Even de buurt rondom Boekarest verkennen

Deze vakantie ga ik maar gewoon eens per dag bloggen. Sommige dagen gaan denk ik anders veel te lang worden. Bovendien is het voor mij denk ik zelf ook een stuk relaxter. Het is tenslotte toch vakantie hé. Al denken mij voeten daar nu anders over. De afgelopen dagen heb ik echt veel gelopen. Normaal kom je aan op een vakantie. Nou, ik denk dat ik juist afval deze vakantie. Genoeg geluld, laat ik nou maar gewoon eens beginnen met dag 2 van mijn vakantie avontuur in Boekarest.

Toen ik hier aankwam was het al erg laat. Waarschijnlijk was het 2 uur in de nacht. Nou moet eerlijk toe geven dat ik normaal dan ook nog vaker ben, maar een vliegtuigdagje is best vermoeiend. Nou was ik met mijn stomme kop ook niet meteen gaan slapen. Gelukkig was ik niet vergeten om mijn wekker te zetten. Nou zeg ik gelukkig, maar het liefst zet ik helemaal niks in de vakantie. Helaas kan je in een hotel niet de hele dag ontbijten. Aan gezien ik er toch voor heb betaald is het een beetje zonde om de eerste dag al niet te komen opdagen.

Tenminste ik dacht dat ik er voor had betaald. Een uurtje later dan mijn weker ging, kroop ik eindelijk uit mijn bedje. Wat was ik nog moe zeg. Alleen het ontbijt beneden ging al bijna sluiten, dus ik moest een beetje haast maken. Gelukkig zat mijn haar wel nog een beetje goed. Zo hoefde ik mij nu alleen nog even aan te kleden. De rest komt wel na het ontbijt.

Het was nog even zoeken waar ik precies moest ontbijten. Gelukkig verstonden ze mijn gebrekkige Engels en wezen ze mij de weg. Blijkbaar moest je eerst een stukje buitenlopen voor je in het juiste gebouw belande. Hier kreeg ik alleen iets heel gezelligs te horen. Voor uw kamer nummer staat geen ontbijt gereserveerd. Blijkbaar had ik weer zitten te kutten tijdens het boeken van mijn kamer. Het vinkje ontbijt had ik mooi niet ingedrukt. Gelukkig was er nog net genoeg tijd om toch nog een ontbijtje te reserveren. Zo was mijn dag al lekker chaotisch begonnen. Ach, ik mag er ook niet over gaan zeuren. Het was waarschijnlijk mijn eigen schuld en het was nu toch gewoon geregeld. Mijn ontbijtje smaakte goed, de zon scheen lekker warm in mijn bakkes en ik was goed aangekomen Mij hoor de je echt niet klagen.

Oké, misschien wel over één klein dingetje. Mijn ogen gingen niet alleen dicht door de felle zon. Nee, ze werden ook tijdens het eten  door de moeheid dicht geduwd. Na mijn ontbijtje besloot ik dus eerst nog even een stukje film af te kijken. Gewoon nog heel even relaxen op mijn bedje. Dat is toch wel het voordeel van allen reizen. Je kan gewoon lekker doen waar je zelf zin in heb. Na een tijdje kreeg ik ook wel door dat het niet zo’n productief dagje zou worden. Vandaar besloot ik er maar gewoon een kleine verkenningen dagje van te maken. Gewoon lekker een rondje lopen en in de middag toch maar even naar Feyenoord-PSV kijken. Normaal vind ik voetbal nooit zo belangrijk, maar deze wedstrijd wilde ik stiekem toch even bekijken. Mocht ik nou niet zo moe zijn geweest, had ik hem waarschijnlijk wel geskipt. Alleen ik had er gewoon niet de kracht voor. De slapeloosheid begon nu toch eens op te spelen.

