Tenet

Tenet het woord wat deuren laat openen (Monday movie time #9)

Afgelopen woensdag is eindelijk de film Tenet uitgekomen. De film waar ik al lang naar uitkeek en ik niet alleen. Volgens de media was dit de film die de Amerikaansefilmwereld moest gaan redden. De trailer alleen al was de hype meer dan waard. Ik heb het geluk gehad dat ik de tweede dag er al direct naar toe kon gaan. Ga er maar goed voor zitten, want volgens mij is dit de film die je dit jaar sowieso moet gaan zien. Wel pas naar de bioscoop rennen hè als de blog is uitgelezen 😉

De film die voor en achteruit wordt gespeeld

Misschien is het je al opgevallen, maar het woord Tenet kan je omdraaien en dat zou geen verschil maken. Dat is met deze film dus ook het geval. Heel simpel gezegd, de ene beleefd de wereld in de normale tijdzone en een paar mensen belopen de wereld tegen de tijdzone in. Wij beleven het dus van 0 naar 10 secondes en hun beleven het van 10 naar 0 secondes. Dat maakt deze film dus zo goed. Waar kijk je naar en hoe perfect is alles in details uitgedacht. Dikke respect voor de maker/bedenker. Hij heeft al eerder met dit gewerkt, maar je moet het maar kunnen. Verder durf ik de film niet verder uit te leggen. Je moet gewoon de film gaan zien en deze trailer om je over te halen.

Is Tenet niet moeilijk om te volgen?

Eerlijk is eerlijk, deze film gaat echt heel diep. Je wordt het verhaal direct in gezogen, maar het blijft je hersenen prikkelen. Ik had na een tijdje echt zoiets van okè ga ik geen hoofdpijn na deze film hebben. Het is echt lekker een film die je laat denken en in een bepaalde mood brengt. Ondanks ik af en toe echt zoiets had van okè wat is dit, verloor ik de film niet uit het oog. Tot nu toe heb ik ook nog niemand gehoord waarvan dit wel het geval was. Het is een moeilijke film, maar de acteurs vertellen het verhaal perfect waardoor je het wel nog kan blijven volgen.

Licht voorspelbaar

Persoonlijk haat ik echt films waarvan ik alles kan voorspellen. Bij Tenet kon ik ook bepaalde dingen al lang voorspellen, maar naar mij mening komen ze er mee weg. Misschien komt het ook doordat ik zelf in de film en tv wereld zit. De mensen die ik heb gesproken en het ook voorspelbaar vonden bevinden zich toevallig ook allemaal in dit wereldje. Voor een ander kan het zomaar zijn dat je niks gaat voorspellen tot een bepaald punt van de film. Er komt wel echt een duidelijke switch in Tenet wanneer je dingen ga doorhebben en echt gaat snappen. Het is echt een heerlijk concept om lekker mee te spelen en mee aan de slag te gaan. Een puzzel die al gelegd word, maar die je zelf stiekem al iets sneller wil af maken.

Is Tenet de film die Amerika ga redden

Ik zou deze vraag met een ja en een nee beantwoorden. Ja de film is echt heel goed en zit heel goed in elkaar. Nee, omdat je denk ik wel echt een filmliefhebber moet zijn. Natuurlijk gaan de meeste mensen deze film echt heel fijn en goed vinden. Dat ga ik zeker niet ontkennen, maar ik zou het wel de stempel geven van The Joker. Je gaat niet simpel met een bakpopcorn onderuit zitten en even een filmpje kijken. Nee je gaat een film zien en dat verschil gaat het wel maken of je het tof vind of niet. Ik zou deze film zeker weten een 8.6 geven. Echt een film die ik meerdere keren zou kijken om hem puur te analyseren. Genoeg te vinden en te beleven tijdens deze lange film!

Fabian van der Gijze

YouTubeInstagram, Facebook en  Twitter 

Peninsula de Zuid-Koreaanse zombie film (Monday movie time #8)

Persoonlijk ben ik nooit zo heel erg weg van films en series over zombies. Voelt altijd zo nep aan. Toch ging ik naar Peninsula. Die reden om naar die film te gaan was voor mij niet echt moeilijk te bedenken. Ik ben namelijk gek op dingen wat met Azië te maken heeft. Ik ben zelf alleen nog maar in Thailand geweest, maar Japan en Korea staan als eerste op mijn lijst. Helaas moet ik die reis alleen nog even uitstellen. Maar goed genoeg over mij en de reden. Laten we het hebben over de film Peninsula.

De geloofwaardigheid was inderdaad ver te zoeken

Oké laat ik meteen maar eerlijk zijn. De geloofwaardigheid was inderdaad weer ver te zoeken. Echter moet ik er wel iets aan toevoegen. Ik vond persoonlijk Peninsula namelijk wel echt vermakelijk om te kijken en ze hadden bepaalde elementen er in gestopt wat wel geloofwaardig was. Zoals dat liefde soms sterker is dan wijsheid. Dat maakte voor mij een hoop goed. Daarnaast was er gelukkig ook nog veel humor in te vinden. De acteurs vond ik het oprecht ook heel fijn. Het lijkt mij best moeilijk om in een film te spelen, waarvan je de helft niet ziet. Dikke respect dus voor de acteurs van Peninsula.

