Die verdomde glimlach

De oh zo bekende glimlach. Wie kent hem nou niet. Elk kind leert al direct hoe hij werkt. Wat er ook gebeurd glimlach heel even, want zo dra je iets fout heb gedaan en je geef een hele lieve lach, dan vergeten mensen het soms wel eens. Ja de glimlach is misschien wel de sterkste wapen.

Dat is die van mij in ieder geval wel. Je ziet mijn glimlach als ik even voor bij komt lopen. Ik kijk je even aan en geef je soms een knikje. Alleen het verhaal achter de glimlach zou jij nooit weten. Nee, dat weet alleen ik. Geloof mij dan is het voor mij soms toch een eenzame glimlach. De lach zit er, maar de glim is ver te vinden. Zo goed ik mij als kind achter mijn glimlach kon verschuilen kan ik nu nog steeds. Je kan ook gewoon niet de hele dag blij zijn. Dat heeft niemand. Iedereen heeft een punt van breken en ik dus ook. Niks geks toch. Wees eerlijk, dit wist je al lang.

Waarschijnlijk zijn er maar weinig mensen echt te vrede met hun lach. Het is gewoon de mooiste muur die we voor ons kunnen houden. Je loopt niet op je gemak buiten met een traan op je gezicht. Een traan die langzaam via je wangen de grond wilt bereiken. Nee, alleen de regen druppels mogen op die manier op de grond vallen. Jij bent sterk en niemand zou het anders mogen zeggen.

Toch probeer ik nu lachend door het raam te kijken. Echter bereikt mijn zicht de buitenlucht niet. Nee, het enigste wat ik zie is een jonge met zijn beste fake smile. Elke keer weer die verdomde glimlach. Elk raampje weer. De glimlach die al zo veel weg heeft gemommeld dat je er bijna een film  van zou kunnen maken. Altijd blijven lachen zei mijn kinderidool. Als hij het zegt dan moet ik het ook echt doen.

Hoe mooi zou het zijn als we dit masker niet meer nodig hadden. Onze grootse wapen echt alleen zichtbaar zou zijn op het moment dat hij echt terecht was. Niet omdat je het gevoel krijg dat het moet. Geef toe, jij gebruikt hem ook regelmatig en ben je er een beetje trots op. Je hebt weer iemand om de tuin geleid. Hoera feestje?

Wanneer de zon onder is, iedereen weg is en wanneer het laatste lichtje gedoofd is. Wat zie ik dan op jou gezicht. Die oh zo mooie glimlach van je of een grote traan op je wang. Ben je blij dat de dag bijna weer begind of ben je blij dat hij juist net over is. Wanneer ben je echt gelukkig en wanneer zit je helemaal in je element. Echt elke keer wanneer je lach of ben je stiekem één van de beste acteurs die we hier te vinden hebben. Kies jij maar. Aan jouw de keus. Kies je A of kies je B. Uiteindelijk beslis je zelf altijd wat je doet. De druk kan nog zo groot zijn, maar jij beslist en zet zelf die stappen. Niemand anders. Alleen jij met die verdomd mooie glimlach, want ja die heb je zeker. Ik zou er bijna jaloers van worden.

Fabian van der Gijze

Je kan mij ook via  Facebook,  Twitter,  Instagram,  google+en Bloglovin volgen.