Nu heb je mij toch weer een beetje beter leren kennen #2

Jaa, dan zijn we alweer bij deel 2. De vorige deel heb ik echt met veel plezier geschreven, dus hier ga ik zeker mee door. We zien wel tot hoe ver ik deze reeks door kan trekken. Voorlopig weet ik nog veel feitjes over mij zelf en anders zijn er altijd nog wel mensen om mij heen waar ik feitjes kan los trekken. Vaak zijn dat de feitjes die je zelf niet eens weet. Leer ik mij zelf ook eindelijk eens beter kennen. Nou we hebben wel weer genoeg geluld, laat ik maar eens beginnen.

Hier begon ik school al minder te vinden. Kan jij mij vinden?
  • Op school verwachten docenten eigenlijk altijd veel van mij. Ik ben namelijk vrijwel altijd aanwezig op school en doe altijd mee. Zo heb ik bijvoorbeeld ook nog nooit gespijbeld. Toch vergissen docenten zich heel erg in mij. Ik heb namelijk echt een rot hekel aan school. Oké misschien is rot hekel wat te overdreven, maar het is niet mijn favoriete plek. Misschien komt dat gewoon omdat ik droom van die toneel/acteer school, maar voor nu is school echt niks voor mij. Laat mij maar lekker mijn eigen dingen doen. Toch vind ik het wel altijd belangrijk om aanwezig te zijn. Hierdoor hoef ik namelijk niet meer thuis te studeren. Even af kloppen maar sinds 4 a 5 jaar geleden hoef ik eigenlijk alleen nog maar voor Engels te leren. Zelf voor Nederlands sta ik een 8. Zou je niet zeggen hé 😉 Alleen één van mijn hoofdvakken gaat een beetje lastig worden, maar dat komt hopelijk ook wel goed.

 

  • Stiekem heb ik altijd al een hekel gehad aan de ‘’traditionele/standaard’’ mannen en vrouwen rol. Gelukkig is dit qua werk al flink afgenomen, maar in de huishouden vaak nog niet. Zelf hoop ik later te kunnen koken. Dat vind ik gewoon leuk en gezellig om te doen. Sommige mensen kijken echt raar op als je dat zeg. Wel moet ik er bijzeggen dat ik huisvader ook altijd wel leuk heb gevonden. Waarschijnlijk gaan we later gewoon beide werken, maar mocht het op zo’n punt aankomen. Zou ik graag die rol op mij willen nemen. Eigenlijk vind ik alleen de wc schoonmaken en de afwas doen een klein min puntje. Sorry, maar ik kan echt genieten van strijken of stofzuigen. Als er maar wel muziek opstaat. Ja, ik hoop dat ik er later echt tijd voor heb.

https://twitter.com/fabiangijze/status/822479673313660930

  • Het lijkt een beetje een verplicht dingetje om andere bloggers hun blog posten te lezen. Misschien moet ik mij dan heel schuldig voelen, maar ik lees echt bijna geen één blog post van een ander. Ik probeer het altijd wel, maar vaak heb ik er gewoon niet zo veel zin in. Geef mij altijd maar liever een boek. Er zijn echt maar een paar bloggers die mij in hun verhaal kunnen trekken. Nou moet ik ook eerlijk zeggen dat 75% ook niet echt voor mij bedoeld is. De meeste mensen schrijven toch voor het vrouwelijke volk. Bij oproepen zie je dan ook regelmatig geachte dames/meisjes staat. Ja, hallo er zijn echt nog een paar mannen hoor. Daarin tegen ben ik ook niet zo vaak te vinden op promotie pagina’s/ sits, dus ik kom ook heel weinig blog posten tegen. Sorry, maar ik kan mij gewoon niet zo goed concentreren op een blog tekstje.

 

  • Als je mij dagelijks zie dan zou je dit echt niet verwachten, maar heel stiekem haat ik een mobieltje. Ik word er echt regelmatig gek van. Zo probeer ik dagelijkse WhatsApps ook zo veel mogelijk te ontwijken. Mijn telefoon heb ik vooral voor mijn muziek, agenda en voor Twitter. Twitter is echt de enigste app wat ik echt leuk vind. Ondanks mijn kleine haat, zou ik hem ook echt nooit meer weg doen. Je hebt een telefoon tegenwoordig gewoon nodig. In mijn geval vooral om te netwerken, bereikbaar te zijn en met alles in verbinding te staan. Normaal gesproken kocht ik daarom ook altijd een goedkoop toestelletje. Tegenwoordig heb ik wel ééntje van de duurdere klasse. De 7s edge heeft een hele goede camera en kan tegen water. Voor mijn blog vond ik dit erg belangrijk. Zodoende kwam ik bij deze telefoon uit. De foto’s zijn er gelukkig echt vooruit op gegaan.

  • Misschien zou dit niet bij mij of een student verwachten, maar ik ben echt een traploper. Als ergens een trap aanwezig is, dan pak ik altijd de trap. Zo loop ik tegenwoordig elke ochtend 14 trappen om bij mijn klas lokaal te komen. Geloof mij je komt er bijna niemand tegen. De lift is toch veel makkelijker en fijner. Ik kan mij op/in die dingen gewoon nooit prettig voelen. Het geef ook echt geen voldoening als je boven raak. Als ik hijgend bovenkom via de trappen heb ik dat eigenlijk altijd wel. Ik voel mij dan ook direct veel energieker. De eerste moeilijke drempel heb je al weerstaan, laat de dag maar komen. Probeer het zelf anders eens een keertje uit 😉

 

  • Wat in het verleden is gebeurd, is gebeurd en daar moet je niet voor schamen. Zo schrijf ik eigenlijk al mijn teksten zonder moeite op. Toch is er één verhaaltje die mij nog tegen hou. Zodra ik die online gooi kan er enorm veel veranderen. Toch ben ik al meer dan een jaar de woorden aan het zoeken om hem online te kunnen zetten. Persoonlijker dan dit zou het namelijk nooit meer worden en het zou een hele mooie statement naar buiten zijn. Dat dit verhaal ooit de wijde wereld in gaat, weet ik zeker, maar wanneer durf ik nog niet te zeggen. Misschien gebruik ik het wel als mijn laatste blog post ooit. Dan sluit ik het ten minste met een knaller af!

 

Fabian van der Gijze

Leer mij hier nog beter kennen:  Facebook,  Twitter,  Instagram,  google+en Bloglovin