Kattenkwaad verhaaltjes van vroeger

Normaal vertel ik altijd grote verhalen van vroeger. Ik heb altijd al van avonturen gehouden en was vroeger regelmatig is aan het op zoeken. Mensen die dicht mij stonden noemde mij regelmatig Pietje Bel. Stiekem was ik dat ook wel ergens. Ik hielt nooit zo van braaf zijn en alles volgens de regeltjes te doen.  Hierdoor heb ik heel veel leuke en soms ook angstige momenten mogen mee maken. Af en toe wil ik een paar van zulke verhaaltjes samen voegen tot één blog. Elke keer weer een andere thema. Zoals je ziet gaat het dit keer over kattenkwaad, maar de volgende keer kan het ook over liefde gaan. Iedereen heeft kleine verhaaltjes die je nooit meer gaat vergeten en ik ben blij dat ik ze met mensen kan delen.

Pluimen

Vroeger woonde ik altijd aan het water. Rond deze tijd groeide er altijd van die pluimen aan het water. Naast dat ze heel leuk  brandbaar waren kon je ze ook draaien. Zodra je dit deed had je een hele hand vol pluim spul. Sorry, maar weet er echt geen naam voor, maar goed dat pluim spul was echt een troep. Samen met een vriend vond ik het een goed idee om heel veel van die pluimen te verzamelen en in tuinen te gooien. Nou, ik heb nog nooit zoveel boze mensen achter mij aan gehad. Één vrouw zou ik echt nooit vergeten. Blijkbaar zaten er een paar mensen in één van die tuinen te barbecueën. Al die rotzooi viel zo boven op het vlees, maar zoals ik al zei was dit spul heel brandbaar. Het vlees vloog dus in de fik. De vrouw was echt heel vorst, maar we hebben haar laten rennen. Volgens mij had nooit iemand verwacht dat ze zo hard kon rennen. Gelukkig waren wij jonger en sneller en hadden wij haar na een paar straten eindelijk afgeschut.

De wissel truc

Zelf vond ik het ook altijd enorm leuk om mensen in de maling te nemen. Het leukste vond ik om mensen die naast elkaar woonden in de maling te nemen. Heel vaak belde ik bij mensen aan en deed een vriend het zelfde bij de buren. Wij hebben in Puttershoek wijken waar de deuren echt tegen over elkaar zitten. Met een beetje geluk deden de buurt genoten te gelijker tijd verbaast open. Soms ontstonden er hele gesprekken, omdat ze niet door hadden dat iemand anders aan belde. Dit werd na een tijdje alleen een beetje saai. Toen verzon ik de wissel truc. Hoe zouden mensen nou reageren als hun tuin in eens bij de buren zou staan en in jou tuin die van hun. Geloof het of niet, maar wij hebben dit echt bij heel veel tuinen gedaan en we zijn gelukkig nog nooit gepakt. We tilden hele banken naar de buren en geen één beeldje was veilig voor ons. Helaas heb ik niet echt een reactie kunnen opvangen, want wij waren hem dan al lang gesmeerd. Toch vind ik dit één van de leukste dingen die ik qua kattenkwaad heb uitgehaald. Hoe zou jij reageren als je de deur open zou doen en heel je voor tuin is helemaal veranderd. Dan snap je er toch ook helemaal niks van.

garden-gnome-1404358_640

Steentjes tegen de ramen

Soms kon het kattenkwaad goed gaan en soms ging het ook helemaal mis. In dit geval ging het één keer echt heel goed fout. Ik vond het vaak leuk om piepkleine steentjes tegen ramen aan te gooien. Ik kon echt heel goed van een verre afstanden raak gooien. Zo doende konden we nooit gepakt worden en tegen vele ramen steentjes aan tikken. Één keer deden we dit blijkbaar bij speciaal glas en loot glas. Toen wij hierna niks vermoedend weg liepen zag ik een vrouw steeds dichterbij rennen. Eerst dacht ik dat ze aan het hardlopen was, maar ze was gekleed alsof ze op haar bank lag te chillen. Nog net op tijd kon ik weg rennen, maar mijn vriend had die zelfde dag zijn voet opengehaald en kon helaas niet weg rennen. Hij was 100% de lul. Ik stond echt heel dichtbij achter een muurtje te kijken. Toen ze in eens drie grote sterke kerels er bij haalde werd het wel eventjes benauwd. Gelukkig heeft ze mij nooit kunnen vinden en is ze nooit naar de ouders gegaan van mijn vriend, want die sheet hem echt 7 kleuren.

