Ik wil zo dicht mogelijk bij de angst leven

Wanneer je een uitgesproken mening hebt en veel deelt, dan krijgen mensen vanzelf wel een beeld bij je. Ik probeer zelf altijd zo min mogelijk in vakjes te denken. Alleen ook ik moet eerlijk bekennen dat je het automatische wel eens aan het doen ben. Laats had ik gelukkig weer eens een mooie gesprek. Hierin werd er ineens tegen mij gezegd dat ik gelukkig geen angsten ken en heel zelfverzekerd ben. Toen zei ik dan ook gelijk dat dit zeker niet het geval is. Ik leef juist met veel angst en onzekerheid. Alleen ik uit en gebruik dit waarschijnlijk wel anders.

Door alles wat ik heb gezien en meegemaakt hebt, probeer ik zo veel mogelijk te leven. Als ik iets wil dan moet ik het gewoon niet. Anders wacht je af en dan gebeurd het waarschijnlijk nooit meer. Je kan dit enorm gedreven noemen of je kan het zien als handelen uit angst. Zoals je misschien laatst wel heb gelezen ben ik best wel angstig om alleen te zijn. Ik zou er niet aan moeten denken dat iedereen weg zou vallen om mij heen. Zo reis ik elke week weer terug naar de mensen die ik lief heb. Daar doe ik er dan ook alles naar dat we gezellig met zijn alle kunnen lachen en nieuwe momenten kunnen opbouwen.

Toch ga ik heel vaak in mijn eentje op reis. Dit doe ik juist om zo dicht mogelijk bij die angst en onzekere kant te blijven. Ik zie het altijd als een cirkel die om iemand heen gaat. Van de ene is die zo beschadigd dat de cirkel heel klein is, maar bij een ander is die juist heel groot. Je kiest er zelf meestal voor waar je loopt. Loop je in de cirkel, op de cirkel of er overheen. Ik probeer altijd op de cirkel te lopen of er even overheen te gaan. Dit betekend dat ik eigenlijk altijd in aanraking ben met mijn angsten en onzekerheden. Zo verplicht ik mij zelf altijd even te lachen naar mij zelf als ik in de spiegel kijk. Dit doe ik expres omdat ik het zo erg vond/vind om mij zelf aan te kijken. Puur uit onzekerheid en de angst om terug te keren naar mijn vorige uiterlijk.

Het alleen reizen is hier ook een heel mooi voorbeeld van. Ik boek uit het niks een reisje en maakt dan de mooiste reizen in mijn eentje. Ik verplicht mij zelf elke dag iets te ondernemen en niet bezig te zijn met andere. Persoonlijk had ik het niet verwacht, maar de reizen zijn oprecht veel leuker dan als je aan iemand vast zat. Tijdens zo’n reis stap ik enorm buiten mijn cirkel. Je bent dan echt alleen en je moet het maar met je zelf uithouden. Zet zielige muziek op en je ziet vanzelf wel een traantje rollen. Die dagen kom ik het dichts bij mij zelf. De angst houd mij scherp, laat mij ondernemen, maakt mij creatief en laat mij lachen. Ik lach mij zelf dan zo vaak uit. Hoe kom je bijvoorbeeld ineens op het dak van een operagebouw in Oslo met een Australische vrouw. Ik zou het niet weten, maar het gebeurde toch.

Voor mij is het enorm belangrijk dat ik deze angsten en onzekerheid hebt. Het maakt mij enorm gevoelig en ik blijf mij zelf erdoor. Doordat ik op die angst cirkel loopt, overmeesterd het mij niet en blijf ik altijd door gaan. Misschien moet je het zelf niet zeggen, maar als ik dan toch bezig ben. Volgens mij maak ik toch echt hele mooie dingen mee en leef ik dit leven toch maar mooi. Angst en onzekerheid hoef niet slecht te zijn. Het maakt je wie je bent en dat vind ik persoonlijk heel mooi.

Fabian van der Gijze
Volg mij verder ook via YouTube, Facebook,  Twitter en  Instagram

Hey awkward en onzekere kant daar ben je weer

Persoonlijk ben ik niet echt op mijn mondje gevallen. Soms zou dat beter zijn van wel, maar dat zit er na alles niet meer in. Ik kwam los van de problemen en ging er vol voor. Die zelfverzekerdheid in combinatie met de gevoelige kanten was de perfecte. Toch vind ik één ding heerlijk om te voelen. Ik ga persoonlijk heel lekker op awkward en onzekere situaties. Kan niet meer slapen, blijf eraan denken en denk elke seconde dat ik moet kotsen. Ja, ik ben er momenteel weer lekker aan het genieten.

