Weer terug in Las Palmas en terug naar huis (Gran Canaria 14 & 15)

Dan zit je in eens weer te bloggen in een vliegtuig stoel. De vijftien dagen zijn zo weer voor bij gevlogen. Voor ik het wist zat ik hier weer bijna op de zelfde plek in het vliegtuig met Marco Bosato op. May en ik zitten niet naast elkaar, dus ik ga lekker de hele vlucht bloggen. Misschien lukt het mij dan ook eindelijk eens om vooruit te werken. Gisteren hebben we besloten om toch nog op pad te gaan. We zijn met de normale bus terug gegaan naar Las Palmas. Het leukste stadje die we hier hebben bezocht.

Veel te vroeg hadden we onze wekker gezet om20160823_120716 vroeg naar Las Palmas te kunnen. Helaas rijden de gratis strand bussen niet zo vroeg en ik was helemaal vergeten dat ik nog reclame moest maken. Na het eten heb ik dit zo snel mogelijk gedaan en zodra de bus kwam zijn we weg gegaan. Op naar Las Palmas. Aangezien we hier niet echt bekend zijn gingen we het nog maar eens na vragen. Gelukkig stond de bus al klaar en konden we zo mee. Met zijn tweeën waren we maar €12,50 kwijt om helemaal naar de andere kant van het eiland te reizen. Onder weg zag ik veel herkenbare dingen van onze excursie. Eigenlijk gingen we nu bijna weer de zelfde excursie doen, maar dan gewoon lekker samen. Nu konden we zelf zo lang blijven als we wilde en ook veel meer verkennen.

Toen we in Las Palmas aankwamen konden we natuurlijk direct een taxi pakken om naar het warenhuis te gaan. Gelukkig deden we dit niet en besloten we te lopen. Las Palmas is echt heel groot. Gelukkig was May dit even vergeten, want het lopen heeft in totaal zo’n 45 min geduurd. In Gran Canaria durfde ik niet echt te sporten, dus elke km lopen was weer mooi mee genomen. Tijdens de vierdaagse moet ik ten slotte ook gewoon lopen. Gelukkig kan ik goed tegen de warmte in het buitenland, dus het lopen beviel mij wel. May had het iets zwaarder. Ze was moe en had heel erg honger. Nadat we eventjes waren gestopt om een broodje voor May te kopen, kon ze er weer tegen aan hoor.

Zoals vermeld kwamen we na zo’n 45 min lopen aan op onze eerste bestemming. Ik had in mijn oog hoek de tweedehandse game winkel Cex gezien. Gelukkig is May niet zo de moeilijkste, dus gingen we hier eerst even heen. Mijn zus wilde heel graag Mario Kart hebben voor op de wii. Dit is in Nederland alleen nog reten duur en voor een normaal wii spelletje is dat het gewoon niet meer waard. Hier was die een stuk goedkoper, dus ik heb hem even voor haar meegenomen. Is zij ook weer een beetje blij. Ik had hier nog geen lidmaatschap pasje, dus die heb ik maar gelijk aangevraagd. In Nederland zullen ze wel raar opkijken als ik een Spaans pasje heb.

20160823_150714 20160823_150915

20160819_125057Toen we het spelletje binnen hadden konden we dan eindelijk naar het grote warenhuis. Gelijk bij binnenkomst werd May weer helemaal wakker en blij. Overal zag je weer de make-up merken. Misschien heb je het op Twitter al gelezen, maar zoals beloofd heb ik voor mij zelf twee Japanse make-up maskers gekocht. Ze zagen er gewoon te leuk uit. Binnenkort word ik dus toch maar even een beautyblogger. Ben zelf erg benieuwd. Het was in ieder geval wel gek om voor mij zelf make-up te kopen. Wie weet bevalt het wel ;). Ondertussen werd May door één van de personeelsleden opgemaakt. Ze had iets waardoor je wenkbrauwen dikker door leken. Zelf moest ik al lachen om de afbeelding, dus ik was erg benieuwd. Ze was wel vrij direct en eerlijk. Één van de eerste dingen die ze tegen May zij was over epileren. Tijdens de vakantie had ze dat niet gedaan, dus het was iets voller dan normaal. Beide vonden we het resultaat niet zo moei, dus we kochten het product niet. Wel kocht mee een ander oogpalet. Voor de kenners het is een oogpalet van benefit  Mij zegt het niks, maar jullie vast en zeker wel.

Toen we alle make-up merken weer  hadden gehad en de rest ook weer hadden gezien besloten we een taxi te pakken. Las Arenas was lopend niet echt te bereiken, dus helaas moesten we wel een taxi pakken. Zelf had ik erge trek gekregen in een Mcflurry. De vorige keer was hij heel goed bevallen en het smaakte naar meer. Gelukkig wist ik nu hoe een bestelling werkte, dus voor ik het wist had ik mijn Mcflurry cookie caramel. Ik probeerde in hun gamehal nog een king Bob Minion te grijpen, maar natuurlijk lukte dat net niet. Ach, ik ben al blij met mijn twee Minions.

20160823_193354 20160823_193358

Toen we alle winkels weer hadden bekeken besloten we weer terug te gaan. We keken gelukkig dit keer eerst hoe duur de bus was. Wat is dat hier goedkoop zeg. Om weer naar Las Palmas te gaan waren we maar €2,80 kwijt. In Nederland mag je daarvoor echt niet mee. Met een beetje geluk redden we onze tweede bus ook nog. Voor we het wisten waren we alweer in ons plaatsje Maspalmas. Aangezien het onze laatste dagje was nam ik May mee uiteten. Ze had heel de vakantie om tapas lopen te zeuren, dus we gingen bij een tapas restaurant zitten. Naast vis tapas nam May een grote salade. Zelf hielt ik het lekker bij een pizza Margarita. Van mij hoef het niet zo speciaal te zijn. Ik eet gewoon graag lekker eten en bovendien had ik echt zin in een pizza. Toen alles op was en May een ijsje had gekocht liepen we nog even over de boulevard. Hierna gingen we maar weer naar ons appartement toe. Morgen ging de wekker alweer om 6:00, dus een beetje slaap konden we wel gebruiken.

20160823_222911 20160824_071738

Vol energie maakte ik May wakker. Ik had echt goed geslapen en ik keek heel erg uit naar het vliegen. Zoals ik de vorige keer al aan gaf vind ik dit persoonlijk heel leuk, dus ik kon echt niet wachten. Helaas moesten we hier voor wel Gran Canaria voor verlaten, maar na 15 dagen werd het wel weer eens tijd. We werden als eerst opgehaald, dus we moesten al vroeg klaar staan. Toen de laatste dingen in onze koffers zaten en ons eten op was gingen we maar eens naar de lobby. Helaas stond de hele aardige toonbank mede werker er nog niet, dus dan maar zonder gedag vertrekken. De man die er nu stond was ook niet verkeerd hoor. Precies op de afgesproken tijd werden we op gehaald bij ons hotel.

Tijdens de rit naar het vliegveld hoorde ik in eens iets mauwen. Ik dacht eerst dat een kind net als of deed, maar blijkbaar hadden twee mannen een zwerf kat opgehaald van Gran Canaria. Het stonk een beetje naar poep, maar het beeste zag er wel heel lief uit. Het vliegveld lag niet zo heel ver weg, dus binnen een half uurtje waren we er al. Het afscheid van dit mooie eiland kwam nu toch heel dichtbij.

Gelijk bij binnenkomst konden we onze koffers afgeven en inchecken. Het shop gedeelte is hier niet heel groot, maar er zaten wel een paar leuke winkels tussen. Op Gran Canaria was ik een verzameling van skittel smaken begonnen. De bessen variant kwamen we na één keer helaas niet meer tegen op het eiland. Stiekem had ik het al opgegeven. Gelukkig hoorde zag May het hier in eens liggen. Natuurlijk was het wel peper duur en een mega zak, maar we hebben in ieder geval deze variant ook weer. Alle variante die we konden vinden op Gran Canaria hebben we verzameld. Ben benieuwd hoe sommige gaan smaken. Topicaal en Bessen hebben we stiekem al geproefd, dus helemaal nieuw is het niet.

20160824_101559 20160824_101704

20160824_143511
Stiekem foto’s maken van schattige baby’s.