Blijkbaar is Peninsula een vervolg

Ik ga zelf altijd naar een film zonder echt informatie van te voren te krijgen. Toen ik op mijn Instagram plaatste dat ik naar Peninsula ging, kreeg ik direct een berichtje van een oud klasgenootje van De Nederlandse Acteursschool. Die zei dat ik deel 1 ook echt moest kijken, want die was veel beter. Toen kwam ik er dus pas achter dat het blijkbaar een deel twee was of misschien beter gezegd een vervolg. Je merkte namelijk tijdens de film nooit dat het een deel twee was. Ik snapte gelukkig alles en de film was prima te volgen. Oké misschien was wel een terechte vraag waarom iedereen in Korea een zombie werd.

Eindbeoordeling

Eerlijk is eerlijk, Peninsula is best een gekke film. Je moet er van houden en er waarschijnlijk lekker openminded naar toe gaan. Alleen ik vond hem oprecht vermakelijk. Of ik hem ooit nogmaals ga zien, dat waarschijnlijk niet. Al ben ik zeker weten wel benieuwd geraakt naar deel 1. Ik zal deze film in ieder geval een 6.7 geven. Er zit gevoel in, een beetje spanning en ik heb kunnen lachen. Meer heb ik niet gewenst. Het viel zeker niet zo verkeerd als verwacht. Oprecht positief verrast!

Op naar de volgende film

Fabian van der Gijze

YouTubeInstagram Facebook en  Twitter 

The outpost

De waargebeurde zelfmoordmissie The Outpost (Monday movie time #7)

Vroeger was ik helemaal gek van de oorlog. Ik wilde er alles over weten. Momenteel ben ik er niet meer zoveel mee bezig, maar de interesse is altijd wel gebleven. Een film zoals The Outpost moet ik dus simpel gezegd natuurlijk wel zien. Hoe voelt het als je naar een onmogelijke missie wordt gestuurd en tegen de Taliban moet strijden in Afghanistan?

Alleen de VR-bril ontbrak nog

The Outpost is een film gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Het is gefilmd als een film, maar toch krijg je een hele andere vibé er bij. Ik had zelf echt het idee alsof ik er bij was. De film wordt afgespeeld in chronologische tijdsprongen. Hierdoor nam The Outpost mij helemaal mee. Het was alsof je zelf ook in het veld stond, de angst en verdriet mee voelde. Wat ik zelf een bijzondere ervaring vond qua kijken. Blijft toch moeilijk om te creëren, zeker met allemaal losse stukjes.

Super goede cast

Buiten het acteer werk heeft de productie nog iets top neergezet. Achteraf krijg je namelijk de foto’s te zien van de mensen die echt in The Outpost hebben gezeten. Wat leken de meeste acteurs op de echte soldaten. Dat probeer je natuurlijk altijd te krijgen, maar dit was echt met succes gelukt. Op een paar mensen na, was de cast volgens mij nog niet heel bekend. Dat vind ik persoonlijk altijd het lekkerste kijken. Anders ga je al op een andere manier kijken naar iemands spel. De verwachtingen zijn er al en nu waren ze lekker leeg.

De levenservaring van een oorlog

Wat doet het met je lichaam en mind als je dag in, dag uit aangevallen wordt. In The Outpost laten ze dat effect heel mooi zien. Onderling irritatie, trauma’s en broederschappen zie je ontstaan. Ik vraag mij zelf ook altijd af wat zo’n oorlog met mij zou doen. Als ik de verhalen zo hoor en zie, moet ik in ieder geval hopen dat ik er nooit het antwoord op vind. Emotie is een begrip wat lastig op het grote witte doek te brengen is. Toch snap je de emoties stuk voor stuk en ga je bepaalde keuzes helemaal begrijpen.

Mijn beoordeling

Ik geef The Outpost zeker weten een dikke 7.7. Ze hebben namelijk echt iets moois neer gezet. Persoonlijk vind ik The Last Full Measure net iets beter. Die wil ik volgende week behandelen, maar ze wegen zwaar tegen elkaar op. Voor een mooie en interessante avond is The Outpost in ieder geval echt een aanrader.  

Fabian van der Gijze

YouTubeInstagram Facebooken  Twitter 

Line of Duty

Line of Duty een komedie die eigenlijk geen komedie moet zijn (Monday movie time #6)

Daar ben ik weer met een nieuwe Monday movie time. Dit keer ben ik naar Line of Duty gegaan. De film die door corona wat vertraging had om in de Nederlandse bioscopen terecht te komen. Line of Duty had ik van te voren nog niet gecheckt op IMDb, waar die blijkbaar een 5.3 heeft gehaald. Stiekem snap ik wel waarom en dit is waarom.