Daar zit je dan om bijna vier uur in de nacht. Klaarwakker en een tekst voor je die je al een paar uur geleden heb geschreven. Een tekst die stiekem veel te awkward is en die de onzekere kant van mij uitstraalt. Vier uur was de deadline die ik voor mij zelf had bepaald. Vier uur moest die er uitgaan anders zou het nooit meer gebeuren. Een onzekere, maar stiekem ook een hele mooie tekst die ik alleen te lezen zou krijgen en niemand anders. Vergaande glorie. Vergaan kan nooit goed zijn. Ondanks de misselijkheid en onzekerheid, dus toch maar al mijn moed verzamelen. Nog één keer kijken naar alle meningen die doen zeiden en versturen. Telefoon uitgooien en de onzekere kant omarmen. Geen weg meer terug.

Op dat moment voel ik mij veel te awkward en te onzeker om eigenlijk nog te slapen. Toch moet je ooit een keer weer inslaap vallen. Het internet staat toch uit, dus eigenlijk kan er niks meer gebeuren. Tot dat deze weer een keertje aan moet. Alleen vanaf dat moment kan er iets gebeuren. Tot dat moment blijft alles hetzelfde. Dat moment moest eigenlijk tot 16:00 duren. Alleen bleek er een casting roet in het eten te gooien. Ineens werd ik gebeld door de Mora reclame en was ik zes uur te vroeg wakker. De kippenvel staat op je rug, de onzekere kant wordt enorm en de spanning neemt toe. Zou er al een reactie zijn. Juist doordat ik die spanning nooit echt meer mee maakt begint het te veel te kriebelen om niet meer te kijken.

Internet weer aan, slaap uit de ogen en kijken of het juiste berichtje tevoorschijn komt. Ja, hoor een bericht terug. Positief of niet, er was nu echt geen kant meer terug. De awkward was al optimaal gestart, dus dan er maar gewoon vol voor gaan. Boven de verwachtingen kwam er een positieve antwoordt uit. Een antwoordt wat ik met alle onzekere gevoelens hoopte en er dus blijkbaar ook echt uit kwam. Sindsdien alleen nog maar slecht slapen en mij zelf heel hard uitlachen. Iets wat ik nu al weet wat blijft tot die dag ooit aanbreekt.

Gevoelens die ik alleen op hele speciale momenten voel en waar ik zoveel van hou. Iets wat je niet te lang moet voelen, maar stiekem wel heel grappig is. Je kan het zien en je kan het horen. Ja, ik hou ervan. Onzekerheid blijft toch de mooiste eigenschap om te hebben/te zien!

https://www.instagram.com/p/BsLSaQCA4FB/

Fabian van der Gijze
Volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

Die zelfverzekerde onzekerheid

Waarschijnlijk als je mij in de afgelopen jaren hebt ontmoet, vind je dat ik zelfverzekerd ben. Sommige zullen het misschien wel als iets te zelfverzekerd zien. Zo zou ik het zelf ook bij een ander omschrijven. Een beetje je eigenleven leiden en de meningen van andere achter je laten. Echter zie ik het bij mij zelf toch heel anders. Ja, ik ben best zelfverzekerd, maar ik vind mij zelf ook een stille onzekere jonge. Gelukkig niet op alle gebieden, maar zet mij maar eens op een hele stille plek neer en zie mij denken. Dan komt er een enorme golf van onzekerheid. Een kant die ik stiekem heel graag bij mij zelf zie.

Wanneer ik begin met bloggen zorg ik meestal voor een donkereplek, Jazz door mijn koptelefoon en het liefst steek ik er een kaarsje bij aan. Ik voel mij dat soort momenten enorm rustig en klein. Zeg nou zelf, wat stellen we eigenlijk voor. Als je zou uitzoomen ben je echt helemaal niks. Die gevoelige onzekerheid stop ik dan weer met liefde in een nieuwe blog post. Alleen dan kunnen ze zo persoonlijk mogelijk worden. Niks staat je dan nog in de weg om zo eerlijk mogelijk te schrijven.

Bij mij kan je het ook enorm goed zien wanneer ik een keertje uit ga of wanneer ik een feestje heb. Ik begin dan als de stille kleine jonge. Wanneer ik merk dat ik grapjes kan maken en mij zelf kan zijn bloei ik ineens op. Dan wordt de onzekerheid weer even aan de kant geschoven en komt de zekerheid weer even naar boven gedreven. Van dat gevoel ben ik mij enorm bewust. Het voelt ook behoorlijk bijzonder. Je komt in een vergrotende trap terecht. Van heel onzeker, kom je op één van de hoogste laders van zelfverzekerdheid terecht.