Na een uurtje nutteloos rond lopen konden we eindelijk aan board. Dit keer liepen we niet een slurf in, maar moesten we naar beneden. Ik werd oprecht heel blij, want dit betekende natuurlijk dat we zelf mochten instappen vanaf de grond. Ik heb dit altijd al eens willen doen. Het stelt natuurlijk niks voor, maar ik vond het gewoon leuk om te doen. Vast een raar trekje van mij. Eerst dacht ik helemaal alleen te zitten, maar op het laatst kwam er nog een gezin met een baby naast mij zitten. Andere zouden dit misschien heel vervelend vinden, maar ik vind baby’s echt heel leuk. Gelukkig worden ze ook altijd kalm als ik gek doe, dus zij was nog eens lekker rustig. Blijkbaar vond ze mij wel grappig, want ze bleef maar kijken. Haar ouders waren ook gelijk blij. Hadden ze te minste geen huilende baby.

Nu zit ik waar ik nu zit in de lucht. Lekker kalmpjes aan het bloggen. De mensen naast mij zijn gelukkig aardig. Ze boden me al snoep aan, dus dan ben je in mijn ogen al snel lief :). Nee, volgens mij zijn ze oprecht heel aardig en hebben ze een prachtige baby op de wereld gezet. Naast een documenteren over vleesetende planten gebeurd er hier in de lucht natuurlijk niet zo heel veel. Waarschijnlijk blog ik nog wel even als we bij May thuis komen, dus tot zo!!

Ja, dan besef je in eens dat je weer in Nederland ben. Laat ik direct heel eerlijk zijn. Ik heb gewoon niks meer te vertellen over de terug reis. Nadat ik afscheid had genomen van het gezin naast mij en het lieve kleine meisje kregen we als eerst onze koffers en konden we gaan. We stonden natuurlijk direct in de file. We hebben een beetje met de honden gespeelt, maar veder echt niks. In de lucht heb ik vier blog posten geschreven dat en een poep luier van de baby naast ons is er echt niks meer gebeurd. Oh ja, één ding. Eindelijk klapten de mensen weer tijdens de landing.

Laat ik het niet langer maken dan nodig. Ik zie jou gewoon weer graag terug bij één van mijn andere blog posten. Morgen ga ik naar mijn eigen huis en dan ga ik vol aan de bak voor mijn blog. Twee weken mijn blog optimaliseren. Ben benieuwd wat jullie er van gaan vinden. Tot kijk 🙂

Fabian van der Gijze

Mij kan je verder volgen  op: Facebook,Twitter,Instagram,google+en Bloglovin 

De shopping tour en wandelen over de duinen (Gran Canaria dag 10&11)

Als je de Gran Canaria blog posten heb gelezen heb je vast door dat shoppen hier niet zo’n succes is. We wilde daarom heel graag naar Las Palmas de hoofdstad van Gran Canaria. Wij zitten helemaal in het zuiden en Las Palmas ligt helemaal in het noorden. Hierdoor is het veel te duur om er zelf per taxi heen te gaan. Heen en weer zouden we zo’n €140 euro kwijt zijn. Gelukkig konden we via Neckerman een excursie boeken naar Las Palmas.

Helaas na een hele slechte nacht ging de wekker alweer lekker vroeg. Helemaal nog suf deed ik mijn dingetje en liepen May en ik naar het ontbijt. Helaas weer geen pannenkoeken, dus ik ging dit keer maar voor drie broodjes bacon. Ik moest een hele dag overleven en in deze hitte kon je wel een goed ontbijtje gebruiken. Na het ontbijt gingen we de verzamelplek maar eens zoeken. We zouden opgehaald worden op een rotonde, want dat is hier gewoon heel normaal. Een rotonde is alleen heel groot en nogal rond. Dat werd weer eens lekker zoeken. Wij gingen maar weer op de zelfde plek staan waar wij ook werden op gehaald voor het duiken.

rontonde
bron: Google Maps

Ineens zagen we aan de andere kant een bus stoppen. May wilde er direct heen lopen, maar ik zat eerst nog eigenwijs te twijfelen. Gelukkig zijn we er toch heen gelopen, want het was wel onze bus. Wij natuurlijk de man in het Engels aan spreken. Direct werd er ons gevraagd of we nu al Nederlands waren verleerd. Direct werd ik blij, want hij sprak gewoon Nederlands. Aan zijn humor en accent te horen was het een echte Hagenees. Wat vind ik dat toch altijd relax en lekker klinken. Gewoon lekker plat.

Tijdens het rijden naar Las Palmas werd onze kennis weer groter gemaakt over het eiland Gran Canaria en liet hij bijzondere plekjes zien. Blijkbaar is hier een oud wildwest dorpje en is er een bocht waar elke dag wel weer toeristen op in knallen. Ook werd er uit gelegd wat het plan was. We zouden drie verschillende delen van Las Palmas te zien krijgen. Bij het eerste gebied kreeg je anderhalf uur de tijd om te shoppen, cultuur op te snuiven en een museum te bezoeken. Persoonlijk vind ik geschiedenis dankzij mijn lieve opa heel interessant, dus mijn keuze was niet zo heel moeilijk te verzinnen. Gelukkig leek het May ook interessant.

Onze reis gids liep me20160819_105632t alle museum mensen mee. Als hij mee liep was het namelijk voor de helft van de prijs. Persoonlijk hou ik daar erg van, dus van mij mocht hij wel mee lopen. Blijkbaar moet je hier alleen betalen als je 18+, dus uiteindelijk waren we maar €2 euro kwijt. May is namelijk nog een jonkie. Bij binnenkomst maakte je gelijk kennis met de twee huisdieren van het museum. Wat kunnen papegaaien een herrie maken. Ze pasten er wel echt bij. Het hele museum ging over Columbus en  tijdens zijn ontdekkingsreis heeft hij ze vaak genoeg over zien vliegen.

Er waren zo’n zeven kamers te vinden. In elke kamer zag je weer een ander tijdperk of een ander onderwerp. De eerste kamer vond ik zelf heel leuk om te zien. Hier in was zijn  kamer na gebouwd. Voor veel studenten zou het een leuke kamer zijn. Ik was er zelf ook jaloers op, want mijn kamer is echt heel klein. In elke kamer was ook een bak te vinden. Hierin zaten uitleg kaarten in het Duits, Spaans, Engels en Frans. Gelukkig wist ik er al wat van Columbus en is mijn Engels veel beter, dus ik begreep het ook een keertje. Het had wel iets weg van een Engelse leestoets. Dit keer alleen met een tekst wat ik zelf interessant vond. Mocht je van geschiedenis houden en/of ben je benieuwd naar het verhaal van Columbus dan is Casa de Colon zeker een aanrader. Vergeet alleen geen oordoppen mee te nemen om niet doof te worden door die twee vogels. Veder zal ik niks verklappen.

20160819_105249 20160819_105056

20160819_113510Ons museum bezoekje duurde maar een uurtje, dus we hadden nog even de tijd om rond te kijken. Als eerst kwamen we aan bij een gebouw met allemaal vlaggen. Volgens mij was het een ambassade gebouw. het plein er voor was heel groot en het was er lekker druk. We besloten er even te gaan zitten en de omgeving te verkennen. Tegenover ons zagen we een hele grote kerk. Het bleek alleen niet altijd een heilige gebouw geweest te zijn. Vroeger was het een enorme ziekenhuis, maar door een ramp was hier niks meer van over. Toen we weer onze krachten hadden opgebouwd gingen we naar het souvenirwinkeltje. De gids kwam hier zelf altijd graag en raden het iedereen aan. Misschien had hij er wel gewoon aandelen in, maar het was oprecht een hele leuke winkel. Eindelijk een ander soort souvenirwinkeltje dan al die andere. Ze hadden allemaal plaatselijke kruiden en plaatselijke producten. Ze verkochten bijvoorbeeld een oud Spaans instrument. Het zag er helaas niet zo stevig uit, dus die kon ik niet mee nemen. De tijd begon alleen te dringen, dus besloten we weer naar de bus te gaan.

