Wat zou goed zijn voor mij (heden)

Persoonlijk vind ik het erg belangrijk om mij zelf af en toe te checken. Heb ik het nog naar mijn zin en wat kan beter. Ik heb gewoon geleerd dat dit erg belangrijk is. Ja, ik weet zelf donders goed dat ik een moeilijke persoon ben. Dit is nou eenmaal zo. Ik heb gewoon veel emoties en raakt super snel afgeleid. Toch probeer ik alles uit mij zelf te halen. Deze laatste weken zeg ik tegen iedereen dat het super goed met mij gaat. Dat is ook echt het geval. Er komt in eens zoveel leuke dingen op mijn pad en daar ben ik echt dankbaar en blij om. Toch wilde ik juist deze week mij zelf aankijken en bedenken of ik mij echt top voel. Persoonlijk denk ik van niet. Er kan nog zoveel beter.

De vraag wat zou nou echt goed voor mij zijn, is een beetje beangstigend. Als ik die vraag nou direct kan beantwoorden. Gaat het dan wel zo goed met mij? Natuurlijk weet ik echt wel dat het niet top gaat. Dat voel ik echt wel aan. Het gaat serieus heel goed, maar top zeker niet. Er zijn zoveel dingen wat ik beter zou kunnen doen. Die feit raak mij behoorlijk. Is het niet eens tijd om mijn leven weer eens volledig om te gooien en tijd voor een nieuwe verhaal. Eigenlijk heb ik niet zo heel veel te verliezen. Zo veel stelt alles nou ook weer niet voor.

Neem bijvoorbeeld mijn rust. De laatste tijd heb ik een gigantische leuke druk gevoelt. Korte nachten, vroeg opstaan, veel reizen en mijn dromen volgen. Mijn lichaam kon dit helaas niet zo goed aan. Ik moest 4 a 5 dagen echt goed uit rusten.  Alleen merk ik dat dit niet de enigste dingetje is. Een thuisbasis zie ik echt als een rust/relax plek. Dit is de laatste tijd niet meer het geval. Ik ben druk bezig op mijn computer voor mijn blog en tv werkzaamheden. Mijn telefoon gaat continu af en dat trek ik misschien wel het minst.

Ja, ik geef toe dat ik erg actief ben op het internet. Alleen als ik heel eerlijk ben is dit niet echt heel goed voor mij. Er zijn zoveel vragen die door mijn hoofd ga, want heb ik al een mailtje ontvangen van pietje, zou die gene dit al gelezen hebben en wat zou zij aan het doen zijn. Ik maak mij er echt gek mee. Het is niet eens een verslaving te noemen. In mijn ogen hoort het er gewoon bij. Mijn apparatuur kan ik gerust uitzetten. Alleen dit doe ik echter niet. Voor bepaalde dingen en mensen wil ik gewoon continu bereikbaar zijn. Als ik een berichtje stuurt naar iemand hoop ik ook op een snelle reactie. Dit hoop ik dus ook voor een ander terug te kunnen doen.

Mijn gedrag in de avond is al helemaal niet goed te praten. Mijn telefoon lig vlak onder mij met geluid aan en voor het slapen gaan kijk ik nog even een filmpje op mijn Ipad. Als ik dan toch wakker moet liggen doe ik het liever met een filmpje er bij. Natuurlijk blijf je dan nog langer wakker. Binnenkort wil ik ook echt gaan proberen dit af te leren, want het loopt een beetje uit de handjes.

Veder merkte ik dat ik met sommige dingen echt heel erg zat. Gelukkig ben ik dat nu wel aan het ophelderen. Hier ontstond ook mijn drie brieven uit. Door alle drukte en veranderingen is er helaas ook een hoop verloren gegaan. Ik investeerde mijn tijd in het verkeerde en ja dat krijg je later te zien. Wanneer ander bijvoorbeeld uitgaan zit ik gezellig thuis op de bank. Dat is natuurlijk leuk, maar af en toe zou ik ook eens naar buiten willen gaan. Gewoon even een filmpje pakken, discotheek in gaan of gewoon even uit eten. Dat doet een mens goed. Helaas merk ik dat heel veel mensen denken dat ik niet mee wil gaan. Meestal komt dit door hun alcohol gebruik en misschien hebben ze daar ook wel een beetje gelijk in. Je gaat niet naast mensen zitten die zich thuis vol gooien, terwijl jij met je sinaasappelsap er naast zit. Er moet echt iets komen wat ik leuk vind om te doen in het wekend.

Ook mis ik heel erg een maatje. Gewoon iemand waar je goed mee kan praten en af en toe een knuffel kan aan geven. Dit heb ik altijd al nodig gehad en bijna altijd wel gehad. Zeker de laatste twee jaar. Nu mijn relatie uit is mis ik dat toch wel echt. Misschien is dat ook wel echt de reden dat ik het nooit heb uitgemaakt. Er was altijd wel iemand om terug op te vallen. Het meisje en alles er om heen mis ik niet echt, maar wel dat gevoel. Nou maak ik mij zelf altijd helemaal gek op dat gebied en kan ik dagen denken aan iemand, maar toch.

Al die dingen merk ik ook heel erg op school en eerlijk gezegd ook op stagé. Ik heb het reuze naar mij zin, maar toch ontbreek er iets. Vaak ben ik er futloos door mijn slaap gebrek en de uitdaging is weg. Mijn verwachtingen qua moeilijkheid waren heel hoog, maar dit valt helaas tegen. Als je het door heb, dan heb je het ook wel echt door. Meer is er eigenlijk ook niet over te zeggen.

Ik ben echt heel blij dat ik weer even feedback heb gegeven aan mij zelf. Het voelde gewoon allemaal niet compleet. Dit keer ga ik echt mijn best doen om bepaalde dingen te veranderen. Misschien moet ik af en toe gewoon even mijn telefoon uit doen en lekker een boek pakken of juist vaker hard gaan lopen. Er is in ieder geval nog genoeg te doen in mijn ogen!!

Bekijk jij je zelf wel eens op deze manier? Voel jij je echt zoals je zegt of is het stiekem anders? Mocht jij een mening hier over hebben. Laat het gerust achter. Ben erg benieuwd!

Fabian van der Gijze

Je kan mij ook volgen via Facebook,Twitter,Instagram,google+en Bloglovin

Mijn gevoel laten zien door middel van muziek (heden)

Soms krijg ik wel eens te horen dat ik een binnen vechter ben en niet echt mijn emoties toont. Bij mij gaat dit gewoon iets anders in zijn werk. Zelf ben ik nooit zo van het zielig doen. Er zijn doelen waar ik voor wil gaan. Een beetje zielig doen heeft naar mijn menig geen nut. Als ik ergens heel veel emoties en gevoel door krijg. Probeer ik het altijd te laten zien en/of te laten horen via een andere manier. Één van die manieren is muziek. Mocht je ooit willen weten hoe ik mij voel? Dan moet je gewoon met mij mee luisteren.

Tegenwoordig heb ik een heel goed voorbeeld hiervan. Zoals de meeste wel weten is het uit gegaan met mijn vriendin. Als je mij in die tijd had kunnen zien en kunnen horen. Kon je dit al van te voren voorspellen. Zelf was ik niet oprecht vrolijk en ik luisterde heel veel liedjes waar een relatie naar de knoppen ging. Ik heb Marco Borsato echt kapot gedraaid. Simpel weg omdat hij mijn gevoel het beste kon voorwoorden. Momenteel luister ik voor het schrijven van deze blogpost weer naar zijn album #1.

Er was maar één iemand die mij gevoel goed raden en misschien aanvoelde dat ik het wist. Grappig genoeg was dat namelijk mijn ex vriendin die het aangaf. Ze zei letterlijk ” probeer je mij iets te zeggen?”. Misschien wilde ik dat onbedoeld ook wel een beetje. Misschien wilde ik haar wel laten zien dat ik het al lang wist en het haar onbedoeld iets moeilijker maken dan het al was.

https://www.youtube.com/watch?v=dIPu1HqG_Lk

Vlak voor het uitging kwam er een nieuw nummer in de top 40 te staan. Dit nummer klonk in mijn oren direct perfect. Deze singel ging namelijk over een stel wat niet meer echt praten met elkaar. Gek genoeg heb ik dit liedje de hele dag aangehad toen het echt uit was. Misschien nog wel de bizarste feit is dat ik er ook nog de hele avond op heb staan dansen in de badkamer. Ik dans wel eens vaker stiekem alleen, maar dit vond ik zelf echt heel raar om mee te maken. Het mooiste er van is dat ik het ook nog eens heb gefilmd. Ik bespaar jullie de beelden, maar ik zag mij in eens van een hele andere kant. Alle stress was in één keer voorbij en ik had het perfecte nummer gevonden om dit te uiten. Dit mooie vrolijke liedje heet we don’t talk anymore.

Je kon in deze periode echt heel goed mijn gevoel aan voelen als je naar mij luisterde, maar er zijn nog heel veel andere gevoelens. Zoals de meeste onder tussen wel weten gaat mijn leven zeker niet over rozen. Toch mis ik mijn jeugd wel af en toe heel erg. Dit gemis kan ik tegenwoordig natuurlijk hier weg stoppen, maar ook zeker in muziek. Als je mij volgt op Twitter weet je over wat voor muziek ik het nu ga hebben. Ik heb het natuurlijk over jaren 90 muziek en andere hele oude nummers uit mijn jeugd. Wat hou ik er van. Als ik mijn ogen dan heel even dicht doe zie ik mij zelf weer even heel klein. Om het ene liedje moest ik vroeger heel veel huilen, maar tijdens een heel ander nummer moest ik juist weer dansen. Om die momenten weer even terug te kunnen halen door middel van muziek vind ik echt prachtig. Mijn geheugen is erg goed en dat vind ik erg fijn op zulke momenten. Ik kan echt een hele film afspelen van speciale momenten die ik toen heb meegemaakt.

Één van mijn sterkste gevoel/emotie is verliefdheid. Als ik echt om je geef ga ik er vol voor. Misschien soms wel iets te veel, maar zo ben ik ik gewoon. Verliefdheid vind ik één van de mooiste dingen die er is. Mijn benen en mijn handen beginnen er altijd gewoon van te trillen als het echt heel erg is. Dit heb ik nog maar een paar keer gevoelt, maar wauw wat is dat een gek en een mooi gevoel. Hoe raar is het wel niet dat het heel mijn lichaam laat trillen. Het is angst nog nooit gelukt, maar juist verliefdheid lukt het wel. Dit gevoel is wel iets moeilijker om te raden. In deze periode luister ik heel veel liefdes liedjes, maar ook heel veel vrolijke nummers. Ik heb een paar maanden terug het nieuwe album van Nielson echt te veel beluisterd. Ik was zo gelukkig en verliefd. Dit album was gewoon perfect om mijn gevoelens lekker te laten gaan. Elk moment dat ik er weer even naar kon luisteren deed ik het weer. Stiekem werd ik ook gewoon een beetje verliefd op Nielsons album.

 

Zelf probeer ik ook altijd naar het effect van muziek te kijken. Sommige nummers bezorgen mij kippenvel, maar sommige laten mij echt huilen als een klein gevoelig meisje. Meestal hebben zulke nummers wel een betekenis voor mij. Ik moet bijvoorbeeld heel vaak huilen bij nummers van Adel. Dit komt voor natuurlijk door haar mooie stem en tekst, maar ook door de crematie van mijn oom. Hier draaiden ze toen ook haar muziek. Eigenlijk had ik het hoe erg ik het ook vond het de hele tijd droog gehouden, maar zodra ik Adel hoorde begon ik toch eens hard te janken. Nog steeds zou ik al die mensen er op binnen zien komen. Het raakte mij ook niet alleen. Nee, bijna iedereen liep de huilen. Hoe stoer die gene ook mocht zijn. Adel prikte daar even door heen met haar muziek. Dit soort momenten waardeer ik muziek enorm. Het laat zien hoe gevoelig wij allemaal zijn en hoe mooi het effect is van muziek. De muziek vind ik ook echt altijd één van de belangrijkste dingen van een begrafenis/crematie.

Zo zijn er nog zoveel andere liedjes en muziek stijlen die mij gevoel en emotie kan laten zien. Toch besluit ik het hier nog maar eventjes bij te houden. Als mijn lezers het ook leuk vindt om te lezen dan ga ik een andere keer zeker weer veder. Voor nu heb ik een paar tips gegeven en mogen de mensen mijn gevoelens weer gaan raden. Soms is dat inderdaad heel moeilijk, maar als je mij een beetje leert kennen. Kan je het al snel raden. Wel vraag ik mij heel erg af of jij dit gevoel nou ook herkend. Zet jij net als mij ook een bijzonder liedje op om even te kunnen huilen en terug te denken aan mooie en slechte momenten. Laat jij je emotie ergens in ziet of zeg je het gewoon tegen iedereen. Mijn manier weet je nu een beetje, maar mocht je het willen delen. Laat mij dan aub jouw manier weten. Ik vind het oprecht een eer en heel mooi om zulke dingen te lezen. Wees niet te bang om je te laten horen 🙂

Fabian van der Gijze

Je kan mij ook volgen via Facebook,Twitter,Instagram,google+en Bloglovin