Tenet

Tenet het woord wat deuren laat openen (Monday movie time #9)

Afgelopen woensdag is eindelijk de film Tenet uitgekomen. De film waar ik al lang naar uitkeek en ik niet alleen. Volgens de media was dit de film die de Amerikaansefilmwereld moest gaan redden. De trailer alleen al was de hype meer dan waard. Ik heb het geluk gehad dat ik de tweede dag er al direct naar toe kon gaan. Ga er maar goed voor zitten, want volgens mij is dit de film die je dit jaar sowieso moet gaan zien. Wel pas naar de bioscoop rennen hè als de blog is uitgelezen 😉

De film die voor en achteruit wordt gespeeld

Misschien is het je al opgevallen, maar het woord Tenet kan je omdraaien en dat zou geen verschil maken. Dat is met deze film dus ook het geval. Heel simpel gezegd, de ene beleefd de wereld in de normale tijdzone en een paar mensen belopen de wereld tegen de tijdzone in. Wij beleven het dus van 0 naar 10 secondes en hun beleven het van 10 naar 0 secondes. Dat maakt deze film dus zo goed. Waar kijk je naar en hoe perfect is alles in details uitgedacht. Dikke respect voor de maker/bedenker. Hij heeft al eerder met dit gewerkt, maar je moet het maar kunnen. Verder durf ik de film niet verder uit te leggen. Je moet gewoon de film gaan zien en deze trailer om je over te halen.

Is Tenet niet moeilijk om te volgen?

Eerlijk is eerlijk, deze film gaat echt heel diep. Je wordt het verhaal direct in gezogen, maar het blijft je hersenen prikkelen. Ik had na een tijdje echt zoiets van okè ga ik geen hoofdpijn na deze film hebben. Het is echt lekker een film die je laat denken en in een bepaalde mood brengt. Ondanks ik af en toe echt zoiets had van okè wat is dit, verloor ik de film niet uit het oog. Tot nu toe heb ik ook nog niemand gehoord waarvan dit wel het geval was. Het is een moeilijke film, maar de acteurs vertellen het verhaal perfect waardoor je het wel nog kan blijven volgen.

Licht voorspelbaar

Persoonlijk haat ik echt films waarvan ik alles kan voorspellen. Bij Tenet kon ik ook bepaalde dingen al lang voorspellen, maar naar mij mening komen ze er mee weg. Misschien komt het ook doordat ik zelf in de film en tv wereld zit. De mensen die ik heb gesproken en het ook voorspelbaar vonden bevinden zich toevallig ook allemaal in dit wereldje. Voor een ander kan het zomaar zijn dat je niks gaat voorspellen tot een bepaald punt van de film. Er komt wel echt een duidelijke switch in Tenet wanneer je dingen ga doorhebben en echt gaat snappen. Het is echt een heerlijk concept om lekker mee te spelen en mee aan de slag te gaan. Een puzzel die al gelegd word, maar die je zelf stiekem al iets sneller wil af maken.

Is Tenet de film die Amerika ga redden

Ik zou deze vraag met een ja en een nee beantwoorden. Ja de film is echt heel goed en zit heel goed in elkaar. Nee, omdat je denk ik wel echt een filmliefhebber moet zijn. Natuurlijk gaan de meeste mensen deze film echt heel fijn en goed vinden. Dat ga ik zeker niet ontkennen, maar ik zou het wel de stempel geven van The Joker. Je gaat niet simpel met een bakpopcorn onderuit zitten en even een filmpje kijken. Nee je gaat een film zien en dat verschil gaat het wel maken of je het tof vind of niet. Ik zou deze film zeker weten een 8.6 geven. Echt een film die ik meerdere keren zou kijken om hem puur te analyseren. Genoeg te vinden en te beleven tijdens deze lange film!

Fabian van der Gijze

YouTubeInstagram, Facebook en  Twitter 

Peninsula de Zuid-Koreaanse zombie film (Monday movie time #8)

Persoonlijk ben ik nooit zo heel erg weg van films en series over zombies. Voelt altijd zo nep aan. Toch ging ik naar Peninsula. Die reden om naar die film te gaan was voor mij niet echt moeilijk te bedenken. Ik ben namelijk gek op dingen wat met Azië te maken heeft. Ik ben zelf alleen nog maar in Thailand geweest, maar Japan en Korea staan als eerste op mijn lijst. Helaas moet ik die reis alleen nog even uitstellen. Maar goed genoeg over mij en de reden. Laten we het hebben over de film Peninsula.