Qua liefde heb ik het juist totaal omgekeerd. Wanneer ik een relatie in ga ben ik enorm blij en zelfverzekerd. Alleen na een tijdje brokkelt dat enorm af. Wil dan gewoon de goede jonge zijn en ben dan altijd bang dat ik ergens te kort schiet. Uiteindelijk wil ik niet horen dat ik één van die foute jongens was. Zullen ze waarschijnlijk niet zeggen, maar die onzekerheid is er alleen wel. Bij familie is het net zo. Ik probeer altijd zoveel te doen voor bijvoorbeeld mijn mams en mijn omaatje. Zijn zij gelukkig dan ben ik dat ook. Alleen dat voor hun zijn speelt voor mijn gevoel soms te veel in mijn hoofd af. Zo van je denkt enorm veel aan ze, maar je laat het te weinig blijken.

Dit soort dingen vind ik dan wel weer mooi om te delen op mijn blog. Naar mijn mening hoort dat ook weer bij zo persoonlijk bloggen. Onzekerheid is een gevoel wat iedereen heeft. Juist bij de mensen die het hards roepen van niet. Je moet alleen niet onzeker worden vanwege je onzekerheid. Het hoort er nou eenmaal bij. Dat maakt je alleen maar een mens.

Fabian van der Gijze

 

 

Kon ik nog awkwarder bezig zijn? (verleden)

Over iets meer dan een maand heb ik alweer twee jaar met mijn vriendin May. Hiervoor had ik wel eens verkering gehad, maar May is echt mijn eerste grote liefde. Alles was op het begin dus vrij nieuw voor mij. Ik had nog nooit echt een zoen gegeven of een hele grote knuffel aan een meisje. Te minste niet een knuffel met zo veel liefde. In de periode dat ik met haar kreeg was ik meer dan 20 kilo afgevallen en was ik extreem veranderd. Ook was ik veel onzekerder geworden en veel meer verlegen. Dat laatste zorgde er voor dat ik heel erg awkward bezig was. Dankzij mijn acties werd alles ook veel awkwarder. Nu schaam ik mij weer nergens voor en heb ik besloten om deze momenten ook met jullie te delen. Ten slotte is iedereen wel eens onzeker.

Het eerste awkward momentje hebben meerdere mensen van mee kunnen genieten. Op dat moment had ik nog niet met May en ik deed mijn best voor haar. We waren met school een week in Oostenrijk geweest en hadden elkaar hier een beetje leren kennen. Echt per toeval kwam ik op de terug weg naast haar te zitten in de bus. Als ik een grote koffer kan mee nemen met heel veel inhoud. Neem ik letterlijk heel mijn kast mee naar mijn bestemming. Dat krijg je nou gewoon als je in een vrouwen huis op groei haha. Zoals ik net al zei was ik behoorlijk veel af gevallen. Mijn kleding was behoorlijk groot geworden. Ik was namelijk zo’n twee a drie maten kleiner geworden. Gelukkig had ik nog een hoop kleding bewaard, maar dat was soms te kinderachtig. Na een week kreeg ik dus een probleempje. Al mijn goede kleding was vies en de rest was echt behoorlijk kinderachtig. Ik trok dus een T-shirt aan van twee maten te groot met een V-hals. Je voelt hem al aan komen hé. Mijn T-shirt vlog de hele tijd uit waardoor mijn tepel heel vaak per ongeluk zichtbaar werd voor iedereen. Echt top als je naast je droom meisje zit. Wat zeggen we hier dan over. Natuurlijk zeg ik dan ‘’gelukkig hebben we de foto’s nog’’. Ze wilde graag een foto met mij samen en ik wilde haar nummer, dus ik zei gelijk dat we een foto kon de maken. Daarna vroeg ik er gelijk achteraan of ze hem door wilde sturen. Beste idee ooit, want ik had gelijk haar nummer te pakken 🙂

Onze eerste foto
Onze eerste foto

Kan het nog meer awkwarder worden. Natuurlijk kan dat met mij er bij. May en ik hadden elkaar niet meer met rust gelaten via app. We hebben zo’n twee a drie dagen non stop met elkaar gewhatsappt. Het voelde echt als of we al iets hadden. Als het goed zit dan merk je dat gewoon. Op een bepaald punt kwam de liefde een beetje te

