Gaan we toch nog eens naar een feestje

Na een kort nachtje ging zondag mijn wekker alweer om vijf uur af. Het was weer tijd om te werken. Even tot vier uur door werken en dan weer snel naar huis. Normaal gesproken blijf ik altijd veel te lang door lullen, maar nu moest ik toch even door. In de avond moest ik namelijk weer in Amsterdam zijn. Ik ging namelijk naar een feestje en dat is in mijn geval toch een zeldzaam momentje. Het beloofde in ieder geval.

Uit mijn werk rende ik snel naar de supermarkt om nog even wat drinken te kopen. Iedereen had namelijk beloofd om iets mee te nemen. Nou ging ik er maar voor het gemak van uit dat iedereen drank zou mee nemen, dus ik koos er voor om sinaasappelsap mee te nemen. Dan kon ik ten minste zelf ook iets drinken, daarnaast kunnen hun er ook weer goed mixen. Propten mijn spullen snel in mijn koffertje en vloog naar de trein. Na het feestje zou ik met nog een paar andere gezellig blijven slapen, dus dan is het wel handig als je iets bij heb. Daar ging ik dan hoor. Op naar Amsterdam, op naar een feestje.

Één ding voelde gelijk al heel goed aan. Ik was namelijk totaal niet zenuwachtig. De laatste tijd zit ik extreem goed in mij vel en dat gevoel hield ik nu gewoon vast. Er waren geen zenuwen aanwezig, geen kleine angst, maar alleen mijn lach. Eindelijk kan ik er echt volledig van geniet. De aanwezigheid van drank is gewoon echt geen probleem meer. Dat voelde enorm goed en fijn. Nou heb ik daar sowieso bijna geen last meer van, maar meestal was er toch wel een beetje zenuwen in het spel.

Ik was lekker op tijd en kwam als derde binnen. Ze hadden nog even een film opstaan, dus hier sloot ik mij gezellig bij aan. Al was die film naar mijn mening echt heel slecht gefilmd/in elkaar gezet. Dat maakte de film daarentegen wel alleen maar leuker. De andere kwamen vanzelf binnen gedruppeld en de sfeer zat er goed in. Ik zat er echt op mijn gemak. De grapjes kwamen al snel mijn mond uit gerold. Gelukkig kon dat ook gewoon bij deze mensen. Ik heb toch best een scherpe/harde humor, dus daar moeten mensen wel tegen kunnen. Dat konden ze gelukkig dus wel.

Zelf kon ik maar twee mensen op het feestje. Allebei ook echt veel te lang niet meer gezien. Er zat alweer bijna anderhalf jaar tussen. Nou ken ik ze vooral van de filmklussen, dus dan zit je al snel goed bij mij. Het was weer gezellig om ze te zien. Nu ik in Hilversum woon is dat toch een stuk makkelijker geworden. De reizen waren anders vaak gewoon niet te doen. Zelf vond ik het ook wel fijn dat er maar twee bekende van mij bij zaten. Hierdoor leer je weer nieuwe leuke mensen en je kan wat makkelijker je zelf zijn. Je ken ze toch niet, dus wat boeit het. Nou had ik dit keer dan ook wel de mazzel dat er ook echt gezellige mensen waren. Aan één iemand moest ik even wennen, maar daar kon ik wel ontzettend hard om lachen. Die was nou echt zichzelf en dat kan je alleen maar waarderen hé.

Na een tijdje besloten we nog met zijn vijven naar Amsterdam Centrum te reizen. We vonden het wel even gezellig om naar een club te gaan. Wederom voelde ik mij hier gewoon comfortabel bij. Zonder moeite ging ik met de vier andere mee. Was eigenlijk zelfs benieuwd hoe Amsterdam nou in de nacht zou zijn. Nou ging ik eigenlijk nooit echt uit en al helemaal niet in Amsterdam. Dit werd dus mijn eerste keer echt stappen.

We begonnen als eerst bij een urban/reggae club. Nou heb ik qua danservaring niet echt een C.V, maar hier kwam ik wel heel erg moeilijk in. Kon de muziek niet echt en het begin vind ik sowieso altijd enorm wennen. Gelukkig was er nog iemand bij die zich ook awkward voelde. Sta je ten minste niet in je eentje voor lul. Al vond ik het ook wel enorm fijn dat ik drie dames bij had die gewoon lekker losgaan, hierdoor kon ik de ongemakkelijkheid gewoon lekker naast mij neer leggen. Alleen we konden geen van alle echt de muziek, dus we besloten toch maar weer naar buiten te gaan.

Na dat we even bij de Burger King iets hadden gegeten, liepen we de stad verder in. Al lopend kwamen we uit bij club Bubbels. Dit bleek helemaal mijn ding te zijn. Ik kon de muziek en kwam voor het eerst echt los in een club. Ik had het oprecht ook naar mijn zin. Het was zelfs zo erg dat de rest moe werd, maar ik nog lekker door stuiterde. Stond ik dan, terwijl ik al zo’n 24 uur wakker was. Ik weet oprecht niet wat het was, maar ik werd steeds vrolijker. De club en de gezellige mensen zorgde er echt voor dat ik mij fijn voelde en gewoon eens echt los kon gaan. Daar kan ik ze eigenlijk alleen maar voor bedanken.

We besloten de dag om 5 uur in een kleine jacuzzi af te sluiten en lekker te gaan tukken. Het was heel wat maanden geleden dat ik 24 uur wakker bleef, maar dit had ik nooit willen missen.

