Wees lekker trots op je status als internetheld

Van kinds af aan ben ik al achter de computer te vinden. Ik wilde er van alles over weten. Internet was toen nog niet echt aan de orde. Daarnaast vond ik het buiten leven nog net iets leuker. Later kwam het internet er vanzelf bij. Het begon voor mij vooral met MSN, Habbo en Hyves. Voor mij was dit een fijne plek. Ik kon er lekker mijn ding doen. Wel zag ik er veel verdriet een haat. De internethelden waren opgestaan. Online een grote mond en in het echt hun mond dicht houden. Tegenwoordig is dit alleen maar erger geworden. Anoniemer en grover is het geworden.

Ik ben grootgebruiker qua internet. Bijna overal heb ik wel een account op (gehad). Na mijn tv-deelname aan het instituut ben ik er wel wat minder op te vinden. Ik probeer er wat meer afstand van te nemen. Mijn blog en Twitter zijn één van de weinige plekken waar ik nog dagelijks op te vinden ben. Deze twee plekken probeer ik voor mij zelf wel veilig te houden. Een plek waar ik gewoon lekker mij zelf kan blijven. Gelukkig lukt dat nog aardig. Heel af en toe krijg je wel eens een berichtje, maar ik kan dat gelukkig altijd snel van mij afgooien en het bericht verwijderen. Gewoon lekker nuchter op reageren. Ze doen anders ook de moeite om zo’n bericht voor je te schrijven hé 😉

Op Twitter maak ik ook veel gebruik van hashtags. Ik kan er soms wel even een uurtje door heen lezen. Je komt echt op de grappigste dingen. Alleen je ziet er soms ook zoveel ontevredenheid en haat. Iets wat ik mij zelf niet voor kan stellen. Persoonlijk ben ik door alles erg positief ingesteld. Het ergste hebben we al achter de rug en we hebben het ten minste overleefd. Ik vraag mij dan weer keer op keer af wat voor een persoonlijkheid erachter zit. De personen zelf zie je namelijk vaak niet. Nee, een persoonlijke profielfoto durven ze niet online te gooien. Zou ik zelf ook niet durven met zulke tweets. Het überhaupt al kunnen verzinnen en te kunnen typen. Je moet dan gewoon zoveel woede in je hebben. Niet normaal.

Kijk ik kan mij ergens nog wel voorstellen dat je bepaalde mensen niet mag. Sommige mensen zijn niet opgegroeid met andere culturen en worden dan bang gemaakt door de berichten. Je weet dan ook gewoon niet beter. Al vind ik dat nog steeds erg naïef. Alleen om dan iemand helemaal uit te gaan schelden die er wel voor staat, een andere kleur heeft of een ander geloof heeft. Lekker boeiend hoe een ander is of waar hij/zij in geloof. Dat mag iemand toch lekker zelf bepalen. In het echt spreek je die mensen er hopelijk ook niet zo op aan. Nu durf je het alleen, omdat je er lekker anoniem op kan reageren. Dat noemen wij internet helden/heldinnen. In het echt niks durven te zeggen en online loskomen.

Je kan er helaas alleen zo weinig tegen doen. Het stopt pas als de personen er mee zouden stoppen. Alleen die kans schat ik heel klein in. De internethelden zouden altijd blijven bestaan en de anonimiteit ook. Al zou je dat laatste stukje bij iemand proberen weg te halen. Je krijg er altijd weer een nieuw account voor terug. Misschien zelfs wel twee. Dat is helaas niet echt meer een mening, maar gewoon een feit geworden.

Wel hoop ik dat wij als normale gebruiker er ooit helemaal boven kunnen gaan staan. Dat er meer steun is dan aanhang voor de internet helden. Het blijf ten slotte toch maar een persoon zonder gezicht. Een internetheld is natuurlijk geen echte held, eerder gewoon een heel zielig figuur. Hopelijk gaan we het zo ooit allemaal voelen en zien.