Het leek meer op een komedie

Line of Duty moet volgens de makers een actie, crime en thriller zijn. Nou de Thriller is er zeker weten niet in te vinden. Zoals ik al aangeef vond ik het meer een komedie. Dit door het vaak slechte acteer werk en de onwerkelijke scenes. Nou heb ik het dus normaal nooit met een Amerikaanse komedie. Kan er nooit echt om lachen. Doordat Line of Duty een onbedoelde komedie is kon ik er oprecht vaak om lachen. Alleen of je daar als regisseur/maker zo blij mee moet zijn zou ik niet durven te zeggen. Het maakte het kijken in ieder geval nog een beetje interessant. Dat veroorzaakte de film zelf namelijk niet echt.

Het idee er achter snap ik dan weer wel

Het idee achter Line of Duty snap ik namelijk wel. De film gaat namelijk over een politie agent die per ongeluk in de problemen terecht is geraakt op de werkvloer. Soms heb je maar enkele secondes om een keuze te maken in het veld. Dat kan goed of fout uitpakken. Een streamster die het echte verhaal wilt laten zien volg hem met haar camera en zodoende krijg de wereld de echte beelden te zien van de man achter het wapen en politie badge. Onbedoeld dus een goeie film voor deze tijd. Alleen door het streaming concept een beetje ongeloofwaardig en veel domme momenten. Ze hadden nog wel even aan de tekentafel mogen zitten.

Eindoordeel

Nee ik hoef er niet echt om heen te draaien. Line of Duty is gewoon niet de beste film. Zeker een leuke film als vermaak op de bang, maar als je naar de bios gaat, zal ik toch eerder een andere film aanraden. Alleen die keuze mag je lekker zelf maken. Voor de lichte vermaak zou ik zelf idd ook op een 5.5 gaan zitten. Een matige voldoende, maar wel een voldoende waard!

Fabian van der Gijze

YouTube, Instagram Facebook en  Twitter 

Een heerlijke Britse vibe bij the Gentlemen (Monday movie time #3)

Een maandje terug was ik bij de voorpremière van de nieuwe film The Gentlemen. Hier mocht ik dankzij mijn movie pass naar toe. Ik had het zelf eerst niet eens door dat de film nog niet voor iedereen toegankelijk was. De champagne en cake verklapte het een beetje. Nu bevind ik mij zelf momenteel in Brighton. De beste plek dus om deze heerlijke Britse film te reviewen. We gaan het vandaag over de crime/actie film The Gentlemen hebben.

Direct die heerlijke Britse vibe

Mijn kaartje had ik eigenlijk per ongeluk geregeld. Meestal kies ik elke maandag last minute nog even een film uit. Ik zag dat The Gentlemen over drugs ging, dus dacht dat moet vast en zeker wel iets leuks opleveren. Zo en daar zat ik dan. Geen idee wat The Gentlemen mij zou gaan brengen, maar vanaf seconde 1 zat ik er direct in. Ik kreeg direct het gevoel alsof ik in het oude Engeland te vinden was. De filmstijl was zo tof gemaakt, dat het je vast pakte en niet meer los liet. Hiervoor was ik zelf helemaal nog niet in Engeland geweest. Alleen door de perfecte filmstijl voelde je het gewoon. Ineens wist je ooh, dus zo was het om in die tijd te leven. De pakken, de sigaren en het eerlijke accent maakte het dus echt helemaal.

Enorm leuke humor

Persoonlijk ben ik nooit zo’n enorme fan van humoristische films. Ik kan er gewoon niet om lachen. Niet echt mijn humor of te makkelijk. Ze gaven The Gentlemen niet echt aan als een humor film, alleen ik heb echt hard op mee zitten te lachen. Ze hebben bepaalde elementen toegepast voor dit. Uiteraard het filmwerk, maar het geluid werkt ook enorm lekker om de humor op te wekken. Dit merkte ik niet alleen zelf, maar zag het bij veel meer mensen terug komen. De lach hoorde je gelukkig van alle stoelen afkomen. Misschien was het extra leuk, omdat ik het totaal niet verwachtte. Ik zou op dat geval er lekker openminded in gaan, onderuit gaan zitten en gewoon lekker kijken.

Het acteer werk

Zelf vind ik het altijd heerlijk als ik de acteurs van de film nog niet ken. Je gaat er dan wat meer zonder beeld in dan anders. Je verwacht gewoon al bij sommige acteurs net iets meer dan bij andere. Van de vast van The Gentlemen kon ik gelukkig ook nog bijna niemand. Volgens mij heb ik alleen ooit iets gezien van Hugh Grant & Michelle Dockery. Dat was alleen nog niet zo veel dus gelukkig ook nog geen verwachtingen gecreëerd. Ik vond ze achteraf alleen echt heerlijk spelen. Stuk voor stuk top acteurs. Soms helpt de setting en de attributen ook enorm voor een acteur. Persoonlijk had ik tijdens The Gentlemen geen last van ongeloof. Ik geloofde echt dat ze hun rollen waren en dat was heerlijk om naar te kijken.

Eindoordeel

Nou je kan wel raden dat ik The Gentlemen in ieder geval aanraad. Een heerlijke film om weg te kijken. Tijdens het kijken heb je echt geen enkele moment de tijd door. The Gentlemen is verassend en vooral echt heel leuk om naar te kijken. Voor mij zou de film dan in ieder geval een 8.3 krijgen. Achteraf geen enkele vragen in mijn hoofd en hoopte stiekem al direct op een deel 2. Ga naar de bios en check The Gentlemen uit. Ben benieuwd naar jouw mening over de film 😊

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via YouTube, Facebook,  Twitter en  Instagram

Just-Mercy in de rechtbank

Mijn nieuwe lievelingsfilm Just Mercy (Monday movie time #2)

Weer een nieuwe maandag, dus ook een nieuwe film review. Dit keer wil ik heel graag Just Mercy behandelen. Vorige keer koos ik voor de slechtste film ooit genaamd Gretel and Hansel. Om die reden koos ik deze week juist voor het tegenovergestelde. De titel verklapt het al een beetje, maar ik vond Just Mercy echt een hele mooie film. Dit is waarom ik die mening heb.

Hallo eye opener

Just Mercy heeft een 7.5 gekregen op de site imdb. Wat denk ik ook enorm te maken heeft met het feit dat deze film een enorme eye opener is. Just Mercy gaat namelijk over een donkere afgestudeerde man die verhuist naar Alabama. Bryan Stevenson, de man in kwestie is afgestudeerd in advocatuur. Hij heeft daarom ook specifiek voor Alabama gekozen. Dit plaatsje is helaas net als een paas andere plekken in Amerika enorm racistische. Hij wil vechten voor de mensen die veroordeeld zijn met de doodstraf, terwijl er eigenlijk geen bewijs tegen hun is. Een eerlijk proces dat is wast hij wil. Alleen hoe vecht je tegen een staat wat maar in één richting kan kijken. De film is dus een mooie schop tegen deze manier van denken. Helaas is dit dan ook echt op een waargebeurd verhaal gebaseerd.

Niet alleen tranen in de ogen van Bryan

Persoonlijk kan ik heel moeilijk huilen. Nee, hier ben ik niet trots op. Ik had het juist liever anders gezien. Ik vind een echte traan namelijk één van de puurste emoties die je maar kan zien. Naarmate Just Mercy verder afspeelt, krijg je meerdere tegenslagen te zien. De pijn en emotie van Bryan is zo tastbaar. Zo puur gespeelt, misschien ook wel omdat hij de pijn herkend. Hij zal er vast en zeker ook vaaks genoeg mee te maken hebben gehad. Ik kreeg enorme rillingen van bepaalde gebeurtenissen in Just Mercy. Ik voelde na een tijdje vanzelf tot mijn verbazing een kleine traan over mijn wagen rollen. Wanneer dit mij overkomt weet ik dat ik naar iets moois zit te kijken. Dat gebeurd niet zomaar, daar heb je iets voor in huis nodig.

Just-Mercy voor de doodvonnis
Gelukkig ben ik blank

Misschien is dit kopje een gewaagde uitspraak. Alleen toen ik na de film naar huis liep, kwam deze zin in mijn hoofd gepopt. Ja, misschien kunnen mensen zeggen dat Just Mercy uit een bepaalde blik is gefilmd. Alleen het is gewoon een feit dat mensen met een kleurtje vaak al minimaal  0 – 1 achterstaan tijdens gebeurtenissen. Dat is helaas een label die er ooit is gekomen. Persoonlijk hou ik juist van alle soorten culturen en wil ik juist zo veel mogelijk leren van andere. Dat deze gedachten in mijn hoofd terecht kwam, vond ik eerlijk gezegd walgelijk. Zo wil ik niet denken. Toch is het wel een gedachten wat ik soms stiekem  hebt. Ik kan enorm slecht tegen onrecht en het feit dat je anders behandeld wordt. Als bepaalde dingen dan bepaald worden door mijn huidskleur zou mij gek maken.

Het blijft al die tijd boeiend

Sommige waargebeurde verhalen kunnen niet mijn aandacht er bij houden. Te langdradig of te voorspelbaar. Dat had ik bij Just Mercy geen enkele seconde. De bakstenen bleven maar neergelegd worden tot de climax er eindelijk was. Het was een meeslepend verhaal waar je openminded naar toe moet gaan. Voor mij zou deze film dan ook zeker een 8.6 krijgen en ik heb  Just Mercy  aan mijn favorietenlijst toegevoegd!