Ja, ik kan echt romantische zijn en lief
Ja, ik kan echt romantische zijn en lief

spraken. Ik besloot toen in eens gas te geven. Ja, ik ben zo’n botte lul die mijn vriendin heeft gevraagd via WhatsApp. Ik ben echt heel romantische, maar ik kon het echt niet langer voor mij houden. Gelukkig ging May niet precies op dat moment in eens offline om snel even iets anders te doen (deed ze natuurlijk wel).  Mijn hart wilde echt uit mijn lijf verdwijnen. Zeker toen ze aan het type was. Jullie kunnen haar antwoord nu wel raden. Ze zei gelukkig ja. Ik ben denk ik wel de een van de weinige die kan zeggen dat ik een relatie heb gekregen via WhatsApp op mijn moeders verjaardag. Wel had ik één detail over het hoofd gezien. De dag erna was een van de  laatste schooldagen en moest ik haar onder ogen komen.

Natuurlijk lukte het mij om het wederom awkwarder te maken. May onder ogen komen vond ik namelijk nog een beetje eng. Ik durfde het net tegen een paar mensen te zeggen, maar haar zoeken was behoorlijk eng. Al mijn moet verzameld en Whatsappte mijn locatie. May wilde mij een knuffel geven. Vanaf dat moment ging het echt fout in mijn hoofd, want wat besloot ik te doen. Ik vond dat nou eens de beste moment om haar de eerste hi-five te geven. Je zag gewoon de teleurstelling in haar ogen schieten. Zo snel als ik kon ben ik naar huis gegaan. Achteraf stuurde ik een sorry berichtje en legde ik het uit. Gelukkig vond ze mij nog steeds leuk en hierdoor ook een beetje schattig. Gelukkig durfde ik haar ene paar dagen later wel te knuffelen toen ik haar weer zag, maar toen kwam er weer iets nieuws op mijn  pad.bear-hi-five-desktop-background

Misschien voel je hem al aan komen, maar mijn eerste kus en zoen kwam er aan. May was bij mij en we besloten naar een grote grasveld te gaan. Ik ben niet de domste en voelde al heel snel dat May mij wel wilde zoenen. Dit durfde ik dus echt niet. Ik begon mij zo rot te voelen voor haar, maar ook zeker door mijn onzekerheid. Het heeft echt een tijd geduurd voor ik haar durfde te zoenen, maar misschien was dat moment wel nog awkwarder.

We hadden al een tijdje een relatie met elkaar en ik had na een paarkeer eindelijk de moet een beetje verzameld. May en ik lagen op haar bed een film te kijken en ik vond dat wel een geschikt moment om mijn ogen dicht te doen en mij naar haar toe te buigen. Mijn lippen kwamen op die van haar en wat er toen gebeurde zou ik nooit vergeten. May die het al heel vaak wilde. Deed haar mond niet open. Ik durfde na een tijdje mijn ogen te openen en maakte voor het eerst kennis met May’s talend. Mijn vriendin kan namelijk overal en natuurlijk op elk moment slapen. Dit kan zomaar in één seconde gebeuren. Natuurlijk was dat precies nu gebeurd. Wat deed ik toen. Ik maakte haar wakker en deed net als of er niks gebeurd was. Ik voelde mij echt heel awkward. Denk dat je dat wel begrijp. Dit heb ik ook pas veel later durven te vertellen en de eerste zoen kwam ook pas een week later. Het moest er toch een keertje van komen.

Op het begin was zoenen zeker niet een sterke punt van mij. Vraag mij niet hoe, maar ik heb haar tong toen regelmatig gebeten. Na al deze gebeurtenissen is het vaak zat nog awkwarder geworden, maar dat is misschien weer leuk voor een andere blog. Ligt er aan hoe het ontvangen word. Natuurlijk ben ik niet de enigste die alles veel awkwarder kan maken. Mijn vraag aan jou is, daarom ook ‘’wanneer maakte jij iets veel awkwarder?’’. Je kan je antwoord beneden neer zetten. Ben erg benieuwd naar je antwoord en als je zelf ook een leuke blog heb. Ben ik ook erg benieuwd naar jouw soorten artikelen, dus zet dat er zeker ook bij. Dan kom ik gezellig ook eens langs op jouw blog. Een soort van Spam je blog, maar dan net iets anders. Bedankt voor het lezen en graag tot ziens

Hoe awkward sommige dingen ook kunnen aan voelen. Het zijn juist die dingen waar je aan terug zal denken 🙂

Fabian van der Gijze

Mij kan je verder volgen  op: Facebook,Twitter,Instagram,google+en Bloglovin en natuurlijk volg ik je terug.

Ik ben af en toe ineens heel onzeker (heden)

Voor ik in de eerste kwam te zitten en nog niet zo veel gaf om wie ik ben. Voelde ik mij heel zelfverzekerd. Vroeger deed ik eigenlijk alles wat ik wilde doen en schaamte kende ik eigenlijk niet echt. Dit veranderde sinds ik in de eerste kwam en over mij zelf ging na denken. Vandaag wilde ik het graag hebben over deze verandering. Ben benieuwd of iemand het ook herkend.

Zoals ik al vaak heb aan gegeven is de middelbare een achtbaan geworden voor mijn gedrag en mijn uitstraling naar andere mensen toe. Ik ben 20 kilo afgevallen en kreeg er een gevoel bij. Namelijk onzekerheid. Eerlijk gezegd heb ik dit echt nooit gekend. Als je ergens kon dansen of zingen deed ik dat direct en ik deed alles wat ik bedacht. Om een voor beeld te geven over een situatie nu. Als ik bijvoorbeeld bij een gala ben durf ik niet te dansen. Ik verstijf en ga met mijn ene hand zachtjes krabben in de andere had.

Zulke dingen kon ik echt niet van mij zelf. De eerste keer dat ik dit gevoel voelde was ik oprecht heel verbaast en werd er een beetje bang van. Toen ben ik van zelf begonnen met die zenuwachtig trekje. Mijn handen vouw ik over elkaar heen en begin zenuwachtig met mijn duim heen en weer te gaan. Gelukkig is dit wel minder geworden de laatste tijd, omdat ik de laatste 3 jaar heel goed ga. Ik onderneem weer dingen, heb super goeie vrienden/vriendinnen gekregen en mijn hobby bloggen gaat ook super goed.

Gelukkig heb ik dit gevoel niet bij alles gekregen. Voor een groep mensen staan en presenteren vind ik gek genoeg geweldig. Dat vind ik oprecht heel leuk om te doen, maar pak er een fotocamera bij en ik word super erg onzeker. Als er een foto word gemaakt van mij weet ik nooit een houding te geven. Sta er altijd heel lullig bij of lach er een beetje half op.

Over dit probleem heb ik al vaak genoeg nagedacht. Hoe zou dit nou toch komen? Natuurlijk heb je zo iets als de puberteit, maar daar geloof ik niet echt in. Toen ik af viel is het erger geworden, maar ik had het er voor ook al. Zelf denk ik dat het door mijn gedachten komt. De momenten wanneer ik het heb voel ik mij altijd ineens super erg bekeken. Mijn gedachtes beginnen dan op hol te slaan. Ik bedenk mij gelijk wat iedereen zal denken en daar zit het probleem voor mij. Als iemand een mening over mij heeft en ik hoor het maak het mij niks uit als ik het maar weet. Als dit niet het geval is word ik gewoon heel onzeker, want wat zouden ze denken en waarom blijven ze kijken.

Gelukkig beïnvloed het mijn leven niet echt, maar toch zit ik er wel een beetje mee. Mijn vriendin en andere willen ook wel eens uit en leuke dingen met mij doen. Heel vaak pas ik dan. Zeker als het met een groep is die ik nog nooit eerder heb ontmoet. Eerlijk gezegd vind ik het ook heel lastig om deze blog post te schrijven. Mijn zinnen verander ik heel vaak en vind het moeilijk om het te type. Dit komt denk ik, omdat ik het zelf ook niet snap. Hoe kan ik zo zelfverzekerd zijn, maar ineens inklappen en mij onzeker voel.

Dit was weer een hele moeilijke persoonlijk blog post. Hopelijk heb ik mijn gevoel een klein beetje kunnen beschrijven. Hebben jij ook wel eens een gevoel er bij gekregen. Zowel een slecht of een goed gevoel. Wil je er iets over kwijt laat dan zeker een reactie achter. Ik ben altijd erg benieuwd naar zulke onderwerpen bij andere. Gelukkig word het stap voor stapje minder en groeit mijn zelfverzekerdheid weer terug. Toch wilde ik dit vertellen op mijn blog, want dit is zeker een belangrijk onderdeel van mij.

 

Kijk gerust nog veder bij een van mijn andere blogposten en hopelijk tot ziens.

Fabian van der Gijze

Je kan mij ook volgen op Facebook,Twitter,Instagram,google+en Bloglovin