De geloofwaardigheid was inderdaad ver te zoeken

Oké laat ik meteen maar eerlijk zijn. De geloofwaardigheid was inderdaad weer ver te zoeken. Echter moet ik er wel iets aan toevoegen. Ik vond persoonlijk Peninsula namelijk wel echt vermakelijk om te kijken en ze hadden bepaalde elementen er in gestopt wat wel geloofwaardig was. Zoals dat liefde soms sterker is dan wijsheid. Dat maakte voor mij een hoop goed. Daarnaast was er gelukkig ook nog veel humor in te vinden. De acteurs vond ik het oprecht ook heel fijn. Het lijkt mij best moeilijk om in een film te spelen, waarvan je de helft niet ziet. Dikke respect dus voor de acteurs van Peninsula.

Blijkbaar is Peninsula een vervolg

Ik ga zelf altijd naar een film zonder echt informatie van te voren te krijgen. Toen ik op mijn Instagram plaatste dat ik naar Peninsula ging, kreeg ik direct een berichtje van een oud klasgenootje van De Nederlandse Acteursschool. Die zei dat ik deel 1 ook echt moest kijken, want die was veel beter. Toen kwam ik er dus pas achter dat het blijkbaar een deel twee was of misschien beter gezegd een vervolg. Je merkte namelijk tijdens de film nooit dat het een deel twee was. Ik snapte gelukkig alles en de film was prima te volgen. Oké misschien was wel een terechte vraag waarom iedereen in Korea een zombie werd.

Eindbeoordeling

Eerlijk is eerlijk, Peninsula is best een gekke film. Je moet er van houden en er waarschijnlijk lekker openminded naar toe gaan. Alleen ik vond hem oprecht vermakelijk. Of ik hem ooit nogmaals ga zien, dat waarschijnlijk niet. Al ben ik zeker weten wel benieuwd geraakt naar deel 1. Ik zal deze film in ieder geval een 6.7 geven. Er zit gevoel in, een beetje spanning en ik heb kunnen lachen. Meer heb ik niet gewenst. Het viel zeker niet zo verkeerd als verwacht. Oprecht positief verrast!

Op naar de volgende film

Fabian van der Gijze

YouTubeInstagram Facebook en  Twitter 

The outpost

De waargebeurde zelfmoordmissie The Outpost (Monday movie time #7)

Vroeger was ik helemaal gek van de oorlog. Ik wilde er alles over weten. Momenteel ben ik er niet meer zoveel mee bezig, maar de interesse is altijd wel gebleven. Een film zoals The Outpost moet ik dus simpel gezegd natuurlijk wel zien. Hoe voelt het als je naar een onmogelijke missie wordt gestuurd en tegen de Taliban moet strijden in Afghanistan?

Alleen de VR-bril ontbrak nog

The Outpost is een film gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Het is gefilmd als een film, maar toch krijg je een hele andere vibé er bij. Ik had zelf echt het idee alsof ik er bij was. De film wordt afgespeeld in chronologische tijdsprongen. Hierdoor nam The Outpost mij helemaal mee. Het was alsof je zelf ook in het veld stond, de angst en verdriet mee voelde. Wat ik zelf een bijzondere ervaring vond qua kijken. Blijft toch moeilijk om te creëren, zeker met allemaal losse stukjes.

Super goede cast

Buiten het acteer werk heeft de productie nog iets top neergezet. Achteraf krijg je namelijk de foto’s te zien van de mensen die echt in The Outpost hebben gezeten. Wat leken de meeste acteurs op de echte soldaten. Dat probeer je natuurlijk altijd te krijgen, maar dit was echt met succes gelukt. Op een paar mensen na, was de cast volgens mij nog niet heel bekend. Dat vind ik persoonlijk altijd het lekkerste kijken. Anders ga je al op een andere manier kijken naar iemands spel. De verwachtingen zijn er al en nu waren ze lekker leeg.

De levenservaring van een oorlog

Wat doet het met je lichaam en mind als je dag in, dag uit aangevallen wordt. In The Outpost laten ze dat effect heel mooi zien. Onderling irritatie, trauma’s en broederschappen zie je ontstaan. Ik vraag mij zelf ook altijd af wat zo’n oorlog met mij zou doen. Als ik de verhalen zo hoor en zie, moet ik in ieder geval hopen dat ik er nooit het antwoord op vind. Emotie is een begrip wat lastig op het grote witte doek te brengen is. Toch snap je de emoties stuk voor stuk en ga je bepaalde keuzes helemaal begrijpen.

Mijn beoordeling

Ik geef The Outpost zeker weten een dikke 7.7. Ze hebben namelijk echt iets moois neer gezet. Persoonlijk vind ik The Last Full Measure net iets beter. Die wil ik volgende week behandelen, maar ze wegen zwaar tegen elkaar op. Voor een mooie en interessante avond is The Outpost in ieder geval echt een aanrader.  

Fabian van der Gijze

YouTubeInstagram Facebooken  Twitter 

Line of Duty

Line of Duty een komedie die eigenlijk geen komedie moet zijn (Monday movie time #6)

Daar ben ik weer met een nieuwe Monday movie time. Dit keer ben ik naar Line of Duty gegaan. De film die door corona wat vertraging had om in de Nederlandse bioscopen terecht te komen. Line of Duty had ik van te voren nog niet gecheckt op IMDb, waar die blijkbaar een 5.3 heeft gehaald. Stiekem snap ik wel waarom en dit is waarom.

Het leek meer op een komedie

Line of Duty moet volgens de makers een actie, crime en thriller zijn. Nou de Thriller is er zeker weten niet in te vinden. Zoals ik al aangeef vond ik het meer een komedie. Dit door het vaak slechte acteer werk en de onwerkelijke scenes. Nou heb ik het dus normaal nooit met een Amerikaanse komedie. Kan er nooit echt om lachen. Doordat Line of Duty een onbedoelde komedie is kon ik er oprecht vaak om lachen. Alleen of je daar als regisseur/maker zo blij mee moet zijn zou ik niet durven te zeggen. Het maakte het kijken in ieder geval nog een beetje interessant. Dat veroorzaakte de film zelf namelijk niet echt.

Het idee er achter snap ik dan weer wel

Het idee achter Line of Duty snap ik namelijk wel. De film gaat namelijk over een politie agent die per ongeluk in de problemen terecht is geraakt op de werkvloer. Soms heb je maar enkele secondes om een keuze te maken in het veld. Dat kan goed of fout uitpakken. Een streamster die het echte verhaal wilt laten zien volg hem met haar camera en zodoende krijg de wereld de echte beelden te zien van de man achter het wapen en politie badge. Onbedoeld dus een goeie film voor deze tijd. Alleen door het streaming concept een beetje ongeloofwaardig en veel domme momenten. Ze hadden nog wel even aan de tekentafel mogen zitten.

Eindoordeel

Nee ik hoef er niet echt om heen te draaien. Line of Duty is gewoon niet de beste film. Zeker een leuke film als vermaak op de bang, maar als je naar de bios gaat, zal ik toch eerder een andere film aanraden. Alleen die keuze mag je lekker zelf maken. Voor de lichte vermaak zou ik zelf idd ook op een 5.5 gaan zitten. Een matige voldoende, maar wel een voldoende waard!

Fabian van der Gijze

YouTube, Instagram Facebook en  Twitter 

I SEE YOU

I see you een film met meerder einde’s (Monday movie time #4)

Eindelijk is het weer zo ver, we kunnen weer naar de film. Naast de oude bekende zijn er ook drie nieuwe films te zien. Voor mijn maandag betekende dat ik naar I see you ging. I see you is een horror, drama en crime film. Beoordeeld voor 12 jaar en ouder en naar mijn mening ook zeker voor iedereen te zien. Nou kan ik sowieso goed tegen enge films, maar bij I see you heb ik geen enkel moment echt in angst geleefd. Een film uit 2019 met prijzen en nominaties en nu eindelijk in de Nederlandse bioscoop te bewonderen.

Mijn eigen twijfel tijdens de film

Ik kan direct al zeggen dat I see you mij enorm heeft verrast. Ik wist namelijk niet echt wat ik van I see you kon verwachten. Kijk 12 jaar en ouder beloofde al niet veel en ik had er bijna niks over gehoord. Tijdens de film zelf werd ik ook niet echt heel warm gemaakt. De acteer stijl was te doen, maar ook niet het beste. Toch zou ik het nu aan iedereen aanraden. De film is namelijk echt heel vet opgebouwd. Het is namelijk een film met meerdere eindes. Je gaat de film namelijk meerdere keren te zien krijgen. Alleen dan wel uit een andere visie en soms met een beetje andere details. Dit had ik zelf nog niet eerder mee gemaakt. Het was een complete mindfuck toen het tweede deel ineens van start ging. Echt enorm veel credits voor de makers van deze film.

Wat doet een detail met je brein

 Persoonlijk vind ik psychologie enorm interessant. Tijdens I see you kan je dit heel goed toepassen. Ten eerste in de film zelf, maar ook in je eigen mind. Wat doet een kleine detail met je gedachten en hoe je naar iemand toe kijkt. Soms zit het kleine verschil alleen al of je het van rechts film of van links. Heel vaag omschreven, maar ik wil natuurlijk niet te veel verklappen.

Waarom ik vind dat je I see you moet checken

Ik ga eerlijk met je zijn, het is niet de beste film die je gaat zien. Alleen deze vorm van maken, filmen en script heb je nog niet vaak gezien. Het zorgt voor een extra dimensie en het kijkt heerlijk weg. Vooral het tweede gedeelte. Vanaf toen werd ik helemaal in de film gezogen. Qua cijfer zit ik inderdaad ook vlak bij de 6.8 van IMDb. Zelf zou ik het een 7.5 geven. Nogmaals niet perse vanwege het spel, maar vooral voor de film zelf. Enorm benieuwd hoe andere hier naar kijken. Ik vond het een verrassende film en enorm interessant

Fabian van der Gijze

YouTube, Facebook,  Twitter en  Instagram

Een heerlijke Britse vibe bij the Gentlemen (Monday movie time #3)

Een maandje terug was ik bij de voorpremière van de nieuwe film The Gentlemen. Hier mocht ik dankzij mijn movie pass naar toe. Ik had het zelf eerst niet eens door dat de film nog niet voor iedereen toegankelijk was. De champagne en cake verklapte het een beetje. Nu bevind ik mij zelf momenteel in Brighton. De beste plek dus om deze heerlijke Britse film te reviewen. We gaan het vandaag over de crime/actie film The Gentlemen hebben.

Direct die heerlijke Britse vibe

Mijn kaartje had ik eigenlijk per ongeluk geregeld. Meestal kies ik elke maandag last minute nog even een film uit. Ik zag dat The Gentlemen over drugs ging, dus dacht dat moet vast en zeker wel iets leuks opleveren. Zo en daar zat ik dan. Geen idee wat The Gentlemen mij zou gaan brengen, maar vanaf seconde 1 zat ik er direct in. Ik kreeg direct het gevoel alsof ik in het oude Engeland te vinden was. De filmstijl was zo tof gemaakt, dat het je vast pakte en niet meer los liet. Hiervoor was ik zelf helemaal nog niet in Engeland geweest. Alleen door de perfecte filmstijl voelde je het gewoon. Ineens wist je ooh, dus zo was het om in die tijd te leven. De pakken, de sigaren en het eerlijke accent maakte het dus echt helemaal.

Enorm leuke humor

Persoonlijk ben ik nooit zo’n enorme fan van humoristische films. Ik kan er gewoon niet om lachen. Niet echt mijn humor of te makkelijk. Ze gaven The Gentlemen niet echt aan als een humor film, alleen ik heb echt hard op mee zitten te lachen. Ze hebben bepaalde elementen toegepast voor dit. Uiteraard het filmwerk, maar het geluid werkt ook enorm lekker om de humor op te wekken. Dit merkte ik niet alleen zelf, maar zag het bij veel meer mensen terug komen. De lach hoorde je gelukkig van alle stoelen afkomen. Misschien was het extra leuk, omdat ik het totaal niet verwachtte. Ik zou op dat geval er lekker openminded in gaan, onderuit gaan zitten en gewoon lekker kijken.

Het acteer werk

Zelf vind ik het altijd heerlijk als ik de acteurs van de film nog niet ken. Je gaat er dan wat meer zonder beeld in dan anders. Je verwacht gewoon al bij sommige acteurs net iets meer dan bij andere. Van de vast van The Gentlemen kon ik gelukkig ook nog bijna niemand. Volgens mij heb ik alleen ooit iets gezien van Hugh Grant & Michelle Dockery. Dat was alleen nog niet zo veel dus gelukkig ook nog geen verwachtingen gecreëerd. Ik vond ze achteraf alleen echt heerlijk spelen. Stuk voor stuk top acteurs. Soms helpt de setting en de attributen ook enorm voor een acteur. Persoonlijk had ik tijdens The Gentlemen geen last van ongeloof. Ik geloofde echt dat ze hun rollen waren en dat was heerlijk om naar te kijken.

Eindoordeel

Nou je kan wel raden dat ik The Gentlemen in ieder geval aanraad. Een heerlijke film om weg te kijken. Tijdens het kijken heb je echt geen enkele moment de tijd door. The Gentlemen is verassend en vooral echt heel leuk om naar te kijken. Voor mij zou de film dan in ieder geval een 8.3 krijgen. Achteraf geen enkele vragen in mijn hoofd en hoopte stiekem al direct op een deel 2. Ga naar de bios en check The Gentlemen uit. Ben benieuwd naar jouw mening over de film 😊

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via YouTube, Facebook,  Twitter en  Instagram

Just-Mercy in de rechtbank

Mijn nieuwe lievelingsfilm Just Mercy (Monday movie time #2)

Weer een nieuwe maandag, dus ook een nieuwe film review. Dit keer wil ik heel graag Just Mercy behandelen. Vorige keer koos ik voor de slechtste film ooit genaamd Gretel and Hansel. Om die reden koos ik deze week juist voor het tegenovergestelde. De titel verklapt het al een beetje, maar ik vond Just Mercy echt een hele mooie film. Dit is waarom ik die mening heb.

Hallo eye opener

Just Mercy heeft een 7.5 gekregen op de site imdb. Wat denk ik ook enorm te maken heeft met het feit dat deze film een enorme eye opener is. Just Mercy gaat namelijk over een donkere afgestudeerde man die verhuist naar Alabama. Bryan Stevenson, de man in kwestie is afgestudeerd in advocatuur. Hij heeft daarom ook specifiek voor Alabama gekozen. Dit plaatsje is helaas net als een paas andere plekken in Amerika enorm racistische. Hij wil vechten voor de mensen die veroordeeld zijn met de doodstraf, terwijl er eigenlijk geen bewijs tegen hun is. Een eerlijk proces dat is wast hij wil. Alleen hoe vecht je tegen een staat wat maar in één richting kan kijken. De film is dus een mooie schop tegen deze manier van denken. Helaas is dit dan ook echt op een waargebeurd verhaal gebaseerd.

Niet alleen tranen in de ogen van Bryan

Persoonlijk kan ik heel moeilijk huilen. Nee, hier ben ik niet trots op. Ik had het juist liever anders gezien. Ik vind een echte traan namelijk één van de puurste emoties die je maar kan zien. Naarmate Just Mercy verder afspeelt, krijg je meerdere tegenslagen te zien. De pijn en emotie van Bryan is zo tastbaar. Zo puur gespeelt, misschien ook wel omdat hij de pijn herkend. Hij zal er vast en zeker ook vaaks genoeg mee te maken hebben gehad. Ik kreeg enorme rillingen van bepaalde gebeurtenissen in Just Mercy. Ik voelde na een tijdje vanzelf tot mijn verbazing een kleine traan over mijn wagen rollen. Wanneer dit mij overkomt weet ik dat ik naar iets moois zit te kijken. Dat gebeurd niet zomaar, daar heb je iets voor in huis nodig.

Just-Mercy voor de doodvonnis
Gelukkig ben ik blank

Misschien is dit kopje een gewaagde uitspraak. Alleen toen ik na de film naar huis liep, kwam deze zin in mijn hoofd gepopt. Ja, misschien kunnen mensen zeggen dat Just Mercy uit een bepaalde blik is gefilmd. Alleen het is gewoon een feit dat mensen met een kleurtje vaak al minimaal  0 – 1 achterstaan tijdens gebeurtenissen. Dat is helaas een label die er ooit is gekomen. Persoonlijk hou ik juist van alle soorten culturen en wil ik juist zo veel mogelijk leren van andere. Dat deze gedachten in mijn hoofd terecht kwam, vond ik eerlijk gezegd walgelijk. Zo wil ik niet denken. Toch is het wel een gedachten wat ik soms stiekem  hebt. Ik kan enorm slecht tegen onrecht en het feit dat je anders behandeld wordt. Als bepaalde dingen dan bepaald worden door mijn huidskleur zou mij gek maken.

Het blijft al die tijd boeiend

Sommige waargebeurde verhalen kunnen niet mijn aandacht er bij houden. Te langdradig of te voorspelbaar. Dat had ik bij Just Mercy geen enkele seconde. De bakstenen bleven maar neergelegd worden tot de climax er eindelijk was. Het was een meeslepend verhaal waar je openminded naar toe moet gaan. Voor mij zou deze film dan ook zeker een 8.6 krijgen en ik heb  Just Mercy  aan mijn favorietenlijst toegevoegd!

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via YouTube, Facebook,  Twitter en  Instagram

Ga echt nooit naar Gretel and Hansel (Monday movie time #1)

Af en toe ben ik gelukkig voor de camera te vinden. Regelmatig kreeg ik dan ook automatisch de vraag wat mijn lievelingsfilm is. Nou was het domme dat ik zelf nooit naar films keek. Dit moest veranderen en ik heb een abonnement aangeschaft. Maandag is dus tegenwoordig filmdag voor mij. Dit wilde ik ook direct terug brengen op mijn site. Hierdoor ga ik nog specifieker kijken naar de film en hopelijk nog meer leren. Vandaag wilde ik aftrappen met de slechtste film die ik in tijden heb gezien, genaamd Gretel and Hansel.

Een mega raar begin

We kennen allemaal wel het sprookje Hans en Grietje. Nou daar is deze ‘’horror’’ film Gretel and Hansel dus op gebaseerd. Met dat in je achter hoofd ga je ten minste naar Gretel and Hansel kijken. Toen letterlijk één van de eerste vragen aan Gretel was of ze nog maagd was, begon de film al direct mega raar. Ze ging er alleen niet echt op in en gingen direct door naar huis. Hier ontmoeten je hun moeder. Vader was als het goed is als dood net als de rest van het dorp. Er was één of andere gekke gekte uitgebroken die nooit wordt uitgelegd. Moeder bleek alleen ook gek waardoor Gretel and Hansel het bos in vluchten. Geen kruimels voor deze Gretel and Hansel waar ik stiekem dan wel weer op zat te wachten.

Trippen met Gretel and Hansel

Met Gretel zelf ging het volgens mij ook niet zo goed. Ze paste heel goed op haar broertje, alleen ze ging naar mijn mening een beetje trippend door het leven. Ze zag dingen die er niet waren en ze sprak met planten en dieren. Ja je leest het goed. Zo zakte ze bijvoorbeeld op haar knieën naast paddenstoelen en begon ze een gesprek met hun. Je moet blijkbaar eerst vragen of je ze mag eten en of het veilig was. Gretel and Hansel is gebaseerd op een kinderfilm, maar had het idee dat deze film op zichzelf ook echt nog een kinderfilm was. Het camera werk zelf was regelmatig ook trippend en beangstigend. In sommige scénes paste het inderdaad goed en was het origineel, alleen hou het dan ook origineel. Nu werd het continu toe gepast. Misschien kan je Gretel and Hansel ook veel beter zelf ook trippend kijken. Daar heb ik dan geen ervaring mee, maar misschien wordt het dan meer een succes.

Waar is de horror dan?

Gretel and Hansel wordt verkocht als een fantasie horror. Om de fantasie te vinden hoef je niet lang te wachten. Alleen waar was de horror te vinden? Ik weet dat je voor de spanning beter naar een triller kan gaan, maar bij een goeie horror film kan je soms ook op het puntje van je stoel zitten. Ik heb echt geen enkel moment iets griezeligs of engs gezien. Als iemand anders de horror wel heeft kunnen vinden dan mag je het mij laten weten, maar ik vond de film zelf eerder een horror dan wat er in de film gebeurd.  

Het acteer werk op zich zelf

Over het acteer werk zelf moet ik zeggen was ik niet zo zeer ontevreden. Sophia Lillis heb ik al kunnen bewonderen in de films van IT. Gretel and Hansel draaide toch bijna alleen maar om haar. Ze moest de film vooral dragen. Ook al was de verhaallijn naar mijn mening niet al te best, zij vertolkte het in ieder geval wel goed. Ben heel benieuwd wat ze zelf van haar rol in Gretel and Hansel vond. Persoonlijk zou ik het uiteraard een eer vinden, maar waarschijnlijk ook echt een te vage rol. Dit zag ik gelukkig niet echt terug in haar spel. Hopelijk gaat het haar veel goeds brengen. Waarschijnlijk in ieder geval aan alle film recensies en meningen te zien geen film Oscar.

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via YouTube, Facebook,  Twitter en  Instagram