Verloren in je eigen gedachten

Deze foto is een foto die ik normaal gesproken niet 1 2 3 zou delen, maar laat wel duidelijk zien wat ik het liefst zou willen laten zien. Ik zat weer even lekker veilig weggedoken in mijn gedachten. Hiervoor was ik ten slotte toch naar Brighton gevlogen. Beetje te kutten met mijn telefoon in bad. Ineens kwam het idee om eindelijk eens die foto te maken wat je in mijn gedachten zou omschrijven als art. Deze foto is één van de uitkomsten daarvan. Een foto wat mij persoonlijk enorm trigger en een foto met een verhaal. Dit is de verhaal achter de foto.

Even wat moed verzamelen

Zodra ik wat meer moed in mijn gedachten had gestopt, heb ik de foto online met onderstaande tekst online gezet. Voor het eerst had ik van te voren wat mensen hun mening gevraagd en was ik ligt zenuwachtig om een foto online te zetten. Op een of andere manier betekend deze foto heel veel voor mij. Wanneer ik naar de foto kijk voel ik direct de pijn en de hoeveelheid gedachten die achter de foto zit. Uiteraard maakte ik deze foto niet zomaar. Hij moest gemaakt worden. Het idee zat al een tijdje in mijn gedachten en nu kwam het er eindelijk uit. Het is alleen absoluut niet een foto die ik normaal gesproken van zelf zou plaatsen. Half naakt op de foto met borsthaar is nou niet echt mijn ding. Waarschijnlijk durfde ik hem daar door niet direct online te gooien

https://www.instagram.com/p/B9mYhojFKLw/
Dit is content wat ik wil maken

Persoonlijk ben ik een enorme liefhebber van creatief bezig zijn. Wanneer ik het internet zoekt naar leuke mensen, ben ik niet echt opzoek naar die make-up foto. Nee, ik wil zelf direct geraakt worden en mijn gedachten moeten worden aangezet. Er moet een emotie omheen hangen of je moet zien dat er enorm veel werk en gedachten er achter verscholen zitten. Dat is in mijn ogen art. Nu ben ik online actief met mijn content. Regelmatig probeer ik ook dingen te maken wat mij zelf kan raken. Dit kan een verhaal uit het verleden zijn of dus deze foto. Het is zelfs zo erg dat ik mij zelf voor het eerst als achtergrond foto heb geplaatst. Dit wil ik laten zien en dit is wat ik voel. Misschien in jouw ogen is het heel iets anders. Alleen ik noem dit art.

Het leven is niet altijd perfect

Op mijn stukje internet wil ik mijn kijkers de realiteit laten zien. Het leven is niet altijd even mooi en soms is het gewoon echt even kut. Ik zit enorm vaak in mijn hoofd te stoeien. Dat is nou gewoon eenmaal een ding uit het verleden. Misschien niet het beste om te doen, maar hey dat ben ik wel. Het is misschien dan wel niet het beste, alleen het is ook zeker niet verkeerd. Ik vind het belangrijk om te laten merken dat ik met deze gedachten en soms erge pijn rondloop. Emoties zijn er niet om te verstoppen, maar juist om te showen. Persoonlijk voel ik mij altijd enorm betrokken richting artiesten die dit tonen. Het is iets moois en je kan je zelf er in verplaatsen. Iedereen voelt zich namelijk wel eens eenzaam. De wat grotere namen zouden dit veel meer moeten laten zien. We creëren een te perfecte beeld van de wereld. Dat is alleen niet het geval en gaat ook zeker niet gebeuren. Laat gewoon eens de waarheid zien.

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via YouTube, Facebook,  Twitter en  Instagram

Anders val je even uit een boom voor een Instagram foto

Een bepaalde periode heb ik niks gehad met foto’s. Door de tv en filmopnames ben ik er gelukkig weer wat meer van gaan houden. Zo verschijn ik zelf meer op mijn blog en ben ik begonnen met een persoonlijke Instagram account. Meestal plaats ik daar mooie herinneringen, maar in een gekke bui loop ik wel eens naar buiten om foto’s te maken. Dit doe ik dan weer niet al te snel. Wanneer ik het doe weet je in ieder geval wel één ding zeker. Het wordt weer een dag waarbij ik mij zelf ga uitlachen. Zo hing ik dit keer ineens in een boom, al bleef ik niet al te lang hangen.

Ik zocht al een tijdje iets geks op kledinggebied. Iets wat niet veel mensen hebben, maar wat wel enorm tof er uit ziet. Tijdens een nachtelijk facebookreclame sessie kocht ik een paar kleding stukken die in dat plaatje pasten. Over die aankopen wil ik nog een aparte blogpost schrijven. In die aankopen zat een vest wat net gewaagder was dan alle andere producten. Hij was lekker kleurrijk. Het bevatte groen, geel en rood qua kleuren. Een kleurencombinatie die ik niet zo snel samen zou voegen, maar wat ben ik blij dat ik hem heb gekocht. Hij is lekker warm, kleurrijk en eens wat anders. De perfecte aankoop was gevonden.

Van tevoren wist ik natuurlijk dat zo’n aparte vest niet bij iedereen in de smaak zou vallen. Zo wist ik al ver van tevoren dat het bij mij thuis nooit in de smaak zou vallen. Te opvallend en ik zou het normaal nooit zo snel dragen. Zo werd ik al snel grappend Pipo en Kabouter Plop genoemd. Ach ze mogen mij ook wel eens een keer terugpakken. Ze hebben het al zwaar zat met mij. Al die geintjes en drukke gedoe.

Bij mijn moeder thuis is er enorm veel natuurgebieden te vinden. Nou was ik hier weer even om mijn weekend te vieren, dus ik kon daar mooi gebruik van maken. Ik pakten mijn tas met fotospullen en ging er op uit. Even naar de plekken waar ik als kind graag kwam. Zo belande ik weer eens in de bossen waar ik als kind altijd te vinden was na school. Gezellig met mijn vrienden hutten bouwen en avonturen beleven. De geschikte plaats om mooie foto’s te schieten. Nou kunnen foto’s bij mij nooit echt normaal gaan. Ik moet er altijd even voor zorgen dat er een grappig/mooi moment aan vast zit. Wanneer je een statief gebruikt en een telefoonafstandsbediening die bijna leeg is, zorgt dat al snel voor grappige momenten.

Zo leek het mij een goed idee om lekker ouderwets in een boom te gaan hangen, want wat kan er nou fout gaan hé. Nou het zou zomaar kunnen gebeuren dat je naar beneden glij en met een halve salto op de grond beland. Ik heb mij zelf zo hard uitgelachen. Wat ik wilde bereiken kon helemaal met deze boom. Al ben ik wel blij dat ik het geprobeerd heb. Het zorgde voor een mooie toevoeging aan dit fotoverhaal. Weer even lekker jong wezen op mijn jeugdplek.

 

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

Eindelijk durven we weer op foto’s te staan

Een hele lange tijd wilde ik niet op foto’s staan. Ik herkende mij zelf er nooit in terug. Wel keek ik altijd vol liefde naar mijn baby/kinder foto’s. Gelukkig kan ik er tegenwoordig weer om lachen. Ik vind het zelfs mooi om momenten vast te leggen. Toen kreeg ik toevallig ineens een mailtje van Albelli. Een bedrijf die onder andere canvassen en fotoboeken maakt. Nou was ik natuurlijk laatst in Marokko, dus het geschikte moment om wat mooie foto’s te maken.

Ik heb gekozen voor twee kleine canvassen (40 x 30cm). Om mij zelf nou enorm groot op één doek te zetten vond ik nou ook weer iets te ver gaan. Na heel lang twijfelen vond ik eindelijk de twee perfecte foto’s. Twee momenten waar ik hele mooie herinneringen aan over heb gehouden. Tijd om ze op een doek te laten drukken.