Toen iedereen weer in zijn zetel zat konden we weer veder reizen. We gingen naar een warenhuis die wat weg had van de V&D en de Bijenkorf. Bij binnenkomst bleek het super groot te zijn. Het had 7 a 8 verdiepingen. We hadden hier maar een uurtje de tijd gekregen, dus die zouden we hier goed kunnen benutten. Dat hebben we ook zeker gedaan. May werd bijvoorbeeld bij binnenkomst al helemaal blij. Bijna heel de eerste verdieping was voor make-up. Sommige waren niet in Nederland verkrijgbaar, dus die moest extra goed bekeken worden. Uiteindelijk vond ze een oogschaduwpallet die haar wel beviel. Om haar te pesten trok ik haar eerst mee naar boven. Dat heb ik geweten hoor, want ze wilde steeds weer naar beneden rennen.

Toen ik alle sport spullen had bekeke20160820_231917n gingen we dan eindelijk weer naar beneden. May deed nog alsof ze moest na denken, maar uit eindelijk kocht ze de Too Faced Natural Matte. Gelukkig was ze er in ieder geval heel blij mee. Dat gevoel kreeg ik later op de dag zelf ook, maar dat vertel ik je zo nog wel. We keken nog even bij alle andere make-up merken. Zelf ben ik echt gek op Japanse spulletjes. Toen ik bij de Japanse make-up aan kwam werd ik zelfs nieuwsgierig, Als ze dit had gekocht had ik het nog leuk gevonden ook. Ze hadden bijvoorbeeld een panda masker. Bijna had ik die zelf gekocht om het uit te testen voor mijn blog. Het leek mij wel eens grappig om Japanse make-up te testen. Heel stom, maar ik heb het niet gekocht. Als ik het nu nog eens zou zien zou ik het nog willen kopen ook. Het merk was trouwen Tony Moly

IMG_20160819_130000 IMG_20160819_125353

Helaas hadden we hier maar een uur de tijd. Wij hadden nog graag willen rond kijken. We wilde ook niet achter gelaten worden, dus gingen we maar snel naar de bus. Onze laatste stop was Las Arenas. We kregen hier gelukkig weer anderhalf uur, maar als het aan mij lag dan zou ik er nu nog lopen. Wat is Las Arenas een leuke winkelcentrum en mega groot. Het had drie verdiepingen en was meters lang. Één winkel viel mij direct op en moest er direct naar binnen. Lach me maar uit, want het was de Toys r us. Hier kwam ik als kind heel vaak. De winkel was meters groot en je kon vroeger alles uittesten. Helaas is het in Nederland niet meer zo vaak te vinden. Toen ik hem zag kwamen die jeugd herinneringen weer even naar boven. Echt één van de leukste zaken waar ik als kind ooit ben geweest. Nog steeds kwam het kind bij mij naar boven. Als je ergens op kon drukken moest ik er ook echt op drukken. Ik had er wel uren kunnen blijven.

20160819_134107 20160819_134500

We hadden het beide echt naar ons zin. Elke winkel die ons leuk leek moesten we even in. Tussen door moesten we alleen even wat eten. May nam ergens een broodje en ik probeerde een McFllurry te regelen bij de Mc Donalds. Aangezien ik geen woord Spaans spreek ging ik naar zo’n zelf service tablet. Natuurlijk moet dat ding het niet goed doen. Toen ik na alles openen eindelijk een McFlurry karamel koekie had gevonden wilde ik pinnen. Alle alarmbellen van dat ding ging af. Blijkbaar was de kaarthouder kapot. Helaas kwam ik hier pas na drie keer achter. Gelukkig was mijn bestelling wel geplaatst en kon ik het later als nog betalen. Stiekem dacht ik dat ik hem nu gratis zou krijgen. Helaas ging dat niet door, want ze zagen dat het nog niet betaald was.

Dit keer baalde ik echt enorm, maar we moesten weer naar de bus. Zoals ik net al zij had ik er nu nog steeds willen lopen. Helaas kon dat niet en helaas is het te ver weg om er nog eens heen te kunnen. We moesten weer naar ons appartementje. Hier lag wel twee heerlijke stukken vlees te wachten. De kok had echt heel lekker gekookt, dus dat maakte het nog een beetje goed. Bovendien zouden we na het eten weer naar de gamehal gaan. De vorige keer hadden we dan wel heel veel pech, maar ik had er echt heel veel zin in.

May en ik besloten eerst weer een airhocky potje te doen. Dit keer deed het air gedeelte dan wel niet goed, maar gelukkig won ik dit keer wel. Beide punten tellingen deden het dit keer, dus mijn game ego was weer even gestreeld. Nee, ik win graag, maar verliezen vind ik echt niet erg. Word je juist weer beter van. Hierna besloten we eens te poelen. We gingen beide echt goed. Zo goed dat we beide alleen nog de zwarte bal in het juiste gat moesten krijgen. Met echt heel veel geluk tikte ik de bal per ongeluk het juiste gat in.

20160819_210524 20160819_211304

20160819_215843Hierna gingen we samen basketballen. Tot onze verbazing ging dit echt heel goed. We kregen er echt plezier in. May gooide af en toe iets te hard waardoor we moesten bukken, maar we wonnen in eens tickets. Na vier potjes hadden we zelfs al genoeg punten voor een Minion. Ik ben echt gek op die film, dus ik was oprecht heel blij. May kon mij dan wel lekker uitlachen, maar ik had mooi wel een Minion gewonnen. We moesten hier gewoon een foto van maken. Natuurlijk moet er dan net een grote gespierde Engelsman langs lopen en zeggen hoe schattig het mij stond, Het kon mij echt niks schelen, want ik had een keer echt een prijs gewonnen in een gamehal. Later bleek ik nog €10 euro winst te hebben gemaakt, want die poppen kosten normaal €15. Nu had ik er nog een hoop plezier aan beleefd.

Elke Zaterdag is hier markt dag. Wij waren hier nog niet geweest, dus we besloten hier heen te gaan. Het was behoorlijk warm, dus het lopen ging erg moeizaam. Ondanks de grote van de markt was er helaas niets interessant om te kopen. Weer allemaal de zelfde neppe troep die je overal kan kopen. Wel vond ik het ontzettend grappig dat een Nederlandse stel hier haring en kibbeling verkocht. Zelf had ik er echt nog geen trek in, maar ik vond het er erg leuk en grappig uit zien.

 

20160820_195004Gelukkig kon ik May nog even over halen nog eventjes te lopen in deze mooie omgeving. Dit hebben we geweten, want het was zo warm. Overal liep je vol in de zon en voelde je zo overal het zweet langs lopen. Ach fijn we moesten maar eens terug om te gaan eten en te gaan zwemmen. In de middag had ik alvast een begin gemaakt aan deze blog, want May hielt even een middag dutje. Toen de uren weer voor bij waren gevlogen en het avond eten weer in onze buiken. Gingen we eindelijk wandelen over de duinen. Hier had ik al veel van gezien, dus ik was erg benieuwd.

20160820_194054Het was echt heel fijn om even te kunnen lopen en te rennen over de duinen. Ik merkte echt da mijn conditie weer veel beter was en dat ik niet meer zo slecht ademde na het rennen. Eigenlijk hebben we alleen maar gelopen over de duinen en op het laatst terug gelopen door de zee. Veel meer valt er niet echt over te vertellen. Wel vond ik twee dingen heel mooi om te zien. Gelijk bij aankomst zagen we een fotoshot van een trouwerij. Het zag er echt heel mooi uit. Later op de avond zagen we de zelfde vrouw met een zwangere buik in het water staan. Echt heel mooi en tof om te zien. Ook kwamen we een homo stel tegen. Ze vroegen aan mij of ik een foto wilde maken van hun. De ene gaf een kus aan de ander en ze omhelsde elkaar. Naar mijn mening iets heel normaal en het zag er nog super lief en mooi uit ook. Jammer dat niet iedereen daar zo over denkt.

20160820_202837 20160820_194934

Na onze avond wandeling gingen we nog heel even de gamehal in en daarna toch echt naar ons appartement. Hier kregen we alleen de schrik van ons leven. Uit het niets kwam er een hele harde knal en hoorde je iedereen in eens praten. Na een paar seconde hoorden we ineens allemaal schoten. Het leek wel op het geluid van een mitrailleur. Heel even dachten we aan een aanslag. Je hoort het natuurlijk zo vaak. Gelukkig was dit niet het geval. Achter ons was er uit het niets een vuurwerk show begonnen. Een mooie afsluiting van onze avond.

20160820_225639 20160820_225650

Ik zie in ieder geval dat ik weer veel teveel heb zitten te typen, dus laat ik er maar eens een eind aanbreien. Het is nu 02:33 Nederlandse tijd, dus ik ben echt kapot. Dit keer weet ik ook geen leuke afscheidszin, dus voor deze ene keer dan. Doeeiii 🙂

Fabian van der Gijze

Mij kan je verder volgen  op: Facebook,Twitter,Instagram,google+en Bloglovin 

Opgelicht worden in de gamehal en zo rood als een kreeft (Gran Canaria dag 6&7)

Dag zes was nog maar net begonnen het eerste avontuur stond mij al weer op te wachten. Toen mijn vorige Gran Canaria blog post klaar stond wilde ik nog even naar buiten. Mijn vriendin lag al lief te slapen en ik was natuurlijk nog klaar wakker. Ik liep rustig op mijn gemak naar de deur en deed de gordijnen opzij. Het eerste wat ik zag was een kakkerlak. Als ik één ding van mijn opvoeding moet geloven zijn dit niet je vriendjes. Zolang hij op het raam bleef zitten vond ik het wel best, maar natuurlijk moest hij of zij weer verplaatsen en natuurlijk precies op een plek waar je20160815_001913 het beestje niet meer kon zien.

Veel te bang dat het beestje in eens binnen zou zitten en hier gezellig eitjes zou uitpoepen. Besloot ik de deur met een stoot open te duwen. Met voorzichtige stappen kwam ik naar buiten. Ja, hoor daar lag hij op zijn rug te spartelen. Het zag er heel zielig uit, maar stiekem was ik wel blij. Blijkbaar kunnen kakkerlakken niet meer overent komen als ze op hun rug liggen. Om te voorkomen dat iemand er op zou staan piekte ik hem ver weg.  Na dat ik mijn handen heel goed had gewassen kon ik eindelijk even zitten. Voor ik het wist was het alweer zo’n twee uur en dus bed tijd.

We besloten vandaag naar een ander shopgebied te gaan. We wisten alleen niet zo goed waar we heen wilde gaan. Vlakbij ons hadden we al een shoppingscentrum gevonden genaamd Yumbo. Toen we keken hoe laat hij open zou gaan kwamen we ergens achter. Blijkbaar was dit centrum heel erg gericht op de vrijheid van geaardheid en alles er om heen. Er zitten bijvoorbeeld meer Seksshops dan elektronica winkels. Al is een seksshop natuurlijk ook een beetje een elektronica winkel. Om te winkelen is het voor ons, dus niet echt geschikt. We willen er wel een keertje uit gaan, want dat moet erg leuk zijn.

Toen we niet echt een andere shoppingscentrum konden vinden besloot ik het maar even te gaan vragen bij de receptie. Het personeel is hier echt heel aardig en behulpzaam, dus die zouden ons vast willen helpen. Gelukkig was dit ook het geval. Hij raden ons el Tablero aan. Een centrum vlakbij ons appartement waar hij zelf ook altijd ging shoppen. De prijzen waren hier namelijk niet zo hoog , want hier shopte vooral de inwoners van Gran Canaria.

20160815_111454We zochten een taxi om naar el Tablero te gaan. De taxi kost hier echt bijna niks en is goedkoper dan per bus reizen. Bij ons hotel staan er altijd wel taxi’s te wachten, dus we hadden binnen een paar seconde al weer een bank onder onze reet. Helaas vond May het iets te warm om te lopen. Anders had ik dat zelf liever gedaan. De taxi’s zijn hier dan wel goedkoop, maar het is niet echt heel gezellig. Tijdens het lopen zie je nog mooie dingen en kan je gezellig kletsen. Gelukkig waren we binnen een paar minuten al bij El Tablero aangekomen. Snel de €3,50 afgerekend en we konden weer met onze voetjes op de vloer lopen. Toch is dat tegenwoordig wat ik het liefste doe. Lopen voelt gewoon een stuk fijner en fitter.

Het was een klein gebouwtje met best veel winkels. Het had drie verdiepingen. Beneden was de garage te vinden, daarboven waren de meeste winkels te vinden en op de laatste verdieping waren vooral de eet tentjes te vinden. Het viel mij al eerder op, maar heel veel winkels die wij in Nederland kennen zijn hier ook te vinden. Ook hier waren er weer een hoop winkels te vinden. Zo shopte we toch nog een beetje in Nederland, maar dan wel met een heerlijke temperatuur.

Na een paar uurtjes rond kijken waren we het wel zat. Zelf had i20160815_114700k maar één t-shirt gevonden bij de Pull and Bear en bij de rest van de winkels helemaal niks. Heb hem trouwens niet gekocht. Het was zo’n long shirt model en daar ben ik zelf niet zo fan van. Heb wel voor het eerst een foto van kleding gemaakt. Ben niet zo goed in foto’s maken, maar ik oefen er deze vakantie wel echt heel erg op. Mede door de aankomende blog posten na de vakantie. Weet je het niet waar ik het over heb check dan dit.

Toen we weer een taxi terug hadden genomen kleden we ons gelijk weer om. Het was zo warm geworden dat we echt in het water moesten. Voor het eerst probeerde testen ik mijn telefoon onderwater. Na heel veel YouTube filmpjes te hebben gekeken en mij zelf genoeg moet had ingepraat sprong ik nu echt voor het eerst in het water met mijn nieuwe telefoon. Gelukkig werkte het goed en ging hij niet kapot. Mensen keken mij een beetje raar aan, maar ik heb er wel weer hele leuke foto’s bij en mijn telefoon is weer lekker schoon.

20160815_175329

De dag was alweer bijna voorbij en het werd alweer etenstijd. Voor het eerst in20160815_210608 deze vakantie heb ik twee keer eten gepakt. Ze hadden echt heel lekker vlees. Ik ben altijd gek op steak en worst, dus die kon ik echt niet laten liggen. Wel schoot ik een beetje op, want we zouden naar de gamehal gaan en mijn oude gamers hartje gaat daar sneller van kloppen. Vroeger was ik echt een tijd verslaafd aan gamen en dit heb ik altijd al zo leuk gevonden. Voor deze avond maakte ik dus graag weer eens een uitzondering om weer eens naar zo’n hal te gaan.

Helaas bleek de hal niet zo veel leuks te hebben voor ons. Bovendien ben ik ook nog eens twee keer een soort van opgelicht. We besloten air hockey te gaan doen. Vrij snel opende ik de scoren, maar er kwam helemaal niks te staan. Ik nog denken dat het te snel ging voor het apparaat. Later bleek het gewoon kapot te zijn en alleen May’s scoren te registreren. Ach kon May ook nog eens een keertje winnen van mij ;). Hierna werden wij in eens gematst. Wij wilde gaan voetbaltafelen en toen lagen de ballen al klaar. Iemand had waarschijnlijk geld er in gegooid en was weer weg gelopen. Vaag, maar het kwam voor ons mooi uit.

Hierna zocht ik een andere air hockey tafel waar al een score op stond. Hierdoor zag ik te minste dat hij het wel zou doen. Ik vol moet mijn euro er in gooien en naar het gat rennen. Mooi niet dat er een puk uit kwam. Vol moet en teleurstelling op de teruggaaf knop drukken. Helaas kreeg ik mijn geld niet meer terug. Als dat nou nog het gemeenste van alles was kon ik er nog wel mee leven. Nee, het was nog even nodig dat iets later een oude man met zijn klein zoon naar de zelfde tafel liep op het knopje drukte en gratis het spelletje kon spelen. Vol verbazing keek ik er naar. Natuurlijk moest mijn vriendin mij er mee pesten (andersom zou ik het ook doen)

Er zat aan het gebouw ook nog een kermis vast. Zelf ben ik niet zo’n kermis gek, maar de lichtjes zagen er wel heel mooi en fel uit, dus we besloten er een paar keer overheen te lopen. Ze hadden een kleine achtbaan en je kon proberen op een robot stier te blijven zitten. Één ding vond ik er wel heel raar uit zien. Er was namelijk een schommelschip. Dat is natuurlijk gewoon heel normaal, maar er viel mij iets op aan dit deze schommelschip. De banken waren namelijk geen banken, maar het waren kooien waar je werd opgesloten. Misschien stond het wel eerst bij Yumbo, maar hier vond ik het er echt heel raar uit zien. Nadat we het nieuws bij thuiskomst nog even hadden bekeken gingen wij dan ook maar weer eens slapen.

20160815_21314020160815_213420

Helaas was het geen leuke nacht voor mij. Ik werd weer heel vaak waker en kon niet echt uitrustten. Één ding vond ik er wel heel leuk aan. Ik droomde eindelijk weer eens een keertje. In mijn droom deed ik auditie bij de nieuwe opleiding van Codarts. Ze hadden namelijk in mijn droom een acteur opleiding begonnen. In mijn droom zag ik oude bekende die ook echt op die school zitten. Helaas werd ik tijdens mij auditie uitslag wakker, dus hopelijk kom ik het nog te weten.

Na het ontbijt gingen we gelijk door naar de strandbus. Het was heerlijk weer en we hadden beide zin om uit te rusten. Dit keer gingen iets veder weg liggen en gelukkig lag daar inderdaad geen stenen meer in het water. Er hoefde dus geen schrammen meer bij de verzameling te komen. Door de slechte nachtrust viel ik de hele tijd inslaap op het strand. Veel gezwommen heb ik dus niet. Wel ben ik knal rood. Ik lag namelijk de hele tijd op mijn rug, dus de zon heeft lekker de hele dag op mij kunnen schijnen.

Toen ik weer een beetje aanspreekbaar was besloten we even een ijsje te eten. May was ene klein beetje verbrand en was het wel een beetje zat geworden. Gelukkig wisten we door de vorige keer waar we een lekker ijsje konden halen, dus daar gingen we dan ook snel naar toe. Dit keer nam ik twee andere smaken dan de vorige keer. Gelukkig smaakte kokos en pistache ook echt weer lekker. Mocht je hier ooit komen is deze zaak echt een aanrader.

20160816_143857

Tot in de avond hebben we eigenlijk niks meer gedaan. Gewoon lekker lopen te niksen in ons appartement. Dit keer gingen we gelijk naar het restaurant toen het nog maar net open was. Blijkbaar hadden ze voor de eerste gasten speciale vis. Het smaakte echt super lekker. Daar naast vulde ik mijn buik met nog twee kippenpotjes en rijst. Helaas ben ik door de honger en door de smaak de foto vergeten. Moet er toch nog een beetje mee oefenen.

Toen we klaar waren met uitbuiken gingen we nog even een wandeling ma20160816_212557ken door het park. Hier beginnen alle sporten pas rond 21:00, dus er werd nog druk gesport. Het was nog gezellig druk ondanks het al donker was. Toen we weer over de leegstaande rivier liepen zagen we ineens heel veel katten lopen. Blijkbaar leefde die beestje in de tunnels van deze rivier. Tussen al die katten zagen wij in eens een hele lieve en super schattige kitten die om zijn moeder schreeuwde. Helaas was hij erg bang voor ons, dus moest ik het laten bij een foto en geen aai.

Momenteel ben ik deze blog post aan het maken en klaar aan het zetten. Het schilt dat het hier een uur vroeger is dan in Nederland, maar ik ben echt kapot. Voor nu laat ik het hier dan ook bij. Morgen gaan we op Jeep safari en gaan we rijden op kamelen. Gelukkig is dit pas in de avond, dus ik kan nog even uitslapen. Bedankt voor het lezen en nog een fijne dag. Er staat ons in ieder geval nog een hoop leuke dingen te wachten.

Fabian van der Gijze

Mij kan je verder volgen  op: Facebook,Twitter,Instagram,google+en Bloglovin 

Tussen de inwoners en mijn eerste keer duiken (Gran Canaria dag 4&5)

Zaterdag hadden we ons voor genomen om een rustig dagje te houden. We zijn tenslotte op vakantie, dus af en toe relaxen mag ook wel eens. We besloten lekker bij het zwembad te chillen. Gelukkig zijn er vijf verschillende zwembaden, dus hoefde wij onze handdoek nog niet neer te leggen. Niet dat ik anders vroeg was op gaan staan hoor. Het was een latertje geworden door mijn vorige blog post, dus vroeg opstaan zat er niet in. Zoals elke dag moesten we dus weer haasten voor het ontbijt.

Elke dag had ik iets speciaals gegeten als ontbijt, dus ik besloot dit maal gewoon drie broodjes te nemen. Mijn moeder had als verassing schuddenbuikjes en snoep gekocht, dus die kon ik mooi nu gebruiken. Bij deze nogmaals bedankt via deze weg, want ik weet dat je stiekem lees ;). Na wat frisse duikjes, lekker lang zonnen en een ijsje was het voor mij alweer tijd om reclame te maken voor mijn blog. Toen we dit ook weer hadden gehad konden we lekker gaan eten. De dag was echt voorbij gevlogen. Voor ik het wist was het alweer 20:00.

Ook bij het avondmaal nam ik voor de verandering weer eens groente20160813_185207. Helaas waren de worteltjes niet echt lekker. Het smaakte echt heel apart. De vis was gelukkig net als elke dag super lekker en de aardappeltjes pasten er erg goed bij. May en ik besloten na het avond eten eens een stukje te lopen. Ik was echt super blij, want we kwamen echt op een leuke plek uit.

We liepen door middel van een smal bruggetje over de leegstaande rivier. Hierdoor stonden we ineens in bom vol parkje. Hier hou ik echt heel erg van en mis dit erg in Nederland. Iedereen was met zijn of haar gezin/familie lekker buiten aan het eten en gewoon lekker aan het genieten. Volgens mij zit ons appartementencomplex ook tussen de normale bevolking, dus je kan echt hun cultuur beleven. Overal zag je mensen skate of lekker sporten. We besloten het park eens goed te bekijken

.20160813_192645 20160813_192706

Naast alle sportende mensen waren e20160813_193245r echt heel veel dieren te vinden. Ze waren echt heel erg gewend aan mensen, want ze bleven allemaal staan en sommige liepen zelfs op je af. We kwamen na een tijdje uit bij een openluchtpodium. Helaas was er niks te beleven, maar we besloten er wel even te gaan zitten. Het deed mij een beetje denken aan Australië. Het concert gebouw van Australië leek er echt op. Toen we het kleffe stelletje voor ons zat waren besloten we maar snel weer door te lopen. We kwamen weer bij het begin uit, dus we besloten maar eens naar ons huisje te gaan. Toen we nog even iets hadden gedronken en naar de kinderdisco hadden gekeken besloten we lekker e gaan slapen. De dag erna gingen we namelijk snorkelen en duiken.

20160814_085532Natuurlijk te gek voorwoorden, maar ons wekkertje ging al om 7:00 af. Gelukkig had ik een leuk liedje uitgekozen als wekker en was het voor iets leuks. We stonden met plezier op. Bij het ontbijt werd ik persoonlijk nog blijer gemaakt, want ze hadden pannenkoekjes! Normaal heb ik daar echt nooit genoeg van. Dit keer at ik expres niet te veel, want anders zonk ik gelijk naar de bodem. Samen met nog een Nederlandse stelletje moesten we bij een rotonde naast een gele postbus wachten op ons vervoer. Het is hier namelijk gewoon normaal om in te stoppen midden op een rotonde. Ach ja, dat kan gewoon.

Precies op tijd kwam er een grote bus aan rijden. Zo te zien waren we niet de enigste die gingen duiken. De bus zat al aardig vol en we moesten nog een paar mensen ophalen. Toen ik onze reisgids zag en Engels hoorde praten had ik gelijk al door dat het een Nederlander was. Onderweg legde hij alvast een paar dingen uit en vertelde hij waar we heen gingen. Hij moest dit helaas in het Engels doen, dus ik verstond het maar een beetje.

20160814_122916
Weer een hele charmante foto. De sixpack komt er nog aan hoor 😉 (waarschijnlijk niet)

Eenmaal aangekomen bij het strand werden we in drie groepen verdeeld. Iedereen kwam aan een tafel te zitten met mensen die de zelfde taal spraken. Hierdoor hadden wij ook besloten om te gaan duiken, want er waren ook Nederlandse duikleraren. Na een lange uitleg gingen we snorkelen. Iedereen dreef door hun wetsuit door het water. Het was echt super rust gevend en we konden al een hoop vissen zien. Onze gids liet ons zelfs een octopus zien en ik mocht voelen aan een zee-egel. Blijkbaar zijn die dingen helemaal niet zo heel scherp. Pas als je er in zou gaan staan zou het scherp aan voelen.

Helaas vloog de drie kwartier zo weer voorbij en was het snorkelen weer voorbij. Gelukkig stond er ons nog iets leukers te wachten. Een uur later zouden we namelijk eindelijk gaan duiken. Zoals je al kan lezen had ik er echt heel veel zin in en keek ik er echt naar uit. Het uur vloog daardoor gelukkig ook zo voorbij. Je ging maximaal met drie mensen het water in. May en ik gingen gewoon alleen met de gids de zee in. We hadden echt geluk, want wij mochten met de meestervaren Nederlander onderwater.

 

sea-urchins-510432_640Hij maakte ons extra zwaar en we konden gaan. Ik heb altijd al gehouden van onderwater zwemmen, dus het onderwater ademen ging eigenlijk direct heel goed en relax. Het was wederom echt weer super ontspannend. De vissen zwommen met je mee of zwommen even voor je langs. Er was zo veel te zien. Er zaten hele mooie paarse vissen in het water, maar ook schollen die zich verstopte in het zand. Onze gids vond weer een zee-egel en een zeester. We kregen ze allebei op ons hand gezet. Het was echt een gek gevoel, want ze zogen zich direct helemaal aan je vast. Je kon gaan draaien met je hand, maar ze gingen er echt niet van af. Onderwater werd ook nog eens een foto van je gemaakt. Ze hielden dan een flesje eten achter je, hierdoor kwamen er allemaal vissen om je heen.

Onderwater

Wederom vloog de tijd zo weer voor bij en zaten we alweer in de bus naar ons appartement. Ik vond het duiken echt heel leuk. Ik kreeg nog een compliment van onze duikleraar, want hij had gezien hoe relax ik onderwater was en hoe goed het ging. Hij vroeg ons dan ook of we nog een keertje terug wilde komen en gelijk onze duikersbrevet  wilde halen. Dit gaan we waarschijnlijk niet doen, want het is een hoop geld en we willen nog zoveel doen. Toch voelde ik me gevleid, want dit was toch maar mijn eerste keer. Het ging ook echt super goed.

De rest van de avond hebben May en ik lekker niks meer gedaan. Het was toch wel weer een lange dag en we waren al vroeg op. Eigenlijk hebben we alleen even gegeten en veder op bed zitten niksen. Ik moest dan deze blog post nog even schrijven en dan hoef ik alleen nog maar te slapen. Stiekem ben ik wel jaloers om May die al lekker lig te slapen. Mocht je nou zelf ooit willen duiken op Gran Canaria, dan is blue explorers echt een aanrader. Ik word hier echt  niet voor betaald, maar er was echt niks op aan te merken. Alles verliep echt top. Bovendien hebben ze mijn dag echt gemaakt. Helaas kon ik jullie niet alle foto’s laten zien. May heeft dat liever niet en zelf kon ik niet echt foto’s maken. Had het je graag willen laten zien. Volgende keer gaan we gewoon samen 🙂

Heeft jij eigenlijk wel eens gedoken of gesnorkeld?

 

Fabian van der Gijze

Mij kan je verder volgen  op: Facebook,Twitter,Instagram,google+en Bloglovin en natuurlijk volg ik je terug.

 

Naar de stad en een dagje strand (Gran Canaria dag 2&3)

Als je de blog post van gisteren heb gelezen weet je dat ik op dit moment in Gran Canaria zit. Wat een straf zeg. May en ik houden wel van aanpakken, dus we gingen gelijk dingen ondernemen. Vandaag ga ik het hebben over onze eerste twee dagen. Veel lees plezier en niet jaloers worden hé 😉

De eerste dag besloten we naar de stad te gaan. Aangezien ik bezig ben20160811_095532 met mijn conditie voor mijn road to serie wilde ik graag lopen. Mijn vriendin wilde dit liever niet, want het zou rond de 35 graden worden en het was meer dan 2 km lopen. Gelukkig heb ik haar kunnen overtuigen en zouden we na het ontbijt vertrekken. Aangezien ik wist dat we gingen lopen besloot ik een stevig ontbijtje te nemen. Ik koos voor een bacon-omelet met twee sneetjes brood  en als toetje had ik nog twee churros genomen. Natuurlijk goed gedronken.

Toen we onze tas goed hadden ingepakt konden we dan eindelijk gaan. Het was nog eventjes ochtend, dus het was de perfecte tijd om te vertrekken, want anders zou het veel te warm zijn om te gaan lopen. Eigenlijk zonder enige idee waar we heen moesten lopen besloot ik gewoon een kant op te lopen. Mijn richtingsgevoel is erg goed, dus naar mijn mening zouden we er van zelf wel eens aan komen. May volgde mij een beetje aarzelend, want het was toch best warm en zij wist al helemaal niet waar we heen moesten.

We kwamen bij een grote speelhal uit. Je kan daar echt heel veel doen. Overal stonden speelmachines en aan de zijkant was een hele grote bowlingbaan te vinden. Toen we besloten er even snel door heen te lopen kwamen we al snel achter de lichtbron van de nacht er voor. Helemaal achterin was namelijk een gesloten buitengedeelte. Naast speelhal was het blijkbaar ook een kermis. We gaan zeker in de avond nog een keertje terug, want mijn oude gamer hartje begon hier toch sneller van te kloppen al game ik tegenwoordig vrijwel niet.

We besloten onze route vort te zetten. Toen we buiten de speelhal kwamen zag ik hem al gelijk staan hoor. Zo’n mannetje die reizen kon regelen. May liep een beetje twijfelachtig, dus hij vroeg ons direct of we verdwaald waren. Het praatje kon beginnen. Dit keer speelde ik lekker mee, want het was onze eerste dag en wie weet had hij wel iets leuks te vertellen. Hij bleek echt heel aardig te zijn. Hij vertelde wat voor stadjes er allemaal waren en liet ons zien hoe we er konden komen. Toen hij ons dit allemaal had uitgelegd vroeg hij naar onze interesses. Natuurlijk vertelde hij ons dat hij de enigste was die goedkopen reisjes kon regelen. Hij liet ons de mogelijkheden zien en vroeg of wij iets wilde bestellen. Die middag zou iemand van Neckerman komen, dus ik wilde dat eerst even af wachten. We kregen een kaart mee en hij schreef zijn werktijden en zijn naam op. We gaven Scott een hand en namen de kaart aan. Scott had ons precies verteld welke weg we moesten volgen voor de grote stad. Nu wist ik het wel zeker dat we er zouden komen.

20160811_113823Een stuk veder kwamen we een bus halte tegen waar de centrum bus stond. De oogjes van May zag je gelijk heel blij worden. Gelukkig voor mij reed de bus al weg voor we er in konden stappen. Nu moesten we lekker door lopen. De weg zelf was niet zo moeilijk, want het was vooral één rechte weg. Het lopen werd al snel beloond. Na een tijdje kwamen we namelijk iets heel leuks tegen. May stopte namelijk in eens. Eigenlijk dacht ik dat ze weer zou gaan klagen, maar dat was het dit keer niet. Ze zag een hele grote hagedis voor ons zitten. Snel mijn mobiel gepakt om hem te fotograferen. Na de foto probeerde we wat dichterbij te komen. Natuurlijk zag hij ons al lang aan komen, dus besloot hij snel weg te rennen. Hij bleek alleen niet de enigste te zijn. We zagen overal naast ons de bosjes bewegen. Volgens mij was het hun schuilplaats, want het ravijn zat er echt vol mee.

20160811_111747Kort hierna kwamen we aan bij een droog staande rivier. In Spanje is het momenteel echt heel warm. Dit werd ons in het vliegtuig al duidelijk, want de piloot liet ons de bosbranden van Spanje zien. Op de Canarische eilanden was het dus ook extreem warm, want echt al het water uit de rivier was verdwenen. Je kon gewoon zien dat het al een tijd droog stond. Zelf vond ik aardrijkskunde altijd een leuk vak en daar zag je heel vaak zulke rivieren. Om het eens in het echt te zien vond ik persoonlijk leuk en interessant, waarschijnlijk zijn de eilandbewoners er iets minder blij mee. Mij leverde het in ieder geval weer een foto op.

 

Na een tijd te hebben gel20160811_114501open kwamen we aan bij een bergje. Boven op de berg stond geen dwerg, maar wel een hele grote standbeeld die ergens naar toewees. Mijn Spaans is helaas niet zo heel goed, dus ik zou niet weten wat het beeld betekend. Hij zag er wel heel mooi uit en voor mij was het weer een herkenningspunt. Meestal word zo’n beeld in de buurt van de stad gezet. Bovendien werd de wind wat harder en wat zouter. Het strand moest wel in de buurt zijn. Toen ik even om mij heen keek zag ik al snel een winkel in de verte. We waren er eindelijk. Zelf had ik nog geen flesje drinken gekocht, dus ik had wel dorst gekregen. De winkel bleek een bekende te zijn, want het was namelijk de Douglas. Hier op Gran Canaria bleken de winkels al snel niet zo erg te verschillen, want rond om het centrum waren al snel bekende merken en winkels te vinden. Voor we echt overal naar binnen gingen besloten we even wat drinken te kopen in de supermarkt.  20160811_120445

We besloten hierna het winkelcentrum te bezoeken. We waren tenslotte hiervoor gekomen. Binnen waren allemaal kleine winkeltjes te vinden. Gelukkig waren de winkeliers niet zo opdringerig, dus konden we rustig op ons gemakje koekeloeren. Toen we overal wel een beetje hadden gekeken besloten we op de tweede etage even wat te drinken. We konden hier even naar de wc en ik kon eindelijk even iets van mij laten horen op het internet. De Wifi in ons hotel was niet zo goed, dus ik had nog niks verteld. Bovendien zou er normaal al lang een  blog online staan.

We besloten nog even over de boulevard te lopen en een ijsje te ne20160811_132130men. May is gek op ijsjes, dus dat mocht ze wel als beloning. We hadden direct een leuke zaak gevonden. Ze waren echt heel klantvriendelijk en ze waren zeker niet zuinig met het ijs. We kregen allebei echt hele twee hele grote bollen en het belangrijkste het smaakte ook nog eens heel lekker. Waarschijnlijk gaan we hier zeker nog een paar keer terug komen. Toen ons ijsje op was besloten we de terug weg wel een taxi te nemen. Één taxi kost hier echt niks, dus dat was geen probleem. Het was nu echt veel te warm geworden om terug te lopen.

Die middag kwam ook iemand van Neckerman praten. Hij had ook iemand van de duikschool bij. Na het gesprek besloten May en ik ons hiervoor in te schrijven. We werden allebei erg blij van haar verhaaltje, dus waarom zouden we het niet eens gaan proberen. We schreven ons in om zondag de hele dag te snorkelen en te duiken. Gelukkig sprak ze gewoon Nederlands, dus dan snap ik er ook nog iets van.

Toen dit weer allemaal achter de rug was wilde ik toch echt eens dat mijn blog post online kwam te staan. Hier is het een uur vroeger dan in Nederland en hier was het al zo’n 6 a 7 uur. Ik met mijn laptop en mijn game toetsenboard naar de Wifi bar lopen. Natuurlijk werd ik super gek aangekeken. Een Nederlandse man hoorde ik gelijk jaloers tegen zijn vriendin zegen dat ik ging gamen. Toen zijn vriendin na drie keer nog niet reageerde besloot ik zelf maar even te antwoorden. Hij schrok er een beetje van dat ik hem gewoon kon verstaan. Gelukkig snapte hij wat bloggen in hielt, dus dat bespaarde mij weer een hoop tijd. Hij wenste mij succes en liep toen weer weg met zijn vriendin.

Misschien heb je er gisteren iets van mee gekregen, maar de gratis Wifi deed het nog steeds niet. Ik besloot even een praatje te maken met de man die hier alles regelde qua internet. Hij had mijn spullen al gezien, dus hij besefte al dat het niet voor mijn lol was. Nadat ik hem alles had uitgelecht in mijn gebrekkige Engels. Kreeg ik ineens voor mijn laptop de Wifi code van de  betaalde versie. Bespaarde mij mooi weer €20 en ik kan nu gewoon bloggen in mijn appartement. Bloggen heeft dus zeker zo zijn voordelen.

De volgende dag besloten May en ik lekker uit te rusten op het st20160812_115831rand. Bij uitrusten hoort geen lopen, dus we namen deze dag maar lekker de strandbus die gratis bij het hotel hoorde. Precies toen wij bij het strand aan kwamen begon het ineens super hard te waaien. Alle bomen stonden nog maar naar één kant gericht en het zand vloog overal en nergens heen. Veel mensen zag je gelijk vertrekken. Wij kwam net pas aan en om nou gelijk weer weg te gaan is ook weer zo iets.

We besloten toch eerst om weer naar het centrum te gaan. Daar was je gewoon beschut en konden we de storm af wachten. Toen we een paar winkels af waren gegaan was de wind weer gaan liggen. We konden eindelijk lekker op het strand liggen en in de zee zwemen. Het enigste nadeel van het strandstukje waar wij nu lagen waren de stenen. Na een paar meter zee lag er ineens geen strand meer maar alleen nog maar stenen. Volgens mij hadden we toch op het strand moeten gaan liggen waar de bus stopten. Hier zag je veel meer mensen zwemmen en niet moeilijk lopen. Doordat het zwemmen zo moeilijk was besloot ik toch maar even te slapen en te zonnen. Ik word heel moeilijk bruin, dus moest er toch maar eens iets voor gaan doen.

Ik vond dit zo mooi en knap gemaakt. Wie kan mij dat ook leren :)
Ik vond dit zo mooi en knap gemaakt. Wie kan mij dat ook leren 🙂

Na een paar uurtjes dagdromen kreeg May honger. Na een kleine zoe20160812_155238ktocht kwamen we een leuk restaurantje tegen. We besloten er gezellig iets te eten. Tot onze verbazing was de menu kaart in zo’n 15 verschillende talen vertaald. Gelukkig waren ze de Nederlandse versie niet vergeten, dus ik begreep er ook nog iets van. May besloot om gamba’s te nemen. zelf hielt ik het lekker bij een pizza salami. Toen ons eten weer in ons buikje zat gingen we weer terug naar ons appartement. Hier hebben we nog even avond gegeten en in de avond nog even gezellig buiten gezeten. Veder heb ik alleen deze blog post geschreven en ga ik straks weer lekker slapen. Er staan ons vast nog heel veel leuke dagen te wachten. Hoe is het voor de rest in Nederland?

 

Soms lacht de zon je toe 🙂

Fabian van der Gijze

Op naar Gran Canaria!! (heden)

Gisteren was het dan eindelijk zo ver. Eindelijk was het 10 augustus en dat betekende dat ik eindelijk weer naar de zon mocht. Gelukkig hoefde we in ieder geval niet vroeg op te staan, want we vlogen pas rond 17:20. Voor het eerst van mijn leven vloog ik met en hoorde ik van Thomas Cook. Volgens mij is het een maatschappij van Neckermann zelf. Je wilt niet weten hoeveel zin ik er in had om weer eens in de wolken te zijn. Het enigste plekje waar je mij stil ziet en helemaal ontspannen. Stiekem zou ik echt pas tot rust komen als je mij 15 dagen rond laat vliegen, maar 15 dagen in een hotel vind ik ook niet erg hoor.

Misschien weet je het nog van vorig jaar, maar slapen in een tent bleek niks voor mij te zijn. Normaal slaap ik al slecht, maar in een tent is dit nog erger. Gelukkig vond May (mijn vriendin) het ook een leuk idee om dit jaar naar het buitenland te gaan. Na een korte zoektocht kwamen we op een heel leuk park in Gran Canaria. De laatste keer buitenland was alweer een lange tijd geleden. Vakantie in eigen land is natuurlijk niet verkeerd, maar ik kies persoonlijk liever voor het buitenland.

Mijn te grote koffer had ik natuurlijk weer vol gepropt met al mijn spullen. Je mocht 20 kilo mee nemen. Dan maak ik daar natuurlijk wel gebruik van. May lacht mij elke keer weer uit als ik met mijn koffer aan kom. Zelf heeft ze nooit zo’n grote koffer mee. Sinds de laatste paar jaar vind ik het gewoon fijn om een grote koffer bij mij te hebben. Je kan lekker veel mee nemen en ook weer terug. Vroeger lachte ik mijn zus uit als ze deze koffer mee nam. Nu ben ik de gene die word uitgelachen. Ach, we houden het op een familie dingetje.

Maandag was ik al door mijn moeder en haar vriend bij May thuis afgezet. Haar ouders brachten ons gisteren naar Schiphol. Haar vader houd er van om lekker vroeg ergens aan te komen. Dan heb je genoeg speling qua tijd. We vertrokken daarom iets voor 13:00. We waren inderdaad ruim op tijd, want twee uur later zou onze incheck balie pas open gaan. Ik vond het niet zo heel erg. Er is gratis Wifi en je kan lekker mensjes kijken, want wat zijn gestreste mensen toch grappig om naar te kijken. We deden uit verveling een paar spelletjes. Zo deden wij bijvoorbeeld een wedstrijdje wie het eerst iemand met een rood T-shirtje zag. Natuurlijk had bijna niemand die dag een rood T-shirtje. De laatste tijd ben ik erg actief op Twitter en Facebook. Toen ik mij vervelde plaatste ik dus een berichtje op Twitter. Binnen een paar minuten ging mijn telefoon af. Blijkbaar had Schiphol mijn berichtje gezien en reageerde ze op mijn bericht. Vond het erg grappig om te zien, want zonder het vermeld te hebben wisten ze dat ik een blogger was. Ze hadden mij dus gelijk even gecheckt. Zo moeilijk ben ik natuurlijk niet te vinden. Als je mijn naam opzoek met google staat gelijk heel de eerste pagina vol met persoonlijke informatie. Alleen een Wikipedia pagina ontbreek er nog.

Na anderhalf uur naar mensen te hebben gegluurd besloten we naar de lopende band te gaan. We wilde natuurlijk wel onze tickets en onze koffers in het vliegtuig. De rij was gelukkig nog heel kort, dus waren we zo aan de beurt. Eindelijk hadden we dan onze vliegtickets en waren we onze koffers kwijt. We moesten weer helemaal terug lopen naar de andere kant van Schiphol. In deze tijd loopt er natuurlijk veel beveiliging. Natuurlijk moest ik er even een foto van maken en er een tekstje bij schrijven. Je loopt ten slotte niet zo vaak acht iemand met een geweer. Veilig waren we in ieder geval wel.

20160810_161137Onze vlucht was pas veel later, dus we konden nog even rond lopen. Even kijken in de veel te dure winkels. Toen we alle leuke winkels hadden gehad besloten we een hapje te gaan eten. We vlogen natuurlijk in de avond, dus er mocht wel even wat voedsel in onze buikies. We besloten wat te gaan eten bij de Market Food Court. Dit was namelijk een verzamel punt van allemaal verschillende restaurantjes zoals de Burger King en de La Place. Zelf koos ik voor de pizzeria. Één stukje was wel duur, maar het was wel echt een heel groot stuk. Mijn vriendin nam toch liever iets bij La Place. Helaas was ik het weer eens vergeten om een foto van mijn eten te nemen, dus ik kan jullie er niet mee pesten. Mijn honger en de smaak waren mij echt te vlug af. Na het eten konden we nog in twee winkeltjes kijken en daarna was het alweer tijd. we moesten naar onze gate.

Vroeger als je in was gecheckt  bij je gate kon je nergens meer heen. Dit hebben ze20160810_174018 volgens mij aan gepast, want je hoefde je daar helemaal niet meer te laten controleren. Na een korte zitpauze konden we al aan board. We kwamen er achter dat wij de achterste stoelen hadden. Zelf vond ik dit echt heel fijn. Geen kloten kindjes die tegen je aan konden trappen, vlakbij de nooduitgang, vlak bij de wc en bovendien kon ik hele mooie foto’s maken van het opstijgen en van de vlucht zelf. De keuken zat ook achter ons, dus als we iets wilden hebben was het er zo. Ik had eens zin om mijn stoute schoenen aan te trekken, dus ik vroeg gelijk of ik op het laatst even in de coppit mocht kijken. Als we waren geland zou hij gelijk even bellen om het te regelen. Zo kom je nog eens ergens voor een foto voor een blog post.

20160810_174331Momenteel van schrijven vlieg ik zelf nog, dus of de foto gelukt is weet ik zelf nog niet. Ik ga in ieder geval nog even een andere persoonlijke blog post schrijven. Deze blog post sla ik dus nog even op. Waarschijnlijk blog ik straks nog wel even over de busreis en ons appartement. Het is raar om te typen, maar misschien tot zo?

 

De turbulente vlucht heb ik overleefd hoor, dus ik kan nog even veder schrijven. De landing is echt goed gegaan. We moesten eerst draaien, omdat we via de andere kant moesten landen. Gelukkig zat ik bij het raampje en hier door kon ik al heel het eiland verkennen. Hier op Gran Canaria is het een uur vroeger, dus het was nog gelukkig een beetje licht. het viel mij op dat helaas niemand meer klapten. Vroeger in mijn tijd deden ze dat nog wel. Nu was ik de enigste. Eigenlijk had ik het in deze tijd juist erger verwacht. Toen eindelijk bijna iedereen uit het vliegtuig was gelopen. Konden May en ik ook opstaan. Ik vroeg mijn vraag weer aan de zelfde man en hij vertelde mij dat ik het voor even moest na vragen, want daar zou het wel mogen. Gelukkig was de pilot erg aardig, dus ik mocht even naar alle knopjes kijken. Al zeg ik het zelf, maar de foto is echt mooi en scherp geworden. Ben echt blij met mijn telefoon.20160810_214705

 

In het vliegtuig zelf had ik mijn koffer en die van mijn vriendin al als één van de eerst20160810_214536e er uit zien komen. Stiekemhoopte ik dat dit binnen ook het geval zou zijn, want meestal kwam die van mij als laatste. Geloof het of niet, maar die van mij was de derde die er uit kwam. We konden dus gelijk al naar onze bus lopen. Snel nog even in de bus geïnternet op het gratis hotspot van het vliegveld. De buschauffeur nog af en toe een stoepje mee, maar ondanks dat reed hij best goed en lekker snel. We waren zo bij onze bestemming.

 

Eindelijk waren we dan bij ons appartementen park. Het bestaat uit vier delen, dus we moesten eerst de receptie nog even zoeken. Toen we die eenmaal hadden gevonden en al onze spullen hadden gekregen konden we eindelijk zoeken naar ons appartement. Het is echt een leuke kamer met hier en daar gekke dingen er in. Zo zit er een keuken in de kast verstopt en de pannen liggen in de tv meubel. Natuurlijk hadden we ook van die bewijsbandjes gekregen, zodat ze konden zien dat we van hier waren. Ik hou nooit zo van bandjes, dus ik probeerde het weer eens af te doen. Normaal lukt dit altijd, maar dit keer sprong het verkeerde stukje los en ja hoor binnen vijf minuten was mijn bandje al kapot. Wij weer terug naar de zelfde man. Gelukkig begreep hij ons niet heel goed, dus hij deed niet zo moeilijk.

20160810_233924May en ik hadden wel enorme dorst gekregen. Helaas was alles een kwartier eerder dicht gegaan. We besloten buiten op zoektocht te gaan. Na alle straatjes in de omgeving te hebben gehad kwamen we bij Pepe Chiringo uit. Volgens mij de fastfood keten van Gran Canaria. Het was nog gezellig druk en er speelde nog een hoop kinderen buiten. Wij zaten daar als enigste buiten stander met alleen iets te drinken. Waarschijnlijk gaan we er nog wel eens terug, want het was er wel gezellig.

Hierna gingen we lekker slapen, want we waren echt kapot van de reis. De bedden lagen op zich wel lekker, dus wij lagen best zo. Welterusten.

Ps we hebben als het goed is een paar keer per dag internet, dus af en toe komen mijn blog posten iets later dan normaal. Vergeef mij hier voor 🙂

Fabian van der Gijze

Je kan mij ook volgen via Facebook,Twitter,Instagram,google+en Bloglovin