De cupfinalen kijken met hardcore fans

Oslo de stad van de zwervers, door het rood lopen, het veel te dure eten en de gezellige sfeer. Ja, met die gedachte liep ik meerdere keren door deze prachtige stap. Ik moest om alles en iedereen lachen. Het voelde een beetje alsof ik mijn tweede plekje had gevonden. Helaas had ik niet meer dagen erbij geboekt. Het was echt voorbij. Rond 19:00 uur zou ik dan toch echt weer terugvliegen. Terug naar Nederland en het normale leventje weer tegemoet gaan, maar niet zonder een knallende afsluiter met de cupfinalen.

Mijn zondag begon heel vreemd. Ik had heel goed geslapen, maar het besef kickte pas in de morgen in. Gisteren dacht ik nog dat ik vandaag van alles zou beleven. Pas laat in de avond kwam ik erachter dat ik deze dag al naar huis zou gaan. Op één of andere manier had ik mij 3 december als einddatum aan gepraat. Op mijn gemakje deed ik mijn ding en besloot ik daarna toch maar eens mijn koffer terug in te pakken. Het was voorbij, maar zo voelde het nog lang niet. Na dat ik alles af had gelopen en alles volledig was opgeladen, besloot ik de deur achter mij dicht te trekken. Wat was het heerlijk om zo’n grote kamer tot mijn beschikking te hebben. Het was daarnaast ook nog eens goedkoper dan een hotelkamer en tenminste bij de lokale bevolking.

Nadat ik mijn sleutel had afgeleverd, begon het wachten. Pas zo’n 7 a 8 uur later zou ik terug vliegen. Nu wis ik gelukkig dat ik mijn koffer in ieder geval kon droppen in een locker, maar wat ging ik in godsnaam in deze tijd toen. Ik besloot maar gewoon winkel in en uit te gaan lopen. Op één ding had ik alleen niet gerekend. Alle winkels zijn in Oslo gewoon dicht op Zondag. Echt geen één winkel was open. Ja, daar had ik mooi niet op gerekend. Gelukkig was ik gisteren wel achter iets anders gekomen. De cupfinalen zou gespeelt worden. Zie het maar een beetje als de KNVB-beker. Blijkbaar zat ik in het gedeelte van de favoriet. Iedereen liep in shirtjes van Rosenborg (RBK) rond. Dit kon nog wel eens leuk worden dus. Ik besloot weer eens gek te doen en in ieder geval €50 in te zetten op RBK. Dan zou ik ten miste ook met gedeelde passie kijken.

De cupfinalen zou pas om 13:15 beginnen, dus ik besloot nog maar eens een nieuw rondje Oslo te lopen. Ineens kwam ik hierdoor uit bij het Historisk Museum. Het museum wat alles liet zien uit de tijd van de Egyptenaren. Nou ben ik altijd fan geweest van geschiedenislessen, dus hier vermaakte ik mij wel. Mensen keken mij soms een beetje raar aan, omdat ik alleen daar rondjes liep, maar ik keek mijn ogen uit. Ergens gaven die blikken wel echt een gek gevoel, want overal liep er een beveiliger met mij mee. Sorry, maar ik was niks van plan te pikken. Ach, het was in ieder geval wel een heel mooi museum.

De cupfinalen zat er in ieder geval nu wel echt aan te komen. Ik besloot dus maar snel naar buiten te gaan. Zocht wat verkleden fans en begon hun gewoon te achtervolgen. Zodoende zou ik vanzelf wel uitkomen bij een kroeg waar ze de wedstrijd zouden gaan bekijken. Helaas bleken de meeste mensen naar het stadium zelf te gaan, maar na een tijdje mensen achter volgen kwam ik eindelijk bij een kroeg uit. Nou ben ik alleen absoluut geen kroegtijger. Ik was in ieder geval uit gekomen bij The Scotman. Dit zou mijn plekje worden om de wedstrijd te bekijken. Stiekem baalde ik alleen wel dat ik gisteren niet ook zo’n sjaal had gekocht. Had een mooie aandenken kunnen zijn en ik viel dan wat minder op.

