Eekhoorns knuffelen in Woolwich & een stroomstoring in Londen

Persoonlijk ben ik niet zo voorstander van plekken waar al zo veel mensen naar toe zijn gegaan. Londen is echt zo’n plek. Bijna iedereen is wel een dagje naar Londen geweest, bijvoorbeeld tijdens je opleiding. Tot nu toe was ik de reis naar Londen altijd ontsprongen. Als je mij een beetje volg, dan weet je dat mijn Londen ontmaagding nu toch heeft plaats. Ik moest namelijk even voor een concert van Lennon Stella naar Londen. Als je er toch ben kan je beter de stad ook een beetje verkennen hé. Eerlijk is eerlijk, maar Londen heeft mij de eerste dag al direct verrast.

Check hier onder de vlog. Misschien leuker dan alleen lezen 😉

Na een leuke avond, werd ik wakker in mijn Guast House in Abby Woods. Zo’n 20 minuutjes met de trein vanaf Londen. Ik slaap altijd liever net buiten de stad, zodat je nog wat mee krijg van de lokale bevolking. Ik probeerde mij nog niet helemaal toe te geven aan Londen, dus besloot een mooie wandeling te maken. Ik zag een mooi natuurpad en in de verte hoge gebouwen in de lucht. Ik besloot maar gewoon het pad te volgen tot ik hopelijk in het stadje zou uitkomen in de verte. Na een heerlijke wandeling was het dan idd zo ver. Ik kwam namelijk uit in Woolwich.

Eekhoorn in Woolwich

Een locatie met een geschiedenis. Dit was namelijk als ik het goed zeg de plek waar de mensen van het leger werden opgeleid, waar de spullen van het leger werden opgeslagen en waar de boten werden gemaakt. Voor mij dus een interessante locatie. Helaas zag je op een paar kanonnen hier niet zo veel van terug. Toch keek ik mijn ogen uit in deze stad. Het zag er zo mooi en relaxt uit. Het water was super mooi en de stad zelf ook. Na een tijdje kwam ik in een park uit. Ineens zag ik allemaal eekhoorns lopen. Ik besloot zo stil mogelijk te doen en ze te filmen. Ik had eigenlijk verwacht dat ze vanzelf weg zouden rennen, maar dat was zeker niet het geval. Ze kwamen juist op mij af. Perfect voor mijn video en te lief om te zien. Hierna besloot ik mijn Oyster kaart (Ov-Kaart) te kopen en richting Londen af te reizen.

Londen Bright

Zonder enige idee besloot ik de trein in te stappen en bij Londen Bright uit te stappen. Google Maps is altijd mijn beste vriend als ik alleen aan het reizen ben. Ik zocht de route die ik ongeveer moest lopen om een beetje op een leuke bestemming uit te komen. Zo kwam ik al lopend bij Londen Eye uit. Het reuzenrad zelf boeide mij eerlijk gezegd niet zo heel veel. Oké, het zag er mooi uit, alleen de locatie zelf deed veel meer met mij. Wat een culturele plek. Ik had namelijk besloten om naar het Theater te lopen. Nou kon ik daar niet zo veel van zien, maar er om heen gebeurde dus van alles. Mensen waren lekker creatief bezig. Zo was één man in de weer met zijn bellen en alle jongeren waren lekker aan het skaten. Het zag er zo vredig en fijn uit. Vanaf dat moment had Londen mijn liefde te pakken. Ik besloot dus toch nog maar even door te lopen.

Londen EYE

Zo kwam ik op een grote plein uit. Waarschijnlijk één van de centrale plekken van Londen. Ik keek echt mijn ogen uit. Al die mooie stad lichten en de gezelligheid straalde er vanaf. Ik moest stiekem wel lachen om het feit dat iedereen maar op foto’s ging. Normaal gesproken had ik dat waarschijnlijk ook gedaan voor mijn socials. Nu had ik er alleen echt geen zijn in. Een video maken was voor mij genoeg. Ik wilde gewoon genieten en met de vibe mee gaan. Ik besloot lekker een restaurant uit te zoeken om wat te eten.

Noem het geluk of pech, maar ik maakte weer wat mee. Op de eerste dag vond er een aanzoek plaats in mijn restaurant/pub en nu viel ineens het stroom uit. Blijkbaar was het traditie dat iedereen ging klappen, dus dat deed men dan ook toen het licht uit viel en vervolgens wast glazen op de grond belande. Ik besloot te wachten tot het stroom weer aan zou gaan. Dit gebeurde helaas alleen niet meer. Helaas kon ik mijn bestelde eten dus helaas op mijn buik schrijven. Enige voordeel daar van was dan wel weer dat ik mijn verse jus gratis kreeg. Een vermakelijke avond in Londen dus en ook nog eens gratis drinken. Win Win situatie noemen we dat toch.

Ik besloot maar simpel voor Fish and Chips te gaan. Ik moest ten slotte toch echt even iets eten. Hierna was het tijd om naar huis te gaan. Lekker relaxen en uitkijken naar de dag er na. Dan was het eindelijk zo ver. Het concert van Lennon Stella, maar Londen ik had je nooit zo leuk verwacht.

Fabian van der Gijze

YouTube, Facebook,  Twitter en  Instagram

Even de buurt rondom Boekarest verkennen

Deze vakantie ga ik maar gewoon eens per dag bloggen. Sommige dagen gaan denk ik anders veel te lang worden. Bovendien is het voor mij denk ik zelf ook een stuk relaxter. Het is tenslotte toch vakantie hé. Al denken mij voeten daar nu anders over. De afgelopen dagen heb ik echt veel gelopen. Normaal kom je aan op een vakantie. Nou, ik denk dat ik juist afval deze vakantie. Genoeg geluld, laat ik nou maar gewoon eens beginnen met dag 2 van mijn vakantie avontuur in Boekarest.

Toen ik hier aankwam was het al erg laat. Waarschijnlijk was het 2 uur in de nacht. Nou moet eerlijk toe geven dat ik normaal dan ook nog vaker ben, maar een vliegtuigdagje is best vermoeiend. Nou was ik met mijn stomme kop ook niet meteen gaan slapen. Gelukkig was ik niet vergeten om mijn wekker te zetten. Nou zeg ik gelukkig, maar het liefst zet ik helemaal niks in de vakantie. Helaas kan je in een hotel niet de hele dag ontbijten. Aan gezien ik er toch voor heb betaald is het een beetje zonde om de eerste dag al niet te komen opdagen.

Tenminste ik dacht dat ik er voor had betaald. Een uurtje later dan mijn weker ging, kroop ik eindelijk uit mijn bedje. Wat was ik nog moe zeg. Alleen het ontbijt beneden ging al bijna sluiten, dus ik moest een beetje haast maken. Gelukkig zat mijn haar wel nog een beetje goed. Zo hoefde ik mij nu alleen nog even aan te kleden. De rest komt wel na het ontbijt.

Het was nog even zoeken waar ik precies moest ontbijten. Gelukkig verstonden ze mijn gebrekkige Engels en wezen ze mij de weg. Blijkbaar moest je eerst een stukje buitenlopen voor je in het juiste gebouw belande. Hier kreeg ik alleen iets heel gezelligs te horen. Voor uw kamer nummer staat geen ontbijt gereserveerd. Blijkbaar had ik weer zitten te kutten tijdens het boeken van mijn kamer. Het vinkje ontbijt had ik mooi niet ingedrukt. Gelukkig was er nog net genoeg tijd om toch nog een ontbijtje te reserveren. Zo was mijn dag al lekker chaotisch begonnen. Ach, ik mag er ook niet over gaan zeuren. Het was waarschijnlijk mijn eigen schuld en het was nu toch gewoon geregeld. Mijn ontbijtje smaakte goed, de zon scheen lekker warm in mijn bakkes en ik was goed aangekomen Mij hoor de je echt niet klagen.

Oké, misschien wel over één klein dingetje. Mijn ogen gingen niet alleen dicht door de felle zon. Nee, ze werden ook tijdens het eten  door de moeheid dicht geduwd. Na mijn ontbijtje besloot ik dus eerst nog even een stukje film af te kijken. Gewoon nog heel even relaxen op mijn bedje. Dat is toch wel het voordeel van allen reizen. Je kan gewoon lekker doen waar je zelf zin in heb. Na een tijdje kreeg ik ook wel door dat het niet zo’n productief dagje zou worden. Vandaar besloot ik er maar gewoon een kleine verkenningen dagje van te maken. Gewoon lekker een rondje lopen en in de middag toch maar even naar Feyenoord-PSV kijken. Normaal vind ik voetbal nooit zo belangrijk, maar deze wedstrijd wilde ik stiekem toch even bekijken. Mocht ik nou niet zo moe zijn geweest, had ik hem waarschijnlijk wel geskipt. Alleen ik had er gewoon niet de kracht voor. De slapeloosheid begon nu toch eens op te spelen.

Toen ik alles in orde had besloot ik lekker de zon op te zoeken. Keek even naar lings en rechts en besloot dat links een mooie richting was. Hier zag ik de meeste bewegingen, dus daar zou wel het meeste te beleven zijn.  Die richting ben ik dus lekker opgelopen. Uiteindelijk bleek het een leuke wandeling te worden. Na een lange tijd kwam ik pas stil te staan. Vanaf daar kon ik gewoon niet meer verder. Gelukkig was dit niet door mijn moeheid, maar de stoep hielt er gewoon mee op. Dat werd de mooie routen weer terug lopen. Stiekem vond ik de weg nog leuker dan ik had verwacht. Wat keek ik mijn ogen al uit. Dat ik niet meer in Nederland was, was wel zeker. Al zag ik wel al een paar vergelijkingen met Nederland. De weg terug zakte alles al een beetje wat er al op mijn pad was gekomen.

Zo had ik mijn broek al een paar keer vol gescheten. Wat gebeurd er hier allemaal in het verkeer. Het is echt gekke werk. Overal hoor je mensen toeteren en zie je mensen haast aangereden worden. Blijkbaar valt de brutaliteit van oversteken in Nederland nog wel mee. Zodra het kan rennen mensen hier gewoon de weg over. Nou durfde ik dat nog niet te  doen hoor. De overkant is namelijk echt een stuk verder. Al viel mij al gelijk op dat je vaak alleen het groene poppetje kreeg te zien. Als je niet mag overstekken krijg je gewoon niks te zien. Alleen het gekke is wel dat er meerdere dingen op groen springen. De voetganger mag over, maar de auto’s mogen ook jou kant op rijden. Echt een heel gek systeem. Al weet ik nu ondertussen wel beter. Dit stelt echt nog helemaal niks voor, maar goed dat komt nog wel.

Na deze gevaarlijke overtocht, kwam ik bij een brug uit. De brug zelf was alleen voor auto’s bedoeld. Wel was er onder de brug nog een pad waar je kon lopen. Hier besloot ik dan vol goeie moet onderdoor te lopen. Er zat in de verte een man tegen een muurtje voor zich uit te kijken. Rechts lagen er allemaal kleine kussentjes en dekentjes. Blijkbaar liep ik in eens door een huis. Nee, natuurlijk geen echte huis, maar deze mensen zagen het waarschijnlijk wel als een klein huisje. Nou was er maar één iemand thuis, dus kon ik gewoon rustig door lopen. Al betwijfel ik wel of er anders wel iets was gebeurd. De mensen hier komen namelijk echt heel vriendelijk over. Al liep ik er niet helemaal op mijn gemakje. Dit kwam echter niet door de mensen. Ik kan echt heel hard zijn, maar als ik de pis lucht en de arme sfeer dan zo zie. Breek ook mijn hartje. Het liefste zou ik deze mensen willen helpen. Echter kan dit helaas niet altijd.

Verder kwam ik nog een paar andere dingen tegen. Zo kwam ik er achter dat er op elk hoekje wel een bloemen verkoper/verkoopster zat. Vaak waren het niet eens echte winkels. Het waren gewoon arme mensen die bloemen in kochten en weer verkopen. Het zag er eerlijk gezegd best vrolijk uit. Overal lagen kransen en lossen bloemen. Ze hebben hier ook de trambus. Je hebt losse bussen, maar ook bussen die aan de tram lijn vast zitten. Hoe deze dingen heten weet ik niet, maar ik wordt er vrolijk van. Het ziet er echt heel ouderwets uit. Gek genoeg liep ik ook bijna tegen een doodskist op. Blijkbaar kan je hier je kist bij het kerkhof kopen. De rillingen liepen toen wel even over mijn rug. Het was echt een raar rijtje. Eerst kreeg je een bloemen winkeltje, daarnaast zat deze zaak, links daarvan was het kerkhof bevestigd en daarachter hoorde je liedjes uit de kerk komen. Nee, dat wordt niet mijn favoriete plek.

Nou had ik wel een beetje dorst gekregen. Tijdens mijn terug loopje ging ik toch maar alvast de supermarkt in. Hier kocht ik een fles water en een pak sinaasappelsap. Helaas bleek dit later wel een fles te zijn met bubbels. Vraag mij niet waarom, maar ik lus gewoon niks met koolzuur er in. Gelukkig had ik toch nog die pak sinaasappelsap gekocht. Nu kwam ik tenminste niet droog te staan. Ik schonk mijn glas in en zetten voetbal op. Het was gelijk lekker leerzaam, want hier kon ik alleen de Engelse streams vinden. Gelukkig zag ik de mooie pot in een winst voor Feyenoord worden, dus ik was te vrede hoor. Al moet ik wel eerlijk bekennen dat er een paar minuten voor bij zijn gevlogen. Iemand hielt het even niet meer vol en was in slaap gevallen.

Het werd vanzelf steeds later en later. Nou had ik eigenlijk niet echt veel honger, maar je moet toch iets eten hé. Nu had ik gezien dat je in mij hotel pizza’s kon kopen. Hier wilde ik dus voor de eerste dag maar gebruik van maken. Alleen toen ik in de lift de poster goed bekeek, bleek dit alleen van Maandag tot Vrijdag te kunnen. Gelukkig had ik tijdens mijn loopje al een restaurant gezien. Wat ben ik achteraf blij dat ik daar ben gaan eten. Wat smaakte dat goed zeg. Ik had voor de bbq kip gekozen. Mijn gerecht kreeg ik echt al snel voor mijn neus te zien. Wat ziet dit er voor een vleeseter er goed uit. Het water liep mijn mond al in. Gelukkig smaakte het ook nog eens goed. Het meest bizarre ervan vond ik de prijs. Samen met een glas water heeft het mij maar zo’n 6 a 7 euro gekost. In Nederland kost de Macdonalds zelfs al meer dan dat. Breng deze prijzen ook maar naar ons toe.

In de avond zetten ik nog even mijn blog post klaar en ging ik lekker een filmpje kijken. Toen het eten een beetje was gezakt, besloot ik lekker mijn oogjes dicht te doen. Morgen weer een nieuwe dag, met nieuwe kansen 😉

 

Groetjes uit Boekarest

 

Fabian van der Gijze

Het lijk mij ook leuk als je mij via  Facebook,Twitter,Instagram,google+en Bloglovin gaat volgen 🙂