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via YouTube, Facebook,  Twitter en  Instagram

Ga echt nooit naar Gretel and Hansel (Monday movie time #1)

Af en toe ben ik gelukkig voor de camera te vinden. Regelmatig kreeg ik dan ook automatisch de vraag wat mijn lievelingsfilm is. Nou was het domme dat ik zelf nooit naar films keek. Dit moest veranderen en ik heb een abonnement aangeschaft. Maandag is dus tegenwoordig filmdag voor mij. Dit wilde ik ook direct terug brengen op mijn site. Hierdoor ga ik nog specifieker kijken naar de film en hopelijk nog meer leren. Vandaag wilde ik aftrappen met de slechtste film die ik in tijden heb gezien, genaamd Gretel and Hansel.

Een mega raar begin

We kennen allemaal wel het sprookje Hans en Grietje. Nou daar is deze ‘’horror’’ film Gretel and Hansel dus op gebaseerd. Met dat in je achter hoofd ga je ten minste naar Gretel and Hansel kijken. Toen letterlijk één van de eerste vragen aan Gretel was of ze nog maagd was, begon de film al direct mega raar. Ze ging er alleen niet echt op in en gingen direct door naar huis. Hier ontmoeten je hun moeder. Vader was als het goed is als dood net als de rest van het dorp. Er was één of andere gekke gekte uitgebroken die nooit wordt uitgelegd. Moeder bleek alleen ook gek waardoor Gretel and Hansel het bos in vluchten. Geen kruimels voor deze Gretel and Hansel waar ik stiekem dan wel weer op zat te wachten.

Trippen met Gretel and Hansel

Met Gretel zelf ging het volgens mij ook niet zo goed. Ze paste heel goed op haar broertje, alleen ze ging naar mijn mening een beetje trippend door het leven. Ze zag dingen die er niet waren en ze sprak met planten en dieren. Ja je leest het goed. Zo zakte ze bijvoorbeeld op haar knieën naast paddenstoelen en begon ze een gesprek met hun. Je moet blijkbaar eerst vragen of je ze mag eten en of het veilig was. Gretel and Hansel is gebaseerd op een kinderfilm, maar had het idee dat deze film op zichzelf ook echt nog een kinderfilm was. Het camera werk zelf was regelmatig ook trippend en beangstigend. In sommige scénes paste het inderdaad goed en was het origineel, alleen hou het dan ook origineel. Nu werd het continu toe gepast. Misschien kan je Gretel and Hansel ook veel beter zelf ook trippend kijken. Daar heb ik dan geen ervaring mee, maar misschien wordt het dan meer een succes.

Waar is de horror dan?

Gretel and Hansel wordt verkocht als een fantasie horror. Om de fantasie te vinden hoef je niet lang te wachten. Alleen waar was de horror te vinden? Ik weet dat je voor de spanning beter naar een triller kan gaan, maar bij een goeie horror film kan je soms ook op het puntje van je stoel zitten. Ik heb echt geen enkel moment iets griezeligs of engs gezien. Als iemand anders de horror wel heeft kunnen vinden dan mag je het mij laten weten, maar ik vond de film zelf eerder een horror dan wat er in de film gebeurd.  

Het acteer werk op zich zelf

Over het acteer werk zelf moet ik zeggen was ik niet zo zeer ontevreden. Sophia Lillis heb ik al kunnen bewonderen in de films van IT. Gretel and Hansel draaide toch bijna alleen maar om haar. Ze moest de film vooral dragen. Ook al was de verhaallijn naar mijn mening niet al te best, zij vertolkte het in ieder geval wel goed. Ben heel benieuwd wat ze zelf van haar rol in Gretel and Hansel vond. Persoonlijk zou ik het uiteraard een eer vinden, maar waarschijnlijk ook echt een te vage rol. Dit zag ik gelukkig niet echt terug in haar spel. Hopelijk gaat het haar veel goeds brengen. Waarschijnlijk in ieder geval aan alle film recensies en meningen te zien geen film Oscar.

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via YouTube, Facebook,  Twitter en  Instagram

Naar Giant Little Ones op de Roze filmdagen Festival

Voor een al wat langere tijd ben ik lid van BNN en tegenwoordig dus van BNNVARA. Ik was altijd fan van Bart de Graaff, wilde graag bij BNN werken en werd dus een lid. Als lid steun je BNNVARA, mag je dingen eerder zien, kan je dingen winnen en je wordt soms uitgenodigd. Zo kreeg ik een uitnodiging voor de Roze filmdagen festival. De naam Roze filmfestival verraadt het misschien al, maar dit is een LGBTQ Film festival. Misschien weet niet iedereen wat LGBTQ betekend, maar dat staat in ieder geval voor alle liefdes lijntjes naast hetero.