Het voelde goed 🙂

Fabian van der Gijze

Eindelijk zei ik weer eens ja tegen een feestje

Afgelopen zaterdag was het weer eens zo’n dag. Een dag waarin ik moest kiezen of ik naar een feestje zou gaan ja of nee. Nou klinkt dit niet echt als een probleem. Zo zie ik het ook zeker niet. Alleen voor mij is zo’n uitnodiging toch vaak een lastige kwestie. Nou wordt ik ook niet zo vaak meer gevraagd voor een feestje en anders zeg ik vaak zelf al nee. Alleen dit keer trok het mij gedachtes toch ergens. Misschien kwam dat door de persoon of gewoon door het soort feestje. Voor het eerst wilde ik er toch maar weer eens ja op zeggen. Oké ja opzeggen en er ook werkelijk heen gaan. Die laatste stap zet ik soms net iets te weinig.

Dit keer besloot ik het alleen tegen het feestvarken zelf te zeggen. De afgelopen twee keer zou ik ook gaan, maar ben ik uiteindelijk toch niet gekomen. Als ik nu niet zou komen, zou maar één persoon het weten. Geef toch een stuk minder schuldgevoel. Alleen ergens wist ik wel dat ik sowieso zou gaan. Ik wilde mijn oude Luxor maatjes weer even zien. Gewoon weer even bij kletsen met de mensen waar ik waarde aan hecht en die ik gezellig vind. Normaal kon ik altijd elke week even kletsen met hun/ Dat gaat door het stoppen nu natuurlijk niet meer. Alleen het feestje zou pas in de avond zijn. Dat werd dus een beetje zenuwachtig thuis zitten en een mooie kaart uitzoeken. Je moet wat doen hé.

De weg ernaar toe werd ik gek genoeg toch nog een beetje zenuwachtiger. Nu niet zo zeer meer vanwege het feestje, maar meer vanwege Het Luxor Theater. De laatste keer was ik daar met ontzettend veel gevoelens naar toe gereden. Ik ging voor een gesprekje en ging weg met de tekst ik stop. Nou zou ik daar onaangekondigd weer gezellig naar binnen lopen. Zou ik überhaupt de lift wel kunnen bereiken. Wie weet wordt ik bij de deur wel al gewoon gestopt. Om mij zelf nog een beetje moet in te spreken liep ik langs het prachtige water. De zon stond echt heel mooi. Het was een mooie dag. Het doodstille water kalmeerde mij vanzelf alweer een beetje. Ook de receptie maakte mij rustig. Ik groeten de mensen en liep gewoon direct door. Nu zou niks mij meer tegen houden. De lift deuren gingen open en ik koos voor de vijfde verdieping. De studioruimte en mijn oude leslokaal.

Ze waren druk bezig met zingen. Nou is dit voor het aankomende optreden, dus ik bleef stilletjes achter een muurtje wachten. Ze eindigde het nummer met Alexander Hamilton. Dat was mijn teken. Ik draaide mijn schoenen, deed mijn rugzak beter om en liep door de twee openstaande groenen deuren. Mijn naam hoorde ik al snel rechts vallen, daarna volgde al snel het woordje verassing. Ik was het aangedurfd. Nu was er geen weg meer terug. Het feestje was een feit en het binnen lopen was gelukt. Mijn oude dans docent wilde het geheel wel eens bekijken. Gelukkig dacht ik nog, want dan kan ik het optreden toch nog wel zien. Ik mocht ze aankondigen en er rustig bij gaan zitten.

Dat rustig kan je wel weg laten. Ik zat daar denk ik met een enorm rood hoofd. Waar moet je in godsnaam naar kijken. Kijk je naar het gezicht of juist naar de dansende benen. Zit je dan als enige man te kijken naar allemaal dansende vrouwen. Goed dat blijf gewoon een beetje ongemakkelijk. Het zag er in ieder geval wel heel leuk uit. Wel was ik blij dat ik ben gestopt. Dit was zo niks voor mij geweest.

Na de les pakte we de trein naar het studentenflatje. Ik hou gewoon van dit soort plekjes. Er is volgens mij altijd wel iets te beleven. Al heb ik daar zelf niet zo veel ervaring mee. Ik kom er helaas te weinig. We gingen gezellig in het bekende kringetje zitten. Lekker typische Nederlands. Sorry, maar ik ben er fan van. Natuurlijk werd er wel wat gedronken, maar dat stoorde mij eigenlijk niet. Ik zat wel goed. Het was gezellig en ik kon gezellig af en toe via het raam in andere huisjes kijken. Lekker mensen observeren. Toch één van mijn favoriete dingen.

Het was echt gewoon een hele gezellige avond. Er werd gesproken, gegeten en waarheden verteld via het spel ‘’ik heb nog nooit’’. Eigenlijk een drank spel, maar de meeste hielden het lekker bij drankjes zonder alcohol. Dat maakte mij zeker niet uit. Ik hou gewoon enorm van dit soort spellen.

Natuurlijk wist ik ergens wel dat ik een gezellige avond tegemoet ging. Alleen zo gezellig had ik het nou ook weer niet verwacht. Dit was nou echt een avond, waarmee ik elke dag zou willen afsluiten. Dat had ik van te voren zeker niet gezegd. Dan had ik je waarschijnlijk uitgelachen. Het was alleen voor mij echt een top avond. Een avond die ik al veel te lang had ontweken. Ja, misschien moet ik dat maar gewoon niet meer doen. Gewoon dit soort avonden mee proberen te pikken. Het blijf zeker nog wel moeilijk, maar blijkbaar krijg ik er zo veel meer voor terug. Laat ik dat maar gewoon eens proberen. Een feestje kan toch nooit geen kwaad 😉

Fabian van der Gijze

volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram