Mogen we lekker zelf onze geaardheid kiezen (Mijn mening #25)

Laats was ik toevallig voor het eerst eens op stap met een meisje wat op vrouwen val. Persoonlijk vind ik dat juist alleen maar leuk en interessant. Op zulke gebieden heb je mijn aandacht al snel getrokken. Tijdens deze dag schoot mij ineens weer een blog post onderwerp in mijn hoofd die ik al langer wilde schijven, maar steeds weer vergeet om hem te schrijven. Mij val het namelijk op dat we steeds vaker iemands geaardheid zelf willen bepalen. Laat ik daar nou net een mooie mening over hebben.

Het meisje waar ik mee was zag er goed uit, dus dan kan je er eigenlijk al vanuit gaan dat ze wel aandacht krijgt van mannen. Ik vroeg haar dan ook hoe vaak ze verzoekjes kreeg of ze niet toch hetero wilde worden. Ja hoor, mannen zeiden dus serieus wel eens ik maak je wel hetero. Als zei voelt dat haar geaardheid lesbische is dan mag ze dat toch zelf weten. Ik begrijp dat wel. Mannen vind ik in het algemeen vaak niet echt sexy, vrouwen hebben dit toch een stuk meer over zich heen. Daarnaast vind ik de zachte kant van vrouwen ook vaak veel mooier/liever om te zien. Alleen dat verschilt natuurlijk ook weer persoon. Alleen dat vind ik. Haar geaardheid kan ik dus alleen maar begrijpen. Die keuze laat ik lekker bij haar. Ze moet zelf maar weten wat en wie ze wil. Wordt een persoon alleen maar leuker van.

Tijdens het stappen zag ik het toevallig ook gebeuren. Ze werd juist door de mannen aan gesproken. Dan lach ik stiekem extra hard van binnen. Ze zijn zojuist aan een onmogelijke missie begonnen. Die tijd hadden ze dan net zo goed weer in een ander kunnen steken hé. Misschien is die verloren tijd juist wel één van de redenen dat ze je naar een andere geaardheid willen trekken of ze vinden je oprecht gewoon te knap. Dat kan natuurlijk ook nog altijd. Dan is het gewoon een irritante compliment.

Zelf heb ik het dus andersom. Op één of andere manier krijg ik online best veel aandacht van mannen. Heb er echt nooit om gevraagd en naar mijn mening ook geen aanleiding naar gegeven. Gelukkig vind ik je geaardheid nooit o belangrijk, dus ik word er zeker niet kwaad om. Vragen mag je van mij altijd. Je gaat het van zelf maar gewoon als een compliment zien. Alleen ik word er dus wel pissig van als iemand anders mijn geaardheid wil bepalen. Hier had ik vroeger namelijk oprecht ook veel moeite mee. Ik kwam wat gevoeliger/vrouwelijker over dan de rest, dus dan ging ze er maar van uit dat mijn geaardheid gay was. Nou ik kan je zeker vertellen dat dat niet het geval is, maar na een tijdje ga je toch zelf bijna twijfelen. Zouden die mensen het dan gewoon toch eerder weten dan je het zelf weet.

Als iemand nu dan ineens in een privé berichtje stuurt weet je het zeker en/of kan ik je niet even over tuigen, voel ik die frustratie alweer op komen. Hoe kan jij nou weer beter weten op wie iemand val zonder dat hij er aanleiding voor geef. Ik laat toch ook iedereen lekker in zijn waarden. Heb juist een hekel aan mensen die zeggen dat je niet gay of bi mag zijn. Als dat iemand echt gelukkig maakt, kan het jou toch niet wakker houden. Zoek lekker je eigen leven uit en niet die van een ander.

Natuurlijk mag je heus wel eens je vraagtekens bij iemand zetten, dat doe ik ook wel eens. Alleen ik vind het oprecht niet kunnen dat je iemand anders er dan van wil overtuigen dat hij/zij toch gewoon hetero is of juist gay. Dat kan je niet voor iemand bepalen en dat moet je gewoon niet willen. Neem je verlies en loop lekker door. Ergens op de wereld is er vast wel een knapperd/lieverd die de zelfde geaardheid heeft als die van jou .

Hoe sta jij hier in en heb je het zelf wel eens mee gemaakt?

 

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

Ik vroeg mij af waarom ze naar u keken (de rolstoel)

Na weer een leuk weekendje Brabant, kwam ik zondag terug in mijn vertrouwde stadje Rotterdam. Nog één bus en dan zou ik eindelijk weer de 2,5 uur overleefd hebben. Bij mijn halte stonden gelukkig maar 5 mensen. Drie vrouwen die op het bankje zaten en een man die een vrouw begeleide in een rolstoel. Daar begon dit verhaal mee. Er gebeurde namelijk iets wat ik helaas veel te vaak zie.

Gelijk vanaf het begin viel mij iets op. Die drie vrouwen keken de hele tijd naar de vrouw in de rolstoel. Dan gaan de rillingen al over mijn rug. Na een tijdje ging de vrouw dan ook even uit haar stoel en verder op krukken. Ze besloten op het hoekje te gaan staan. Toen keek ik met verdriet haar kant op. Stiekem hopte ik wel op een reactie. Heel graag had ik de ‘’waarom kijk je naar mij’’ vraag gekregen. Dan had ik namelijk heel graag iets tegen haar willen zeggen. Ik wilde haar vraag graag beantwoorden met: Ik vroeg mij af waarom ze naar u keken, Ik zie de reden namelijk niet. Waarschijnlijk had ze dan een antwoord gehad over haar rolstoel.

Persoonlijk vind ik alleen niet dat zo’n stoel een geldige reden mag zijn. In mijn ogen zit daar namelijk een normale persoon in. Niks geks aan. Er was maar één rede waarom je op haar neer mag kijken en dat is omdat ze lager zit dan jou. Verder was er geen één rede waarom ze zo op haar neer moesten kijken, want dat was uiteindelijk wel wat ze deden. Ik kan mij inderdaad ergens wel voorstellen dat je heel even een glimwerp, maar kom op. 10 minuten naar iemand staren is gewoon niet normaal. Al helemaal niet als die vrouw dan helemaal op het hoekje gaat staan met haar begeleider. Dat is in mijn ogen gewoon onnodig en weg pesten. Gewoon echt heel triest.

Helaas komt het niet alleen bij deze vrouw voor. Je ziet het veel te vaak. Mijn moeder heeft een hele lange tijd geleden ook heel even in een rolstoel gezeten. Nou herinner ik mij van die periode niet heel veel. Mijn moeder daarin tegen natuurlijk wel alles nog. Sindsdien bid ze echt dat ze nooit meer in dat ding terecht hoef te komen. Mensen spraken haar niet meer aan. Nee, ze spraken de gene achter de rolstoel aan om te vragen hoe het met haar ging. Hoe bizar is dat. Je mankeert iets aan je benen en mensen doen gelijk net alsof je iets mankeert aan je stem. Dat kan ik nou gewoon echt niet begrijpen. Het is iemand echt gewoon minderwaardig maken.

Nou hoop en denk ik wel dat dit meer mensen hun mening is. Toch vroeg ik mij wel echt af wat jullie mening hier over nou is. Heb je zelf ook wel eens per ongeluk veel te lang naar iemand gekeken of probeer je dat echt niet te doen. Laat het mij even weten. Ben benieuwd 🙂

Fabian van der Gijze

volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

Is dit veel geld?

Nee, dat vind ik persoonlijk niet. Er lig hier precies €150 euro. Iets wat voor mij niet echt gebruikelijk is. Toch vind ik het niet zo heel bijzonder. Als ik dit geld bedrag nu naan mijn moeder zou overdragen, word het ineens wel een hoop geld. Niet voor mij, maar wel voor haar. Dit zou vroeger precies het zelfde bij mij zijn geweest. De mening over geld is zo verschillend en wispelturig. Dat vind ik persoonlijk juist zo interessant.

Heel vaak hoor je de mening geld is niet belangrijk. Een mening waar ik het zeker mee eens ben, maar toch droom ik wel van die grote stappels geld. Daar zou ik ook heel veel voor over hebben. Dat is er gewoon na mijn jeugd ingeslopen. Daar heb ik het hier al eens over gehad, dus dat gedeelte slaan we even over.

Nou leg ik even heel ‘’stoer’’ €150 euro neer aan geld. Een bij elkaar geschraapt zooitje geld. Nu kan ik dit hier wel neer leggen, maar dat is hier normaal gesproken echt niet het geval. De laatste tijd gaat het voor mij persoonlijk gewoon in dat opzicht veel beter. Ik heb zeker nog geen tonnen op de bank, maar ik kan genoeg leuken dingen doen. De reis richting Thailand is daar een mooi voorbeeld van. Een verandering die ik oprecht kan waarderen. Al ben ik meestal wel nog te gierig om er iets mee te doen.

Waarschijnlijk delen de meeste mensen hier wel mijn mening. €150 euro is echt niet zo veel geld. Alleen er zijn ook heel veel mensen die de mening van mijn moeder delen. Ik schrijf regelmatig over de voedselbank. Denk je nou echt dat die mensen dit weinig vinden. Het is echt de plek en het moment die de antwoord op de titel bepaald. Als het mij gevraagd word bij een ren wedstrijd, dan zou ik de longen er voor uit mijn lijf rennen. Terwijl ik regelmatig wel eens acteer opdrachten voor dit bedrag zie voorbij komen. Klein aan tekeningetje. Je moest geen problemen hebben met naakt zijn en een SM pakje. Voor zo’n opdracht vind ik het dan wel weer veel te weinig geld.

Persoonlijk ben ik gewoon een denker en kan ik hier uren over door dromen. Toen besloot ik er gewoon eens een blog aan vast te binden. Als jij heel eerlijk ben. Vind je €150 euro veel of valt het echt reuze mee? In de supermarkt kan het voor jou misschien veel te veel zijn, maar voor een vakantie juist helemaal niet.

Je hebt anders altijd nog mensen die briefjes van €500 op hun hoofd plakken 😉 en ja dat gun ik heb ook nog. Het was zijn droom en hij heeft niet bepaald een makkelijke jeugd gehad waar in dit heel normaal was.

 

Fabian van der Gijze

 Facebook,  Twitter,  Instagram,  google+en Bloglovin 

Alcohol (mijn mening #2)

 

Door de rol die alcohol in mijn leven heeft gespeelt. Heb ik hier een sterke mening over gekregen.  Ik ga nooit drinken. Ik heb tot nu toe ook nog nooit alcohol genuttigd. Ik ben hier trots op en blijf hier trots op. De grote mening ‘ je heb alcohol nodig om het leuk te hebben’ vind ik zulke onzin. Waarom zou je iets nodig hebben om te kunnen genieten.

Vroeger had ik een enorme haat aan alcohol. Ik was er zo op tegen. Ik vond dat niemand alcohol mocht drinken in me buurt. Als ik een blikje bier zag liggen bij bijvoorbeeld me vader schudden ik het en gooide het keihard kapot op de grond. Zo dacht ik dan weer een blikje minder. Als ik merkte dat iemand aangeschoten raakte irriteerde ik me hierzo aan. Ik maakte die gene uit voor alcoholist en liep er van weg. Heb zelfs ooit iemand geslagen van 50, omdat die dronken was en me zo erg irriteerden.

Na veel praten is de angst af genomen, maar mijn mening gaat denk ik nooit veranderen. Ook vind ik het super raar als ik tegen iemand van 15 zeg ‘’ ik heb nog nooit gedronken en ga dit ook niet doen’’  dat ze je dan raar aan gaan kijken. Pas als je het uitlegt zegen ze oo nou snap ik het. Hun mogen eigenlijk niet eens drinken, maar zijn zo verbaast dat iemand anders het niet doet.

Ook verbaast het me zo erg dat je er zo makkelijk aan kan komen. Op je werk bijvoorbeeld. Overal geven ze aan in de zaak geen alcohol onder de 18. Wat doen ze. Ze geven alle werknemers na het werk een alcoholische drankje. Zitten maar twee 18 jarige jongeren bij de rest allemaal onder de 18.

 

Ben wel blij dat ik er niet meer zo mee zit als mensen iets drinken. Kan me wel nog steeds irriteren aan te veel drank gebruik, maar dat gaat denk ik nooit echt over.

Dit was mijn mening over alcohol. Heb je er zelf iets aan toe te voegen of een hele andere mening zet het gerust in de comments.

 

Tot de volgende blog,

Fabian van der Gijze

Eerlijkheid en vertrouwen (mijn mening #1)

Deze blog post is een keertje wat anders. Dit keer ga ik het echt over mijn mening hebben. Hierna wil ik dit wat vaker gaan doen. Gewoon simpel mijn mening geven. Ik hoop ooit een soort blog dag te krijgen waarop ik dan mijn mening geef en dan ook jullie mening terug te krijgen. Dit keer zal ik het over eerlijkheid hebben en vertrouwen.

In mijn leven heb ik ontdekt dat die twee dingen zo belangrijk voor mij zijn. Ik wil meestal gelijk door hebben wat ik aan iemand heb en of ik die ook kan vertrouwen. Zodra ik jou vertrouw dan heb je ook echt een goede vriend aan me, maar als dit niet het geval is zou ik je nooit echt als vriend beschouwen en je nooit de echte mij laten zien.

Eerlijkheid is ook echt iets waar ik waarde aan hecht. Zeg liever in mijn gezicht wat je van me vind en niet achter mijn rug of via een omweg zeggen. Met de omweg bedoel ik dat sommige het dan met andere woorden zeggen, maar wel zo formuleren dat ik het wel begrijp wat je eigenlijk wilt vertellen. Nee doe dat gewoon niet en zeg het gewoon gelijk. Hou echt niet van zulke dingen. Hou je niet in en hou geen geheimen voor me achter die mij eigenlijk ook aan gaan. Vertel het gewoon. Ik heb zat mensen al geholpen met hun problemen. Ik ben er vaak zat voor mensen geweest die iets kwijt wilde. Al is het om 3 uur s’ nachts ik reageerde zelfs dan nog om hem of haar te helpen.

Ik heb het over eerlijkheid, dus moet ik ook eerlijk zijn. Natuurlijk ben ik geen heilig boontje. Ik heb ook wel eens iets over iemand gezegd, terwijl ik er mee om ga. Ik ben dan ook echt van mening dat dit slecht is van mijn kant, maar soms heb je meer aan een vriendschap waar je niet zo veel voor voel dan een vijand om het maar zo te zeggen.

Ik heb het ook over het helpen van een vriend of een vriendin. Ik doe en deed dit altijd met liefde, omdat ik weet hoe het voelt om hulp te krijgen en begrip. Ik vind het dan wel heel moeilijk om te zien dat je er heel lang voor iemand ben en zij of hij je vervolgens een jaar later soort van laat barsten. Ik kan hier zo slecht tegen. Ik heb genoeg redens gehoord waarom dit zogenaamd gebeurd, maar ik vind dat zulke boel shit. Je heb geen tijd meer. F*ck af. Om 3 of 4 uur kon je me toch ook altijd vinden als je mijn nodig heb. Nu slaap je zeker als een roos.

Ga niet ineens me meer negeren, omdat ik bijvoorbeeld niet populaire genoeg ben. daar geef ik namelijk nu echt niet meer om. Had op de basisschool echt super veel vrienden en super veel mensen kenden mij., maar konden ze mee echt? Nee ze konden me niet echt, want echt haast niemand wist dat mijn vader  alcoholist was of dat ik ondergedoken was geweest. Mensen die om me gaven die wisten het. Vroegen ze het hoe het met me ging. Nee dat deden ze niet ze voelden het zelf wel en wisten dan ook dat je het niet hoefde te vragen, maar hielpen me aan een leuke dag om nooit te vergeten.

Fabian van der Gijze