 

Fabian van der Gijze

volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

Wie moet nou wie beschermen online?

Tegenwoordig gaat er een Facebook virus rond. Je krijgt een video toegestuurd via privéberichten van één van je vrienden en als je er op drukt stuur jij ook het bericht weer rond. Wat het bericht verder doet weet ik niet precies, maar ik heb hem al 5 keer mogen ontvangen. Toevallig 5 keer mensen van dezelfde generatie. De zweet kon je later teruglezen uit de Facebook bericht waarin ze mensen waarschuwde. De generatie grappen las ik al snel terug in de reacties. Dit zetten mij wel even aan het denken. Wie moet nou eigenlijk wie online beschermen?

Momenteel draait heel veel in het leven om internet. Ik en vele leeftijdsgenoten zijn er simpel gezegd mee opgegroeid. Het begon steeds belangrijker te worden. Nou ben ik als kind echt verliefd geworden op het internet. Je kan er van alles mee. Zodoende weet ik er best veel van af. Als ik dan naar een andere generatie kijk is dit zeker niet altijd het geval. Zowel de jongere en de oudere. Als ik mijn computerkennis met die van mijn moeder vergelijk, win ik 100%. Je kan gewoon zien dat ze er niet mee zijn opgegroeid. Toch was het vroeger haar taak om mij in de gaten te houden. Zij moest mij beschermen tegen de onlinewereld, maar in werkelijkheid was dit andersom. Ik beschermden mijn ouders juist tegen het grote web. Mam je moet hier absoluut niet op drukken.

Aan allerlei dingen kan je zien dat veel mensen van de oudere generatie het nog niet onder controle hebben. Ze hebben gewoon geen besef wat er zich vaak afspeelt. Zo schrik ik mij ook vaak kapot van de jongere generatie. Het internet was al heel groot toen ze geboren werden. Ze zijn er niet langzaamaan mee groot geworden. Je krijgt in groep 1 tegenwoordig al les via een tablet. Eigenlijk te bizar, maar het is wel een feit. Als ik kijk naar mijn oude berichten en acties op het internet schaam ik mij soms wel eens dood. Zoveel spelfeiten en onzin wat ik verspreide. Toch heb ik vroeger nog nooit mee gemaakt dat we elkaar helemaal de grond in trapte. Natuurlijk waren er wel eens ruzies, maar dat stelt tegenwoordig gewoon niks meer voor.

Kinderen van 8 jaar oud schelden elkaar gewoon helemaal verrot met het woord kanker.  Op YouTube worden mensen anoniem helemaal verrot gescholden. De woordenschat hebben ze dan weer gezien van iemand anders in de reacties. Het is werkelijk te bizar voorwoorden. Ik keek toen eens een filmpje van een YouTuber die een ouder van zo’n kind opbelde. Je stond met openmond te kijken naar haar reactie. Ze begon die YouTuber zelf ook gewoon uit te schelden. Mijn kind weet niet eens hoe je een account moet maken en die gebruikt al helemaal niet zulke woorden. Hallo, wordt eens wakker en zet je roze bril eens af. Hoe naïef kan je zijn. Natuurlijk weten de kinderen van tegenwoordig hoe je ergens een account op kan aanmaken. Mochten ze het niet weten dan vertelde Google ze het wel. Heel veel ouderen slaan hier de plank volledig helemaal mis. Ze willen het niet geloven en weten er zelf gewoon te weinig van af.

Ik denk persoonlijk dat mijn vraag dus zeker terecht is. Wie moet nou eigenlijk wie beschermen? Is er nu eigenlijk wel een juiste generatie die dat dominant kan doen of moet die generatie nog ouder worden?

Wat denk jij?