Al snel kwam ik erachter dat ik met echte fans de wedstrijd aan het kijken was. De clubliederen werden uit volle borst mee gezongen en het volkslied kwam ook nog eens voorbij. Iedereen was verkleed en hier en daar hadden mensen hun vlaggen bij. In ieder geval de perfecte stemming om een wedstrijd te bekijken. Helaas werden we compleet stil gemaakt toen de 0-1 binnen viel voor Stromsgodset. Boven alle verwachtingen opende hun de scoren. Ja, hoor ik zag mijn €50 euro al weer voorbij vliegen.

Gelukkig was deze stilte maar voor 5 minuten nodig, want we kwamen weer gelijk te staan. RBK had gelukkig maar één ding voor ogen en dat was het winnen van de cupfinalen. Met een eindstand van 4-1 zat de stemming er behoorlijk lekker in. Wat heb ik gelachen om sommige fans en het was ook oprecht een mooie pot. De wedstrijd werd in de 94 minuut afgesloten met een laatste goal, dus we konden losgaan hoor. Natuurlijk feesten ik lekker mee, want ik had ook weer zo’n €50 euro gewonnen. Dan feest ik wel lekker mee hoor.

Hierna rende ik nog snel even de Mc Donalds in om nog wat te kunnen eten. Na het eten haalde ik mijn koffer weer op uit mijn locker en kocht ik mijn treinkaartje. Zonder problemen kwam ik weer aan op het vliegveld. Hier was het door de cupfinalen alleen wel behoorlijk druk, want iedereen moest weer terugvliegen naar hun locaties in Noorwegen. Het viel mij al eerder op dat veel fans een koffer bij hadden, dus die waren gewoon even heen en weer gevlogen. Gelukkig waren de buitenlandse vluchten in een andere gedeelte en hier was het al iets rustiger. Qua vlucht had ik het dit keer helaas wel minder chill. Dit keer had ik geen 6 stoelen voor mij zelf, maar gewoon 1 en een tas opschoot. Wat was het ineens druk zeg.

Op Schiphol werd ik ineens ingesmeerd met een zalfje in de hoop dat ik hem zou kopen, maar ik was echt weer terug. Wel een grappig feitje was dat mijn reis naar mijn moeders huis langer duurde dan de vliegreis zelf. Ach, het moet maar weer hé. Ik had het in ieder geval naar mij zin gehad. Noorwegen is een land om te onthouden voor een volgende reis. Nu eerst maar even wachten tot ik in mei naar Liverpool ga.

 

Welk land is ook zeker nog een aanrader?

Vind hier in ieder geval alle Oslo blog posten terug

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

Op naar het mooie eiland Bygdøy

Dag vier was alweer aangebroken. De tijd ging zo snel dat ik het de dag zelf nog geen eens door had. Ik had hele andere dingen in mijn hoofd joh. Ik zou vandaag de Oslo Pas kopen en dan zo snel mogelijk over al heen gaan. Met die pa mocht ik namelijk 24 uur overal gratis mee reizen en naar binnen. Ja, deze gier wil er dan zoveel mogelijk van genieten. Zelf had ik gelezen dat Bygdøy een enorme aanrader was met de Oslo pas, dus mijn doel was vandaag om het eiland Bygdøy zien te komen. De leukste dag kon beginnen.

Doordat ik gisteren alles een beetje had uitgestippeld, wist ik precies hoe mijn dagje een beetje moest gaan verlopen. De Oslo pas zou niet gelijk ingaan. Ik zou hem dus pas in laten gaan wanneer ik de bus zou pakken richting Bygdøy. Zo besloot ik eerst naar de universiteit te gaan van Oslo. Hier liep ik elke keer weer voorbij en was er stiekem wel van onder de indruk. Na een korte stop in de lp-zaak ging er dan eindelijk naar binnen. Nou weet ik niet of dit altijd kan, maar nu stonden de deuren in ieder geval wagenwijd open. Helaas kon je wel alleen maar naar de grote spreekzaal. Het zag er mooi uit, maar ergens kreeg ik het gevoel alsof ik bij een begrafenis aanwezig was. Ik bleef er dus maar heel eventjes staan.

