De Lost Gravity testen in Walibi Holland (heden)

Een goede vriendin van May (mijn vriendin) en haar vriend wilde naar Walibi gaan. Ze vroegen of May en ik mee wilde gaan. Doordat ik het best druk had gehad en slecht sliep had ik er niet zo veel zin in. Toen ik dat zei tegen May merkte ik al dat ze het jammer vond. Later zei ze ook eerlijk dat ze toch wel heel graag naar Walibi wilde. Aangezien het twee weken geleden was dat ik haar had gezien. Heb ik toch besloten om mee te gaan.

De laatste keer dat ik in Walibi was. Had ik afsluit dag van kamp groep 8. Ja, dat is gewoon alweer vijf jaar geleden. Er was laats een nieuwe achtbaan gebouwd, dus ik was erg benieuwd. Bovendien zijn er in die vijf jaar vast dingen verander. Ik kreeg er al iets meer zin in. Alleen tegen de bijna drie uur durende reis zat ik wel een beetje op. Gelukkig reis May veel meer met treinen, dus het moest wel goed komen. Tegenwoordig zou ik muziek op zetten en lekker gaan bloggen. Dat kan je natuurlijk niet echt gaan doen als je met je vriendin reis. Dat werd dus drie uur lang mijn vriendin pesten en naar buiten staren. We hadden trouwens nog een ander gelukje. May had gratis upgrade kaartjes gekregen. Hierdoor betaalde we voor tweede klas, maar mochten we eerste klas zitten. Zelf vond ik het niet zo’n hele groot verschil, maar je kan gelukkig wel altijd zitten.

https://www.instagram.com/p/BIefZd-BHYX/?taken-by=fabian_gijze

Toen we eindelijk haast in onze laatste bus konden stappen gingen de deuren dicht. Ja, vol is vol. Dat werd dus weer een half uurtje extra wachten. Ik ben nooit echt zo van het klagen over zulke dingen. Rustig wachten ik op de volgende bus. Gelukkig konden we hier ook gewoon zitten, dus het wachten leverde ons wel wat op. Na een korte busreis kwamen we dan toch eindelijk aan op onze eindbestemming. Na vijf jaar was ik dan eindelijk weer eens in Walibi. May’s vriendin was al met haar vriend in Walibi, dus wij hoefde niet meer te wachten op iemand.

20160730_111751

Tot mijn verbazing werden onze tassen wel eerst gecontroleerd. Volgens mij kon de controle wel iets beter, maar ik vind het wel een goede zaak. Je weet het tegenwoordig maar nooit. Onze kaartjes hadden we op onze telefoon staan. Na wat geklunsd waren we dan toch echt binnen. Vond het toch wel een applausje waard. We waren het park nog niet binnen en mijn vriendin stond al te stuiteren. Ze zag de mascotte van Walibi. Aangezien ik nooit zo van foto’s houIMG-20160730-WA0002 en zij heel erg van plagen. Moest ze mij wel naar hem toe slepen. Gelukkig ben ik een stuk sterker en groter dan haar, dus kon ik haar weg van hem trekken. In eens voelde ik een arm om mij heen. Verbaast keek ik naast mij. Ja, hoor daar stond hij. De mascotte had ons gezien en trok mij naar hem toe. Nou, May kreeg haar zin hoor. Een mooie foto met de mascotte van Walibi. Ach, ik had in ieder geval wel weer een foto voor op mijn blog te pakken.

Ja, ik moest hier bukken
Ja, ik moest hier bukken

Onze eerste doel was Robin Hood te vinden. Hier stond haar vriendin in de rij, dus dan konden we elkaar daar mooi treffen. We zagen te verse tortel duifjes al snel staan en we besloten ons zelf ook achter aan de rij te voegen. Mij viel het heel erg op dat het niet zo druk was. De rij was namelijk vrij kort. Ik dacht dat het kwam door de vroegte, maar later bleek het gelukkig gewoon een rustige dag te zijn. Het heerlijke achtbaan gevoel hadden we al weer te pakken hoor. Ik hou er echt van. Het nieuwe koppeltje wilde graag karten. Zelf vind ik dit ook altijd erg leuk, dus kochten we vier tickets. Blijkbaar was het 1+1 gratis, dus waren we veel goedkoper uit. Helaas gingen de karts niet echt heel hard. Hierdoor kon je niet echt iemand in halen. Bovendien was de baan ook niet zo heel speciaal, maar het was wel weer even leuk om het weer eens te doen.

20160730_165328

 

May en ik gaan overal in waar we maar kunnen. Onze metgezellen durfde allebei niet echt in achtbanen. Zelf vond ik het best raar dat ze dan naar Walibi gingen, maar dat moesten ze natuurlijk zelf weten. Als ik maar gewoon overal in kon. Het is toch een hoop geld voor mij. Al moet ik oprecht zeggen dat ik Walibi nog wel vind mee vallen qua prijzen. Na een paar attracties te hebben gehad gaven hun ook aan dat ze weer weg wilde. Ze vroegen ons of we wilde shoppen. Zonder te overleggen heb ik dit gelijk af geslagen. Het was nog maar zo’n 1 a 2 uur, dus dan ga ik zeker nog niet weg. Van mij mochten hun wel weg, maar ik wilde echt nog niet weg. Ze vonden het eerst erg voor ons, maar toen we aan gaven het echt niet erg te vinden gingen ze dan toch maar weg.

Zelf zijn May en ik nog veel 20160730_142314langer gebleven. De rijen waren echt lekker kort, dus je stond echt maar maximaal 30 min in de rij te wachten. Dit was dan ook echt maximaal. Natuurlijk hebben May en ik ook de nieuwe achtbaan uitgetest genaamd Lost gravity. Als je van achtbanen houd moet je er echt een keer in. Hij is echt heel leuk. De rit duurt 1:22 minuten, maar je maakt echt heel wat mee. Zelf vond ik het de leukste achtbaan samen met de Goliath. Over de Goliath gesproken. Wat geef die achtbaan je toch een lekker gevoel. Met 106 km/u stijl naar beneden gaan. Ik hou er echt van. Het gevoel wat je krijg door de g-kracht. I love it. Als ik het nou elke dag even kon voelen. Zou leuk zijn.

20160730_195558Aangezien de terug reis weer drie uur zou duren besloten we toch om vijf uur al. Ik was weer even terug in Utrecht. May en ik kregen wel een beetje honger, dus we gingen even op centraal een hapje eten. Zelf had ik lekker een kapsalon en mijn vriendin een doner menu. Toen alles weer achter de kiezen zat konden we weer veder reizen. Toen de lange reis eindelijk voor bij was. Konden we eindelijk nog het kleine stukje naar huis fietsen. Lekker het bedje in duiken en uitslapen.

Mocht de Walibi dit lezen. Je mag mij altijd gratis kaartjes sturen 😉 Het was echt een hele leuke dag. Bovendien was het echt heel fijn dat het lekker rustig was. We hebben heel het park gehad en alles kunnen testen. Naar mijn mening de leukste pretpark in Nederland. Trouwens even een applausje, want ik heb dit keer veel foto’s gemaakt. Ik leer het wel 🙂

Fabian van der Gijze

Je kan mij ook volgen via Facebook,Twitter,Instagram,google+en Bloglovin

Een dagje oude maas met het gezin (heden)

Vanwege mijn vakantie en Bevrijdingsdag heb ik deze week een lekker lang wekend. Voor mij betekend dat meestal opblijven, veel bloggen en uitslapen. 5 mei werd ik helaas toch vroeg wakker. Ik had tot twee uur de blog post de Tweede Wereldoorlog geschreven en was behoorlijk brak. Ik besloot lekker lang in mijn bedje te blijven liggen en even alles terug kijken en een beetje klote op sociale media’s.

Om elf a half twaalf werd het toch echt eens tijd om onder de douche te stappen. In eens hoorde ik mijn moeder van beneden roepen. Een beetje geïrriteerd vroeg ik wat er was. Ze riep terug dat ze naar de Karwei en de oude maas ging met haar vriend en mijn zus. Vervolgens vroeg ze of ik mee ging. Ze had het denk ik niet verwacht, maar ik zei weer eens een keertje ja. Normaal ga ik tegenwoordig niet meer zo vaak mee. Nooit meer zo zin en heb meestal zelf wel iets anders te doen. Voor de oude maas maakte ik dit keer even een uitzondering. Vroeger kwam ik er altijd als kind en er hangen een hoop leuke herinneringen. Ook vond ik het wel fijn voor mijn zus. Misschien kan ik het niet altijd even goed laten zien en ben ik wat harder, maar ik ben er in deze tijd wel voor haar. Ik zie ook wel dat ze zich heel slecht voelt. Anders was ze ook niet tijdelijk weer bij ons ingetrokken. Zo lekker ligt een in klap bedje niet en ik spreek uit ervaring de woon kamer is ook niet de ideale slaap plek.

Ze wilde al weg gaan, dus moest ik even gaan opschieten. Ik trok snel mijn kleding aan, deed mijn haar en spoot nog even een luchtje op. Toen ik beneden kwam deed ik nog even snel een boterham smeren voor onderweg en deed mijn lezen weer in. Ik was eindelijk klaar en daar gingen we dan. Onze eerste bestemming was de Karwei. De vrouwen konden het weer niet laten om naar de planten te kijken. Mijn zus besloot om een bramen plantje te komen voor haar tuintje. Ik vond het wel een goed ideetje om de buiten banken te testen. Nou ik kan je zegen ze zaten goed hoor en het zonnetje er bij was heerlijk.

Eindelijk konden we naar binnen. Mijn 2016-05-05 22.32.24moeder moest een parasol houder en kolen voor de barbecue en ik een nieuwe houder voor mijn vlag. Wij konden dit jaar weer niet onze vlag uit hangen en daar baal ik van. Er moest gewoon weer eens een  nieuwe houder komen. Steef en ik moesten zorgen voor de parasol houder en de vlaghouder. Natuurlijk konden we de vlag houder niet in één keer vinden en moesten we het even vragen. Ik begreep wel waarom we het niet vonden. Het lag namelijk bij de pluggen. We hadden alles verzameld. De Karwei had bonnen in het boekje gedaan waar je per transactie op twee producten 20% korting kreeg. Mijn moeder besloot dat het een verstandige idee was om iedereen twee producten te geven en te laten af te rekenen. Ik vond het maar gek en ben weer terug gegaan naar buiten om wederom in het zonnetje te zitten. Ze komen van zelf wel weer naar buiten. Dat kwamen ze eerste instantie niet. De kassa werkte niet echt mee en duurde het allemaal weer veel langer. Toen ze eindelijk buiten kwamen konden we naar de oude maas.

pannenkoekenToen we aan kwamen merkte we al snel dat we allemaal honger begonnen te krijgen. Na een beetje zeuren en smeken gingen we naar het pannenkoekenhuis. Het was al weer zo lang geleden dat we daar hadden gegeten. Ik een kaas spek pannenkoek. Dat vind ik altijd zo lekker om te eten. Vooral bij pannenkoekenhuizen. Helaas had ik er al een stuk uit gesneden, maar dit keer ben ik niet vergeten er een foto van te maken. De personeel was nog steeds even gezellig en een paar mee de werkers maakte nog even een praatje met ons. Spontane contact met klanten vind ik altijd erg belangrijk en kan ik erg waarderen. Als je ooit in de buurt ben is het echt een aanrader om er eens een bezoek je te brengen. Sowieso een bezoek aan de oude maas is geen slechte plan. Als het mooi weer is. Is het echt een prachtige plek om tot rust te komen.

2016-05-05 22.31.27

We maakte nog een korte wandeling bij de oude maas, maar mijn moeder merkte al snel dat het niet verstandig was om een te groot rondje te lopen. Ondanks het korte rondje vond ik het echt heel gezellig om weer eens met zijn alle iets te gaan doen. Ik moet eigenlijk weer wat vaker mee. Gewoon meer tijd vrijmaken, maar dat is soms even wat lastig. Heb je zelf ook van die plekken waar je vroeger kwam en waar je nu heel af en toe nog even heen ga of heel graag naar toe zou willen gaan? Ik vond het in ieder geval weer eventjes heel prettig om herinneringen op te halen van vroeger, want ja er waren ook een hoop leuke dingen.

Ik wens je nog een fijne dag en bedankt voor het lezen van deze blogpost. Graag tot ziens 🙂

Fabian van der Gijze

Je kan mij ook volgen op: Facebook,Twitter,Instagram,google+ en Bloglovin