Voor je het weet staat je verjaardag weer voor de deur

Gisteren was het weer eens zo ver hoor. Mijn verjaardag stond weer voor de deur. Zo’n twintig jaar geleden kwam ik op 13 mei te wereld. Nou wat een feest was dat zeg. Ze wisten toen nog niet wat ze op de wereld gezet hadden 😉Nee, ik ben die dag serieus dankbaar. Ik had dit allemaal niet willen missen. Al heb ik totaal niks met mijn verjaardag. Ik voel de dag en de leeftijd gewoon niet meer zo.

Door de jaren heen is het er een beetje bij ingeslopen. Het begon een beetje richting te scheiding. Er speelde toen de tijd heel veel rond mijn verjaardag. Da man die er hoorde te zijn vluchten even uit huis. De verjaardag werd gevierd, maar wel zonder de man des huizes. Ja, leg dat maar eens een kind en de visite uit. Gelukkig liet mijn mams het wel altijd door gaan. De liefste vrouw bleef gelukkig altijd. Alleen of ik mij die verjaardag echt jarig voelde, zal ik niet weten. Er miste eigenlijk iets te groot.

De afgelopen jaren kijk ik heel anders tegen mijn verjaardag aan. Ik zie het meer als de dag met mensen waar ik enorm veel omgeef. Alleen de grootste vielen helaas af. De mensen waar ik echt naar uit keek. Toen werd het meer een dag waar ik mensen op miste.  Een paar verjaardagen konden door gebeurtenissen niet door gaan. Vanaf dat moment verloor ik de lol er eigenlijk helemaal in. Leeftijd is maar een getal. Ik leef liever gewoon zoals ik mij voel. Zo bijzonder vind ik 13 mei niet. Het is een datum zoals elke andere datum. Het is alleen een datum waar je gemeende berichtjes op krijg en wat het moet maar berichten. Verder is alles het zelfde als alle andere dagen

Dit jaar keek ik er ergens wel naar uit. Alleen het jaar verliep zo apart. Het ene hoofdstuk verliep en een ander begon juist weer. Gelukkig was dit qua connecties en vriendschappen echt een hele leuk jaar. Dat waardeer ik enorm aan dit jaar. Ondanks alles verliep dat echt heel goed. Dan maak je automatische weer leuke nieuwe dingen mee. Alleen blijf het natuurlijk wel een beetje jammer dat ze overal en nergens vandaan komen. Het afspreken en uitnodigen wordt dan gewoon te lastig. Nou ben ik momenteel sowieso even niet echt in de feest stemming, dus we hebben de verjaardag maar even verschoven. Waarschijnlijk vier ik het gezellig samen met mijn moeder. Samen met haar vind ik het niet erg. Sta graag naast haar.

We gingen gelukkig wel nog naar één van mijn voordelen. Even gezellig langs mijn grootste/kleinste fan. Mijn lieve omaatje. Ze zit tegenwoordig in een observatie huis, dus ze kan zelf niet meer echt weg. Ik voel dan heel veel drang om bij haar te zijn. Als ik mee kan, dan wil ik ook echt mee. Voor je het weet kan het niet meer. Een mooiere persoon om deze dag mee te delen is er dan bijna niet hé. Steun van beide kanten die altijd door zal gaan. Ja, op mijn verjaardag ben ik graag bij deze mensen. Mensen die ik lief heb en enorm waardeer.

Wel moet ik één iemand sowieso nog even bedanken. Waarschijnlijk is ze weer de eerste die dit leest, dus ze krijg het gelukkig sowieso te lezen. Ja, Demi ik ga je weer bedanken. Je kaartje en berichtjes hebben mij dit jaar zeker geraakt. Ik waardeer dit enorm. Ze kwamen steeds weer op het juiste moment. Ze doen meer dan je waarschijnlijk zelf door heb. Bedankt hier voor

https://twitter.com/creabeaatje34/status/995437537299783680

Daarnaast natuurlijk ook een grote bedankje voor de mensen die er aan gedacht hebben. Ik geef dan niet zo veel om mijn verjaardag, maar de berichtjes waardeer ik zeker.

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

Mijn omaatje al weer 85 jaar oud

Hey, ben ik weer eens een keertje. De afgelopen twee a drie weken was het hier een rotzooitje. Sorry, hier voor, maar de redenen waren gelukkig wel heel leuk. Ik had onder andere opnames voor Nieuwe Buren 3. Dit betekende hele lange dagen. 4:45 ging bijvoorbeeld mijn wekker al. Hierdoor was het gewoon onmogelijk om ook nog eens te bloggen. Verder waren er natuurlijk ook feestdagen. Nou vierde de koning zijn verjaardag, maar ik keek vooral uit naar een andere verjaardag. Ik keek namelijk uit naar die van mijn omaatje. De beste vrouw werd alweer 85 jaar oud. Mijn omaatje is mijn maatje, dus zij ging echt wel even voor.