Het volgende gebouw was wel echt enorm indrukwekkend. Ik was namelijk uitgekomen bij het koninklijk paleis van Oslo. Tot deze dag dacht ik steeds dat het gebouw heel ergens anders zat. Dat bleek dus niet zo te zijn. Hoe ik dit gebouw heb kunnen missen begrijp ik niet, want wat is dit enorm. Buiten stonden er van die wachten die om de zoveel minuten afgelost werden. Zie het een beetje als die mannetjes in Londen. Van dit gebouw moest ik gewoon een foto maken. Nou stonden er twee meiden foto’s te maken, dus ik besloot mijn spullen alvast te gaan pakken. Na een tijdje was ik nog steeds aan het wachten. Ineens draaide ze naar mij toe en vroeg ze of ik misschien de foto wilde maken. Natuurlijk wil ik dat wel even doen. Op die manier heb je toch weer een beetje contact met andere hé.

Na de foto vroegen ze gelukkig ook of ze een foto van mij moesten maken. Misschien zag ik er zo uit of de camera spullen verraden het al. In ieder geval was ik er heel blij mee. Spaarde mij weer wat moeite. Gelukkig was de foto dan ook echt goed gelukt. Na de foto spraken we nog even wat en voegde we elkaar toe op Instagram en daarna gingen we weer verder met onze eigen route.

Voor mij betekende dat eindelijk richting het eiland Bygdøy gaan. Kom ik bij de veerpond alleen achter iets pijnlijks. De veer vaart blijkbaar helemaal niet in de winter. Gelukkig hadden ze een briefje opgehangen met welke bus je alsnog op Bygdøy kon komen. Nou ik kan je mededelen dat de bussen niet echt veel schelen met onze bussen. Wat was het druk zeg. We stonden met zijn alle op een kluitje en iedereen had van dat heerlijke warme kleding aan. Wat was ik blij dat ik er na een half uurtje eindelijk weer uit kon.

Ik stapte uit bij het Norsk Folkemuseum. Een museum waar ze een beetje aan cosplay deden. Je werd namelijk weer helemaal terug in de tijd gegooid. Er waren wat mensen verkleed, er werden toneelstukjes gedaan en er stonden allemaal oude huisjes. Echt heel tof om te zien. Ik zou het dan ook echt iedereen aanraden om dit te gaan bekijken. Koop de Oslo Pas en vertrek naar Bygdøy. Je bent er zo en je krijgt er zoveel voor terug.Na een lange wandeling had ik alles wel gezien en besloot ik door te gaan lopen naar het volgende museum.

Ik was namelijk zelf wel benieuwd naar het Frammuseum. Een museum die je weer terug in de tijd zou gooien. Dit keer zou je het leven van op het water te zien krijgen. Deze idioot besloot ernaartoe te lopen, maar wees gerust er gaat ook gewoon een bus naar toe. In dit museum stond een enorm groot schip en daaromheen allemaal looproutes richting het schip. Nou moet ik eerlijk zeggen dat ik niet zo zeer zin had om nog meer te lezen, dus ik keek gewoon lekker rond en liep wat door het schip heen. Ondanks dat ik niet echt zin had om dingen te lezen, was het zeker een aanrader. Ook zeker met kinderen zou ik het aanraden. Die zullen het fantastisch vinden.

Helaas was het alweer sluitingstijd. Alles ging dicht en het werd al donker. Ik dacht toen maar morgen weer een dag. Dan kan ik altijd weer terugkomen. Nou zag ik via Google dat er gelukkig wel nog voldoende bussen reden. Ik kon dus nog mooi een rondje lopen langs het water. Eens zien hoe het er vanaf de kant van Bygdøy uit zag. Ik was oprecht al een beetje verliefd geraakt op Oslo, maar vanaf dit moment sloeg de vonk pas echt over. Wat een mooi plekje was dit zeg in het donker. Uit het niks ging ik helemaal los met foto’s en genoot ik steeds meer. Echt pas toen het helemaal donker was geworden besloot ik dan ook maar eens te gaan. Hier en daar stonden er nog wat mensen verdwaald op de bus te wachten.

