Eindelijk die rot diploma in de pocket

Zo’n drie schooljaren geleden moest ik kiezen welke Mbo-opleiding ik wilde gaan. In mijn droom geloofde ik toen helemaal nog niet. Je komt vanuit een dorpje toch nooit in de tv-wereld terecht. Ik wist alleen één ding heel zeker. De banen waar je met je handen moest werken was niks voor mij. Mijn vader moest ik ieder geval nooit achternagaan. Ik ben niet echt een bouwer. Nou was ik wel enorm goed in economie en had de salarissen wel eens gezien. Zo doende dacht ik niet verder na en ging ik voor accountant. Nu staan we toch mooi met een diploma in de handen.

Ergens baal ik er enorm van die keuze, maar aan de andere kant ook weer niet. In het eerste jaar kwam ik in een bizarre klas terecht. Het was zo erg dat ik op het laatst nog maar 5 klasgenoten had. Ik kon mij niet concentreren en leerde na een tijdje niks meer. Het was meer een Netflix klas geworden. In die tijd had ik gelukkig nog geen Netflix, maar speelde ik wel regelmatig spelletjes. Je kon toch niks doen, daarnaast ging mijn relatie ook nog eens na 2 jaar uit.  Hierdoor ging ik mij enorm vervelen en zocht ik naar een nieuwe uitdaging. Op een dag kreeg ik toen een opname oproep in mijn mailbox. Blijkbaar had ik mij daar ooit voor ingeschreven. Uit het niks moest ik vrij vragen van stage voor de GTST & ALL-IN Kitchen opname. Ik werd verliefd op het wereldje en wilde er meer van.

https://www.instagram.com/p/BKk7bWwBRT5/?hl=nl&taken-by=fabiangijze

Sinds die dag vond ik mijn opleiding helemaal niks meer. Alleen ik moest toch een Mbo-opleiding halen. Het is toch ergens weer zonde om zomaar die tijd weg te gooien. Daarnaast heb je dan ook weer kans op een schuld. Met heel veel struggles besloot ik toch maar door te gaan. Ooit even dat diploma binnen hengelen en daarna zien we wel weer. Gelukkig heb ik nooit geheimzinnig gedaan over mijn droom. Hierdoor kreeg ik een regeling met school. Als ik naar een opname kon gaan kreeg ik direct een verlofdag. Dit was perfect geregeld. Als ik het even zat was, zocht ik gewoon een leuke filmplek.

Tijdens deze opleiding moest ik ook elk jaar stagelopen. De eerste twee jaar kon ik bij hetzelfde bedrijf terecht. Zo verbleef ik bijna een jaar lang 4 dagen per week op dezelfde plek. In mijn laatste studiejaar moest ik alleen even 5 maanden bij een ander bedrijf werken. Financieel gezien was deze opleiding een godsgeschenk. Ik kon vrij snel mij zelf onderhouden. Uit het niks had ik de meeste maanden minimaal 800 euro in de maand te pakken, daarbij kwamen de extra verdiensten er nog bovenop. Dit kwam perfect uit. Thuis was er natuurlijk niet zoveel geld. Door dat ik ineens zo veel kon sparen, kon ik in mij zelf investeren. Ik ging workshops volgen en veel reizen. Op mijn 18 kon ik al een enorm dure reis maken naar Thailand. Hier had ik hard voor gespaard. Op dit gebied ben ik dus enorm trots. Achteraf gezien kon ik dat geld misschien nu wel beter gebruiken. Alleen persoonlijk heb ik er zo veel aan gehad en die droom heb ik nu toch al lekker kunnen laten uitkomen.

https://www.instagram.com/p/BXfu0kZht-s/?hl=nl&taken-by=fabiangijze

Het laatste school jaar was denk ik het moeilijkst. Op persoonlijk gebied gebeurde er ineens weer heel veel, kreeg ruzie met een collega op stage, relatie ging uit en ik had het echt gehad met mijn opleiding. Je gaat met tegenzin ernaartoe, maar toch ook weer niet. Op zulke momenten moet ik van mij zelf normaal gewoon stoppen. Alleen ik had al zo hard naar dat tussenjaar toe gewerkt. Dat kon ik op het laatst toch niet ineens opgeven. Net voor die diploma. Moeten we straks ineens weer 3 jaar lang een andere Mbo-opleiding gaan volgen. Mij niet gezien. Ik knokte gelukkig door en nu sta ik hier.

