Breng mij maar zo vaak mogelijk terug naar mijn jeugd

Als 19-jarige ben je natuurlijk nog een jonge god. Toch heb je wel al een flink aantal jaren achter de rug. Je heb hier al vaak zat kunnen lezen wat ik in die jaren mee heb gemaakt. Misschien zal je dan wel denken dat ik mijn jeugd extreem kut vind. Echter is dit juist niet het geval. Ik hou juist van veel dingen uit mijn jeugd. Zo zoek ik dagelijks nog dingen om er mee in contact te komen. Zo luister ik muziek die uit is gekomen in mijn jongere jaren en kijk ik programma’s uit mijn jeugd terug. Het blijf gewoon mooi om er aan te denken.

Zo kijk ik tijdens het schrijven van deze blog post een programma uit mijn jeugd. Ik kijk nu namelijk het huis Anubis. Dit doe ik niet alleen vanavond, maar elke doordeweekse dag. Dit programma is sinds kort gelukkig weer terug op de buis. Als kind keek ik dit ook altijd en speelde ik het zelfs na. Ook ging ik met mijn tante naar alle films. Daar hecht ik nog steeds heel veel waarde aan. Zodra er een nieuwe film uit kwam spraken we een datum af. Het was gewoon ons ding. Nou echt ik sowieso veel waarde aan mijn lieve tante. Ze heeft mij altijd en overal in gesteund. Ik zou momenten met haar dus sowieso nooit meer vergeten.

Mijn kinderfoto’s heb ik ook allemaal op mijn mobiel gezeten. Wanneer ik een mindere dag heb kijk ik daar weer even naar. Foto’s verbergen de grootste verhalen. Wat gebeurde er tijdens de foto, wat ervoor en wat erna. Ik kan dan zo uren weg dromen in die herinneringen. Gelukkig weet ik mij veel ook nog te herinneren. Bij de meeste foto’s horen toch een mooi/gelukkig verhaal. De meeste mensen maken namelijk geen foto’s tijdens slechte momenten. Al probeer ik zelf meestal juist ook die momenten vast te leggen. Daar verschil ik dan in ieder geval weer in met mijn moeder. Zo sta ik op elke jeugdfoto weer met een brede glimlach. De betoverende glimlach die je als kind kan hebben. Een zorgeloze glimlach. Gewoon even ontsnapt van de werkelijkheid. Ja, met die glimlach betover ik er weer eentje op mijn eigen gezicht. Helaas dan wel wat minder mooi en wat bezorgder.

Nou noemde ik net het huis Anubis al even op. Alleen er is nog één serie die ik heel vaak kijk. Vroeger keken wij dit altijd met het hele gezin. Echt een programma om naar uit te kijken. Ik heb het over Het zonnetje in huis. Wat kon ik daar toch als kind van genieten. Nu nog steeds kijk ik er met stralende oogjes naar. Wat een programma en wat ging er veel fout qua film werk. Soms zie je de microfoon gewoon voorbijvliegen in beeld. Dat kan mij alleen gestolen worden. Tegenwoordig zie ik er alleen nog wel iets meer in. Altijd moet ik tijdens het kijken weer even aan mijn opa denken. Wat leken die twee op elkaar. Qua uiterlijk en qua kattenkwaad. Soms om gek van te worden. Het is toch mooi dat ik twee helden van mij in één klap kan zien. Helaas beide inmiddels wel over leden.

Over muziek zou ik ook nog wel duizenden woorden kunnen schrijven. Wat luister ik graag naar jaren 90 en 2000 muziek. Ik kan ook bijna alles mee zingen. Via Spotify volg ik dan ook veel van die muziek lijsten. Ogen dicht en terug dromen naar één van de eerste aanraking. Sommige nummers dragen een droevig verhaal. Zo draaide we Vlinder (titelsong afblijven) altijd in het opvangcentrum waar wij onder moesten duiken. Toch blijven dit soort nummers juist mijn lievelingsnummers. De verdriet van toen voel ik toch allang niet meer. Ik zie nu juist eerder de levenslessen erin terug. Je kan het beter in je voordeel gebruiken dan in je nadeel.

Nou vroeg ik mij eigenlijk eens af. Kijk jij vaak terug naar je jeugd en waar haal jij dan de fijnste herinneringen weer even terug naar boven?