Mijn wanten waren in ieder geval nat geworden, ik had het koud en wilde morgen weer vroeg op. Ik kocht dus snel een lasagne voor in de over en ging weer lekker met de metro terug naar mijn huisje. Zetten wat filmpjes op en at mijn heerlijke lasagne. De vierde dag zat er alweer op. Tijd om mijn warme bedje op te gaan zoeken.

Ineens begonnen mijn hersenen te werken. Ik besefte mij uit het niks dat het morgen mijn laatste dag was in dit huisje. Nou ben ik nooit zo snel paniekerig, maar dat zou dan toch mooi een dag te vroeg zijn. Moet ik de laatste dag dan maar 24 uur op straat door brengen. Ik opende dus snel de KLM app om te kijken wanneer ik nou naar huis zou vliegen. Helaas kwam ik er toen achter dat morgen al naar huis zou vliegen. Gelukkig wel pas rond 19:00 uur, maar alsnog. Ik had het gewoon zo erg naar mijn zin gehad dat ik de tijd oprecht was vergeten. 10:00 uur zou ik dan echt mijn huisje voor de laatste keer dicht gooien. Het was dus echt tijd om te gaan slapen. Morgen vroeg op om alles weer in te pakken.

Verdomme gewoon mijn laatste nacht hier.

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

Even een dagje echt vakantie en een nacht fotoshoot

Dag 3 was het dan zo ver de benodigde vakantie kakte echt even in. Het was een enorm regenachtige dag en ik had eigenlijk nergens put voor. Zo besloot ik maar even mijn huisje wat op te ruimen, een filmpje te kijken en uit te zoeken wat ik de volgende dag wilde gaan doen. Tot nu toe had ik ten slotte als een kip zonder kop rondgelopen. Nou is dat niet zo’n probleem in Oslo, want je vind altijd we iets, maar een doel is niet verkeerd.

Zo kwam ik ineens achter de Oslo pass. De pas die je gewoon moet regelen. Je mag er namelijk gratis mee rondreizen en bijna overal gratis mee naar binnen. Neem museums maar als voorbeeld. Had ik toch even mijn eerste doel voor ogen. Het kostte maar iets van 35 a 40 euro, dus dat zou het wel waard zijn. Als je maar wel natuurlijk flik gebruik ervan zou maken. Met mijn tempo moet dat vast wel goed komen. Ik zou in ieder geval afreizen naar het eiland Bygdøy, maar goed dat was morgen pas.

Na een dagje vakantie vieren, werd het tijd voor wat eten. Nou had ik totaal geen zin om weer helemaal naar Oslo af te reizen om alleen maar even wat te eten. In mijn huisje had ik gelukkig een keuken met een over erin. Het werd dus wel eens tijd voor de vakantie pizza. Mijn opvallende jas werd weer aangetrokken en mijn tas werd gepakt. Op naar de supermarkt voor mijn pizza.

Ik liep weer een beetje om, zodat ik door het parkje moest lopen. Je zou misschien wel denken wat een idioot met zulk slecht weer, maar het parkje zag er fantastische uit. Ik had er dus zeker geen spijt van. Even keek ik hoe de brug er blij lag die ik al eerder had gespot. Nou had ik al een bepaalde foto in mijn hoofd en die zou nu perfect gemaakt kunnen worden. Wanneer ik terugliep met mijn bevroren pizza, besloot ik gewoon weer fack it te denken. De jas werd uitgetrokken en mijn vest voor de foto kwam eronder vandaan.

 

Gelukkig had ik mijn fotospullen allemaal bij, dus ik kon het gereed maken. Micky die niet durft te kijken, slecht weer, een donkere lucht en een beetje een strakke blik. Ja, dat was precies de foto die ik voor ogen had. Zo moest die zijn en hij was bijna perfect. Thuis zal ik hem nog een beetje bewerken en de tekst er onderzetten en dan komt die van zelf wel online. Dit keer zeker geen blog, maar een foto die meer zegt dan welke woorden dan ook 😉

Thuis bekeek ik het resultaat en ik was er oprecht heel blij mee. Wat een verschil ook met eerder. Een paar maanden terug durfde ik niet eens een foto van mij zelf te maken joh en nu ben ik er zelf trots op. Enorm blij met deze verandering.