Toen ik alles in orde had besloot ik lekker de zon op te zoeken. Keek even naar lings en rechts en besloot dat links een mooie richting was. Hier zag ik de meeste bewegingen, dus daar zou wel het meeste te beleven zijn.  Die richting ben ik dus lekker opgelopen. Uiteindelijk bleek het een leuke wandeling te worden. Na een lange tijd kwam ik pas stil te staan. Vanaf daar kon ik gewoon niet meer verder. Gelukkig was dit niet door mijn moeheid, maar de stoep hielt er gewoon mee op. Dat werd de mooie routen weer terug lopen. Stiekem vond ik de weg nog leuker dan ik had verwacht. Wat keek ik mijn ogen al uit. Dat ik niet meer in Nederland was, was wel zeker. Al zag ik wel al een paar vergelijkingen met Nederland. De weg terug zakte alles al een beetje wat er al op mijn pad was gekomen.

Zo had ik mijn broek al een paar keer vol gescheten. Wat gebeurd er hier allemaal in het verkeer. Het is echt gekke werk. Overal hoor je mensen toeteren en zie je mensen haast aangereden worden. Blijkbaar valt de brutaliteit van oversteken in Nederland nog wel mee. Zodra het kan rennen mensen hier gewoon de weg over. Nou durfde ik dat nog niet te  doen hoor. De overkant is namelijk echt een stuk verder. Al viel mij al gelijk op dat je vaak alleen het groene poppetje kreeg te zien. Als je niet mag overstekken krijg je gewoon niks te zien. Alleen het gekke is wel dat er meerdere dingen op groen springen. De voetganger mag over, maar de auto’s mogen ook jou kant op rijden. Echt een heel gek systeem. Al weet ik nu ondertussen wel beter. Dit stelt echt nog helemaal niks voor, maar goed dat komt nog wel.

Na deze gevaarlijke overtocht, kwam ik bij een brug uit. De brug zelf was alleen voor auto’s bedoeld. Wel was er onder de brug nog een pad waar je kon lopen. Hier besloot ik dan vol goeie moet onderdoor te lopen. Er zat in de verte een man tegen een muurtje voor zich uit te kijken. Rechts lagen er allemaal kleine kussentjes en dekentjes. Blijkbaar liep ik in eens door een huis. Nee, natuurlijk geen echte huis, maar deze mensen zagen het waarschijnlijk wel als een klein huisje. Nou was er maar één iemand thuis, dus kon ik gewoon rustig door lopen. Al betwijfel ik wel of er anders wel iets was gebeurd. De mensen hier komen namelijk echt heel vriendelijk over. Al liep ik er niet helemaal op mijn gemakje. Dit kwam echter niet door de mensen. Ik kan echt heel hard zijn, maar als ik de pis lucht en de arme sfeer dan zo zie. Breek ook mijn hartje. Het liefste zou ik deze mensen willen helpen. Echter kan dit helaas niet altijd.

Verder kwam ik nog een paar andere dingen tegen. Zo kwam ik er achter dat er op elk hoekje wel een bloemen verkoper/verkoopster zat. Vaak waren het niet eens echte winkels. Het waren gewoon arme mensen die bloemen in kochten en weer verkopen. Het zag er eerlijk gezegd best vrolijk uit. Overal lagen kransen en lossen bloemen. Ze hebben hier ook de trambus. Je hebt losse bussen, maar ook bussen die aan de tram lijn vast zitten. Hoe deze dingen heten weet ik niet, maar ik wordt er vrolijk van. Het ziet er echt heel ouderwets uit. Gek genoeg liep ik ook bijna tegen een doodskist op. Blijkbaar kan je hier je kist bij het kerkhof kopen. De rillingen liepen toen wel even over mijn rug. Het was echt een raar rijtje. Eerst kreeg je een bloemen winkeltje, daarnaast zat deze zaak, links daarvan was het kerkhof bevestigd en daarachter hoorde je liedjes uit de kerk komen. Nee, dat wordt niet mijn favoriete plek.