Zelf val ik dan wel op vrouwen, maar ik was gelijk geïnteresseerd om naar de Roze filmdagen te gaan. Persoonlijk wil ik wel altijd alles weten van het onderwerp seks en de LGBTQ vind ik zelf ook erg belangrijk. Meerdere redden, maar ik weet sowieso dat veel lezers/volgers erbij horen en ik vind het enorm belangrijk dat iedereen gewoon lekker zichzelf kan en mag zijn. De Roze filmdagen vonden plaats in Amsterdam. Nu ik in Hilversum woon ben ik daar dus zo. Toen ik mij inschreef voor mijn Roze filmdagen kaartje, besefte ik mij gelijk dat ik gelijk door moest na mijn nachtdienst.

17 maart was het dan eindelijk zo ver met een kleine 2 uurtjes slaap vertrok ik naar Amsterdam. Van moeheid was niks te merken. Ik had er gewoon heel veel zin in. Ik was echt enorm benieuwd. Persoonlijk wilde ik mij echt laten verassen door de Roze filmdagen, vandaar had ik mij nog niet echt ingelezen. Het enige wat ik wist, was dat de film een LGBT-tintje zou hebben. Wie er op afkomen, hoe groot het zou worden en welke film ik zou gaan zien wist ik allemaal niet. Tot ik zelf aankwam bij de Westergasfabriek. Waar de grote pinguïn logo al te zien was.

De deur bestond uit een soort van glazenkast, ik moest mij aanmelden bij de BNNVARA-balie. Hier kreeg ik mijn kaartje voor de film Giant Little Ones. Één van de vele films die draaide op de Roze filmdagen. We kregen twee muntjes om wat te kunnen drinken en ik genoot van de verschillende mensen en de mooie omgeving. Uiteindelijk gingen de deuren voor Giant Little Ones dan eindelijk open.

Het was voor mij best grappig om te zien. In mijn leven ben ik voor opnames maar 1 keer in een gay club geweest en verder kom ik nooit op dit soort plekken. In plaats van reclames voor restaurant, kreeg ik nu gaysauna reclames te zien en winkels waar je de beste kinky spullen kan kopen. Was even wennen, maar vond het wel grappig om te zien. Als je ergens heen gaat zonder je er eerst echt in te verdiepen weet je uiteindelijk toch nooit waar je in terecht kwam.

Nu weet ik dat gelukkig wel en ik zou mij nu al inschrijven voor volgend jaar. Wat een mooie film was Giant Little Ones en wat een mooie open plek was de Roze filmdagen. Over de film wil ik niet te veel spoilen, want ik ben van mening dat iedereen zelf echt deze film moet zien. Je hoef in ieder geval niet bang te zijn dat je uitgebreide seks stukjes krijgt te zien. Nee, dat hadden ze echt heel mooie verwerkt. Wat je wel krijgt te zien is de reacties, nadat het uitkomt dat twee vrienden met elkaar hadden geëxperimenteerd. Toevallig heb ik al een blog klaar staan over dat LGBT in Nederland zeker wordt toegelaten, maar nog lang niet is geaccepteerd. Dat zie je in deze film heel goed terug.

Verder wordt in de film ook nog een klein kijkje gegeven in de ontdekkingsreis van een meisje die een jonge wil zijn en iemand die tegen haar zin in seks heeft gehad. Al bij al een hele leerzame film, die mijn ogen gelukkig weer nog verder opende. Alleen ik weet van mij zelf dat die gelukkig al heel ver open staan. Als jij van je zelf weet dat ze in ieder geval nog een heel klein stukje open kunnen gaan raad ik je deze film en de Roze filmdagen echt aan. Verbreed je kennis en verklein het minderwaardigheidsgevoel. Liefde is liefde en niet meer dan dat.

Fabian van der Gijze
Volg mij verder ook via YouTube, Facebook,  Twitter en  Instagram

Dan zit je ineens op het hoofdkantoor van Talpa

Twee weken terug was ik te vinden bij beeld en geluid. Hier vonden de dag van de mediastages plaats. Nou volg ik zelf helaas geen studie op dat gebied. Voor mij was het dus echt een kennismaking met de mogelijke bedrijven waar ik hopelijk ooit terecht kan komen. Hier ontmoette ik onder andere Talpa. We wisselde wat gegevens uit. Woensdag kreeg ik gelukkig een belletje met de vraag of ik de dag erna langs wilde komen. Natuurlijk wil ik dat wel. Zo zat ik ineens op het hoofdkantoor van Talpa

Samen met vijf meiden was ik uitgenodigd voor de screentest. We zouden eerst een presentatie krijgen over Talpa en de mogelijkheden. Hierna zouden wij aan de tand gevoeld worden. Wie waren wij eigenlijk en wat wilde wij hier gaan doen. Ik had een klein voordeeltje. Ik had Lieke (iemand van Talpa) zelf al eerder ontmoet op de dag van de mediastages. Hier had ik toen al een super leuk gesprek met haar gehad. Toen ik op de stage markt mocht rondlopen, controleerde zij mensen hun C.V.. Ik kwam toen toevallig bij haar terecht. Zodoende hadden wij elkaar al wat beter leren kennen. Ze wist mijn verhaal dus al een beetje. Ik was natuurlijk niet opzoek naar een stage voor een studie, maar gewoon voor in mijn tussenjaar. Een bijbaantje waar ik super veel kon leren en enorm veel plezier zou beleven.