Fabian van der Gijze

volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

Verhalen uit de oude doos #1

Als ik een blog schrijf is het altijd één geheel. Ik vertel over één groot verhaal of meerdere verhalen overeen onderwerp. Nou dacht ik laatst aan een paar kleine verhaaltjes. Verhaaltjes waar ik zelf graag aan terug denk, maar te klein zijn voor een grote blog post. Toch bleven deze verhaaltjes in mijn hoofd hangen. Ik vond dat dit soort verhaaltjes ook wel eens een plekje verdiende op mijn blog. Vandaar besloot ik weer eens een nieuw concept online te gooien. Om het lekker cliché te houden noem ik het lekker verhalen uit de oude doos. Hopelijk vindt je het leuk en anders heb je lekker pech 😉

In de lift met Pinguïns

Laat ik beginnen bij een verhaal wat sommige mensen misschien niet eens gaan geloven. Ik heb namelijk als klein kind in een lift gestaan vol met pinguïns. Nou ben ik echt gek op die waggelende beestjes, dus als kind vond ik dit echt helemaal geweldig. Eigenlijk gingen wij altijd naar dierentuin Blijdorp. Om het een beetje af te wisselen gingen we een keertje naar Emmen. Het eerste verblijf wat je daar tegen kwam was vroeger dus het pinguïn verblijf. Al hadden ze niet echt een verblijf. Nee, ze waggelden gezellig met je mee. Mijn moeder had het toen volgens mij aan haar knie, dus moesten wij met de lift omhoog. Uit het niets kwam er toen in eens een extra gezinnetje aanlopen. Familie Pinguïn kwam er gewoon gezellig bijstaan. Als of het de normaalste zaak was stonden we daar dan. Nou, mijn mond kon niet verder open en mijn ogen waren nog nooit zo groot geweest. Hoe cool is dit dan? Achteraf wel een beetje teleurstellend dat er niemand even een foto heeft gemaakt, maar goed ik heb mijn moeder er net nog even op aangesproken.

Ik kan wel roken

Dat ik van  vuur hou is geen geheim. Ik was vroeger echt gefascineerd van vuur. Als het even kon had ik ergens alweer mijn eigen vuurtje gemaakt. Sorry mama 🙂 Als ik iets nieuws kon doen met vuur moest ik het uitproberen. Een aansteker staat al snel in verband met roken. Nou had ik wel eens stiekem peuken gepikt. Alleen ging ik er tegenaan blazen. Inhaleren vond ik zo vies en de lucht kon ik al niet uitstaan. Toch vond ik het wel iets hebben. Zodoende probeerde ik het gewoon op een andere manier. Ik zocht bijvoorbeeld stro wat hol was en stak dat aan. Al snel kwam ik er achter dat dat niet zo heel soepel ging. Toen kwam ik ineens op een briljant idee. Waarom zou ik niet papier gaan ‘’roken’’. Ik pakte een memo blokje en rolde hem op. Met het plakstukje plakte ik hem dicht en stak het aan. In dit papier zit een soort vertraging. Het vuur gaat al heel snel weer uit, maar het blijf branden. Zodoende begon het echt heel erg op een sigaret te lijken. Gelukkig deed het pijn in de ogen, dus rookte ik het niet echt. Wel maakte ik het heel vaak. Ik was echt gek op de lucht. Zodoende leek het na een tijdje echt alsof ik rookte. Gelukkig is de verslaving snel weer over gegaan. Al vind ik de lucht nog steeds heerlijk ruiken. Dat merkte ik gelijk toen ik deze foto maakte.

Iemand anders laten rollen voor een zoen

Van jongs af aan heb ik vrouwen al interessant en mooi gevonden. Nou had ik het
geluk dat ik de oudste was en een babyface had. Zo kreeg ik al vroeg vriendinnetjes. Nou sprak ik toevallig laatst een vriendinnetje van vroeger via Facebook. Tot onze verbazing hadden we het echt weer even gezellig. Zo kwamen er van zelf allemaal verhaaltjes  van vroeger weer naar boven. We hadden een hecht groepje waarmee wij altijd afspraken. Nou kon onze beste vriendin niet mee, dus spraken we af met mijn beste vriend. Nou was ik een beetje van de plekken waar je eigenlijk niet mocht komen. Zo kwamen we op een plek terecht waar eigenlijk nooit iemand kom. Het is een uitgegraven plak waar allemaal gif tonnen liggen. De machines waren achtergelaten en alles lag er maar een beetje bij. Dat is toch een top locatie om je vriendin mee te nemen.