Nou had ik wel een beetje dorst gekregen. Tijdens mijn terug loopje ging ik toch maar alvast de supermarkt in. Hier kocht ik een fles water en een pak sinaasappelsap. Helaas bleek dit later wel een fles te zijn met bubbels. Vraag mij niet waarom, maar ik lus gewoon niks met koolzuur er in. Gelukkig had ik toch nog die pak sinaasappelsap gekocht. Nu kwam ik tenminste niet droog te staan. Ik schonk mijn glas in en zetten voetbal op. Het was gelijk lekker leerzaam, want hier kon ik alleen de Engelse streams vinden. Gelukkig zag ik de mooie pot in een winst voor Feyenoord worden, dus ik was te vrede hoor. Al moet ik wel eerlijk bekennen dat er een paar minuten voor bij zijn gevlogen. Iemand hielt het even niet meer vol en was in slaap gevallen.

Het werd vanzelf steeds later en later. Nou had ik eigenlijk niet echt veel honger, maar je moet toch iets eten hé. Nu had ik gezien dat je in mij hotel pizza’s kon kopen. Hier wilde ik dus voor de eerste dag maar gebruik van maken. Alleen toen ik in de lift de poster goed bekeek, bleek dit alleen van Maandag tot Vrijdag te kunnen. Gelukkig had ik tijdens mijn loopje al een restaurant gezien. Wat ben ik achteraf blij dat ik daar ben gaan eten. Wat smaakte dat goed zeg. Ik had voor de bbq kip gekozen. Mijn gerecht kreeg ik echt al snel voor mijn neus te zien. Wat ziet dit er voor een vleeseter er goed uit. Het water liep mijn mond al in. Gelukkig smaakte het ook nog eens goed. Het meest bizarre ervan vond ik de prijs. Samen met een glas water heeft het mij maar zo’n 6 a 7 euro gekost. In Nederland kost de Macdonalds zelfs al meer dan dat. Breng deze prijzen ook maar naar ons toe.

In de avond zetten ik nog even mijn blog post klaar en ging ik lekker een filmpje kijken. Toen het eten een beetje was gezakt, besloot ik lekker mijn oogjes dicht te doen. Morgen weer een nieuwe dag, met nieuwe kansen 😉

 

Groetjes uit Boekarest

 

Fabian van der Gijze

Het lijk mij ook leuk als je mij via  Facebook,Twitter,Instagram,google+en Bloglovin gaat volgen 🙂

Etentje bij All in Kitchen

Laats kon je hier al lezen dat ik een etentje had gewonnen bij All in Kitchen. Ik mocht iemand mee nemen en ik vroeg toen hier of iemand mee wilde. Nou kwamen er vooral berichtjes van mensen die zeiden dat ze helaas niet mee konden, maar uiteindelijk wilde iemand wel mee. Melanie vond het gelukkig een gezellig idee om mee te gaan. We hadden elkaar ontmoet tijdens mijn eerste figuratie klus voor GTST. We hebben hierna een klein beetje contact gehouden, dus we hadden genoeg om bij te kletsen. Bovendien hadden we honger!

Voor mij voelde het stiekem wel als een speciaal momentje. Mijn tweede tv klus was voor de serie All in Kitchen. Nu zou ik eindelijk weer eens terug keren en er echt gaan eten. All in Kitchen is namelijk tijdens de start van de serie echt het leven in geblazen als pop-up restaurant. Nou zag ik op internet wel al een paar foto’s, maar ik was echt benieuwd hoe erg het veranderd zou zijn.  Alleen voor ik dat kon zien moesten we er wel eerst zien te komen. Gelukkig zijn Melanie en ik helden in reizen, dus dat moest wel goed komen. Gelukkig was de locatie in ieder geval het zelfde gebleven. Achteraf was het lastiger om elkaar te vinden. We zaten letterlijk naast elkaar op twee verschillende banken en zagen elkaar pas na een paar minuten. Misschien moet Melanie gewoon niet zo vaak haar haar verven.

Na een paar keer overstappen, waren we eindelijk op station Amsterdam Rai aangekomen. De weg  er naar toe was ik gelukkig nog niet vergeten. De vorige keer heb ik iets van 10 rondjes gelopen, dus ik kon heel de omgeving nog uit mijn hoofd. Dit keer stond er ook heel groot All in Kitchen op het gebouw geschreven. Je kon het dus eigenlijk gewoon niet meer missen. Nou gebeurde er wel iets heel geks. Zoals de meeste vrouwen moest Mel eerst nog even de toilet bezoeken. Nou is dat natuurlijk niet iets geks. Wel was het bijzonder dat ik ineens naar mijn moeders neef aan het kijken was. Hij hing daar namelijk aan de muur.