Deze foto was voor mij al snel duidelijk dat dit er één zou gaan worden. Ik vond deze man/dag zo mooi en belangrijk. Een man die zo weinig nodig had om te genieten. Ik vond zijn verhalen echt prachtig. Normaal ben ik op het gebied van Engels praten echt een stille. Ik doe het liever niet. Mijn Engels is helaas minder goed dan ik zou willen. Hij veranderde dit helemaal bij mij. Ik bleef praten met hem. Stiekem wilde ik gewoon alles over hem te weten komen. Zulke pure en mooie herinneringen deelde hij met mij. Daarnaast leerde hij mij ook nog eens een beetje Arabische. Dit heeft daarna voor vele leuke momenten gezorgd. We kijken beide niet zo heel goed op de foto, maar voor mij is deze foto echt goud waard. Een man die ik niet meer snel zal vergeten. Hopelijk kom ik hem ooit nog eens een keertje tegen.

Dan had ik nog maar één foto nodig. Natuurlijk vind je dan ineens allemaal leuke foto’s. Nou wilde ik eerst voor een foto gaan van Penoza. Helaas kreeg ik mij zelf niet zo goed in beeld. Het zou nooit zo mooi op een doek kunnen komen als op tv. Tijdens het bloggen gooide ik toen deze foto online. Ik vond de foto echt bijzonder gemaakt. Het was zo moeilijk om op die rots te komen, maar ik zou er nog 100x voor willen bloeden. We lijken zo klein op die rots. Steeds weer word ik er stil van als ik er naar kijk. Wat is de wereld toch groot en mooi. Veel te groot om alle ellende alleen te dragen. Die gedachten moet ik gewoon vasthouden. Vandaar werd dit mijn tweede foto

Bij de laatste foto kreeg ik wel een waarschuwing te zien. Ik had de foto door gestuurd gekregen en hierdoor kon die mogelijk wazig op het doek terecht komen. Dit is gelukkig bijna niet te zien. Hij staat er nu misschien juist wel perfect op. De eerste foto had ik zelf gemaakt, dus die was gelukkig sowieso goed gelukt. Ik zoek nu nog even een perfecte plek voor de canvassen, maar ik ben er in ieder geval enorm blij mee.

Natuurlijk had ik ook voor een fotoboek kunnen gaan. Alleen die gaan na een tijdje toch alleen maar stoffig worden. Dan kijk je er weer eens even in en dan klap je het weer dicht. Nou heb ik echt eens iets zichtbaar. Iets om elke dag even naar te kijken. Het gevoel van de foto’s voel ik steeds weer. Het was echt een mooie en een hele bijzondere vakantie. Heel lastig om mijn draai te vinden, vanwege dat ik daar natuurlijk was met mijn ex vriendin en haar gezin, maar ik had het zeker niet willen missen. De foto’s spreken denk ik al voor zichzelf.

Nogmaals bedankt Albelli 😊

Fabian van der Gijze

De gênantste en de gekste foto’s op mijn telefoon (foto sessie #7)

Foto’s van mij zijn tegenwoordig echt zelden te vinden. Na een paar jaar werd ik er echt heel verlegen voor en kan ik er eigenlijk nooit op lachen. Wel ben ik gek op foto’s maken. Ik maak echt de gekste foto’s. Soms van andere, maar ook echt heel veel van mij zelf. Deze foto’s kunnen soms maar beter niet gezien worden. Wat doe ik met zulke foto’s? ik spaar ze op voor mijn blog. Je kan je ten slotte beter zelf voor gek zetten dan een ander. Bovendien vond ik het heel leuk om met deze foto’s mijn nieuwe lezers kennis te laten maken met foto sessie. Succes met lachen en misschien herken je sommige foto momenten wel van je zelf. Ben toch niet de enigste die dit soms doe?
Laat iSnapchat-5642341240638436817k beginnen bij de
foto’s die iedereen tegenwoordig wel heeft. Snapchat heeft natuurlijk leuke filter functies. Ik hou dan wel niet van foto’s maken, maar ik vind dit af en toe nog wel eens leuk om te proberen. Natuurlijk sla je de gekste foto’s ook op je Telefoon op. Zeg nou eerlijk staat het mij niet heel erg mooi.

 IMG-20160629-WA0007 Snapchat-5452641172044267765 Snapchat-5823805140360706253

Van kinds af aan ben ik opgegroeid met dieren. Één dier wilde ik vroeger heel graag, maar die kwam er nooit. Als kind wilde ik heel graag een hond. Heel lang heb ik in het wekend wel een hond gehad. May heeft namelijk twee honden en elk wekend mocht ik weer met hun spelen en knuffelen. Van dieren kan je natuurlijk de gekste foto’s maken. Je kan van je hond natuurlijk een Feyenoord hooligan maken of je kan er samen mee in slaap vallen. Gelukkig zijn er altijd pestkoppen in de buurt die er foto’s van maken. Je kan wel zien dat we echt een broederliefde hebben. Helaas wil de pup nog niet echt mee werken, dus nog geen gekke foto’s met hem.

IMG-20160108-WA0001 IMG-20150412-WA0000

IMG-20151201-WA0000
mooie foto hé haha

Misschien lees je mijn blog al een tijdje. Dan weet je dat ik in november altijd mee doe aan movember. Vorig jaar was mijn snor aan het einde voor het eerst echt zichtbaar. Toen ik hem er weer af mocht scheren kwam er ineens een gek ideetje in mijn hoofd. Waarom zou ik hem niet eerst voor de helft afscheren? Zodoende ontstond deze prachtige foto. Ben stiekem wel benieuwd hoe erg hij dit jaar gaat worden, want nu moet ik mij veel vaker scheren dan toen. Kleine mannen worden dus werkelijk waar groter of toch niet 😉

IMG-20150519-WA0001Persoonlijk hou ik heel erg van koekjes, snoepjes, ijsje, enzovoort. Misschien kan ik beter zegen dat ik gewoon van lekkere dingen hou. Nu ik zo door mijn foto’s aan het zoeken ben kom ik achter een tik. Blijkbaar maak ik heel veel rare foto’s met eten. De reden weet ik zelf eigenlijk niet eens. Ik maak andere gewoon graag jaloers met mijn lekkere eten. Het zorgt in ieder geval wel weer voor leuke blog foto’s. Misschien hou ik stiekem toch wel van selfies of gewoon te veel van eten. Dat kan natuurlijk ook.

IMG-20150219-WA0002 IMG-20160117-WA0018

IMG-20150729-WA0000Over eten gesproken. Soms gaat het gewoon niet helemaal goed. Vorige zomer is hier een mooie voorbeeld van. Toen ik een nieuwe pak boter pakten bleek het half gesmolten te zijn. Met mijn geniale brein bedacht ik een plan om dit op te lossen. Gewoon even in de gootsteen weg te gooien. Helaas bestond er anno 2015 nog altijd zwaartekracht. Tja, wat had ik dan ook eigenlijk anders verwacht. Boter is hartstikke glad. Natuurlijk glijd dat er in één keer uit. Zonde van de boter, maar wel heel leuk voor een foto.

Een andere tik vanIMG-20151123-WA0006 mij is adrenaline. Ik vind het echt super leuk om ergens heel hoog op te klimmen of ergens uit te hangen. Toen mijn huis werd beschilderd stond er heel lang een stelling. De trap haalden ze elke dag weer weg. Wie weet klom er wel een idioot naar boven. Dat hadden ze goed gezien, maar ik had zelf ook al iets gezien. Ik was even groot als de tussen palen. Gelukkig heb ik genoeg kracht in mijn armen. Door middel van op trekken kon ik zo omhoog klimmen. Misschien niet echt een gênante foto, maar voor een ander misschien wel een hele gekken.

Veder zijn er gewoon een hoop foto’s waar ik weer bewijs dat ik niet helemaal goedwijs ben. Je kan veel zegen, maar ik ben wel lekker mij zelf en dat vind ik het belangrijkste 🙂

IMG-20160105-WA0007 IMG-20151224-WA0004 IMG-20160627-WA0005 IMG-20150124-WA0009 20150322_201427 20150514_155936 IMG-20140617-WA0000 IMG-20160611-WA0005

Herkende je sommige fotomomentjes of ben ik nou de enigste gek. Ik moest heel erg lachen om sommige foto’s. Van sommige wist ik het bestaan niet eens meer. Dit waren in ieder geval de foto’s op mijn huidige telefoon. Ik heb al mijn oude telefoons bewaard. Daar staan vast nog een hoop andere foto’s op. Bovendien heb ik er nog een hoop op andere apparaten staan zoals mijn dsi, computer en tablet. Geef dus vooral aan als je hier meer van wilt zien, want dan gaan er zeker meer van zulke foto sessies komen. Voor nu hoop ik dat je er om kon lachen en ik je dag een stuk vrolijker heb gemaakt. Tot de volgende foto sessie of één van mijn andere blog posten 😉

Helaas kon ik niet alle rare foto’s meer gebruiken door de veranderingen, dus misschien een beetje een korte foto sessie, maar je weet waarschijnlijk wel waarom 🙂 Je kan altijd nog één van de andere foto sessies bekijken door hier te klikken.

Zit nooit met de gekke herinneringen, maar kijk er juist met een lach op terug. Wat andere ook mogen zegen. Het was voor jou een leuk en grappig moment en dat mag niemand van je afnemen.

Fabian van der Gijze

Je kan mij ook volgen via Facebook,Twitter,Instagram,google+en Bloglovin

De verhalen achter mijn groep 1/2 foto’s (Foto’s#4)

Op deze foto zit ik nog niet op een echte school, maar op de peuterspeelzaal. Hier leerde ik alvast mensen kennen die later met mij mee ging naar mijn school het driespan. Dit was dus de basis van mijn school carrière. Ik weet nog wel wat ik altijd het leukste vond aan de peuterspeelzaal. Dat waren namelijk de likkoekjes  Volgens betrouwbare bronnen heb ik hier ook mijn eerste vriendinnetje ontmoet.

dit ben ik

 

ijsjes

 

Dit moment was bijzonder. Deze dag was namelijk de alle eerste schooldag van groep 1.  Hoe kan je nou gelijk populair worden en veel vrienden creëren? Dan geef je iedereen een ijsje 🙂

 

20151217_20132720151216_224237

Op deze twee verjaardag foto’s kwam ik achter iets grappigst. Waar ik nu pas achter kwam tijdens het maken van deze blogpost. Mijn juf heeft namelijk op beide foto’s het zelfde t-shirt aan. Dit deed ze natuurlijk vanwege deze belangrijke dag 😉

 

 

20151216_224150We gingen hier volgens mij een dag naar de dierentuin. Hier kon je al zien dat ik veel gaf om mijn vrienden. Ik trok mijn beste vriend zo hard naar mij toe dat er gelijk een gat ontstond op de foto. Hij kijk er ook wel een beetje angstig bij en  het lijkt dat hij zich wilt redden met zijn handen.

 

 

 

optreden met zus

 

Dit is een foto die bij mij op school aan de muur hing en de eerste keer dat ik kennismaakte met een podium. Mijn zus en ik deden namelijk mee aan een open podium wedstrijd van mijn school. We deden een dans geografie op het nummer Oya lélé van K3 en ja hoor we wonnen de eerste prijs. Waar de prijs is gebleven is voor mij een raadsel.

 

met mijn hommies

Mijn moeder voorspelde niks goeds toen ik in groep 1 al mijn eerste vriendinnetje kreeg. Op de foto staat ze helemaal links naast mij. Ook kreeg ik een bijzondere vriend. Hij had namelijk  syndroom van down. Ik denk dat je het al op de foto had gezien. Hij staat namelijk op de foto helemaal rechts.

Benieuwd naar de voorgaande foto sessie? Klik dan Hier. Je kan natuurlijk ook nog mijn andere blogposten lezen door terug te gaan naar de homepage en anders bedankt voor het lezen. Graag tot ziens 🙂

Fabian van der Gijze

Je kan mij ook volgen op Facebook, Twitter,Instagram,google+ en Bloglovin