Tja, vroeger was ik nog niet zo van de romantiek . Uit het niets had mijn vriend een deal voor mijn vriendin. Als ik nou van die grote berg af rol. Dan geven jullie elkaar een zoen. Vraag mij niet waarom, maar hij is echt gaan rollen. Ik had het zelf toen echt niet gedaan, maar hij vond het wel waard. Het was even denken, maar dat was volgens mij de tweede keer dat ik een kusje kreeg. Een zoen wilde ik nog niet. Die wilde ik bewaren tot ik echt smoor verliefd was en ik geloofde er niet in dat het aan zou blijven. Hoe mijn eerste kusje verliep weet ik nog heel goed, maar hoe het voelde zou ik niet weten. Deze kus weet ik wel nog heel goed te herinneren. We hadden hele droge lippen, maar het voelde echt heel zacht aan. Een top kus. Helaas was niemand zo gek om nog eens te rollen, dus daarna heeft er nooit meer een kus plaatst gevonden. Deze pakte in ieder geval niemand meer van mij af.  Het gevoel en het beeld zal ik ook zeker niet snel vergeten.

De naakt posters bij mijn neef

Laat ik het maar bij dit plaatje houden. 

Voor het laatste verhaaltje blijf ik wel even  bij de categorie vrouwen. In mijn directe familie ben ik één van de jongste. Mijn oudste neef en nicht zijn echt veel ouder dan ik ben. Aangezien ik dat gezin als mijn tweede gezin zag, kwam ik er regelmatig. Al vond ik het beneden nog zo gezellig, meestal ging ik toch al snel naar boven. Mijn neef had de zolder geclaimd als zijn kamer. Aangezien hij 2 meter is had hij een heel groot bed. Nou vond ik dat natuurlijk een heel groot voordeel. Ik verdween gewoon in dat grote bed. Daarnaast had hij ook een Playstation. We gingen dan altijd samen game. Soms gingen we oude liedjes zingen zoals Pa van Doe maar en een andere keer gingen we weer 18+ spellen spelen. Nou was dit allemaal heel leuk en aardig, maar ik vond iets veel interessanter. Mijn neef had zijn muur vol posters hangen. Allemaal posters van vrouwen die er sexy uitzagen en/of schaars gekleed waren. Nou ik was hier echt gefascineerd door. Ik vond het zo interessant. Dat heb ik gewoon altijd al gehad. Hij beloofde als ik zo oud was als hij toen was dat ik ze zou krijgen. Nou neef ik wacht nog steeds. Nee, gelukkig heb ik ze nooit gekregen. Het lijk mij heel apart om zulke posters hier te hebben hangen. Dan wacht ik toch liever op een mooie echte vrouw 😉

Dit was het dan alweer voor vandaag. Ik ben stiekem wel benieuwd of het prettig was om te lezen. Het kan natuurlijk zijn dat je liever hele grote verhalen lees. Zelf vond ik het heel leuk om te schrijven, dus het gaat zeker terug komen. Wanneer precies ga ik niet beloven. Ik schrijf er vanzelf wel weer eentje als ik zin heb. Laat je het even weten wat je er van vond.

Kijk hier nog even verder op mijn  blog en anders hopelijk tot ziens

Fabian van der Gijze

Natuurlijk kan je mij ook volgen via Facebook,Twitter,Instagram,google+en Bloglovin

Liedjes die je terug laat denken aan je jeugd (verleden)

Zo als je misschien al had gelezen bij mijn vorige blogpost Oude jeugd programma’s. Gaat deze blog week over dingen die mij laat terug denken aan mijn jeugd en ik probeer jullie ook terug te laten denken aan die tijd. De vorige keer ging het over programma’s van tv. Dit keer gaat het over oude nummers. Het waren er echt super veel, maar ik heb de leukste er proberen uit te pikken en waar bij ik ook nog een verhaaltje heb waarom het mij moet denken aan mijn jeugd. Veel lees en luister plezier. Ben benieuwd of jullie sommige liedjes nog kennen of er überhaupt ooit van gehoord.

 

Bij deze bent dacht je waarschijnlijk oo ja die bestonden ook nog. Ik heb gekozen voor hun vijfde single. Bijna alle nummers herkende ik nog, maar deze bracht mij het meeste terug naar mijn jeugd. Mijn zus en ik zongen en danste altijd op dit nummer. Sinds 2010 is de band op gedoekt door hun management, maar in vele jeugd  herinneringen blijft Chipz bestaan.