Helaas was dit niet het ergste verhaal. Één keer ispebbles-984028_640 het echt goed fout
gegaan en kwam ik er helaas veel te laat achter.
Op een dag kon ik niet 1 2 3  kleine steentjes vinden. In één tuin lagen stenen, dus besloot ik die maar te pakken. Deze stenen waren alleen 5 a 7 cm groot. De eerste twee steentjes die ik gooide maakten zo’n herrie dat ik gelijk heel ver weg was gerend. Toen ik twee dagen later weer eens door die straat liep ben ik mij kapot geschrokken. Het raam was vermoedelijk enkel glas geweest, want heel het raam was naar de klote en binnen was ook schade te zien. Dit was gewoon geen kattenkwaad meer. Hier heb ik toen ook hele erge spijt van gehad. Hierna heb ik volgens mij ook nooit meer zo iets gedaan.

Water pret

kid-1635872_640In de zomer was mijn water pistool altijd mijn grootste vriend. Goed gevuld ging ik er altijd mee op pad. Rechtstreeks op mensen schieten is toch helemaal niet leuk. Het is toch veel leuker om open ramen te zoeken en daardoor heen te schieten. Echt geen raam was veilig. Voor veel mensen heb ik toen als irritante wekker gespeeld, maar dat was allemaal onschuldig in vergelijking met één raam. Ik had namelijk een wc raampje gevonden en hoorde iemand fluitend op de wc zitten. Je voelt hem misschien al aan komen, maar de beste man zat lekker de poepen op de wc en in eens kreeg hij dankzij mij een straal water in zijn gezicht gespoten. Gelukkig kon hij natuurlijk niet in eens achter mij aan rennen, maar schelden kon hij wel goed. Toen ik lachend weg rende heb ik hem nog meters veder horen vloeken en tieren. Altijd als ik weer eens langs loop moet ik hier altijd aan terug denken. Hoe kut moet hij zich hebben gevoelt.

Voor vandaag vind ik dit wel eventjes genoeg kattenkwaad. Was jij net zo ondeugend en uitdagend als mij of had je hier echt helemaal niks mee. Ik denk dat sommige van deze dingen ook wel door één van jullie is uitgehaald. Hopelijk was je net zo snel als ik en hebben ze je nooit kunnen pakken. Waarschijnlijk was je dan in ieder geval flink de pineut. Mocht je nou ook een leuke verhaal hebben laat het dan zeker even achter. Hou echt van zulke verhaaltjes. Ben toch niet de enigste die kattenkwaad uit haalden?

Fabian van der Gijze

Je kan mij ook volgen via Facebook,Twitter,Instagram,google+en Bloglovin

 

De leuke momenten van mijn jeugd (Verleden)

Het is weer eens tijd geworden om te schrijven over de leuke dingen van mijn jeugd. Als kind heb ik natuurlijk ook heel veel mooie en leuke dingen mee mogen maken. Soms zijn zulke momenten juist ontstaan door alle gebeurtenissen. Vandaag dus weer een blog over de leuke momenten. Hopelijk vinden je het leuk om te lezen. Veel lees plezier.bone-708588_640

Als ik denk aan mijn jeugd denk ik automatische aan spelletjes. Ik was en ben echt gek op spellen. Voor mij duurt een spel nooit lang genoeg. Mijn lievelings spel was toch wel de ouderwetse monopoly. Elke week speelde ik dit wel met mijn vader en soms vonden we een slachtoffer die ook weer eens mee wilde doen :). Als ik nu soms nog eens een potje speelt denk ik altijd weer even terug aan die tijd.

Hutten bouwen is ook echt een hoogte punt van mijn jeugd. Dit deed ik eerst altijd alleen, maar later met vrienden. We gingen altijd met zijn alle naar de hut. Vooral op Woensdag, want dan hadden we lekker veel tijd om te werken aan onze hut. We hadden een hele mooie plek langs het water. De ene keer konden we alleen bij het bovenste gedeelte blijven als het vloed was, maar als het eb was konden we de hele kust aflopen. Heel vaak vonden we hier dan weer spullen die we konden gebruiken voor onze hut. Ook zaten er altijd een paar mannen vlak bij onze hut gezellig koffie te drinken. Hun hielpen ons soms ook door spullen aan ons te geven. Binnenkort komt er een hele blogpost over verhalen van deze hut, want dat zijn er echt een hoop.

child-613199_640

Niet veel mensen weten dit, maar mijn vader deed vroeger aan betaald voetbal. Hij kon profvoetballer worden. Alleen dit ging dit door zijn gezin situatie. Wel heeft hij heel vaak gevoetbald met mensen die wel door zijn gegaan en sommige heeft hij zelfs geholpen om beter te worden. Door mijn vaders voetbal geschiedenis vond hij het altijd heel leuk om met mij te voetballen. Dit deed ik dan ook heel graag met hem. Altijd voetbalde we samen als we op een camping stonden of we zochten thuis een leuke plek op om samen even te trappen. Dit is zeker een mooie herinnering aan hem.