Vanuit mijn droom locatie moest ik nog één keertje terugkomen. Nog één keertje naar Zadkine Rotterdam voor die diploma. Mijn moeder zou mij daar dan opwachten met mijn blouse. Mijn colbert had ik in mijn eigen huisje liggen. Na mijn werk pakte ik gelijk de trein en kwam iets te laat aan op mijn oude school. Kleden mij snel om en stond klaar om te tekenen. Een handtekening die mijn gevecht van drie schooljaren zou afsluiten. Het punt waar ik zolang al naar uit keek. Dat hele papiertje kon mij niks schelen. Dat ik weer door kon gaan, daar ging het mij om. Ik stond er met heel veel trots. In die twee weken had ik al zo veel bereikt. Ik woonde zelfs niet eens meer thuis.

Het was een kleine bedoeling en de helft van mijn klas stond klaar om te tekenen. Je kreeg een praatje te horen over jouw studenten tijd en daarna mocht je tekenen. Bij mij ging dat als enige eigenlijk anders. Net als bijna iedereen daar ging ik een hele andere kant op. Mijn stagebegeleider vertelde dus een beetje wat mijn droom was. Hij vroeg of het bij BNNVARA nog was gelukt. Ik zei met trots: ‘’nee, maar ik werk nu wel ineens bij Talpa’’. Waarop hij mij ineens de microfoon gaf. Oké, vertel maar wat je daar doet dan. Gelukkig ben ik goed in improviseren, dus lukte dat praatje wel.

Na het hele gebeuren zocht ik wat docenten op die voor mij veel betekende. Die mensen lieten mij gewoon lekker mijn ding doen. Bij bepaalde docenten heb echt grapjes gemaakt die niet door de beugel zouden moeten kunnen. Alleen van mij konden ze het gelukkig hebben. Hij bedankte mij zelfs voor de te gekke tijd. Was blij om dat te horen. Daarna kwamen zelfs een paar mensen naar mij toe om mijn hand te schudden. Blijkbaar vond de baas van mijn vorige locatie mijn verhaal heel interessant. Hij vond het mooi dat ik nog steeds voor mijn droom ging van drie jaar terug. Dan weet je zeker dat je daar ooit terecht gaat komen.

Na wat leuke praatjes en foto’s was het dan echt tijd om vaarwel te zeggen. Door in mijn nieuwe hoofdstuk en we zien wel waar we eindigen. Er is nog zoveel te leren en te doen. Als je je dromen maar gewoon lekker blijf uitschreeuwen. Je komt van zelf wel op de juiste plek terecht!

 

Fabian van der Gijze

Volg mij verder ook via  Facebook,  Twitter en  Instagram

de slechtste keuze, maar misschien ook wel de beste

In het leven moet je gewoon af en toe iets tegen je zin doen. Die zin heb ik persoonlijk vaak langs horen komen. Vanzelf spreken ga je er dan ook vanuit dat het ook echt zo is. Je krijg gewoon af en toe kut baantjes. Natuurlijk heb ik die ook gehad. Zo vond ik vakken vullen tot 23:00 echt een ramp. Na een paar gebeurtenissen besloot ik die eerste zin te vergeten. Hou je niet te lang bezig met dingen die e niet graag doe. Toch heb ik het nog eens gedaan. Al is het op een andere vlak wel mijn beste keuze ooit geweest

Mijn Mavo tijd vloog echt voorbij. De nog 5 jarige VWO werden in eens nog maar 3 jaar mavo. Hierdoor stond ik veel sneller al voor mijn volgende keuze. Welke opleiding zou ik nou eens gaan doen. Echt met veel te weinig informatie vanuit school moest ik mijn keuze maken. De entertainment en muziek kant had mij altijd al getrokken. Alleen ik wist totaal niks van die opleidingen. Je hoorde er gewoon niks over. Het leek wel de verboden opleiding. Tegen mij werd er vooral gesproken over de economische studies. Daar zou mijn opleiding zijn. Dat jaar had ik nooit lager dan een 8.6 gehaald voor economie en mijn examen sloot ik af met een 9.5. Voor geen één toets of examen had ik dan maar ook iets geleerd. Ik ha het trucje gewoon door.

Zodoende belande ik op mijn studie genaamd financiële beroepen. Een studie richting de boekhouding en assistent accountant. Je eerste jaar bestond gedeeltelijk uit MBO niveau 3/4 en het jaar er na zou ik dan door stromen naar niveau 4. Dat is later dan gelukkig ook gebeurd. Ik had alleen de pech dat ik echt in een kut klas kwam. Ongemotiveerd en veel te druk. Misschien kwam het daardoor, maar ik vond het steeds minder leuk worden. De leuke mensen gingen naar een andere opleiding en we zaten op het laatst nog  maar met 5 mensen de lessen te volgen. Ja, de twijfel begon ook bij mij te komen. Wtf deed ik daar nou nog.

Echter gebeurde er wel iets anders. Ik kreeg studiefinanciering, later ook stagevergoeding en via mijn stage had ik ook gelijk een zomerbaantje. Het gevolg was een groeiende rekening. Nou hebben we het thuis zeker niet breed, dus dit kwam op alle vlakken goed van pas. Ik kon in eens van alles kopen en dromen konden werkelijkheid worden. Qua genot had ik dus de slechtste keuze ooit gemaakt, maar financieel gezien had ik echt de beste keuze ooit gemaakt. Zodoende besloot ik toch om door te gaan en mijn laatste twee jaar hier nog gewoon af te maken. Een keuze wat stiekem toch echt tegen mijn zin in was.  Het was anders toch mooi een weg gegooid jaar geweest en even snel uitgerekend ook een heleboel centjes.

Dat geld nooit je drijfsfeer moet zijn wist ik al lang. Daar sta ik nog steeds dik achter. Ik wordt er in ieder geval echt ongelukkig van. Dat heb ik afgelopen jaar wel echt gemerkt. Stage ging moeizaam en in de les was ik eigenlijk altijd aan het weg dromen. Hoe vaak ik mij zelf wel niet voor mijn kop heb geslagen wil je niet weten. Later werd het mij nog moeilijker gemaakt. Mijn studie verplaatste weer naar een andere gebouw en dat was dood leuk naast de MBO theater opleiding. Zo van hier had je eigenlijk willen zitten, maar nu loop je er lekker voorbij.

Gelukkig heb ik mijn uitvlucht wel een beetje speels kunnen vinden. MBO is voor mij op alle vlakken buiten Engels niet mijn juiste niveau. Hierdoor hoef ik eigenlijk nooit echt te leren en extreem goed op te letten. Ik ontdekte het figureer wereldje en met mijn verdiende geld kon ik op vakantie en geld investeren in mijn tv droom. Dit werd mijn redding. Van mijn baas mocht ik vrij wanneer ik een klus kon krijgen en op school kon ik altijd verloof regelen. Beter dan dit kon het niet. Hierdoor werd de dagelijkse sleur er regelmatig uitgehaald. Soms enorme lange dagen, maar dat heb ik er zeker voor over. Ik ben mijn baas en mijn mentor er dan ook super dankbaar voor. Ze moeten het ook maar goed keuren.

Toch baal ik nog steeds wel van mijn keuze. Wat had ik graag geprobeerd om op de MBO theater school te komen. Daar had ik veel meer aan gehad. Echter zou ik niet weten of ik nogmaals voor deze weg had gekozen. Ik vind het namelijk wel heel vet dat ik nu al mijn eigen vakantie naar Thailand en Boekarest kon betalen. Bovendien heb ik het afgelopen jaar ook een hoop leuke spullen er van kunnen kopen. Nou weet ik alleen natuurlijk nog niet hoe het verder gaat lopen. Voor het zelfde geld heb ik mijn glazen in gegooid door niet naar de theater school te gaan. Gelukkig heb ik daar volgens jaar wel iets anders voor gevonden. Ik ga namelijk elke zaterdag naar de Luxor musical academie. Hier kijk ik echt naar uit. Noem het een soort van weekendopleiding. Ja, ook dit werd weer mogelijk gemaakt door mijn financiële keuze.

Ik haat mij zelf echt dat ik voor de geld keuze ben gegaan. Alleen ik krijg er zoveel voor terug. Al hoop ik wel echt dat dit de laatste keer is dat ik een keuze maak waar ik echt niet gelukkig van word. Ik kan het namelijk wel echt aan mij zelf merken dat dit stiekem niet mijn beste keuze ooit was.

Fabian van der Gijze

volg mij ook via  Facebook,  Twitter,  Instagram,  google+en Bloglovin