 

Het nummer Viben kan voor mij echt niet ontbreken in deze blogpost. Dit nummer werd altijd wel een paar keer gedraaid als ik afsprak met twee vriendinnen van de basisschool. We zongen dit altijd. Er was wel altijd een raar dingetje aan deze nummer. Bij het liedje Viben verstonden ik en heel veel andere iets heel anders. Tot de dag van vandaag ben ik benieuwd of de makers dit expres hadden gedaan. Als dit het geval is dan hebben ze het voor elkaar gekregen, want echt heel veel mensen hoorde dit.

 

Dankzij mijn zus en haar vriendin hoorde ik dit nummer heel vaak. Zelf ben ik het toen ook heel vaak gaan luisteren. In de periode toen dit nummer uit kwam ging het niet zo goed met ons gezin. Er kwamen veel ruzies en we stonden stijf van de stress. Dit liedje raakte mij dan altijd enorm. Huilen moest ik nog net niet, maar het zat er dik tegen aan. Ik miste mijn vader toen heel erg, maar ik wilde hem ook weer niet zien. Een oneindige dubio strijd die lang heeft geduurd.

 

http://https://www.youtube.com/watch?v=3qFMldeDojU

Dit is wederom een nummer die ik te danken heb aan mijn zus. Wij hebben het plat gedraaid in ons huisje. Dit doe ik zelf nog steeds. Voor bij het schrijven van blogposten heb ik een YouTube Playlist gemaakt met mooie liedjes en liedjes van vroeger. Daar staat dit nummer van INB ook in. Tegenwoordig laat het mij denken aan mijn ome en mijn opa. Als ik een lastige blog post moet schrijven dan help dit nummer en de andere nummers mij heel erg om mooi te kunnen schrijven.

 

Iedereen kent dit nummer denk ik wel. Dit is typisch zo’n nummer die iedereen plat heeft gedraaid en nu nog heel zelden voorbij hoor komen. Vroeger en nu nog steeds brengt dit nummer mij naar een strand in een verwarm land. Dit nummer is naar mijn mening echt heel goed gemaakt. De tekst is niet zo heel goed en belangrijk, maar door de muziek word dit gewoon een top nummer. Aan gezien dat dit nummer al meer dan 55 miljoen keer is bekeken op YouTube denk ik dat ik niet de enigste ben die er zo over na denk.

 

Vroeger lag er een cd van Britney Spears in de auto van mijn moeder. Mijn zus en mijn moeder draaide hem echt heel vaak in de auto. In mijn oren was het gewoon een cd waar in je te veel gehijg hoorde. Om duidelijk te laten blijken dat ik deze cd zat was. Zat ik dan altijd op de achterbank veel te overdreven mee te hijgen om. Toch vind ik sommige nummers tegenwoordig wel goed van deze cd. We hebben hem volgens mij nergens meer liggen, maar als ik toch een liedje voorbij hoor komen brengt het mij weer terug in mijn mama’s oude auto.

 

Met dit liedje van Akon wilde ik afsluiten. Vroeger vond ik zijn liedjes geweldig en nog steeds luister ik er regelmatig naar. Hij heeft mij ook een muziek liefde gebracht. Op het einde van dit liedje veranderd de muziekstijl in eens. Tegenwoordig hoor je dit bijna niet meer. Dit vind ik altijd zo leuk. Het lijkt alsof je ineens een ander nummer luister.

 

En herkende je er een paar? Er zijn nog natuurlijk zat andere liedjes, maar om nou een blogpost te plaatsen met tientallen liedjes is nou ook weer niet de bedoeling. Heb je zelf ook liedjes die je terug laat brengen naar je jeugd? Laat het dan vooral achter door middel van een reactie. Ik ben dol op muziek, dus ik ben benieuwd. Hopelijk vond je het in ieder geval weer leuk om te lezen en dit keer ook om te luisteren. Lees natuurlijk nog gerust één van mijn andere blogposten en anders hoop ik je weer terug te zien.

Groetjes 🙂

Fabian van der Gijze

Je kan mij ook volgen opFacebook,Twitter,Instagram,google+ en Bloglovin

De meest herkenbare dingen van je jeugd (verleden)

Iedereen heeft bij bepaalde dingen waar bij je gaat denken aan je jeugd. Heel veel van die dingen zijn ook herkenbaar voor andere. In deze blog ga ik het over zulke herkenbare dingen. Ik moet er wel bij zegen dat sommige dingen ook van voor mijn tijd zijn, maar dankzij mijn oudere zus en mijn ouders is dat ook heel herkenbaar voor mij. Ben benieuwd hoeveel jullie erkennen en je laat denken aan jullie jeugd. Veel lees plezier.