 

Fabian van der Gijze

volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

Het eerste vak die mij echt liet na denken

1001004002766520Gisteren kreeg ik voor het eerste burgerschap op school. Eigenlijk ging ik met een goed gevoel naar deze les toe. Verdiepen in de maatschappij vind ik altijd heel interessant. Eigenlijk zijn er meestal maar weinig hoofdstukken bij zo’n vak wat ik niet interessant vind. Mijn verwachtingen waren dus hoog toen de les begon, maar werden deze ook waargemaakt

Het was natuurlijk de eerste les en net als altijd is dit een kennismaking les zowel  met de docent en het vak. We kregen te horen waar de eerste paar lessen over zouden gaan. Toen ik dit hoorde werd ik eigenlijk heel blij. Het eerste hoofdstuk gaat namelijk over het internet en alles wat daar mee te maken heeft. Het ging halverwege de les over je privacy. Mijn docent vertelde dat wij dit eigenlijk niet meer hebben. Alles is wel te vinden over je. Ik moest hier eigenlijk wel om lachen, want als je een persoonlijke blog  maak waar je letterlijk alles verteld over je verleden en over het heden heb je niet veel privacy. Zelf vind ik privacy niet meer zo heel erg belangrijk. Natuurlijk heb ik ook zo mijn grenzen, maar andere mogen best veel weten over mij. Hierdoor kan ik juist mensen mee helpen en dat vind ik mooi om te zien.

Wel zet zo’n les mij altijd aan het denken. Hoe belangrijk vind ik bijvoorbeeld mijn mobiel. Zou ik nog zonder kunnen. Eerlijk gezegd denk ik van wel. Zelf vind ik het namelijk heerlijk om rust te hebben en even geen berichten te ontvangen. Het zelfde geldt niet voor een laptop/computer. Alles doe ik eigenlijk op deze apparaten. Ik gebruik het voor werk, school, ontspanning en als bron. Door mijn dyslexie doe ik letterlijk alles op mijn laptop voor school. Mijn boeken zijn digitaal, mijn huiswerk maak ik digitaal en mijn toetsen ook. Voor mijn blog ben ik elke dag wel bezig op mijn laptop en ik wil af en toe gewoon even ontspannen door bijvoorbeeld een YouTube filmpje te kijken.  Nee zonder mijn laptop zou ik niet kunnen.10darkestdeepestpartsoftheinternet

Vind ik het erg dat ik eigenlijk zo afhankelijk ben aan een laptop, mobiel en eigenlijk gewoon aan alles wat met internet te maken heeft. Nee eigenlijk niet. Oke het is een verslaving, maar het beïnvloed niet mijn leven en gezondheid. Je kan ook eigenlijk niet meer zonder internet. Eigenlijk is internet haast overal voor nodig. Bijna alles staat in verbinding met het internet.

Om deze rede hou ik altijd zo van zulke vakken. Ik leer hier altijd wel iets en het zet mij aan het denken en denken doe ik graag. Als het aan mij lig dan is één uurtje wel iets te weinig, want de les is mij echt goed bevallen. Dit was ook één van de eerste keren dat ik echt dacht wat is deze docent goed. Zijn stem was goed, zijn presentatie op het bord en hij kon ook nog eens goed vertellen. Beter kon dit vak eigenlijk worden gegeven. Ik kijk zeker uit naar de aankomende lessen.

 

Heb jij eigenlijk wel eens hier over na gedacht? Kan jij nog bijvoorbeeld zonder mobiel of laptop en waar gebruik je dit eigenlijk allemaal wel niet voor? Ooit door gehad dat jij eigenlijk ook (verslaafd)ben. Wil je hier iets over kwijt laat het dan vooral even achter in de reacties.

Bedankt voor het lezen en hopelijk tot ziens. De blogpost ban morgen is zeker een aanrader om voor terug te komen. Ik doe namelijk mee aan een campagne. Benieuwd welke? kom dan zeker morgen terug.

 

Groetjes,

Fabian van der Gijze

Je kan mij ook volgen op Facebook, Twitter, Instagram, google+ en Bloglovin