Nou wist ik al dat hij samen met Leopold weer een nieuwe voorstelling was begonnen en samen zijn ze best bekend. Hem in een film erkennen is niet nieuw voor mij, maar dit was wel even een besef momentje. Hij heeft het zware pad al flink bewandeld. Nou moet ik binnenkort nog contact met hem opnemen over mijn tv droom, maar ergens vind ik dat toch wel spannend. Niet omdat hij een gekke man  is, maar omdat hij het allemaal al mee heb gemaakt. Je droom na jagen is echt ontzettend leuk. Alleen je droom na jagen is ook heel spannend. De acteer wereld is bijvoorbeeld heel hard en heel erg gewild. Ik ga audities doen voor een toneel school, maar welke is nou echt goed en willen ze mij wel of moet ik gewoon tv audities doen. Daar hoop ik stiekem wel antwoorden voor te vinden.

Alleen nou was het gewoon even een avondje chillen en vol eten. Het gebouw is echt goed in geheimen bewaren. Het ziet er namelijk verre van chic uit. Alleen zodra je binnen stap kijk je ogen uit. Het ziet er echt zo mooi uit. Gelukkig hadden ze zo min mogelijk veranderd in het restaurant. Het eten was er daar in tegen wel vooruit op gegaan. Nu was het gelukkig wel echt eetbaar en lekker. Bovendien was de bediening er ook vooruit opgegaan. Dit keer hoefde ik in ieder geval geen ruzie met de ober te zoeken. Nee, de ober was gelukkig een hele aardige man. Nou vind ik het altijd belangrijk om mensen die het verdienen te bedanken, dus Sully echt enorm bedankt voor de leuke avond. Je was oprecht één van de leukste obers die ik tot nu toe ben tegen gekomen. Gewoon in voor een babbel en lekker je zelf. Echt enorm bedankt. Dankzij jou was het nog leuker om weer eens terug te zijn bij All in Kitchen.

Ook echt weer een top foto

Nou zou ik met liefde willen vertellen wat ik allemaal gegeten heb. Allen eerlijk gezegd ik zou het echt niet weten. Ik ben dit soort etentjes absoluut niet gewend. Tegenwoordig iets meer door mijn stage/werk, maar echt nog niet helemaal. Ze noemen van te voren altijd op wat er op je bord ligt. Je staart dan gelijk naar je bord. Ik zoek naar woorden die ik herken en denk dan meestal ‘’ ligt dat er echt’’. Gelukkig deelde ik dit met Melanie, dus ik stond niet alleen voor schut. Dit was echt zo’n avond waar je gewoon moest eten. Als het goed smaakt dan zal het wel goed komen. Het is nu een week geleden en ik leef nog steeds, dus het was inderdaad goed. Nou hebben we wel lekker asociaal foto’s gemaakt van elk gerecht. Zo kan ik het toch nog een beetje delen met jou.

Voor we ons toetje kregen mochten we nog even op de set kijken. Nou was ik overal al geweest, maar ik vond het echt weer leuk om te zien. Al was het wel gek om te zeggen dat ik er in mijn onderbroek had gestaan. Ik moest mij daar namelijk in eens als kok omkleden. Ik kreeg toen de eer om de val scene op te nemen. Nou had Sully het wel even voor de winnaars opgeruimd, maar het zag er nog bijna het zelfde uit. Echt heel leuk om te zien. Hierna kregen we dan onze laatste bord. Helaas zijn wij niet echte komkommer en drank fans, dus dit toetje was niet echt aan ons besteedt. Hierna schreven we onze gegevens nog op voor Sully en maakte we nog een gezamenlijke foto. Hierna konden we onze terug reis weer beginnen.

Wat is ze gezellig hé 😉

Nou kan ik natuurlijk alleen voor mij zelf spreken, maar volgens mij hebben we het allebei naar ons zin gehad. Ik vond het eten in ieder geval erg lekker, het luxe een beetje wennen en erg gezellig om weer eens een keertje bij te spreken. Na mijn eerste figuratie klus ben ik natuurlijk druk verder gegaan. De figuratie verslaving heb ik natuurlijk goed te pakken. Melanie heeft daarin tegen ook weer heel veel dingen gedaan. Niet echt op film gebied, maar wel heel veel op zang gebied. Nou ben ik fan van haar stem, dus daar ben ik dan weer erg blij mee. Gelukkig is ze een zangeres die altijd moet zingen, dus ik kon er ook nog eens live van genieten. Stiekem ben ik er echt stik jaloers op. Nou heb ik de laatste tijd veel bekende die kunnen zingen en dan kom ik met mijn lage stem. Hopelijk komt dat ooit nog eens goed.

In ieder geval wil ik Melanie nog eens bedankt voor de leuke gezelschap  en natuurlijk RTL & All in Kitchen voor de leuke avond. Hopelijk tot snel 😉

Fabian van der Gijze

Het lijk mij ook leuk als je mij via  Facebook,Twitter,Instagram,google+en Bloglovin gaat volgen 🙂

Wil je mee uit eten bij All in Kitchen

Om tv en filmklussen binnen te halen heb ik mij bijna overal ingeschreven. Hierdoor krijg ik gelukkig veel opdrachten aangeboden. Hierdoor mocht ik ook figureren en acteren bij de RTL 5 serie All in Kitchen. Misschien wist je het al, maar All in Kitchen is na de serie echt gestart als restaurant. Nou had ik mij opgegeven om er te mogen eten en raad eens, ik mag langs komen.

Nou doe ik dit soort dingen meestal alleen. Persoonlijk vind ik dat nooit zo heel erg. Zo leer je juist snel nieuwe  mensen kennen. Nou krijg ik regelmatig berichtjes van mensen met vragen. Hoe kom je nou aan dit soort dingen en kan ik niet een keertje mee. Nou ben ik opgevoed met het feit dat als het kan je altijd moet delen. Nou kan ik natuurlijk niet aanvoelen of mensen dit leuk lijk, aandurven en trek hebben, maar als je wil mag je van mij gezellig mee. Zelf weet ik niet of er mensen van RTL zijn, maar ik weet wel dat ze goed kunnen koken.

Waar en wanneer?

All in Kitchen bevind zich op Gaasterlandstraat 3-5 in Amsterdam. Ik ben uitgenodigd voor  de speciale RTL5 avond en dat vind plaats op 15-02-2017, dus aanstaande woensdag. We moeten er om 19.00 aanwezig zijn. Mocht je net als mij met het openbaar moeten dan is dat geen probleem. Het is vanaf station Station RAI, Amsterdam echt heel goed te lopen. Het restaurant kan je hier alvast bekijken.

Mocht je dus:

  • 15 februari tijd hebben
  • Van lekker eten houden
  • De set van All in Kitchen willen zien
  • Niet bang voor mij zijn
  • Het niet erg vinden om op een blog te komen
  • Een gezellige tafelgenoot zijn

Dan kan je mij hier of privé een berichtje sturen. Wie weet neem ik jou dan gezellig mee. Wees niet bang ik zie dit niet als date. Naar mijn mening kan je een etentje niet als een date zien, dus hier hoef je echt niet bang voor te zijn. Een etentje zou ik veel te makkelijk vinden.

Mocht niemand het aandurven of willen dan ga ik als nog, dus je kan het sowieso hier over ene tijdje terug lezen. Mocht je bang zijn dat je dan gaat balen dat je niks heb laten weten, stuur dan gewoon een berichtje. Ik echt niet en zo ver ik weet heb ik geen stafblad. Bovendien ben ik nogal makkelijk na te trekken, dus ik zou nog geen eens iets durven te doen 🙂

 

Misschien tot ziens bij All in Kitchen

 

Fabian van der Gijze

Ik ben te vinden via  Facebook,Twitter,Instagram,google+en Bloglovin