Als je het met andere over je jeugd heb en samen zoekt naar gemeenschappelijke herinneringen. Kom je door  jeugd programma’s al heel snel bij gemeenschappelijke herinneringen. Dora en al die andere programma’s van nu. Heb ik nooit gekeken als kind. Als sommige programma’s er überhaupt al bestonden. Twee herkenbare programma’s voor mij zijn de tweenies en de bruine beer in het blauwe huis. Als ik een liedje hoor van deze programma’s word ik weer even dat kleine mannetje. Natuurlijk zijn er veel meer programma’s, maar dit waren echt mijn lievelings programma’s waar ik naar keek. Binnenkort komt er ook een blogpost online waar ik het ga hebben over deze programma’s, dus als het je leuk lijkt hou mijn blog dan in de gaten :). Twee herkenbare liedjes van deze programma’s heb ik hier bij geplaats. Ben benieuwd of je ze ook nog herkend.

https://www.youtube.com/watch?v=65-mXFMhZaI

Je vond je ouders altijd wel lief, maar op een bepaald moment waren ze ineens de liefste mensen op de wereld. Natuurlijk heb ik het over de momenten wanneer je iets kreeg. Soms moest je hier alleen heel lang voor zeuren. Als je dan de magische worden horen ‘’oke vooruit dan maar’’ vloog je ouders om de hals. Als ik tegenwoordig dit ziet in bijvoorbeeld een supermarkt moet ik altijd terug denken aan die leuke en mooie tijd. Al ging het soms om iets heel kleins of lulligs, maar als kind was je er zo blij mee.

snoepSnoepjes die er nu niet meer zijn  en vroeger wel. Leveren vaak ook de leukste herinneringen. Iedereen kent ze wel en iedereen vind het meestal wel super jammer dat ze er niet meer of bijna niet meer bestaan. Voorbeelden hiervan zijn voor mij: lange jan, Campino snoepjes, figuurlollys, sundrop rozijntjes en natuurlijk Fruittella. Bij het denken aan deze snoepjes krijg ik al hele erge honger en baal ik dat sommige niet meer verkrijgbaar zijn.

superhero-1043231_960_720

De rijke fantasie leven van vroeger mis ik ook af en toe heel erg. Vroeger kon je uren naar de wolken kijken en overal figuurtjes in zien, je kon met bloggen een hele grote stad bouwen en je was ineens een superheld die alles aan kon. Als ik kinderen dit ziet doen dan mis ik dat best wel. Gewoon ongevreest door het leven gaan en niet wetend van al het ellende. Ik kon vroeger uren spelen met een zak aan een touwtje en dat dan gebruiken als vlieger. Nu heb ik er niet eens de tijd meer voor of vind je het nergens meer op slaan. Welke volwassenen kan nou nog uren met een zak spelen. Ik denk bijna niemand meer. Voor vele zou dit denk ik wel herkenbaar zijn

Alles moeten sparen en iedereen je laten helpen. Of het nou Diddleverzameling blaadjes, voetbalstikkers, flippo’s of gogo’s waren. JE MOEST HET HEBBEN. Alles wat je kon verzamelen had ik wel. Nu ligt het in de vuilnisbak of ergens op zolder, maar vroeger was het overal te vinden in je kamer.  Nu is het sparen wel iets minder geworden bij de kinderen, maar het blijft denk ik altijd wel bestaan. Als kind wil je het nou eenmaal, want je vrienden hebben het ook en de reclames zijn zo leuk. Dit is voor iedereen denk ik wel een herkenbare herinnering.

Zaten er voor jou ook een paar herkenbare dingen tussen of dingen die erg in de buurt kwamen? Blogposten zo als deze vind ik super leuk om te lezen en om te schrijven. Hopelijk vinden jullie dat ook. Zo als ik al eerder in deze blogpost aan gaf komen er meerdere blogs zo als deze online. In ieder geval bedankt voor het lezen. Nog niet uit gelezen? Kijk dan gerust veder naar mijn andere blogposten en anders hopelijk tot ziens.

Groetjes 🙂

Fabian van der Gijze

 

Je kan mij ook volgen opFacebook,Twitter,Instagram,google+ en Bloglovin