Nou heb ik mijn liefde voor BNNVARA nooit geheim gehouden. De academie is al een lange tijd een droom plek voor mij. Echter moet ik nu toch wel iets bekennen. Sinds ik bij Talpa naar binnen stapte, werd ik stiekem nog eens verliefd. Het was enorm warm in de wachtkamer, maar dat kon mij echt niks schelen. Ik keek mijn ogen echt gelijk uit. Tot mijn verbazing liep Peter R ook nog ineens langs. Die was ik zelf nog nooit eerder ergens tegengekomen. Die is vaak niet aanwezig op de opname plekken waar ik komt. Nou geef ik niet echt meer om bekende mensen, maar het is toch grappig als je hem ineens voorbij ziet lopen.

Lieke kwam ons na een tijdje eindelijk halen. Met een brede glimlach schudde ik weer haar hand. Was leuk om haar weer eens te ontmoeten en zeker op deze locatie. Man, mijn dag kon echt al niet meer stuk. Gingen we ook nog eens naar de vergaderzaal. Even de zaal waar John de Mol zelf ook zijn vergaderingen hielt. Wie weet wat voor een programma’s daar wel niet allemaal waren ontstaan en wat voor een successen. Al moet ik eerlijk zeggen, als dit in een krot had plaats gevonden, was ik even blij geweest. Ik hou gewoon zo erg van dit mooie vak.

De presentatie was echt top. Ik werd steeds enthousiaster. Voor het eerst zag ik ook wat beelden van de mogelijke stageplekken. Voor ik het wist werd ik verliefd. Voor de tweede keer werd ik weer verliefd op een media/productie bedrijf. Het voelde stiekem ergens ook een beetje als vreemd gaan. Voor het eerst keek ik echt heel geïnteresseerd naar een bedrijf buiten BNNVARA. Het is zelfs zo erg dat ik eigenlijk per direct aan mijn rijbewijs wil beginnen en in de buurt een kamer zoeken. Ik moet en zal er alles aan doen om deze kans te pakken. Natuurlijk ga ik nog vol voor de BNNVARA auditie, alleen dit is zo’n mooie plan B. Ik wil er gewoon alles van en over leren. Talpa is echt mijn nieuwe liefde geworden. Een liefde waar ik nog alles over wil leren. Ik weet er nog veel te weinig over.

 

We gaan het beleven.

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

Op naar de CLA studios in Quarzazate

Na een wat sombere eerste avondje, waren we klaar voor dag twee. Een dag die echt voor mij bestemd was. De CLA studios stonden namelijk op de planning. Nou wist ik daar eerlijk gezegd nog niet zo heel veel over, maar er zijn grote films gemaakt, dus dan ben ik al lang verkocht. Al stond er wel nog een lange reisdag op de planning. Het is nog wel even een stukje rijden vanaf Marrakesh. Gelukkig stond er dan ook een mooi ontbijtje te wachten op ons.

Helaas heb ik niet echt een foto gemaakt van het keuze menu. Deze vakantie wilde ik zo min mogelijk druk zijn met internet/telefoon. Wel heb ik gelukkig nog een foto gemaakt van een plek waar we het gingen opeten. Team blauw zullen we het maar noemen. Het viel mij gelijk al op dat sommige locaties in Marokko echt een kleur bevatten. De blauwe kamers kwamen we later nog veel meer tegen.  Het zat in ieder geval top. Gelukkig hadden ze ook nog wat sinaasappelsap, want de thee kon mij maag nu al niet meer aan. Had ik ten minste nog wat te drinken. Na het eten werd het tijd om maar weer eens verder te reizen.

Hiervoor moesten we alleen eerst nog even onze leenauto ophalen. Gelukkig was dat lekker dichtbij. Even het hoekje om met onze koffers en we waren er al. Uit Marrakesh komen met de auto bleek wat lastiger te zijn. Vooral als er mensen over je schouders heen kijken en hier en daar een oe en een a hoort. Gelukkig deed de vader van Sem dit aardig goed. Zonder kras of deuk kwamen we op de mooie wegen van Marokko terecht. Boven m’n hoofd zag ik de grijze wolken en naast mij zag ik een prachtig landschap. Dan maar even zonde van die grijzen wolken, maar dit was gewoon genieten. De perfecte plek om goed na te kunnen denken. Plaats er wat Jazz muziek onder en je brengt mij in de wolken. Het was heel moeilijk om mij een beetje rustig te krijgen, maar Marokko flikte het gewoon.

