Mijn eerste zoen moment

De laatste tijd zit ik gelukkig weer in de flow qua bloggen. Zit volgens mij precies op de plek waar ik nu moet zitten. Ben weer lekker rustig en heel vrolijk. Na een paar serieuze blog posten had ik eigenlijk wel weer eens zin in een blog post die gewoon lekker weg leest. Een verhaal waar ik zelf nog steeds hard om kan lachen. Aan het meisje hoef ik niet meer echt terug te denken, maar mijn eerste zoen moment wil ik nooit meer vergeten. Niet dat de zoen zo speciaal was, maar de opbouw ernaartoe wel.

In de vorige blog post kon je lezen dat ik er alles aan deed om niet op mijn vader te lijken. Dit hielt ook in dat ik vooral zocht naar maar één liefde in mijn leven. Ik zou één iemand vinden en daar heel oud mee worden. Voor mijn eerste echte relatie had ik dus nog nooit gezoend. Met mijn basisschool vriendinnetjes had ik zeker wel eens gekust, maar een zoen hielt ik tegen. Kussen eigenlijk ook, maar dat gebeurt van zelf toch wel een keertje. Alleen toen raakte ik ineens binnen 5 dagen smoorverliefd op een meisje en zij op mij. Het voelde goed en we gingen samen echt heel goed. Voor het eerst zat ik in een echte relatie.

Een kus gaven we elkaar wel, maar een zoen gaf ik nog steeds niet. Zij had wel al eerder gezoend, maar dat kon mij eigenlijk niet zo boeien. Ik zal nooit bepalen wat iemand wel of niet mag hebben gedaan. Ze probeerde mij na een tijdje natuurlijk wel over te halen. Je bent verliefd en dan wil je bepaalde dingen na een tijdje toch wel eens doen. Ze gaf mij gelukkig wel enorm de ruimte. Had niet geweten wat er zou zijn gebeurd als ze mij ineens vol op mijn mond zou pakken. Ik zou de eerste stap moeten zetten. Het werd hierdoor alleen een enorme spanningsboog. Steeds kwam er weer zo’n perfecte zoen moment en ik durfde het gewoon niet meer.

Na een tijdje wist ik natuurlijk wel dat dit echte liefde was, maar er was een bepaalde angst binnen geslopen. Ik ben heel zelfverzekerd, maar qua liefde echt een softie. Vind het ontzettend mooi en leuk, maar wil gewoon niemand pijn doen met mijn eigen stomme gedoe. Als ik het mij goed herinnerd heeft het serieus 3 maanden geduurd en in die maanden sliepen we gewoon ook bij elkaar. Na die maanden bedacht ik mij gelukkig wel dat het er eens van moest komen. Kom op je bent 16 en durft niet eens een zoen te geven.

We lagen na een gezellige dag dus op bed te chillen. Mijn hart begon enorm te kloppen en verzamelde al mijn moed om het dan toch eens te doen. Die zoen moest er gewoon komen. Kijk wat er naast mij lach. Eigenlijk een te mooi meisje en het verhaal erachter was ook nog eens top. Vol angst ging ik boven haar hangen, ogen dicht, gaf een maar kussen en probeerde het. Alleen er was iets heel geks aan de hand. De gene die het al die tijd zo graag wilde reageerde niet terug. Nog zenuwachtiger dan eerst deed ik mijn ogen open. Ja, mijn ex vriendin was toen blijkbaar bezig met haar talent. Ze lag namelijk eerlijk te slapen. Zij kon echt elk moment in slaapvallen en werd door niks meer wakker. Ik probeerde dus mijn eerste zoen te geven aan een slapende persoon.

Ik schaamde mij dood, maar moest zo enorm lachen. Lekker dan heb ik weer. Ach, ik had mij zelf in ieder geval wel overtuigt dat ik het durfde. Een paar dagen later kwam dan eindelijk wel het echte moment. Ging gelukkig niet als een wasmachine, maar beet de eerste paar zoenen nog wel eens per ongeluk. Oefening baart kunst zullen we maar zeggen 😉

Het mooiste aan alles vond ik wel dat niemand mij geloofde dat ik tot mijn 16 nog nooit had gezoend. Blijkbaar hadden ze iets anders van mij verwacht. Mijn moeder en mijn zus geloofde het in ieder geval zeker niet. Ach dat zal wel iets over hun zeggen hé 😉

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram