één van de helden bij de voedselbank

Sinds we hier thuis bij de voedselbank lopen, ben ik een beetje verliefd geworden op de voedselbank. Dat klink voor jouw misschien heel gek, maar de mensen en hun doel vind ik persoonlijk echt heel mooi.  Momenteel lopen we weer bij de voedselbank. Dit keer alleen niet alleen. Mijn lieve zus is door de omstandigheden ook terecht bij gekomen. Alleen om gelijk iets terug te doen probeert ze ook af en toe wat terug te doen door te helpen. De baas had alleen voor haar een hele mooie verassing.

De voedselbank hier is niet zo groot. Hierdoor kenen de werknemers en alle mensen elkaar best goed. Er hangt altijd wel een vrolijke sfeer. De drempel is dan ook niet zo hoog om er heen te gaan. Mijn zus had af en toe al eens een gesprekje gehad met de baas. Ze vertelde hem de dingen wat ze de laatste tijd mee had gemaakt en dat het eindelijk weer een klein beetje beter gaat. Nu ze er af en toe helpt, heeft ze natuurlijk iets meer gespreken met de beste man gehad. Je kan gewoon merken dat hij hier zelf ook emotioneel door is geraakt. Hij heeft zelf ook dochters door gebracht. Bovendien heeft hij heel lang baby’s in huis genomen waarvan er thuis iets niet klopte. Echt heel knap en mooi van hem. Dat bewonder ik echt.

Nou had hij alleen iets heel moois geregeld voor mijn zus. Afgelopen vrijdag waren we weer bij de voedselbank om ons eten op te halen. Ik ben er altijd voor het til werk, dus loop regelmatig heen en weer. Toen ik terug kwam was er iets geks aan de hand. Ik zag dat mijn moeder en mijn zus met de ogen dicht een soort van de polonaise aan het doen waren met de baas. Nou vond ik dat op zich nog niet zo heel vreemd, maar wel dat ze naar achter gingen en daar kom normaal niemand.

Toen ik er bij kwam staan gebeurde er iets heel moois. De beste man zag ik half trillend zeggen kijk maar. Toen stonden ze alle drie even stil. Hij moest stiekem een traantje weg pinken en mijn moeder vloog hem om te hals om een zoen te geven. De beste man had een fiets voor haar apart gehouden. Iemand had precies nu een fiets gedoneerd nu mijn zus hem nodig had. Je zag echt de emoties bij hem en de ander rond vliegen. Een beeld wat ik zeker niet zo snel zou vergeten.

https://www.instagram.com/p/BVHprLLB4ws/?taken-by=fabiangijze

Achteraf vertelde hij ook dat hij de avond van te voren heel de avond had zitten denken. Hoe kan ik dit nou op de mooiste manier aan haar geven. Nou naar mijn mening is dat zeker gelukt. Niet door dat hij hun met ogen dicht daar heen had gebracht. Nee, dat zou iedereen kunnen doen. Alleen dat hij met trillende handen en tranen in zijn ogen de fiets overhandigde, maakte het zo bijzonder. Dat kan niet iedereen. Hij liet echt de mooiste en de puurste emoties zien.

Zoals gezegd ben ik al verliefd op de voedselbank, maar nu ook zeker op hem. Wat een mooie man. Een zeldzame persoon. Er zijn er maar weinig zoals hem. Zeker weer een moment waarom ik blij en trots op mijn leven ben. Dit soort momenten maakt gelukkig/helaas niet iedereen mee. Dat zijn mijn tranen in ieder geval zeker waar

Bedankt xx

Fabian van der Gijze