Ik hield mijn vakantie dagje nog even vol met een serie en half slapend op de bank. Hierna was het dan toch echt tijd om mijn bed weer op te gaan zoeken. De moeheid moest er denk ik gewoon even uit en dan mag je daar ook wel eens aan toe geven. Het is ten slotte toch vakantie hé.

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

 

Vrienden maken in Oslo

Een nieuwe dag met nieuwe kansen, zeggen ze wel eens. Voor mij begon dag 2 alleen enorm vroeg. Ik was na dag 1 al zo vroeg inslaap gevallen, dat ik 4 uur alweer wakker werd. Helaas was ik de dag ervoor te lui geweest om nog naar de supermarkt te gaan. Er was dus nog helemaal niks in huis. Ik besloot mijn blog maar verder uit te typen. Ik moest toch nog wachten tot het 9 uur zou zijn. Nou zou ik in dag 2 nieuwe vrienden gaan maken, dus dan moet je natuurlijk niet uitgehongerd zijn. Dag twee was dus begonnen.

Toen mijn dag 1 blog eindelijk online stond, kon ik mijn tas pakken en beginnen met lopen. Tot mijn grote verbazing lag er overal ineens sneeuw. Je weet wel dat witte spul wat uit de lucht komt vallen en zo koud is. Dit zou mijn tochtje naar de supermarkt toch ineens nog leuker maken. Ik hou echt van de sneeuw. Het was zo’n 15 minuten lopen, dus ik kon er in ieder geval even van genieten. Met Google Maps in mijn handen en een brede glimlach op mijn kop liep ik richting de supermarkt. Daar kocht ik snel wat broodjes, pasta, bananen en wat chips voor in de avond. Ik rekende af en liep weer terug naar buiten. Bijna aan het verdwalen, maar gelukkig wist ik de weg nog wel terug te vinden naar mijn warme huisje.

Hier besloot ik maar gelijk wat te gaan eten. Ik was tenslotte toch alweer zo’n 6 uur wakker en had nog niks gegeten. Normaal gesproken is iets eten juist het eerste wat ik doe. Na het eten keek ik wat filmpjes en promoten ik mijn nieuwe blog post. Ik wilde weer graag naar Oslo gaan, maar niet te vroeg. Ik zou er namelijk uiteten gaan. Te vroeg daar gaan rondlopen is dus niet heel verstandig. Uiteindelijk ben ik dan toch maar eens vertrokken naar Oslo. Ik wilde weer met de metro gaan. Hier kwam ik er alleen achter dat ik blijkbaar zwart had gereden. Blijkbaar wordt je kaartje pas geldig bij het inchecken. Fout je moet kunnen. Ik was in ieder geval weer onderweg. Op naar die mooie stad en blijkbaar naar wat nieuwe vrienden.

Het voordeel van bezig zijn met een blog en Sociale Media is toch wel dat je content moet maken. Hierdoor blijf je maar opzoek gaan naar contant. Kijk die winkel zien er inderdaad wel leuk uit, maar je hebt er niet zo veel aan. Winkelen kan je in Nederland ook. Zijn tenslotte toch bijna allemaal winkels die wij ook hebben. Ik ging dus gewoon weer straat je in en straat je uit. Opzoek naar mooie plekjes en mooie verhalen.

Zo kwam ik na een tijdje rond waggelen bij het opera en ballet gebouw aan. Ik zag wat mensen naar beneden lopen van het dak. Nou dan heb je mijn aandacht getrokken hoor. Ik besloot er dus heel snel op af te stappen. Blijkbaar kon je hier gewoon het dak op lopen. Er waren alleen een paar puntjes. Het had geregend, dus het sneeuw was waterig geworden, het water was weer half bevroren, er was een waarschuwingsbord en tot slot was de trap een steile helling. Alleen bij het zien van het waarschuwingsbord was ik al overgehaald joh. Ik moest hier omhooggaan. Al was de trap inderdaad behoorlijk glad. Half glijdend liep ik dus omhoog naar het mooie uitzicht.

 

Die ene dag dat ik hier was had ik nog niet echt vrienden kunnen maken. Op dit gebouw ging het gelukkig wat beter. Uit het niks kwam er bijvoorbeeld een meeuw aangevlogen en kwam naast mij zitten. Uiteraard moest ik even een fotoshoot met hem doen. Gelukkig keek hij mijn gewoon lief aan en bleef hij zitten. Na wat foto’s besloot ik toch maar weer eens naar beneden te gaan. Bij de trap kwam ik een klein vrouwtje tegen. Ze kroop nog net niet over de grond. Ze zag er in ieder geval gelukkig uit dat ze veilig boven was gekomen. Ze had het niet zo glad verwacht. Tot mijn verbazing keerde ze direct weer om en ging ze achter mij aan.

Boven kreeg ze namelijk ineens het besef momentje dat ze ook weer ooit naar beneden moest. Zo’n gladde trap is dan niet echt fijn. Ze vertelde mij dus dat ze daarom direct achter mij aan ging lopen. Wanneer ze zou uitglijden, dan was ze in ieder geval niet alleen. Ja persoonlijk vind ik dit soort dingen dan weer altijd enorm grappig. Dit kan ook echt alleen weer gebeuren wanneer ik alleen aan het reizen ben. Tijdens het naar beneden lopen, besloot ik maar gelijk mijn Engels te gaan oefenen. Zo begon ik haar een beetje te interviewen. Ze kwam blijkbaar helemaal uit Australië en was hier wat aan het rond toeren. Ze baalde er een beetje van dat het zaterdag pas echt mooi weer zou gaan worden en dat zij dan net weer terug gaat vliegen. Op de andere plekken had ze qua weer wat meer geluk gehad. Toen we half glijdend beneden waren gekomen besloot ik te vragen of ze misschien met mij op de foto wilde gaan. Gelukkig zei ze ja en vroeg ze of ze zelf ook een foto van ons mocht maken. Voor de grap zei ze nog dat ik hier maar moest vertellen dat ik een oud klein vrouwtje naar beneden had geholpen. Snel gaf ik nog mijn visitekaartje en daarna gingen we weer uit elkaar. Ik had gewoon weer nieuwe vrienden gemaakt 😉

Nou ben ik tijdens het lopen weer op hele mooie plekken terecht gekomen, maar ik wil er eentje in het bijzonder uit pikken. Ik liep namelijk door een open tunnel. Aan de zijkanten hingen er allemaal kledingstukken op. Het was echt enorm indrukwekkend. Ze noemen het SALT en beginnen de tekst met ‘’ We are still the same’’. Hier heb ik oprecht lang stil gestaan in de regen. Het kwam zo mooi binnen en het zag er zo vet uit. Voor dit soort mooie plekjes, maak ik deze reizen nou.

Na wat rondlopen werd het vanzelf tijd om wat te eten. Op het internet kwam ik Holy Cow tegen. Het zag er goed uit en het was niet al te duur. Nou ik heb het geweten hoor. Tering wat was dat veel eten voor mij alleen. Toch vond ik het ergens weer veel te zonde om het te laten staan, dus ik bleef maar door eten. Na een tijdje strompelde ik van zelf een keertje naar buiten. Had echt veel te veel gegeten. Gelukkig waren de curries wel echt enorm lekker.

Besloot nog even snel een nacht foto te maken en ging daarna weer naar huis. Op naar dag drie. Hopelijk weer zo’n leuke en maken we weer wat vrienden er bij.

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

Oslo ik kom eraan

Daar zitten we dan weer hoog in de lucht. Één van de weinige plekken waar ik super kalm word en aan niks denk. De laptop is weer opengeklapt, de woorden worden getikt door mijn vingers en ik ben onderweg naar een nieuw avontuur. Hoe ik daar ga komen dat weet ik nu nog geen eens. Het enige wat ik nodig heb is mijn paspoort, mijn koffer en dit vliegtuig. Voor de rest geloof ik er wel in joh. Dromen zijn er om waar te maken, maar naar mijn mening niet om uit te stippen. Een avontuur wordt veel mooier als de geheel onverwachts is. Één ding is in ieder geval zeker. Oslo ik kom eraan.

Na een snelle bezoek aan mijn moeder en mijn oma vloog ik gisteren weer snel naar mijn kamertje in Hilversum. Hier zou ik mijn koffer in orde maken en de dag erna met de trein naar Schiphol reizen. Zo gezegd zo gedaan. Mijn koffer had ik Oslo klaar gemaakt en ging toen maar snel mijn bedje in. Door mijn nacht diensten had ik wat slaap gemist en zes uur zou mijn wekker alweer gaan. Gek genoeg kon ik deze nacht heel makkelijk inslaap komen, maar niet door slapen. Normaal is dit juist andersom. Elk uur werd ik weer met een brede glimlach wakker. Alsof ik aan het aftellen was. Blijkbaar had ik er nog meer zin in dan ik zelf had verwacht. Voor ik het wist ging mijn wekker dus af om op te staan. Snel even alles nakijken, ochtendritueel doen en vertrekken richting Schiphol.

Nou vlieg ik weer eens een keertje met KLM. Mijn punten waren aan het verlopen en die wilde ik natuurlijk niet kwijt. Zodoende koos ik dit keer weer eens voor een wat duurdere vlucht, al valt het vliegen naar Oslo sowieso wel mee. Persoonlijk ben ik wel een enorme fan van het vliegen met KLM. Doordat je al met de app kan inchecken ben ik altijd binnen 10 minuten helemaal klaar. Ik dropte mijn koffer en kon zo overal door lopen. Voor ik het wist liep ik al rondjes over Schiphol. Op zoek naar mijn plekje van de vorige keer. Dankzij twitter heb ik hem wel uiteindelijk gevonden, maar het was al te laat. Het boarden zou bijna gaan beginnen. Ik koos er dus maar gewoon even voor om bij mijn gate te chillen. Even een stukje verder gaan met Orange is the new black.

Op het laatste moment keek ik gelukkig nog even in de app van KLM. Ik was benieuwd hoe vol het vliegtuig zou zijn. Rondom mij heen was het helemaal vol, maar ineens zag ik dat de achterste rij nog helemaal leeg was. Drie keer raden wat ik dus nog snel even deed. Juist ja, ik verplaatste mijn zitplaats daar heen. Nou was ik een beetje bang dat het achteraf alsnog vol zou zitten net als mijn reis naar Boekarest, maar dit was gelukkig niet het geval. Ik heb momenteel gewoon 6 zitplaatsen tot mijn beschikking. Wat nou extra beenruimte komen. Kunnen liggen is veel beter kan ik je vertellen 😉 De vlucht zal zo’n 1.5 uur duren. Dat is dus wel te overbruggen. Mijn reis van mijn kamer naar mijn moeder duurt nog langer joh.

Wanneer ik rond 12 uur land in Oslo gaan we het pas echt beleven. Als het goed is heb ik een eigenhuisje van zo’n 30 vierkante meter tot mijn beschikking. Met een beetje geluk kon ik die heel goedkoop op de kop tikken. Nu is het alleen natuurlijk wel te hopen dat dit huisje wel echt bestaat. Je weet anders maar nooit hé. Ik kan er sowieso pas rond 14:00 – 15:00 terecht. Het wordt dus denk ik eerst een paar uurtjes rondzwerven in het centrum van Oslo. Dat wordt vast iets lastiger met zo’n grote koffer, maar dat maakt het misschien juist wel leuker. We gaan het in ieder geval beleven. Tot dan 🙂

 

 

Dan staan je vanzelf na zo’n kort vluchtje op de grond.  Nou wil de grote menigte er natuurlijk altijd als eerste uit. Ik zat nog lekker achterin en had geen haast, dus ik dacht laat iedereen er maar eerst lekker uit gaan. Toen hoorde ik achter mij ineens het personeel zeggen dat het koud is en dat het sneeuwde. Ze hadden de achter deur dus ook snel opengedaan. Hierdoor kon iedereen erachter ook uitgaan. Nou had ik alleen wel nog een kleine blogmissie. Ik moest nog even een foto van de cockpit maken. Tijdens het wachten raakte ik dus ineens aan de praat met het personeel. Ze vroegen wat ik hier eigenlijk zo alleen kwam doen. Toen ik zei gewoon voor de plezier, waren ze vrij verrast. Ze vroeg ook gelijk wanneer ik weer terugvloog, want ze was benieuwd naar mijn verhalen. Helaas vertrok ze zelf alweer een dag eerder.

Het wachten werd gelukkig wel beloond. Ik liep na het gesprek dus door naar voren en vroeg of ik een foto kon maken. Dit mocht gelukkig. Toen ik uitlegde dat het voor mijn blog was, werden ze ineens enthousiast. Ze zette mij zelf in de cockpit en maakte er een foto van. Toch handig dat lieve personeel van KLM.

Nadat ik mijn koffer terug had, besloot ik wat geld te pinnen. Ik zag ergens dat de Noorse Kroon ongeveer 9.5 a 10 waard was vergeleken met de Euro. Ik besloot toen maar voor 1x 500 en 1x 200 te gaan. Wanneer ik de taxi zou gaan nemen zou ik iets van 300 a 400 kwijt zijn. Nou stond het pinautomaat naast de ingang van de trein. Ineens besloot ik het gewoon te doen. Ik moest toch nog wachten tot ik mijn kamertje in mocht gaan. Laat ik gewoon echt het avontuur aan gaan en gelijk starten met het openbaar vervoer. Zo gezegd zo gedaan, dus ik pakte lekker de trein voor maar 101 NOK. Beste keuze ooit, want voor ik het wist stond ik al in Oslo.

Hier dropte ik mijn veel te grote koffer in een locker en besloot ik rondjes te gaan lopen. Nou is hier alles al in de kerst en winter stijl. Ik weet niet wat er met mij gebeurde, maar mijn glimlach kwam veel te overdreven tevoorschijn en ging niet meer weg. Met een veel te blije bakkes liep ik twee a drie uur door de stad. Snel kocht ik even mijn ontbijt/middag eten en liep gewoon als maar door.

Het winkelcentrum is gigantisch, het kleine kerst marktje was top en de haven zag er te mooi uit. Ja, ik wist het al zeker. Hier ga ik mij zeker vermaken. Morgen ga ik er zeker weer naar terug. Alleen nu was het toch echt tijd geworden om naar mijn huisje te gaan. Natuurlijk weer niet met de taxi, maar gewoon lekker met de metro. Dat zou ik thuis ook doen, dus waarom in Oslo niet hé. Kocht een kaartje voor 35 NOK en stapte in.

Bij het huisje zelf werd het spannend. Het was midden in een woonwijk en had nog niet echt contact gehad met de mensen. Ik had het gewoon geboekt via booking.com en ik moest het maar gewoon aan zien. Ja, hoor alle lichten stonden uit bij het huis waar ik zou intrekken. Shit, hopelijk is er wel iemand thuis. Ik besloot maar gewoon overal aan te bellen. Echt nul reactie. Nou was ik er een half uurtje te vroeg, dus dat hield ik maar gewoon als hoop. Ik liep om het huis heen en daar kwam ik ineens een man tegen. Hij keek mij een beetje verbaast aan, dus ik besloot hem maar gewoon aan te spreken. Hij bleek bij het huisje te horen en liep naar de buurvrouw toe.

 

De deur bleek gewoon open te staan en de informatie in het huisje te liggen. Ze leiden mij door het huisje en zeiden mij gedag. Nou ben ik niet zo vaak echt verrast, maar wat een kamer joh. Het was groter dan verwacht, warmer en superleuk ingericht. Ja, ik ga het naar mijn zin hebben hier in Oslo. Alleen door de korte nacht was ik nu toch wel echt te moe geworden. Ben dus rond 7 uur zonder avondeten inslaap gevallen en werd rond half 5 pas weer wakker.

Maar nu kan dan wel het echte Oslo avontuur beginnen!!!

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram