Ben ik slim? (heden)

Heel vaak hoor ik mensen tegen mij of andere zegen dat ik slim ben. Dit vind ik zelf altijd heel vreemd en weet al helemaal niet of ik hier mee eens moet zijn. Zoals ik hier al eens schreef zien mensen mij anders als ze mij nog niet hebben leren kennen. Vandaag wilde ik hier eindelijk eens iets op reageren, want waarom stem ik er meestal niet mee in? Veel lees plezier.

Laat ik eerst iets eerlijk opbiechten. Ik weet mijn echte IQ. In mijn eerste jaar werd ik hier op getest nadat ik de dyslectisch test had gehad. Die viel inderdaad hoger uit dan het gemiddelde. Mijn IQ ligt namelijk 95% zeker tussen 110 en 115. Het gemiddelde ligt tussen 90-100. Ik weet ook wel dat ik niet de domste ben, maar ik vind mij zeker niet slim. Hoe dit komt zal ik jullie uitleggen.

Op school weet ik meestal best veel te vertellen. Hierdoor denken mensen vaak dat ik slim ben. Dit heeft heel vaak een andere reden. In de tweede ben ik afgezakt van Havo-Vwo naar Mavo. In de eerste is mijn dyslectisch vast gesteld. Hierdoor kwamen we achter mijn taal probleem. In geen één vreemde taal ben ik goed. De woordjes die ik moest leren kwamen niet in mijn hoofd terecht. Dankzij dat mijn dyslexie vastgesteld was mocht ik iets speciaals. Als ik naar Mavo zou gaan zou ik namelijk de mogelijkheid hebben om Frans en Duits te mogen laten vallen. Hierdoor kwam ik ver ondermijn niveau te recht. Vanaf de tweede tot aan het ontvangen van mijn diploma heb ik alleen nog voor Engels hoeven te leren. Mijn cijfers waren goed en leden hier dus niet onder. Vandaar weet ik de meeste dingen op school wel, dus lijk het vaak gelijk al dat ik slimmer ben dan de rest.

Vroeger kwam het ook wel eens door mijn uiterlijk en mijn gedrag. Ik had een brilletje en ik was heel erg stil. Ik heb het ook altijd wel met docenten kunnen vinden en maak dan graag een babbeltje met hun. Van andere weet ik vaak dat ze mij daarom gelijk anders inschatte. Deze dingen zijn de laatste tijd vrij wel niet meer aan mij te zien. Dit scheel al een hele stuk. Als iemand het hard op zei tegen mij of als ik er naast stond ontkenden ik het vrijwel altijd gelijk. Ik vind mij zelf absoluut niet slim. Slimheid vind ik niet uit te drukken. Zelf vind ik het altijd slim van mensen als ze hun zelf zijn en hun dromen na leven. Voor iedereen is dit anders, dus hoe kan je nou hard op zeggen dat iemand heel slim is. Vaak vind ik dit zelf onprettig en ongemakkelijk.

De laatste grote rede waaruit dit ontstaat is denk ik door de manier hoe ik mij verwoord. Mijn woorden schat en mijn praat vermogen is naar mijn mening heel goed. Ik weet altijd wel hoe ik iets moet verworden en het goed moet uitleggen. Dit komt vooral door alles wat ik mee heb gemaakt. Daar word je nou eenmaal volwassener door en denk je eerder na wat je moet zeggen. Mijn woordenschat heb ik te danken aan vroeger. Ik las namelijk vroeger veel en ik speelde veel denk spellen.

Zo dat was dat. Zoals ik vaak zeg mogen mensen denken en zeggen wat ze willen over mij. Het maak mij niet zoveel uit. Toch wilde ik hier eens een keertje iets over kwijt, want de laatste tijd hoor ik het weer heel veel. Wat denken mensen vaak over jou? Laat het mij zeker weten. Ik ben benieuwd.  Hopelijk tot de volgende blog.

 

Fabian van der Gijze

Je kan mij ook volgen op Facebook, Twitter,Instagram,google+en Bloglovin