 

De eerste aanraking met de lokale Marokkanen was al gelijk mooi. Ik heb nog nooit eerder de vraag gekregen of ik het dak op wilde. Die vraag kreeg ik hier dus al gelijk de eerste dag. We liepen een klein terrasje op en voor we het wisten stonden we op het dak. De eigenaar was ook echt gewoon een baas. Hij deed het leuk en genoot van onze aanwezigheid. Achteraf vroeg ik hem dan ook of ik een foto van hem mocht maken. Ik hou namelijk enorm van plaatselijke bevolkingen. Hij vond het gelukkig goed. Zijn kleine ijdelheid bracht mij alleen enorm aan het lachen. Zodra ik de foto wilde gaan maken, deed hij ineens alles goed. Zijn kraagje zat wat verkeerd en zijn knoopjes konden nog verder dicht. Ja, hij had mij te pakken hoor. Gelukkig kan ik op mijn telefoon ook nog een kort filmpje zien van voor de foto. Als ik mij somber voel kan ik daar gewoon even naar kijken.

Nadat de kilometers onder ons door waren geschoven, waren we eindelijk aangekomen bij de CLA studios. Ik zag al wat grote filmklappers staan. Zo stond er een hele grote op de rotonde. Ja, dan gaat mijn hartje al veel sneller kloppen. Dit was de plek die ik nu net even nodig had. Op deze plek voelde ik mij thuis en mij zelf. Laat die rondleiding maar beginnen. Gelukkig vroegen wij om een Engelssprekende gids. Dit bleek namelijk echt een hele leuke vent te zijn. Hij nam voor alles echt de tijd en vertelde prachtige verhalen. Een ander zag ik er echt door heen vliegen. Wij begonnen veel eerder en  eindigde nog later dan hem. Toch best knap.

De tour begon met een museum. Zo liepen we langs neppe stuntauto’s  en richting een filmschip. Het schip was gebruikt voor twee films. Twee films die bijna alleen op het water afspeelde, maar het schip heeft nooit het water mogen zien. Nee, die had alleen nog maar de woestijn en een studio gezien. Nou ben ik sets tegenwoordig wel een beetje gewend. Ik kom er gelukkig best vaak. Als iets fake kan, dan wordt het ook fake gedaan. Echt is veel te duur en veel te onhandig. De nepheid verbaasde mij dus niet zo heel erg. De rest van het gezelschap keken echt te grappig. Bijna alles bleek nep te zijn in de CLA studios. Van grote palen tot rotsblokken. Dit hadden ze niet echt verwacht. Voor je het wist twijfelde ze aan alles in Marokko.

Binnen mochten we langs de kostuums lopen en de gebruikte beelden. Zo bleek een stad uit ene film gewoon een papier-maché dorpje te zijn. Ook liepen we gezellig langs mummies en wat zombies. Na een tijdje had ik zelfs de muts van Aladin op. Nadat we alle museum stukken hadden gezien, gingen we nog even naar de binnen studio. Daar heb je alleen niet zo heel veel aan als er niet gefilmd wordt. Dan is het gewoon een lege bunker. Gelukkig hoorde het kasteel ook nog bij de CLA studios. Hier filmde ze bijvoorbeeld vele voor Game of Thrones. Nou ben ik helaas nog niet aan die serie toegekomen, maar de locatie was echt top. Een echte attractie park voor mij. Ook heel verleidelijk, want je kon overal opklimmen en op kleine randjes lopen. Ja, op een plek als dit ga ik daar ook helemaal los op. Al is het maar goed dat ik niet naar beneden ben gevallen. Dan hadden we een dode film scene te pakken.

https://www.instagram.com/p/Bh_WCkGn1DZ/?hl=nl&taken-by=fabiangijze

Helaas kwam er ook weer een einde aan deze dag. We moesten nog maar een klein stukje voor ons prachtige hotel. Na wat lieve hulp van een klein mannetje, konden we het hotel vinden. Wat een prachtige plek was dit dan weer joh. Het leek wel alsof we nog steeds in de CLA studios rond liepen. Eigenlijk is Marokko gewoon één grote film. Morgen zouden we vroeg op moeten voor een wandeling. Er was namelijk een klein eiland dorpje naast ons hotel. Het werd dus snel nog wat eten, interneten en richting het bedje. Tijdens het eten kregen we wel nog een stukje taart van een jarige Australische vrouw. Die was gezellig bezig met een Marokkaanse groepsreis. Om de Australische ouderen kan je in ieder geval wel lachen. Vooral als ze naar hun kamer gebracht moeten worden. Ja, het was weer een dagje om niet te vergeten.

 

De CLA studios is zeker een aanrader. Nou kwam ik er wel later achter dat je ook nog de Atlas studios heb. Pak die dan ook gelijk even mee. Alvast bedankt 😊

Fabian van der Gijze

volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram