijn been.

Het gekke aan mij is dan wel weer dat ik nu weer lekker kan over schakelen naar de nuchtere Fabian. Het komt van zelf wel en ik zie het wel. Ik kan mij er nog bozer om gaan maken dan ik al ben, maar dat heeft gewoon geen nut. Ik wil er aan gaan werken en dat blijft toch altijd het belangrijkste!

Fabian van der Gijze

Je kan mij ook volgen via Facebook,Twitter,Instagram,google+en Bloglovin

figureren in GTST (heden)

Ja, dan ben ik ineens onder weg naar Meerdijk. Voor de mensen die nu denken waar ligt dat het bestaat niet. Het is namelijk het dropje waar GTST zich af speelt. Eigenlijk is het gewoon in Amsterdam in de endemol studio. Het voelt wel een beetje gek, want ik kijk er al sinds mijn zesde naar. Ik weet mijn eerste aflevering nog helemaal te herinneren. Nu sta ik straks gewoon in café De koning.

https://www.instagram.com/p/BKaW2DHBXvT/?taken-by=fabian_gijze

Laat ik eerst naar even vertellen wat voor avont20160920_092831uur ik nu weer ga beleven. Zoals sommige al weten wil ik heel graag een acteur worden of mee wil doen in  tv-programma’s. Dit jaar wil ik hier echt mee beginnen en besloot mij dus in te schrijven bij bedrijven die publiek, figuranten en acteurs regelen. Toen ik donderdag keek zag ik een oproep voor GTST. Niets vermoedend solliciteerde ik. GTST als eerste klus zou hem wel niet worden. Dat bleek de dag erna dus mooi wel te zijn. Zodoende zit ik nu in de trein richting Amsterdam. Lekker vol dat wel, maar blijkbaar is het vandaag ook Prinsjesdag.

https://www.instagram.com/p/BKjSaZuBwIC/?taken-by=fabian_gijze

Als figurant hoef je natuurlijk niet zo veel te doen, maar ik vind het nu al geweldig. Het is gewoon een hele grote droom van mij en dit is alweer een stapje dichterbij. Ik wil gewoon zoveel mogelijk ervaring op doen voor ik auditie wil gaan doen voor de toneel/acteur school. Het is in  ieder geval weer een unieke ervaring die ik niet snel zal vergeten. Hopelijk kan ik daar straks nog een paar foto’s maken en mag ik over mijn ervaring schrijven. Natuurlijk niet over wat er op de set is gebeurd, maar wel over mijn eerste indruk en natuurlijk wanneer het te zien is, dus wie mij een paar seconden wilt kunnen zien. Lees dan zeker veder 😉

Na eventjes zoe20160920_100707ken heb ik het gevonden hoor. Natuurlijk moet ik nog even een omweg maken om een foto te maken.
Ik ben expressie nog even buiten gaan zitten om er nog extra van te genieten. Persoonlijk vond ik het wel even een momentje om door de schuifdeuren te lopen. Er zijn echt grote dingen hier op genomen. Ik moest mij melden bij de receptie. Daar zat een hele aardige vrouw die het allemaal even uitlegde. Snel nog even naar de wc, want ik weet niet of daar straks nog tijd voor is. Toen kwam ik in de grote gang waar ik moest zitten en moest wachten tot we werden opgehaald. Ze hadden het heel leuk gemaakt. Overal hingen er glazen vitrinekastjes waar iets in stond van een bepaalde opnamens die hier ooit zijn opgenomen. Zelf vond ik het heel leuk om te zien dat er in één van die kastjes Poppetjes stonden van alle hoofdrolspelers uit de film Pipo de clown en de parelridder. Wat vond ik die film leuk vroeger. Ik was er echt dol op, maar goed ik zie dat ik naar binnen mag. Nu gaat het dan echt beginnen. Ik heb er zin in 🙂

Tja en dan zit je in eens weer na een super leuke dag thuis achter je laptop een blog post te typen. Om niet overdreven over te komen zeg ik wel dat het een super leuke dag was, maar eigenlijk wil ik gewoon zeggen dat het echt een mega leuke dag was. Je wilt niet geloven hoeveel ik van deze dag heb genoten en hoe trots ik er op ben. Vandaag is één van de weinige dagen geweest dat je echt mij zag. Sommige zaten er na een tijdje er wel door heen, maar ik heb de hele dag met een big big big smile gezeten en vol liefde gekeken. Wat is dit vet zeg. Ik moet en zal dit later ook gaan doen. Dit wist ik al een tijdje, maar vandaag is mijn vuur nog groter geworden. Dit is waar ik van hou en waar ik echt mij zelf kan zijn.

Het liefst zou ik al mijn belevingen met jullie delen, maar dat kan ik pas over drie maanden doen. Net als bij mijn stage heb ik geheimhoudingsplicht en daar ga ik mij ook zeker aan houden. Wel kan ik zeggen dat ik waarschijnlijk 4 a 5 dagen te zien zal zijn rond 5 Dec. Als ik de datum precies weet zal ik het zeker laten weten. Voor mij gevoel ga ik zeker een paar keer te zien zijn. Ik zat heel vaak namelijk bij de acteurs in de buurt. Het was wel even wennen. Ik kijk al naar GTST sinds ik vijf jaar ben. Dat is gewoon al zo’n 13 jaar lang. Als je er dan in eens zelf in zit als figurant dan is dat echt een kerst op de taart. Tot mijn stukjes op tv zijn gekomen gaat het waarschijnlijk niet meer zo verassend aan voelen, maar dat heb ik er voor over. Stiekem hoop ik zelf dat ik hier nog een paar keer terug mag komen. Ik heb mij ook opgegeven voor een andere serie, maar ik wil zeker ooit nog eens terug komen bij GTST.

Door alle geheimen opnames en door de tijdsdruk kon je niet op de foto of met de acteurs praten. Al heb ik dat laatste af en toe stiekem wel een beetje gedaan. De mensen die daar werken zijn echt super vriendelijk en heel aardig. Je bent niet weer even een figurant, nee je bent echt iemand. Iedereen zeg gewoon vriendelijk gedag en kijk je vriendelijk aan.

Laat ik voor nu dan toch maar even stoppen met typen. Ik ben bang dat ik anders echt iets verklapt en een contractbreuk veroorzaakt. Waarschijnlijk zal ik nog de hele nacht wakker liggen van blijheid. Ik denk er nog steeds met een hele grote glimlach aan terug. Bovendien heb ik ook een paar contacten kunnen opbouwen en één daarvan woont vlakbij mij. Waarschijnlijk gaan we elkaar nog wel spreken. Ik ga haar sowieso nog wel zien, want ze kan dit echt heel goed en op haar stem ben ik ook al jaloers. Ja, die gaat er wel komen. Zo te zien jaagt ze net als mij haar dromen achterna. Als ze dit zo vol houd weet ik zeker dat ik haar ooit in een film voorbij ziet komen.

Voor nu heb ik mijn make-up er afgehaald en de haarlak uit mijn haar gespoeld. Dit was de eerste keer dat ik poeder op mijn gezicht kreeg. Misschien kwam het door mijn blijheid, maar ik heb het echt niet gevoelt en er al helemaal niet aan geërgerd. Misschien moet ik het maar altijd op doen ;). Voor nu ga ik nog even met mijn blije kop tv kijken en daarna lekker naar bed. Nog even mijn droom voort denken tot ik er echt helemaal ben.

Wordt zeker vervolgd 🙂

Fabian van der Gijze

Je kan mij ook volgen via Facebook,Twitter,Instagram,google+en Bloglovin