Dat ik een familie lover ben is denk ik geen geheim meer. Dit is er van zelf in gekropen. Gelukkig heb ik dan ook een leuke familie. Al mag het af en toe wel wat minder drukker en ja dat zegt deze drukke stuiterbal. Ook al wordt het soms veel te druk in mijn hoofd, zit ik er altijd met een brede glimlach. Mijn familie is zeker niet perfect, maar ik zou echt niet meer zonder kunnen. Ik vind het dan persoonlijk ook heel leuk en grappig dat ik via mijn blog nog meer mensen heb leren kennen. Zo heb ik nooit echt mijn oma’s familie kant leren kennen. Momenteel heb ik nu een paar mensen op mijn facebook. Dat vind ik persoonlijk echt leuk om te zien en even weer een besef momentje wat je via een blog kan bereiken.

Eerlijk gezegd ben ik er wel eens bang voor geweest dat mijn oma deze prachtige leeftijd zou behalen. Dat is altijd gevaarlijk om te zeggen, maar het is wel de waarheid. Het gaat de laatste tijd gewoon niet zo goed met mijn oma. Ze heeft dit zelf ook regelmatig aan gegeven. Gelukkig voor haar en voor ons konden we deze mooie dag nog met haar beleven. Gelukkig voor ons gingen we het dit keer dan niet in Aafje, maar  in de schone lei. Een restaurant op een prachtige locatie, namelijk de Kralingse bossen in Rotterdam. Vroeger liep ik hier wel eens met mijn ouders, dus er hangen zeker mooie herinneringen aan deze plek.

Wij kwamen er als één van de eerste aan. Even natuurlijk het standaard rondje lopen en wachten op de rest. Daar kwam ze dan aangelopen hoor. Als mijn omaatje er aankomt, dan weet je dat al ver van te voren. Zodra je haar hoort aankomen duurt het nog ongeveer 20 minutjes ;). Daar was ze dan hoor, onze moeder, oma en grootmoeder. Nou heb ik wel eens betere binnenkomers gehad zeg. Mijn omaatje werd neer gezet en daarbij werd wat gezegd. Toen besloot deze idioot per ongeluk een seksuele grap er uit te gooien. Echt in één slag werd het compleet stil. Het eerste wat je hoorde was mijn oma. Die schoot vol in de lach. Zo daar werd ik echt mee gered. Ik schoot daardoor zelf ook in de lach. Wie had nou verwacht dat mijn oma vol in de lach zou schieten.

Door de gezelligheid ben ik tijdens het eten vergeten om foto’s te maken. Daarin tegen doe ik dat sowieso niet graag. Gelukkig zijn we na het eten nog even naar buiten gegaan. Hier was één tante en nichtje alleen helaas niet meer bij, dus die ontbreken op de foto’s. Nou vond ik het buiten gedeelte wel iets specialer dan het eten. Ik ben echt gek op kinderen. Dat is onder tussen ook geen geheim meer. Het klink misschien heel gek, maar ik probeer mij altijd in de kleintjes te verplaatsen. Zo fantasierijk en avontuurlijk. Ik vind dat echt prachtig om in hun kleine  oogjes te zien.

https://www.instagram.com/p/BTgl9Plheps/?taken-by=fabiangijze

Voor mij was het naar buiten lopen iets speciaals. Ik liep namelijk niet alleen naar buiten. Nee, in mijn handen had ik een klein handje gekregen van mijn neef ‘s jongste zoontje. Wat een prachtig mannetje zeg, maar net zo eigenwijs als mij en zijn vader. Ja, het is er weer eentje hoor. We liepen met zijn alle de stijger op. Nou dat heb ik geweten hoor. Volgens mij wilde hij graag even zwemen met de eentjes. Hij hielt echt van die beestjes. Ik was in ieder geval een hoop hartkloppingen en zweet  druppels verder. Helaas moest ik hem even later weer afgeven aan zijn ouders. Het liefst had ik hem nog even mee genomen. Ja, dat was echt even mijn geluksmomentje van de maand.

Later gingen we dan nog even mijn omaatje uitlaten in haar rolstoel 😉 Was echt een mooi park om in te lopen. Het weer zat mee, de mensen waren leuk en het moment was voor mij echt nodig. Hopelijk komen er nog veel van dit soort momenten aan. Ik zal er in ieder geval altijd bij zijn.

https://www.instagram.com/p/BTeUTgThZX0/?taken-by=fabiangijze

 

 

 

Fabian van der Gijze

Je kan mij hier verder nog allemaal op volgen 😉 Facebook,  Twitter,  Instagram,  google+en Bloglovin