Misschien is deze voor sommige wel heel raar, maar voor mij is het zeker een mooi moment. Namelijk de eerste video-games-925929_640games die ik kreeg en helemaal plat heb gespeeld. Er ging een hele wereld voor mij open toen wij onze eerste computer kregen thuis. Hij was super dik en van slechte kwaliteit, maar het was zo leuk. Later kreeg ik ook nog een PlayStation 1. Toen is echt mijn liefde ontstaan voor de PlayStation. Het was zo’n magische gevoel om een controller te hebben en allemaal spellen te spelen. De werelden waren zo groot en de spellen waren zo leuk.

De  laatste mooie herinnering is ontstaan door alle problemen. Namelijk de band van het gezin. Mijn moeder, zus en ik hebben zo’n sterke en mooie band gekregen. Daar kom echt niemand tussen. Ook de familie heeft ons altijd gesteund en dat doen ze nu nog steeds. Om deze banden te zien en mogen mee maken vind ik echt heel speciaal. Deze banden moet je echt op bouwen en zulke goede krijg je niet zomaar. Hier was en ben ik enorm dankbaar voor.

Welke momenten zijn voor jou heel mooi van je jeugd en wat ben je heel erg dankbaar. Laat het mij zeker weten. Dit was het weer voor vandaag. Lees gerust nog even veder en graag tot ziens.

 

Groetjes 🙂

Fabian van der Gijze

Je kan mij ook volgen opFacebook,Twitter,Instagram,google+ en Bloglovin

Jeugdherinneringen van de basisschool (verleden)

Dit is al weer de laatste blogpost van deze thema week over jeugdherinneringen. Mij is het heel erg bevallen en volgens mij jullie mijn lezers ook. Op de blogs kwamen veel reacties van mensen die dingen herkende. Zelf vond ik het super leuk om te maken. Met deze blogs wilde ik ook iets duidelijk maken. Mijn blogposten zijn soms misschien heftig om te lezen en het lijkt soms dat ik geen leuke jeugd heb gehad. Met deze blogposten wilde ik laten zien dat ik ook super veel leuke tijden heb gekend. Hoeveel er ook fout kan gaan er zijn altijd nog dingen die wel leuk zijn. Hopelijk heb ik dat een beetje kunnen laten zien. Het is mij dus heel goed bevallen, dus ik ga vaker een week in thema bloggen. Welke weet ik nog niet. Het moet natuurlijk wel passen bij mijn blog net als het thema jeugd. De vorige blogposten van deze thema zijn hier te lezen.

De laatste blogpost van deze thema wilde ik afsluiten met iets wat andere sowieso ook herkende. Ik ging dus weer eens denken. Wat heeft bijna elk kind gemeen met elkaar. Toen ik deze week op school kwam wist ik het ineens. Bijna iedereen heeft natuurlijk op school gezeten. Hier heb ik heel veel herinneringen aan over gehouden. De meest voorkomende herinneringen heb ik op mijn telefoon bij gehouden om vandaag te gebruiken. Ben benieuwd of jullie het met mij delen. Hopelijk vinden jullie deze laatste ook weer leuk om te lezen. Veel lees plezier gewenst en hopelijk kan ik je weer even naar toen terug brengen 🙂

Drinken is voor mij altijd al een probleem gehad. Hier was op schoolSchoolmelk een oplossing voor. Je had namelijk schoolmelk. Gelukkig was dit in de verloop van de jaren beter geworden, want ik heb verhalen gehoord van mijn moeder over schoolmelk. Deze verhalen waren meestal niet om over naar huis te schrijven. In mijn tijd kon je gelukkig ook kiezen tussen meerdere pakjes drinken. Ik koos altijd voor een nep versie van Fristi. Hier was ik altijd en nu nog steeds gek op. De keuze was dus niet zo heel moeilijk. Had jij ook schoolmelk op school? Ik denk het wel.ijsjes uitdelen

Bij het bedenken van deze herinneringen vroeg ik af en toe aan andere of ze het herkende. De volgende herinnering had bijna iedereen die ik sprak. Op de basisschool had ik altijd veel vrienden, maar op één dag was je altijd heel erg populair. Namelijk op je verjaardag. Op mijn school moest je dan altijd trakteren. Als je klaar was met het uit delen in je klas mocht je een verjaardagskaart uitkiezen en twee mensen die met je mee mocht lopen om langs te gaan bij de andere docenten. Dit was de rede waarom je in eens zo veel vrienden had. Ze mochten dan de hele dag met je mee lopen. Ja dat wilde iedereen wel. Zelf vond ik het ook altijd helemaal geweldig om te doen. Ik verzamelde ook altijd heel veel stikkers en tekstjes op mijn kaart. Mijn geheim zou ik jullie vertellen. Ik ging niet alleen de leraren af, maar echt letterlijk elke werknemer die zich in het gebouw bevond. Wel zorgde ik dat er altijd nog genoeg over was om met mijn meelopers op te eten. Dit moment zou ik echt nooit willen vergeten.

ik mik lorelandDe volgende herinnering was misschien vroeger een nacht merrie van jou, maar nu een leuke herinnering. Als je in groep 3 kwam ging je namelijk bij mij twee programma’s kijken. Één programma komt jullie denk ik wel bekend voor. Ik heb het natuurlijk over Ik mik loreland. Het programma waar heel veel kinderen nachtmerries door heeft gekregen. Karbonkel de slechterik was namelijk zo lelijk en eng dat iedereen er aan bleef denken. Het programma is hier voor ook aangeklaagd. Zelf vond ik het altijd super leerzaam en leuk om naar te kijken.

apenkooi
bron: judoclubboekel.nl

Op school deed ik ook altijd heel veel spelletjes. Een paar van deze spellen heeft iedereen wel gedaan. Bijna iedereen kent natuurlijk deze volgende spellen wel: Apenkooien, Schipper mag ik over varen, trefbal en zakdoekje leggen. Zoals ik in de vorige blogpost al aan gaf ben ik gek op spellen. Dit zijn dan ook een van de leukste herinneringen. Even alles vergeten en gewoon lekker rennen en gek doen.

leraarJe had altijd met een paar leraren een betere klik dan andere. Dit had ik vooral met mijn leraar van groep 7 en 8. Hij wist wat er speelde bij mij thuis en hielp mij dit te vergeten. Hij liet mij lachen en nam mij serieus. Hij was echt een geweldige man die ik voor bepaalde dingen echt dankbaar ben. Één van die dingen wil ik graag nog even kwijt waar ik hem echt dankbaar voor ben. Mijn konijn stond nog bij mijn vader en zo als de meeste wel weten ga ik niet meer met hem om. Hij had dit te horen gekregen en nam mij apart en stelde mij de volgende vraag: ‘’zou ik binnenkort eens naar je vader gaan om het konijn van hem terug te stelen’’. Veel te bang voor de gevolgen zei ik nee, maar dat hij het aanbood heeft mij echt diep geraakt. Hij was echt een geweldige leraar en zeker een bijzonder persoon.

Op de basisschool had je ook heel veel buitenspeeltijd. Hier heb ik heel veel herinneringen aan te danken. Over deze herinneringen wil ik het nu niet over hebben, maar wel over het speelgoed waar ik het te danken aan heb. Heb jij ook leuke herinneringen te danken aan de zandbak, de mini voertuigen, het springtouw, de slechte voetbal en stelten . Elke basisschool heeft dit standaard in zijn schuur staan. Daarom weet ik wel zeker dat jullie hier ook veel herinneringen aan hebben te danken.

play-227243_640

wat maak je menuHet laatste jaar van de basisschool was in mijn tijd groep 8. Er waren veel dingen leuk aan groep 8. De twee leukste dingen vond ik zelf kamp en de eind musical. Over kamp groep 8 komt binnen kort een andere blogpost, dus hier ga ik nu niks over zegen. Wel over mijn musical. Hierin had ik één van de hoofdrollen gekregen. Hier was ik zo blij mee. Ik hou er van om op het podium te staan. In plaats van een microfoon kregen de hoofdrolspelers een eigen microfoontje. Er werd een kastje aan je broek vast gemaakt en je kreeg een microfoontje langs je oor geplaatst. Mijn musical heten Wat maak je menu. Het ging over een verjaardag van een grote kok die al lang met pensioen was. Alles moest goed gaan, maar natuurlijk ging er van alles mis. Één van de grootste probleem werd veroorzaakt door mij. In plaats van een mooi cadeautje te kopen kocht ik heel veel kapotte magnetrons.

Een paar van deze momenten waren denk ik ook heel herkenbaar voor jou. Hopelijk hoefde je niet te ver te graaien naar deze herinneringen en maakte ik je een beetje blij met jou herinneringen. Was dit het geval en vond je het een leuke blog post. Laat het mij dan zeker weten door middel van een reactie en een like. Lees gerust nog even veder en anders hopelijk tot ziens.

Groetje 🙂

Fabian van der Gijze